Sermo

ſtinentia vt ieiuniū ⁊ alia. dant coleram vl̓ melancoliam. ſed cibus ⁊ potus dant leticiā. Ml̓ti ſunt cum qͥbus nō poteſt hō pacifice loqͥ quādo ſunt ieiuni. Ideo neceſſaria eſt patīa ne meritum patīe ꝑdatur. Dicat̉ ꝯͣ impatiētes qͥbuseſſet melius ne abſtinerent. qꝛ vnica impatiētiaꝑdit totum theſaurū meritorū. Sicut qui poneret ignem in camera vbi haberet oīa bona congregata. ita de igne ire ſeu impatīe. Ideo apl̓sad Heb̓. x. Patīa vobis neceſſaria eſt vt volūtatem dei faciētes reportetis repromiſſionem.Sexto miniſtrate in patīa pietatem .ſ. ad ꝓximum. Si habetis bona temꝑalia vel ſpūalia ſb̓ueniatis indigentibus. ſi habetis panē detꝭ eſurienti. vinum ſitienti. veſtes nudo. ⁊ nunqͣꝫ deficiet vob̓. Multi decipiunt̉ dicentes. ſi ego darem deficeret mihi. Dico tibi ꝙ nūqͣꝫ ꝑſona miſericors deficiet in boniſ. īmo deus ml̓tiplicabittriticum in horreo. farinā in ſacco. panem in cophino. vinū in cellario. pecunias in burſa ⁊cͣ.Item de bonis ſpūalibus debetis ꝓuidere anime ⁊ cibo ſpūali. poſtqͣꝫ laboraſtis ſex diebꝰ. indomīca qͥeſcatis audiendo miſſam ẜmones ⁊cͣ.ſed hodie eccl̓a non eſt niſi forū. ꝯͣ hoc recipituraqua bn̄dicta in introitu eccl̓e. ⁊ fit ſignū crucisin fronte. vt intellectus nō cogitet niſi de deo. ⁊in ore vt non loquat̉ niſi de deo. ⁊ iuxta cor. vtnon cogitet mala. De iſta pietate dicit apoſtolꝰExerce teip̄m ad pietatem. nam corꝑalis exercitatio (vt ieiunia ⁊ alia) ad modicum vtilis eſt.pietas autē ad omnia vtilis. ꝓmiſſionē habensvite que nunc eſt ⁊ future. j. ad Thimo iiij.¶ Septimo miniſtrate in pietate fraternitatisamorem. ne .ſ. ſint inter vos odia. rancores. malicie ⁊cͣ. Sed ſicut fratres eiuſdem patris et matris diligūt ſe. Ita nos xp̄iani immediate ſumꝰfilij eiuſdem patris .ſ. xp̄i. ⁊ matris .ſ. eccl̓e. ſemine ꝟbi dei in vtero fontis baptiſmi geniti. Id̓odebemus nos diligere ad inuicem ⁊ iniurias remittere. Ideo xp̄s. Omnes fratres eſtis ⁊ pr̄eꝫnolite vocare vob̓ ſuꝑ terram. vnus em̄ eſt pat̓veſter qͥ in cel̓ eſt. Mat. xxiij. ¶ Octauo miniſtrate in fraternitatis amore charitatē. Maiorautē horū eſt charitas. j. ad Chorꝭ. xiij. Charitas ſumit̉ hic ꝓ amore dei .ſ. vt qͥcqͥd facimꝰ. faciamus amore dei. Si diligimus parētes ⁊ amicos. ſuꝑ omnes deum diligamus ¶ Dicat̉ h̓ miraculū de illo heremita qui cupiebat ſcire fineshoīm .ſ. quomō anime ibant in alio mūdo. et venit lupus ſibi quaſi innuens vt eum ſequeretur⁊ ſecutus eſt lupum vſqꝫ ad introitum cuiuſdāciuitatis. qͥ recedente lupo intrauit ciuitatem. ⁊vidit gentes triſtes ꝓ quodam ſancto hoīe (vtdicebat̉) in extremis laborante. qͥ iuit illuc et incircūitū illius infirmi erant ml̓te ſancte perſonelegētes ⁊cͣ. ⁊ poſt pauca dictus heremita viditvnum magnū demonem cum magna ml̓titudīe

demonuꝫ cameram intrantē. cui dicebāt demones. recipe illam animā quia noſtra eſt. Reſpōdit. non audeo ad eum appropinquare. quia ibiſunt multe ꝑſone in circūitu eius. ad queꝫ dixitdeus. diabole recipe animā eius. quia nūqͣꝫ quieui in anima ſua. qꝛ nihil fecit amore mei. ſed ꝓvana gloria vt laudaret̉ ⁊ honoraret̉. ⁊ ſubitoa diabolo fuit ſuffocatus. ⁊ multum planctꝰ ⁊cͣquod videns heremita dixit intra ſe. Modocognoſco finem hominū. non eſt totū auruꝫ qd̓lucet. ꝓpter hoc cuſtodiam me ⁊cͣ. Et duꝫ recederet a dicta domo ⁊ tranſiret ꝑ plateā. inuenitibi vnum pauꝑem iacentem qui laborabat ī extremis. qui deridebat̉ ⁊ iudicabat̉ a tranſeuntibus. vnus dicebat. ebrius eſt ⁊cͣ. Heremita vidit celum aꝑtum ſuꝑ morientem ⁊ michaelē cūmultis deſcendentē ad eū. ⁊ inuitantē animam.quia cū nollet ſtatim exire. deus miſit dauid. vtpulſaret cytharam ⁊ pſalteriū vt anima exiret.⁊ ſic factum eſt. quo mortuo curatꝰ noluit ei tradere eccl̓aſticam ſepulturā ⁊cͣ. O dixit heremita. Modo cognoſco fines hoīm. ¶ Notate h̓ deillo qui ſanctus reputabat̉. ſed qꝛ non habebatcharitatem. ideo perijt. deus ſoluit eū in hͦ mundo de honore ⁊ magna ſepultura ꝓ bonis factꝭde genere. pauꝑ autē ex peccatis ꝓ purgatoriohabuit vt ſic deſpectiue moreret̉. vt aīma haberet gl̓am Ideo attendatis ne in oꝑibus hoīs ſitꝟmis vane glorie. ꝓpter hoc dicit apl̓us. Suꝑomnia charitatem habete. qd̓ eſt vinculū perfectionis. Ad Col̓. iij. Ecce qͣre dicit Mīſteriumtuū imple. qꝛ abundant̉ miniſtrabit̉ vob̓ introitus in eternum regnū.¶ Dominica .xvj. Sermo pͥmus.Cus viſitauit plebem ſuā. Habet̉ vbum iſtud originalit̓Lu. vij. ⁊ officiat̉ in euangelio hodierno. Sermo noſter erit de ſancto euāgelio quod cōtinetvnum magnum miraculū quod xp̄s fecit de ſuſcitatōe illius iuuenis ⁊cͣ. Et vt deus det virtutem ⁊ efficaciā ſuis ſanctis ꝟbis. ⁊ dicantur addei laudem ⁊ honorē ⁊ audiant̉ Salutet̉ virgoMaria. In p̄ſenti ẜmone volo tenere modū iuriſtarum qui pͥmo ponunt caſum. ⁊ poſt aptando mouēt queſtiones. Ita faciam. Caſus legisxp̄i eſt miraculū ſancti euāgelij hodierni. Notahiſtoriā. Modo ſuꝑ iſto caſu legis euangelicemouende ſunt q̄ſtiones ſpūales. ¶ Prima queſtio quare xp̄us voluit iſtū mortuum ſuſcitarepublice ⁊ notorie? Ratio huius queſtionis eſt.quia legit̉ Matth̓. ix. ꝙ quādo xp̄s ſuſcitauitpuellam filiā pͥncipis. noluit ꝙ aliquis eſſet preſens paucis exemptis .ſ. pr̄e cū matre. petro. iacobo ⁊ iohanne. ⁊ ſecrete ip̄am ſuſcitauit. quare ⁊cͣ. Ratio qꝛ puellam inuenit ſecrete mortuāin camera. Ideo ſecrete ipſam ſuſcitauit. Sed