Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄icaº. xv. poſt Trinitatis

tincture maculat̉. De hͦ vide ſan. Tho. j. ſcd̓e. imateria de macula pctī. Iō dicit ſcpͥtura. Quitetigerit picem inquinabit̉ ab ea. Eccī. xiij. Incuius ſignū manifeſtū Augꝰ. q̄rit in li. de tri. demultis que ad oculū vident̉ de qͥbꝰ nō pōt ratōſufficiens aſſigͣri. vt de auro tam mūdo ⁊ argento tam claro ⁊ albo ꝙ faciūt lineas nigras ⁊ maculant manꝰ cōputantiū ⁊cͣ. de hͦ rō ſufficiēs nōpōt aſſignari vt dicit augꝰ. niſi qꝛ deꝰ dat ſignūꝙ ſunt ſicut macule aīaꝝ. Iō dicit ſcpͥtura. Argentū eorū foris ꝓijciet̉. ⁊ aurū in ſterquiliniuꝫerit. Eze. vij. Noͣ ſterquiliniū cōgeſtū in domocorrūpit ⁊ facit domū fetidam. ſꝫ in campoſiccodiſꝑſum facit ip̄m fructificare. Ita de moneta ītaxia cōgeſta. ſed ſi in terra ficca diſꝑgat̉ ipſamfaciet fructificare in vitam eternā. Ecce qͣre dic̄argentū ⁊cͣ. Ex iſta rōe ml̓tū deberēt cauere religioſi. clerici. ne maculent̉ in manibꝰ ꝯgregando pecunias. qꝛ hn̄t tractare corpus xp̄i. Ideoapl̓s. Oīa .ſ. q̄ ſunt tꝑalia ⁊ mundana arbitrorvt ſtercora. vt xp̄m lucrifaciā. Ad Philip. iij.Dico ſcd̓o ꝙ diuitie tres magnas deceptiōesfaciūt. Prīa naͣm magͣ deceptio eſt reciꝑe apparentiā ꝓ exiſtentia. ꝟbi gr̄a. ſicut deceptio eſſetreciꝑe ſomniū ꝓ veritate. vt ſi famelicꝰ ſomniaret ꝙ comediſſet ſplēdide ⁊ reciꝑet ꝓ ꝟitate deceptus eſſet cū nihil haberet in ſtomacho de ill̓in ſomnio viſis ⁊cͣ. Iſto mō diuitie hꝰ mūdi decipiūt. qꝛ illi qͥ credūt ſe eſſe diuites ſomniāt. vtſi ruſticus ſomniaret ꝙ eſſꝫ rex. ⁊ ml̓er ꝙ eſſꝫ regina. ſed qn̄ excitat̉ inuenit ſe ſuꝑ paleas Ideꝫde clerico pauꝑe ſomniāte ꝙ eſt papa. ſed qn̄ excitat̉ inuenit ſe ſolum. ita ꝙ ſomnia nō ſunt niſiapparentia. ⁊ qͥ ea recipit ꝓ exiſtentia decipiturIta de diuite dicente ego habeo tot mille flore.redditus. poſſeſſiones ⁊cͣ. ſed qn̄ in morte excitat̉ inuenit ſe vacuū ſicut qͥ excitat̉ a ſomno. etvita p̄ſens non eſt niſi ſomniū. ⁊ qn̄ homo excitat̉ ꝑ mortem inuenit ſe deceptū. Mō pauperſomniat ꝙ ſit vel ꝙ eſt papa. totū eſt ſomnium.Ptꝫ quō pecunie ⁊ honores ſunt deceptiue. qꝛapparentiā faciūt reciꝑe ꝓ exiſtētia. Auto. Dormierunt ſomnū ſuū ⁊ nihil inuenerunt oēs viridiuitiarū in manibus ſuis. psͣ. lxxv. Qui ſunt īalio mūdo cognoſcūt ꝙ iſta vita n̄ eſt niſi ſōniū¶Scd̓s modus decipiēdi eſt reciꝑe imagineꝫ ꝓre. Sicut ſi alicui homī hn̄ti vxorem dilectā depingeret̉ imago vxoris ⁊ reciꝑet imagineꝫ provxore mortua vel abſente. Idem de imagine filij ⁊cͣ. bn̄ eſſet deceptus. Talem deceptōꝫ faciūtdiuitie huius mūdi. Nam vere diuitie ſunt ī celo. diuite huius mūdi ſolum ſunt imagines ⁊cͣ.De iſtis diabolus decipit gētes quēadmoduꝫtigris decipit̉. Dicunt naturales ꝙ tigris ē ſerpens velociſſimi curſus. ⁊ currit plus qͣꝫ veloxequus ⁊ filij ſui ſunt boni ꝓ tyriaca. ⁊ ab ea dicitur tiriaca. Et dicit̉ qͥ vult hr̄e filios facit iſtaꝫ

cautelam. hꝫ tria magna ſpecula rotūda. ⁊ obẜuatis pͥus filijs eius qn̄ tigris eſt abſens recipit filios ⁊ fugit in aliquo bono equo. ⁊ quādotigris venit ⁊ non inuenit filios. natural̓r ſentitꝑ quam viā vadit homo. ⁊ inſequit̉ eū. Tūc hōſciens eam venientē ꝓijcit vnū de ſpecul̓. et ip̄avidens in ſpeculo imaginem ſuā credit ibi filioſeſſe dans ei vbera. ⁊ poſtqͣꝫ cogͦſcit ſe deceptaꝫiterū inſequit̉ fugientem. ⁊ ille iterū ꝓijcit ſecūdum. ⁊ ita de tertio. ⁊ tandē eſt ille in tuto. Iſtomō diabolus decipit nos impediēs ne poſſumꝰattingere ad filios noſtros. Nam certū eſt ꝙ filij qͥ moriunt̉ in ſtatu innocētie recte euolant adꝑadiſum. ⁊ nos debemꝰ currere vt ꝑueniamusad ꝑadiſuꝫ. ſed diabolus decipit nos cum tribꝰſpeculis. Primum ſpeculū eſt diuitiarū. q̄ nonſunt niſi imagines diuitiarū. qꝛ vere diuitie ſūtin celo. ſed iſte diuitie huiꝰ mundi ſunt inſtabiles. ⁊ tote volubiles vt tigris. SScd̓m eſt honorum. p̄lationū. officioꝝ. hr̄e regimen. q̄ nō ſuntniſi imagines. qꝛ vbi honores ⁊ vera officia inꝑadiſo ſunt. ⁊ tu recipis imaginē ꝓ re. Tertiūeſt delectationū hꝰ mūdi q̄ etiā ſunt imagīes. qꝛvere delectatōes ſunt in celo. Et iſta ſpecula retinent nos ne ad ꝑadiſuꝫ ꝑueniamꝰ. Ecce quōdiuitie ſunt deceptiue. Tertius modus decipiendi eſt reciꝑe vmbrā ꝓ veritate Recitet̉ ꝑabola de qͦdam cane portāte fruſtū carnis in ore.qͥ dū natando trāſiret flumē vidit vmbram carnis. quam volens reciꝑe aperuit os. ⁊ perdiditverā portōꝫ carnis. Idem de diuitijs qͣs modomultū diligitis q̄ non ſunt niſi vmbra. qꝛ qn̄ moritur diues nihil de eis ſecū portat. Mō nō cognoſcitis ꝙ ſunt ſicut vmbra. ſed illi de infernocognoſcūt qͥ hn̄t tantam indigentiā ꝙ guttā aq̄non poſſunt hr̄e. vt patꝫ de diuite epulone ⁊cͣ.Unde dicunt damnati. Quid nob̓ ꝓfuit ſuperbia. aut diuitiarū iactātia qͥd ꝯtulit nob̓. trāſierunt oīa illa tanqͣꝫ vmbra. Sap̄. v. Iō ſi habetꝭpecunias ſitis domī ⁊ nō ẜui. qꝛ iam videtis qͦmodo ſunt deceptiue ⁊cͣ. Dico tertio ꝙ diuitie ſunt ocioſe inaniter. qꝛ nullū fructum faciūt.Uere diuitie faciūt duos fructꝰ .ſ. ſatiāt. ⁊ faciunt nullo indigere. ideo in ꝑadiſo ſunt vere diuitie. Ita beati ſunt ſatiati ꝙ nihil ampliꝰ appetunt. vidēt em̄ btīſſimā trinitatē. v̓ginē mariaꝫ⁊cͣ. Iō dauid. Satiabor cū apparuerit gl̓a tua.qͥ tn̄ erat rex gl̓oſus ⁊ ditiſſimus qͥ in morte ſuadimiſit filio ſuo ſalomoni ꝑ maximas diuitias.qͥ tn̄ dicebat. ſatiabor cū apparuerit ⁊cͣ. qꝛ diuitie huiꝰ mūdi nō ſatiant cor. īmo faciūt plus appetere. Rō qꝛ fames diuitiarū eſt in corde. vbinō intrat pecunia ſed replent vl̓ ſatiant burſamvel taxiā vbi intrāt. Sicut de eſuriēte videntemēſam ornatam cibis ⁊ nō pōt comedere nō ſolum nō ſatiat̉. īmo eſuries auget̉ ⁊ appetitꝰ Idēdicēdū eſt de auaro. ſꝫ ſi poſſꝫ comede̓ vl̓ bibere