SermoIII

diendo ⁊cͣ. ⁊ vos venitis ad confeſſionem ſicutad plateam. Aliqui cōfitent̉ negligenter. quiain pͥncipio qͣdrageſime eſſet ꝯfitendum. ⁊ ip̄i expectant vltimā diem. Sed exquo ꝯfitent̉ nō eſtmortale. ſed ſi non ꝯfiterent̉ eſſet mortale. Iteꝫcōicare in paſca debemus qd̓ qui n̄ facit peccatmortalit̓. ſed qui non bn̄ ſe p̄parant aliqn̄ venialiter peccant. Item p̄ſbyteri ſi nō dicūt officiūmortale eſt. ſi autē dicunt ſed nō cum ill̓ cerimonijs vt tenent̉. vel non bn̄ ſe ſignando. vel nonꝓfunde ſe inclinando venialit̓ peccare poſſuntItem ſi non tenetis pnīam iuiunctā a ꝯfeſſore.mortalit̓ pctīs. ꝓpter hͦ ꝯfeſſores debent darepnīas tales ⁊ taliter vt recordent̉. Si autē ſeruant pnīam ſed negligent̓ ⁊ indeuote. nōnunqͣvenialit̓ delinquūt. ⁊ ſic de alijs negligentijs. INota miraculū de beato Augꝭ. cui apparuit demon cum eſſet in ſtudio qͥ portabat quendā magnum librū in quo ſcribebat peccata ⁊ negligentias hoīm ꝑ a. b. c. ⁊ interrogatus ſi eſſet ibi aliquid de eo? Rn̄dit ꝙ ſic. Et auguſtinus. O ꝓditor de peccatis an baptiſmū factis ego nō curo. qꝛ illa remiſſa ſunt poſt baptiſmū. nō habeoꝯſcīam de aliquo. Et adiuratus demō oſtēditſibi librum. in quo legit auguſtinꝰ. tali die talisanni Auguſtinꝰ dimiſit completoriū ⁊cͣ. O dixit demō decepiſti me. qꝛ expectabā ꝙ ex iſta negligentia tranſires purgatoriū. Iō auiſetꝭ vos⁊ ſitis diligentes. qꝛ al̓s ille totum ſcribit. Ideodicit xp̄s. Cum accepero tꝑs .ſ. ꝑ mortē. ego iuſticias iudicabo .i. oꝑa iuſta. psͣ. lxxiiij. ſꝫ negligenter facta. Iō faciatis ea cū diligentia et feruore ſpūs. Ecce qͣre dicit apl̓s. Si qͥs ſuꝑedificat ſupra fundamentū hͦ ſtipulā que ſigͣt tertiaꝫꝑtem purgatorij in qͣ comburent̉ omiſſiōes cerimoniales. Ecce quare dicit thema. Hodie eſt ⁊cras in clybanū mittit̉.¶ De eadem domīca. Sermo tertius.On poteſtis deoẜuire ⁊ māmonē. Mat. vj. originaliter ⁊ in euāgelio currentis domice recitatiue ſcribit̉ verbum iſtud ꝓ impetrādo ⁊cͣ.Sed ſalutet̉ virgo maria. Iſtud v̓bum eſt dn̄i⁊ ſaluatoris nr̄i ieſu xp̄i dicentis omībus nob̓.Non poteſtis ⁊cͣ. Nota ꝙ māmona in ſcriptura ſancta ſignat diuitias temꝑales. Uult gͦ dicere dn̄s. Nō eſt poſſibile ꝙ ſil̓ ẜuiatis deo et diuitijs temꝑalibꝰ. Pro declaratōne huius ꝟbiſciendū ꝙ differētia eſt inter ẜuire temporalibꝰdiuitijs ⁊ domīari. Nam ſicut homo dicit̉ dn̄sqͥ habet ſeruos. ⁊ vnū mittit ad vineam. aliumad campum ⁊cͣ. facit eos laborare ⁊ ẜuire vt lucrent̉. Sic ille eſt dominꝰ diuitiarū qui non permittit diuitias qͥeſcere in taxia. ſed facit laborare ⁊ ẜuire eas. ⁊ partē mittit in barbariē ꝓ redimendis captiuis. Item ad cōſtruendū hoſpita

lia. eccl̓as. ſubuenit pauꝑibus ⁊cͣ. Ille eſt dn̄sdiuitiarū. qui in oꝑibus miſericordie facit easlaborare ⁊ ẜuire. ⁊ hoc eſt bonū ⁊ ſanctum. ⁊ cōcordat cum ordinatiōe diuina. quia quādo deꝰab initio creauit hoīem ⁊ mulierē dedit eis dominiū ſuꝑ omneꝫ creaturā di. Dominamī piſcibus maris ⁊ volucribus celi. ⁊ vniu̓ſis animantibus que ꝟſant̉ ſuꝑ terram. Gen̄. j. Auruꝫ em̄⁊ argentū res ſunt temꝑales. ergo bonū eſt dominari eis. Et iſto modo ſancti patriarche lucͣti ſunt ꝑadiſuꝫ ꝑ opera miẜicordie de pecunijsSed ẜuire diuitijs eſt cōtra naturam. ſcpͥturaꝫ⁊ cōtra deum ⁊ bonā ratōꝫ. quia dn̄s debꝫ quieſcere. ⁊ ẜuus laborare ⁊ ẜuire. Oppoſitū facitqͥ ſeruit pecunijs. qꝛ ip̄e laborat de die ⁊ de nocte. ꝑ terram mare ⁊ cū ꝑiculis. ⁊ pecunie quieſcunt in taxia ſiue in domo vt domī. hoc dico ꝙeſt cōtra naturā. ſcripturā ⁊cͣ. ꝙ hō quem deusfecit dominū. ⁊ ip̄e facit ſe ſeruum. ⁊ hoc eſt malum ⁊ peccatū. ꝓpter hoc dicit xp̄us. Nō poteſtis ẜuire ⁊cͣ. Licet ſiml̓ poſſitis ẜuire deo et dominari diuitijſ. nō tn̄ ſimul poteſtis ẜuire deo ⁊diuitijs. ptꝫ thema. Ego q̄ſiui in ſcriptura ⁊ inueni ꝙ diuitie hn̄t qͣtuor conditōes malas propter qͣs hō non pōt ẜuire deo ⁊cͣ.¶ Primo diuitie huius mundi ſunt maculoſeturpiter.¶ Scd̓o ſunt deceptiue fallaciter.¶ Tertio ſunt ocioſe inaniter.¶ Quarto ſunt ꝑiculoſe finalit̓.Ideo cauendū eſt ne ẜuiamus eis. Ideo dicitxp̄us. Non poteſtis deo. ¶ Dico pͥmo ꝙ diuitie temꝑales huius mūdi ſunt maculatiue turpiter. qꝛ a capite vſqꝫ ad pedes. intus et exͣ maculāt homīem qui eis ẜuit. Primo maculat̉ inintellectu quo deberet cogitare de ſuo creatorede aīma. de alio mūdo. ſed qui ẜuit pecunijs. ſiorat ſtatim cogitat de negocijs. de mercationibus. de ferijs ⁊cͣ. Item maculat̉ in voluntate q̄debet inflammari ⁊ deſiderare quādo erit ī gl̓aexire carcerem huius mūdi. Sed diuitie aufer̄tdeſiderium ꝑadiſi. Dicūt em̄ nōnulli quādoqꝫdiuites. domīe libent̓ facerem pactū vobiſcumꝙ non curetis de me. ⁊ ego nō curabo de vobisO ꝟ̓bum infidele. Item maculat̉ in memoria.qꝛ deberet cogitare quantū deus fecit ꝓ nobisVoluit em̄ naſci ⁊ pati in ligno crucis mori. nealiqͥs ſibi credens ⁊ obediens ⁊cͣ. damnaretur.Sed diuitie faciūt memorari de mercatōibus.caſtris ⁊cͣ. Maculant os ꝑ mēdacia. falſa iuramenta. Itē maculant aures. qꝛ plus placꝫ diuiti ẜuienti diuitijs. audire de mercatōibꝰ. qͣꝫ verba dei ẜmōes ⁊cͣ. In manibꝰ ⁊ pedibꝰ ⁊ in totocorꝑe. qꝛ plus laborat ī pecunijs ꝯgregādis qͣꝫin pnīa ⁊cͣ. Ecce quō maculāt totū hoīeꝫ. ⁊ hͦ ꝓuenit ex ꝓpinqͥtate rerū immūdaꝝ maculāt̉ resetiā immūde. quia ſi tela lini albi approximetur