Dominica. xv. poſt trinitatis

Intantū ꝙ dicebat̉ pͥnceps huius mūdi. Ueītpͥnceps huius mūdi .i. diabolus. ⁊ in me nō habet quicqͣꝫ. inqͥt xp̄s Ioh̓. xiiij. Xp̄s ſuo ſāguīeemit nos. non tn̄ dedit p̄ciuꝫ tyrāno .ſ. diabolo.qꝛ nullū habebat ius. ſed deo patri. Ergo dn̄seſt noſter iure redemptōis. Ideo dauid in psͣ.Exurgat deus ⁊cͣ. dicit. Iter facite ei qui aſcendit ſuꝑ occaſum .i. paſſionem. Nam occaſus ſolis ſignat xp̄i paſſionem. qꝛ ſicut ſol occidit cumcertitudine ꝙ in craſtinū oriet̉. Ita xp̄s paſſusfuit cum certitudine reſurrectōis. Nota iter facite .ſ. in veſtro corde ⁊ vita. ⁊ veniet ad vos ille qui fuit paſſus. quia dn̄s nomē illi. Diabolꝰdicit̉ dn̄s non vere ſed tyrannice. ⁊ homo peccando dat ſe illi. ſicut ſi captiuus fugeret et daret ſe alteri. ille diceret̉ dn̄s eius. nō tn̄ vere ſedmalicioſe. Ideo omnes ſumus empti xp̄i ſanguine qui in menſa crucis aperuit cōphinū theſauri in qͣ cruce paſſus eſt in capite ſpinis. in manibus ⁊ pedibus clauis. in latere lancea. ⁊ quādo hō peccat mortalit̓ fugit dominiū xp̄i. ⁊ ſb̓icit ſe diabolo. licet non dicat ore dn̄m ſuum tamen on̄dit. ꝓpter hoc diabolus dicit̉ dn̄s tyrānice. Iō dicebat autoritas apoſtoli Neſcitꝭ qm̄cui exhibetis vos ſeruos ad obediendum ſeruieſtis eius cui obediſtis. ſiue peccati ad mortemſiue obeditōnis ad iuſticiam. Ad Ro. vj. Eccequomō intelligit̉ ꝙ xp̄us ⁊ diabolus ſunt dn̄i.ſcꝫ diuerſimode. ſed ſunt oppoſiti. qꝛ qͥcqͥd placet deo diſplicet diabolo. Verbi gr̄a. deus p̄cipit humilitatē. ⁊ diabolus ꝯtinue laborat inducere gentes ad ſuꝑbiam ⁊cͣ. De hͦ vide ſanctuꝫTho. j. ꝑte. q. lxiij. ar. ij. Xp̄s vult ꝙ ſimꝰ liberi non nimis nos occupātes de bonis tꝑalibus⁊ diabolus inducit ad auariciā ⁊cͣ. Item xp̄usvult vt ſimus caſti vt habeamꝰ illā gl̓am ꝑadiſi ⁊cͣ. vbi nō intrāt porci nec inqͥnati. ſed diabolus vt cadamus cū eo in eternam damnatōnemꝓuocat nos ad luxuriā. xp̄s vult vt habeamuspacem ⁊ bonā dilectōꝫ ad inuicē ⁊ charitatem.⁊ diabolus incitat ad inuidiam ⁊ maliciā cū felle amaritudīs vel occaſione officiorū. dignitatūbn̄ficiorum ⁊ hmōi. xp̄s vult ⁊ ꝑcipit tꝑantiaꝫ.vt de cibis qͦs ip̄e creauit ꝓ nob̓. recipiamus adſufficientiā ⁊ non amplius. Sicut nec beſtie exquo biberūt. etiam ſi rex vel papa inuitaret eaſnon plus bibūt. ⁊ diabolus temptat de gula ⁊c̄xp̄us p̄cipit vt viuamus in pace parcendo inimicis. qꝛ oēs ſumus mēbra vnius corꝑis. et ſiqn̄qꝫ dextera ꝑcutit ſiniſtrā vel ecōuerſo. nō recipiunt vindictā. ſed iuuāt ſe mutuo. Ita omēsnos mēbra corꝑis eccl̓e ſumus cuius caput eſtxp̄s. ſed diabolus ꝓuocat ad irā ⁊ impatientiā⁊ vindictā. Ita breuit̓ qͥcqͥd placet deo diſplicꝫdiabolo. ⁊ tractat oppoſitū de eo vt fiat. īmo ſtatim creatus poſuit diuiſionem in celo. Dicaturquō reſpexit ⁊ ſub ſe vidit omēs creaturas ⁊ ſo

lum ſuper ſe deū cui voluit equari ⁊ ml̓ti angelivt adulatores ꝯſenſerūt ſibi. Sed michael gabriel raphael ⁊ alij boni dixerūt. ego nō conſentio. Ecce ibi diuiſio. ꝓpter qd̓ dixit deus. Nonhabitabit in medio domus mee qͦ facit ſuꝑbiaꝫTunc michael cum alijs expulit eum cū ſibi cōſentiētibus de celo. Autoritas. Factuꝫ eſt p̄liūmagnum in celo michael ⁊ angeli eius p̄liabantur cum dracone .i. lucifero qͥ tot angelos deuorauit hͦ eſt ſeduxit. ⁊ homīes deuorat. Apoc̄. xijPatent igit̉ ꝯtrarietates xp̄i ⁊ diaboli. Iō criſtus. Qui non eſt mecum contra me eſt. Lu. xj.Et loquitur ad litteram de lucifero. Patꝫ mīorquomō deus ⁊ diabolus ſunt dn̄i oppoſiti. modo ſequit̉ ꝯcluſio. Ergo nō poteſtꝭ ẜuire deo ⁊māmone. Nota māmona ſignat duo. In līguaem̄ ſyra mammona ſignat diuitias temporalesScd̓o ſignat illū diabolum qͥ temptat de auaricia qui etiam dicit̉ māmona. ⁊ ẜm hͦ ꝯcluſio declarabit̉ dupliciter. qn̄ dicit̉ non poteſtis deo ẜuire ⁊ māmone .i. diuitijs. Dicit hic Hiero. ꝙhō pōt bn̄ ẜuire deo ⁊ dn̄ari diuitijs. ſꝫ impoſſibile eſt ẜuire deo ⁊ diuitijs. Nota dr̄a eſt interdomīari diuitijs ⁊ ẜuire eis. ſicut inter dn̄m etẜuuꝫ. qꝛ dn̄s quieſcit ⁊ ẜuus ẜuit ſibi. ⁊ nō ecōuerſo. ſed laborat ẜuus. Item qn̄ tu laboras negotiando ꝑ mare terrā ⁊cͣ. ⁊ pecunia qͥeſcit ī domo in ciſta. tunc tu es ẜuus ⁊ ip̄a dn̄a. ⁊ nō potes deo ẜuire ⁊ māmōe. Sed domīari pecunijseſt eas ẜuitio bono applicare. qꝛ ſicut dn̄s nō ꝑmittit qͥeſcere ẜuum ſuū. ſed dicit. fac hͦ fac illd̓.Ita quādo homo facit ẜuire diuitias ſb̓ueniendo viduis. orphanis. puellis. captiuis ⁊ pauperibus ſine vſura. Tūc diuitie ſunt ancille ⁊ ſeruiunt dn̄o. ⁊ ſic eſſe dn̄m diuitiarū bonum eſt.qꝛ ſimul pōt homo ẜuire deo ⁊ dominari diuitijs. Ideo dicit Hiero. Qui em̄ diuitiarū ẜuuseſt diuitias cuſtodit vt ẜuus. qui aūt ẜuitutisexcuſſit iugum diſtribuit eas vt dn̄s ¶ Secundo māmona ſignat illū demonem qͥ temptat deauaricia. ⁊ qn̄ dicit ꝙ nō poſſumus ẜuire deo ⁊māmone. Eſt hic ſpeculatio talis. nos inuenīꝰin ſacra ſcriptura ſeptem demones qͥ temptantde ſeptem peccatis mortalibus. ⁊ hoc ſolum nominat xp̄s māmonā ¶ Primus eſt leuiathan qͦtemptat de ſuꝑbia. de quo Iob. xlj. Ip̄e eſt rexſuꝑ omnes filios ſuꝑbie ¶ Scd̓us ē aſmodeus.qͥ temptat de luxuria. de quo Thoh̓. iij. Demonium noīe aſmodeus occiderat eos. mox vt ingreſſi fuiſſent ad eam .ſ. ad ꝯcupiſcentiā. ¶ Tertius qͥ temptat de inuidia d̓r beelzebub. de quoLu .xj. In beelzebub pͥncipe demoniorū eijcitdemonia. hͦ dixerūt inuidi. ¶ Quartꝰ eſt qͥ temptat de gula d̓r beelfegor. de qͦ dauid. Initiatiſunt bee fegor. ⁊ comederūt ſacrificia mortuoꝝpsͣ. cv ¶ Quintus qͥ tēptat de ira ⁊ facit indurare corda d̓r balberith. de quo Iudic̄. ix. de fano