Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IISermo

iacob. ꝑuuli ſunt quos donauit mihi dn̄s. Etiāmala penalia ſunt deo attribuēda. qꝛ cōcluſiooīm theologorū. qꝛ oīa mala pene facit deꝰ. IōIob poſtqͣꝫ ꝑdidit ſepteꝫ filios ⁊ filias ꝑ diabolum (vt dicit textus) ⁊ duo milia paria boum.⁊ tot aſinos ab inimicis de caldea receptis. Itēſeptē milia oues ꝑ ignem de celo ⁊cͣ. totuꝫ attribuit deo di. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit. ſic̄ domīoplacuit ita factū eſt. Iob. j. cum tn̄ textus dicatꝙ diabolus ⁊ inimici caldei fecerūt. Ita debetis vos facere. nō attribuere aliqͥd ſoli vel lunevel nature. qꝛ nō eſt niſi captiua .i. ancilla. Sic̄ſi rex daret vob̓ aliqd̓ officiū vel caſtrū. ⁊ notarius faceret inſtrumentuꝫ. ⁊ vos regͣtiamī calamo vel notario. nōne eſſet ſtulticia. De oībus gͦcreatori eſt regratiandū nō ſoli nec lune nec planetis. ſol. luna creature ſunt irrōnales. Iō creatori eſt regratiandū tam de bonis qͣꝫ etiā de malis. Mgr̄ ſenten. in. j. de potētia dei dicit. Sufficit xp̄iano dicere oīm oꝑationū ⁊ actionū quefiunt in hͦ mūdo cām eſſe dei voluntatē. Si q̄ratur qͣre eclipſat̉ ſol vel luna? Rn̄deo ꝙ ita placet deo. ⁊ ſic pōt hō reſpōdere ad oēm q̄ſtioneꝫmūdi. Tertius modus eſt ꝑ oſtenſionē viſualem. de hͦ loquit̉ thema. Ite oſtendi. ⁊cͣ. Dicat̉hic breuit̓ hiſtoria euāgelij. Dū iret xp̄s predicando tranſiēs ꝑ mediam ſamariā ⁊ galileā deciuitate in ciuitatē. de villa in villā oſtendendogentibꝰ veritatem fidei. In porta cuiuſdam caſtri occurrerūt ei decē leproſi viri qͥ extra morabant̉ nec audebāt approxīare. qꝛ eſt morbus cōtagioſus. ſꝫ ſteterunt a longe. Logitate ꝙ flexisgenibus ſtabāt. ⁊ alta voce dicebāt. Ieſu preceptor. nō dixerūt dn̄e vel creator ſed p̄ceptor. q.di. ſicut p̄cipiendo creaſti mundū. ita p̄cipiēdopotes nos curare. Xp̄s ꝟo reſpiciens eos. dixit thema ꝓpoſitū. Iſte oſten. ⁊cͣ. qꝛ ſic curabimi⁊ ip̄i receſſerūt ⁊ purificati fuerūt. Ecce purificatio lepre ꝑ oſtenſionē viſualem. Si q̄rat̉ quare ſic ſunt curati? Rn̄deo ꝙ ad oſtendendū tertium modū curandi a lepra peccatorū .ſ. ꝯfeſſionem q̄ eſt tante ꝟtutis ꝙ niſi cor ſit actualit̓ obſtinatū nolens dimittere pctā nec remittere iniurias. qꝛ in talibus ꝯfeſſio nō hꝫ effectū. purificat aīam ab oībus culpis mortalibꝰ. ꝓpter hͦ dicit. Oſtendite vos. nō dicit oſtēdite caput vl̓ faciem aut manus. ſꝫ oſtendite vos .ſ. oēs plagasRecte ꝯfeſſio nō eſt niſi oſtenſio plagarū lepredi. Pr̄ exqͦ fui ꝯfeſſus peccaui in hͦ ⁊cͣ. de alijspat̓ interrogate me. pat̓ ego ſum ꝑſona ſuꝑba.auara retinui ſalariū ẜuorū decimas vl̓ de mortuis ⁊cͣ. Qn̄ dat abſolutōꝫ ꝯfeſſor aīa purificat̉ab oībus plagis ⁊ macul̓. De hͦ Autori. clara.Si ꝯfiteamur peccata nr̄a fidel̓ ⁊ iuſtus eſt devt remittat nob̓ peccata nr̄a. ⁊ mūdet nos ab oīiniqͥtate j. Ioh̓. j. Nota fidel̓ complēs qd̓ ꝓmiſit .ſ. purificatōꝫ peccatorū ꝑ confeſſioneꝫ. Vo

lo vos auiſare de vno qd̓ eſt ꝙ omīa peccata integre debetis confiteri ſacerdoti. qꝛ ml̓ti dānāt̉qꝛ faciūt ꝯͣ hͦ ꝟbum. Ite on̄dite vos. Aliqui exignorātia. aliqͥ ex verecūdia non oſtendunt oīapeccata etiā neceſſario ꝯfitenda ſacerdoti. ſacerdotes aliqn̄ nō audent interrogar. qꝛ fuit inuētum ꝙ vxor dicebat viro dicendo. ꝯfeſſor petit̉a me talia ⁊cͣ. Confeſſores aliqn̄ nō audēt interrogare vxores niſi ſuꝑficialit̓ dicētes. ẜuaſtis fidem viro. ⁊ nihil aliud. cū tn̄ debeāt pete̓ a confitentibꝰ etiam diligent̓ cū apparet eis inſufficiētia ꝯfeſſionis. caueat tn̄ ꝯfeſſor ne ſit incautꝰ interrogando. ⁊ ne oſtendat modū peccādi ꝯfitētibus. Item aliqͦtiens peccata ſunt gͣuia ⁊ ꝯͣ naturam ꝙ celum ⁊ terra poſſent ſubmergi. Iteꝫdicat ꝯfeſſor. Dicatis filia negaſti debituꝫ viroqꝛ ſi mulier negat debitū viro peccat mortalit̓.⁊ damnat̉. de hͦ etiam dꝫ virū interrogare. Dicatur hiſtoria q̄ accidit in valentia de ml̓ere negante viro debitū que qͦlibet die inueniebat excuſatōꝫ. ꝓpter qd̓ vir vocauit ancillā ſiue captiuam. ⁊ de cetero abhorruit vxorē. vir dānauitſe cum ancilla ⁊ magis vxor q̄ erat cā oīm iſtoꝝDe hͦ dicebat apl̓s in ſuis ẜmonibꝰ. Uxori virdebituꝫ reddat. ſil̓r ⁊ vxor. ml̓er aūt ſui corporꝭptātem non hꝫ ſed vir. ſil̓r ⁊ vir ptātem ſui corporis non hꝫ ſed ml̓er. Nolite fraudari inuiceꝫniſi forte ex ꝯſenſu ad tꝑs vt vacetis or̄oi. ⁊ iterum reuertimī in idip̄m. ne texet vos ſathanasꝓpter incontinentiā vr̄am .j. ad Chorꝭ. vij. Dicat̉ etiam ꝯͣ illos qͥ ex verecūdia non audēt oſtēdere peccata ꝯfeſſori. Quartus modus fuit ꝑabſconſionem ſinualē. hͦ hr̄ Exo. iiij. de moyſe.qͥ cum ſel̓ eſſet coraꝫ deo habuit manū leproſaꝫdixit. O dn̄e qual̓ eſt manus mea? dixit ſibi deꝰabſconde eā in ſinu. ⁊ ſic curata fuit. Quare ſicdn̄s curauit leprā? Solutio ad on̄dēdum quartum modū curandi peccatoꝝ .ſ. ꝑ afflictōꝫ pnīalem. Si habetis aīam leproſam ex pctīs. ꝑ corporis afflictōꝫ poteritis eam curare. ⁊ hͦ ſigt manus hn̄s qͥnqꝫ digitos qͥbus oꝑamur qͥ ſignantqͥnqꝫ oꝑa pnīalia. Primū eſt ieiuniū qd̓ comp̄hendit oēs afflictōes corꝑales. vt ciliciū diſciplina ⁊cͣ. Scd̓m eſt or̄o ſpūalis. qꝛ ſicut os loqͥtur. ſic corſiue ſpūs cogitat. oculi lachrymant̉.⁊ ſic aīa purificat̉. Tertiū eſt el̓ yna fraternaliſſed de bono iuſto. ſed de alijs reſtitutio fieri dꝫ.Iō dicit xp̄s. Qd̓ ſuꝑeſt .ſ. facta reſtitutōe date el̓ynam. ⁊ ecce omīa mun. ⁊cͣ. Lu. xj. Quartum eſt remiſſio iniuriarū. Si vis etiā remitte/ ACre damnū vel debitū amore dei bn̄ facis. ſed nōteneris. ſed remittere odiū ⁊ rancorē cordis ⁊ ꝓpoſitum habeas non nocēdi inimico etiā ſi poſſes. ſed ſine peccato corā iudice potes duce̓ tuācauſam. ⁊ exigere debitū ⁊cͣ. Si vis remittē̓ totum vt deus tibi remittat. eſt magis meriti. Sidimiſeritis hoībꝰ pec. eoꝝ ⁊cͣ. Mat. vj QuīXx 2