¶ Dominica. xiiii. poſt trinitatis

uare ſepties ⁊cͣ. qͣre dixit ſepties. cū baptiſmusnō habeat efficaciā niſi ſemel tm̄. ſicut ſeml̓ tātūxp̄us fuit paſſus. Notate ꝙ nūqͣꝫ baptiſmꝰ dat̉ab vno ſolo. īmo ſunt ſꝑ duo baptizantes .ſ. ſacerdos vl̓ etiā laicus in neceſſitate. ⁊ hoc inſtrumentalit̓. ⁊ xp̄s deus ⁊ hō pͥncipalit̓. qꝛ quādoſacerdos baptiſat corpꝰ aqͣ materiali. ſil̓ xp̄s baptiſat animā aqua ſpūali .ſ. gr̄a ſpūſſancti. Id̓odixit deus pr̄ Ioh̓i baptiſte. Suꝑ quē viderisſpūmſanctū deſcendentē ⁊ manente ſuꝑ eum h̓eſt qͥ baptiſat in ſpūſancto. Ioh̓ j. De iſto fonte ſpūſſancti ꝓcedunt ſeptem flumīa q̄ in baptiſmo oīa fundunt̉ ſuꝑ aīam .ſ. ſpūs ſapīe intellectus. ſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudīs. ſpūs ſcīe ⁊ pietatꝭ.ſpūs timoris dn̄i. Eſa. xj. ſeptē em̄ dona ſpūſſācti habitual̓r dant̉ aīe in baptiſmo. De hͦ lauachro ꝓphetauit zacha. di. In die illa erit fonspatens domui dauid ⁊ habitantibꝰ ierl̓m in ablutōꝫ peccatorū ⁊ mēſtruate. Zach̓. xiij. Noͣ indie illa .ſ. xp̄i in qͣ ſol iuſticie mundū illumīabit.Erit fons patēs domui dauid .i. xp̄i. Dauid inſcpͥtura is ml̓tis locis ſumit̉ ꝓ xp̄o. qͥ fuit de genere dauid ẜm humanitatē. Et habitātibꝰ ierl̓ꝫſcꝫ iudeis. in ablutōꝫ peccatorū .ſ. actualiū pctōrum. ⁊ mēſtruate. Menſtruū infirmitas ē q̄ venit natural̓r. ⁊ ſignat peccatū originale qd̓ naturaliter venit. qꝛ ꝑ viciatā originē nature. Auiſent̉ hic illi qͥ hn̄t baptiſare taꝫ ſacerdotes qͣꝫ laci de forma. auiſent̉ patrini de filiol̓. vt cura habeant de eis. qꝛ ſicut pr̄ carnal̓ tenet̉ ꝓuidere decibo corꝑali. ita patrinus de cibo ſpūali vt ſciātſe ſigͣre. ⁊ ſciant Pr̄ nr̄. Aue ma. Credo. ꝙ cōfiteant̉ ⁊ cōmunicēt ad minus in paſchate. ꝙ vadant ad miſſam ⁊ ẜmonē. ⁊ qͣꝫtū pn̄t tenent̉ patrini corrigere eos de pctīs ⁊ reduce̓ ad bonamvitā ⁊ ad deū. qꝛ ſunt eorū filij ſpūales. ⁊ de eishn̄t reddere rōꝫ deo. Iō ſi ex vr̄a negligētia dānant̉ cum eis etiā ibitis. etiā ſi aliud pctm̄ nonea facere filijs ſuis. vt cogͦſcat generatio alteraſcꝫ ꝯuerſorū qͥ ſunt alterius generatōis. psͣ. lxxvij. ⁊ ꝯcordat Eſa. di. Pr̄ filijs notā faciet veritatē ſuā. Eſa. xxxviij. ¶ Dico ꝙ ſcd̓s modus eſtꝑ tactū manualē. Xp̄s em̄ leproſum cum manutangendo curauit. hoc inuenit̉ Matth̓. viij.Poſtqͣꝫ aūt xp̄s p̄dicauerat in qͦdā mōte cū deſcendiſſet de mōte. qͥdam leproſus veīt ad eumdi. Dn̄e ſi vis potes me mūdare. q. d. non dubito de ptāte tua. qꝛ potens es. ſꝫ ſoluꝫ ſtat in tuavolūtate. Iō dn̄e ſi vis potes me mūdare. Dic̄textus. Et extendēs ih̓s manū ſuā tetigit eū di.volo. mundare. ⁊ ꝯfeſtim mūdata eſt lepra eiꝰFigurauit in hͦ xp̄s ſecundū modū quem ordinauit ad curandum de peccatis enormibꝰ ⁊cͣ. q̄poſt baptiſmū cōmittimꝰ. q̄ ꝑ baptiſmū nō pn̄tlauari ſed ꝑ tactū. Ecce ꝯtritio cordial̓ hic inſi-

nuat̉. qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ peccata ſint gͣuia ⁊ horribiliatanta eſt ꝟtus ꝯtritōis q̄ ſi vera ſit nō eſt ſine gͣtia qꝛ purificat animā ab oībus culpis mortalibus. Ideo dauid. Cor ꝯtritū ⁊ hu. ⁊cͣ. Si dicatur. vn̄ hͦ ꝙ contritio ſignificet̉ ꝑ tactum manꝰ:Rn̄deo ꝙ niſi deus tactu ſue manus miſcd̓ie tāgeret cor peccatoris nunqͣꝫ haberet ꝯtritionemIſta manꝰ miſcd̓ie dei hꝫ qͥnqꝫ digitos .ſ. qͥnqꝫmotiua contritōis. Primū motiuū ē cogitatioamiſſionis gr̄e dei. qꝛ qn̄ peccator cogitat ꝙ exſuis peccatis ꝑdidit gratiam dei ⁊ eſt in ira deitunc hꝫ motiuū ⁊ ratōꝫ ꝯterendi. Sicut miles qͥpͥus erat in gratia regis. ſed qꝛ delinqͥt ꝑdit gratiam. ⁊ incurrit iram regis. ita ꝙ rex nō vult eūvidere. mouet̉ ad ꝯtritōꝫ offenſe ex cogitatōneamiſſionis gratie regꝭ. Logitate qual̓ dolor maxime ſi non haberet vn̄ viueret aliunde. Ita depeccatore ⁊cͣ. nec aliūde pōt hr̄e vitam eternaꝫ¶ Secundū motiuum ad ꝯtritiōeꝫ eſt cogitatioamiſſionis lucri. qn̄ cogitat peccator ꝙ ꝑdiditqͥcqͥd lucratus fuerat vnqͣꝫ ꝑ oꝑa meritoria. tūchꝫ motiuū ⁊ ratōꝫ ꝯterendi. O qual̓ dolor. Acſi mercator in manu ꝑderet qͥcqͥd lucratꝰ fueratvnqͣꝫ toto tꝑe vite ſue quō doleret. plus perditpeccator. ſed qn̄ redit ad gr̄am ꝑ veram pnīamrecuꝑat iſta que fecit in gra. qꝛ oꝑa bona mortificata ꝑ pnīam verā reuiuiſcunt. Cogitate qualis dolor dꝫ eſſe religioſo vel clerico ⁊cͣ. qͥ ꝓptervnū peccatū ꝑdit qͥcqͥd lucratus eſt in. l. vl̓. lx.annis ⁊cͣ. ¶ Tertium qꝛ ꝑdit hereditatē ꝑadiſi.que ad eum ꝑtinebat. qual̓ dolor dꝫ eſſe primogenito regis ſi ex culpa ſua ꝑderet hereditatemIdem de peccatore. ¶ Quartū qꝛ ꝑdidit amiciciam ſanctorū angelorū ⁊ oīm beatorū. Iam videtis qͣꝫtum doletis qn̄ ꝑditis aliquē amicū cordialem. qͣꝫtomagis dolere debetis qn̄ tantos ꝑditis. igit̉. ¶ Quintū motiuū ad ꝯtritōꝫ eſt cogitare qꝛ es damnatus ſentential̓r ad furcaꝫ inferni. Anima q̄ peccauerit ip̄a moriet̉. Eze. xviij.Sententia eſt data ſꝫ executio non ſit ſtatī. Sedcogitate quō dolet captus qn̄ ſcit ꝙ ſentētia eſtdata vt ſuſpendat̉. etiam ſi executio nō fiat illadie. Iſtis qͥnqꝫ digitis manus miſcd̓ie dei tangit cor peccatoris. Iō ꝓpheta in ꝑſona peccatoris conterentis dicit. Abij amarus in indigͣtiōeſpūs mei. manus em̄ dn̄i erat mecū ꝯfortās meEzech̓. iij. Quia ꝯtritio nō ſolū purificat a peccatis. ſed ꝯfortat ꝑ ſpem. Hic habetis doctrināvt bona vel mala penalia q̄ habetis in hͦ mūdonon attribuatis cauſis ſecūdiſ. qꝛ manus dei facit omnia. Iō ſancti pr̄es antiqͥtus oīa attribuebant deo. ꝟbi gr̄a. de pr̄iarcha iacob cum eſſetpuer ⁊cͣ. Dixit pr̄. quō tam cito inuenire potuiſti fili mi? Rn̄dit nō aliam rōꝫ aſſignādo di. qͥavoluntas dei fuit vt cito mihi occurreret qd̓ volebam. Gen̄. xxxiij. Idē ab eſau interrogatꝰ defilijs qͥd ſibi volunt iſti. ⁊ ſi ad te ꝑtinēt? Rn̄dit