Dn̄icaº. xiiii. poſt Trinitatis

rep̄ſentandū qͥetem reſurrectōis xp̄i. in qua qͥeF S o uit a laboribus. vt ptꝫ de ꝯſe. di. iij. Omneꝫ diēdn̄icam ob reuerentiā reſurrectiōis dn̄i nr̄i ieſūxp̄i. de veſꝑe vſqꝫ ad veſꝑam p̄cipimus obſeruari ⁊cͣ. Ecce iſta tria p̄cepta ordināt nos ergadeum. alia ſeptem ordinant nos erga ꝓximumPrimi ꝓximi ſunt parentes qͦs tenemur honorare corde ore ⁊ oꝑe. ⁊ ad hͦ ordinat quartum p̄ceptum. Honora pr̄em tuū ⁊cͣ. ¶ Quintum ordinat erga inimicos. ne recipiamus vindictā occidendo aliquem niſi iudicialit̓. Sextuꝫ ordīatnos; vt ſciamus cuſtodire corꝑa noſtra a lutoluxurie. vir cum vxore nō facit luxuriam. ẜuatẜuandis. ſed aliter quomōcūqꝫ fiat luxuria eſtpeccatū. Ideo ſicut vultis habere veſtes mundas a luto. ita etiam corꝑa a luxurie luto. ¶ Septimum ordinat nos in ordine ad proximumin hoc ꝙ qͥlibet ꝯtentet̉ de ꝑte ſua. Quilibꝫ pat̓familias vult ꝙ ſui ſint ꝯtenti de ꝑte ꝑ eum eisaſſignata. Ita etiam vult deus ꝙ qͥlibet contentetur de ꝑte ſua. qꝛ deus diuiſit. tibi dedit parūilli multū ⁊cͣ. Octauū p̄ceptum eſt ꝙ nullꝰ diffamet alium. ſed ꝙ cuſtodiat famā alteriꝰ ¶ Nonum ꝙ non debemus appetere vxorē. filiam. ancillam alterius. qꝛ deus nō vult ſolū corpꝰ mūdum ſed etiam aīam. mō ſicut tactu rei immunde maculat̉ corpꝰ. ſic etiaꝫ ꝯcupīa luxurie aīaꝫ⁊ ſic̄ tactu illiꝰ inficit̉ corpꝰ. ita ꝯcupīa corrūpitaīaꝫ. ¶ Decimū p̄ceptū eſt ꝙ nō debemꝰ ꝯcupiſcere bona alteriꝰ. Omne malū mūdi veīt ex cupiditate. Quare cōtendūt reges. milites. clerici niſi ex cupiditate. vnus dicit meū erit. aliꝰ dicit oppoſitū. Ecce decem p̄cepta. nullus peccatmortal̓r niſi faciat ꝯͣ p̄ceptum dei. Augꝰ. dicit īli. ꝯͣ fauſtum. Peccatū eſt dictum vel factū autꝯcupitū ꝯͣ legem eternā. ⁊ ſic peccatū mortale ēꝯͣ p̄ceptum dei. Ex ſol̓ venialibus nullus damnatur. Ideo nihil faciatis ꝯͣ p̄ceptum dei. etiaꝫſi lucrari poſſetis totū mundū. qꝛ parū lucraturqͥ ꝑdit animā. teſte xp̄o qͥ ait. Quid prodeſt homini ſi vniu̓ſum mundū lucret̉. aīme ꝟo ſue detrimentū patiat̉. Mat. xvj. Iſta ē firma obedientia. Et hͦ nomen obedientia hꝫ decem lr̄as ſicut innocentia. qꝛ ſicut forma baptiſmi in qͦ dat̉innocentia cōſiſtit in decem dictōbus. ita obedientia in decem p̄ceptis. Ergo ſi vis ad vitaꝫ ingredi ẜua mandata. Mat. xix. Nota ꝙ in legemoyſi erant tria genera p̄ceptorū. Quedā erātcerimonialia que ordinabāt creaturā erga deū.vt facere talia ſacrificia de obẜuantia ſabbati ⁊circūciſionis ⁊ hmōi. Quedā erant iudicialia q̄ordinabant hoīem erga ꝓximū vt qui furabat̉ouem redderet qͣtuor. qui boueꝫ qͥnqꝫ. qͥ amputabat pugnū ꝙ ꝑderet pugnum. oculū ꝓ oculo⁊ hmōi. Alia erant moralia .ſ. iſta decem. de oībus iſtis p̄ceptis modo non ẜuant̉ niſi moraliaAlia autē caſſa ſunt ⁊ vana. hoc ſignificauit deꝰ

qn̄ dedit legeꝫ. qꝛ ore ſuo audiente ppl̓o totoʳ dedit decem p̄cepta moralia di. vt tuba. Non habebis deos alienos. ⁊c̄ijs. Exo xx. Alia autemp̄cepta cerimonialia ⁊ iudicialia p̄dicauit moyſes ppl̓o. Item decem p̄cepta moralia ſcpͥſit deꝰdigito ſuo in lapide. alia ſcripſit moyſes in papyro vel ꝑgameno ad ſignādum ꝙ alia non ſꝑerant duratura. Ideo dixit xp̄s doctori quere.ti. Quid faciendo vitaꝫ eternā poſſidebo. Matthei. xix. Rn̄dit xp̄s. Si vis ad vitam ingrediẜua mandata. ⁊ ille. que? tunc xp̄s dixit ſibi p̄cepta moralia ⁊ nō cerimonialia nec iudicialiadicens. Non homicidiū facies. non adulterab̓.non furtū facies. nō falſum teſtimonium dicesHonora patrem tuū ⁊ mr̄em tuā. diliges proximum tuū ſicut teip̄m. Mat. xix. Ideo ſolū decem p̄cepta moralia ẜuant̉ modo. ¶ Dico tertō⁊cͣ .ſ. digna pnīa. ⁊ non ſunt pl̓es modi mundādi. bn̄ fuit ncceſſariū vt deus ordinaret iſtaꝫ. qꝛnos ex peccatis iam perdidimus innocentiam⁊ dimiſimus obedientiā frangendo decē precepta. Ideo ꝑ innocentiā ⁊ obedientiā non poſſemus ſaluari. Ideo ordinauit dignam pnīam dicens. Penitentiā agite appropinqͣbit eī regnuꝫcelorū. Mat. iiij. Dico etiam ꝙ pnīa conſiſtit īnumero denario .ſ. in decem oꝑibus penitentie¶ Primū eſt peccatorū cognitio. qꝛ al̓s homonon curat de pnīa. Si vos non cognoſcitꝭ morbum ſeu plagā non curabitis de medicina. Sicetiaꝫ in peccatorū cognitōe incipit omne bonuꝫquādo deus facit homī illam gr̄am ꝙ homo cognoſcit defectus ſuos. tunc qn̄qꝫ recurrit ad penitentiā. vt dauid di. Amplius laua me domīeab iniqͥtate mea ⁊ a peccato meo md̓a me Subdit. Qm̄ iniqͥtatem meā ego co. ⁊cͣ. Secūdumeſt cordis contritio. iſtud ſecundū etiam eſt neceſſariuꝫ. Multi cognoſcūt peccata ſua ſed nōcum contritōe. ſed cum delectatōe illa cogitantdicendo. certe ego feci talem vindictā vel luxuriam ⁊cͣ. cū tn̄ cū dolore deberent dicere. O miſer qͥd erit de me. qꝛ vſurpaui michi regalia deivel qꝛ cecidi in luto luxurie. ⁊c̄ijs. Sic faciebatEzechias rex dicens. Recogitabo tibi oēs annos meos in amaritudine anime mee. Eſa. xxxviij. ¶ Tertiū eſt emendandi ꝓpoſitum. ſcꝫ ꝙhō ꝓponat firmiter ꝙ velit emendare vitā ſuaꝫin melius di. Dn̄e nimis peccaui. ego fui ſuperbus. ſed de cetero volo hūiliari ⁊cͣ. ⁊ debet proponere ſe velle citius mori qͣꝫ ad peccata redire.hoc p̄cepit xp̄s di. Uade .ſ. de cognitōe peccatorum ad contritōꝫ. de ꝯtritōe ad emendādi ꝓpoſitum. ⁊ iam amplius noli peccare. Ioh̓. vii.Quartum opus pnīe eſt oris confeſſio. qꝛ debemus ꝓijcere extra animā peccatorum immūdicias. Si dicat̉. O magna verecūdia eſt et dolor. Solutio. verū eſt. ſed aliter non pōt curari.Sicut nec de glandula vel infirmitate niſi extra