Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

III

executōne corpus concurrit. Ideo in die iudicij corpora recipient retributōnem glorie vl̓ pene ſcd̓m opera que fecerunt. quādo quelibꝫ anima virtute dei aſſumet ſuum ꝓprium corpus.Ideo apoſtolus. Omnes manifeſtari oportetante tribunal chriſti. Ratio. vt referat vnuſqͥſqꝫ ꝓpria corporis ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malum. ij. ad Chorinth̓. v. De iſta vltima retributione loquitur thema. Ego cum rediero reddā Sermo tertius de eadem domīca.Oncluſit ſcriptura omnia ſub peccato. Ad Gala. iij.Iſtud v̓bum in ſancta theologia eſtmultum difficile ⁊ ſubtile ad intelligendū. Id̓omodo volo vobis id declarare ⁊ habebimꝰ ſpeculatōnes intellectuales ⁊ inſtructōes moralesSed pͥus ſalutetur ꝟgo Maria ⁊cͣ. Pro huiꝰꝟbi declaratōne ſciendum ꝙ in ſumma oīa bōaopera ſpūalia ꝑſonalia que habemus a deo inhoc mūdo ſunt tria pͥncipalia. Primo corpus materiale.Scd̓o anima rational̓.Tertio vita temporal̓.Licet autē habeamus alia bona. vt diuitias.honores. officia ⁊ hmōi. tamē ſunt bona accidētalia. ⁊ non ꝑſonalia nec eſſentialia. Sed corpꝰanima ⁊ vita ſunt bona ꝑſonalia ⁊ eſſentialia.Corpus eſt pͥmum quod format̉ a deo in vteromatris. ⁊ vix eſt tam magnū vt auellana. iaꝫ habet omnia membra ⁊ liniamenta. Ratio qꝛ prius fabricat̉ domus qͣꝫ inhabitatur. Ita corpushumanum eſt vt domus terreſtris. ⁊ aīma ſeuſpūs eſt inhabitator. De iſta domo apoſtolus.Scimus ſi terreſtrꝭ domus noſtra huius habitationis diſſoluat̉ ꝙ edificatōem ex deo habeamus domū non manufactam eternam in cel̓. ij.ad Chorin. v. Deinde creat̉ anima. non de materia p̄exiſtenti. ſed de nihilo. quia hoc eſt creare. ⁊ creando infundit̉. ⁊ infundendo creat̉. adhabitandū in domo corporis. ſecūdo ex corpore ⁊ anima ſimul cōiunctis ſequit̉ vita temporalis. ⁊ homo viuit ꝑ annum vel qͥnqꝫ. vl̓ decē.vel viginti vel plures annos. ſcd̓m ꝙ deus dattempus. Ecce omnia bōa ꝑſonalia. De iſtis autoritas. Formauit deus homīem de limo terre.qͣꝫtum ad corpus. ⁊ inſpirauit in faciem eiꝰ ſpiraculum vite. qͣꝫtum ad animā. ⁊ factus eſt homo in animā viuentē. Gen̄. ij. Nota formauitdeus nō dicit creauit. qꝛ corpus de p̄iacēti maieria fuit formatū. ⁊ inſpirauit in faciem eiꝰ ⁊cͣqꝛ licet tota aīma ſit in toto corꝑe. ⁊ tota in qualibet ꝑte ẜm Augꝭ. tamē oꝑa aīme plꝰ apparentin capite in qͥnqꝫ ſenſibus qͣꝫ in alijs ꝑtibus corporis. Mō dico ẜm ſcripturā ꝙ omīa iſta bōaꝑſonalia veniūt ad malam cōcluſionē ex pecca-

to. ꝓpter hoc dicit thema. Concluſit ſcpͥtura .i.concludendo dixit. omnia .ſ. bona ꝑſonalia. cōcludens eſſe mala cōcluſione ſub peccato. id eſtꝓpter peccatū. patet thema. Dico pͥmo ꝙ pͥmum bonū quod habemus eſt corpus materiale cum ſuis mēbris et officijs. ⁊ iſtud veīt ad malam cōcluſionem .ſ. mortis. nec vnqͣꝫ intrauit aliqͥs in hunc mundū qͥ ab iſta cōcluſione fu̓it exemptus .ſ. de morte corꝑali. nō xp̄us nec virgomaria mater ſua. de qͥbus magis videret̉. Recte iſte mūdus eſt vt carcer mortis. ſic vt iſti p̄lati ⁊ domī tenent iam vnū carcerem. de qͦ dicitur ꝙ ſi aliqui ibi intrant nō exeunt niſi ꝑ mortem. Ita eſt de hͦ mundo quotqͦt intrāt non exeunt niſi ꝑ mortem. Et ſicut ille qͥ intrat carcerēdum capit̉ plorat di. O miſer ⁊cͣ. Ita qn̄ intramus hunc mundū omnes intramus plorando.Et ſi ſciremus loqui ⁊ eſſemus interrogati. Reſpōderemus. Ploramꝰ qꝛ intramꝰ carcerē ⁊cͣ.Ideo Eccī. xlj. Noli metuere iudicium mortismemento q̄ an̄ te fuerūt. ⁊ que ſuꝑuentura ſunttibi. hoc iudiciū a domīo omni carni. Nota noli metuere iudiciū mortis. dicit ph̓us in pol̓. ꝙdifferentia eſt inter timorem ⁊ dolorē. qꝛ timornō habet obiectū p̄ſens. ſed eſt futurū ꝯtingēs.⁊ poteſt euenire vel nō. Iſto modo marinarij timent ꝑiculum maris. qꝛ poſſunt ſubmergi velnon. ⁊ homicida captus timet furcā in qua pōtſuſpendi vel nō. ſed dolor habet obiectū p̄ſensqꝛ dolor eſt de malo p̄ſenti ⁊ ineuitabili. Sicutille qui ducit̉ ad furcam vt ſuſpendat̉ ille nō dicitur timere ſed dolere. qꝛ iam habet obiectump̄ſens ineuitabile. Mō certum ⁊ clarū eſt ꝙ iudicium mortꝭ eſt ita ineuitabile ꝙ nō pōt mutari. ⁊ ſententia eſt iam data. ⁊ hoc iudiciuꝫ a dn̄oomni carni. Et iam fit executio. qꝛ currendo vadimus ad mortē. tempus ducit nos. Non enimhabemus ratōꝫ timendi ſed dolendi. Sic̄ decapitandus. qꝛ iam tenet caput ad gladiū. non timet. ſed dolet. Idem de nob̓. ꝓpter hoc dicit.Noli metuere iudiciū mortꝭ. ſꝫ ſupple dole. quiaiam malū mortis p̄ſens eſt. Iō apl̓us. Statutūeſt oībus homībus ſel̓ mori. Ad Heb̓. ix. Patꝫgͦ mala concluſio corꝑis material̓. Dicūt logiciꝙ concluſio ſꝑ infert̉ ex aliquo an̄cedente. ſiueex p̄miſſis. Modo videamꝰ vnde vel quō iſtaconcluſio mors corporal̓ ſequit̉? Dico ꝙ enthimematice ſequit̉ .ſ. ex vno an̄cedente. qꝛ Adaꝫpeccauit. gͦ hō morit̉. bona ꝯſequētia eſt. Autoritas. Per vnum hoīem peccatū in hūc mūdūintrauit. ⁊ ꝑ peccatū mors. ita in omēs homīesmors ꝑtranſit. Ad Ro. v. Hic aliqͥs poſſet arguere duplicit̓. Primo ꝑ hoc ꝙ dicit vnuꝫ hominē pctm̄ ⁊cͣ. Cōtra diceret aliqͥs. īmo ex duobus homībus peccatū in hunc mundum intrauit. qꝛ ꝑ adam ⁊ euam. quia pͥmo peccauit Euaergo non ex vno an̄cedente. ſed ex duobus ſeqͥ-