IISermo

negligens in executōne bonorū operū. licꝫ vosrideatis extra. anima triſtat̉ ⁊ dolet intra ⁊ plorat. Augꝰ. Iuſſiſti domīe ⁊ ita eſt vt omīs animus inordinatus pena ſit ſibi. Sed illi qͥ tenentbonam vitā ⁊ ſanctam ⁊ ſunt bn̄ ordinati in anima tantā habent leticiam ⁊ cordis dulcedinemꝙ nō poſſet lingua explicari. Patꝫ ergo ꝙ bōavita ⁊ mala iam in hͦ mundo ſecū portat aliquāretributōnem. Si vultis hoc clarius videre declaret̉ ꝑ ſingula peccata mortalia. ⁊ ꝑ virtutesoppoſitas. Verbi gratia. nam peccatum ſuꝑbodat amaritudinem. ⁊ humilitas dulcedinē Igitur ſecum portāt retributōnem. Quid eſt ſupebia niſi deſideriū ⁊ cupiditas honoris. Uidet̉ſuꝑbo ꝙ omnes deſpiciāt eum. Primo vxor. ſecūdo filij ⁊ alij. qꝛ nō videt̉ ſibi ꝙ faciāt ei tantāreuerentiā quantū debent. Ecce dolor. Itē qn̄intrant vel quādo tranſit ꝑ plateā ſi omneſ nonſurgūt. videt̉ ſibi ꝙ deſpiciāt eum. Ecce dolor.Sed humiles licet fiant eis honores magni nōcurant ne qͣꝫ inflant̉. īmo dicit humilis. Nō nobis domīe non nobis. ſed nomī tuo da gloriamviuit quiete. patꝫ ergo quod dixi. Item dic̄ ſuperbus. Talis eſt iam vicariꝰ vel baliuꝰ iuratꝰ.⁊cͣ. ⁊ ego non. Humilis aūt regratiat̉ deo ꝙ nōhabet illud onus regimīs. Ideo dicit ſuperbisxp̄s. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis cordeMat. xj. Item auarus de omībus habet dolorem. qn̄ em̄ auarus eſt in mēſa. ⁊ videt vxorem⁊ filios ⁊ familiam bn̄ comedentes dicit. O miſer ego ſum iam deſtructꝰ. Idem de vino Et intantū dolet ꝙ non habꝫ delectatōeꝫ cibi nec potus. Item quādo videt ſaccū farine diminutuꝫdicit. O miſer ꝑditus ſum ego. Quādo dormitſomniat latrōes. ſi ſentit mures. credit ꝙ ſint latrones. Si eſt bonum tꝑus triſtat̉. quia non eſtcariſtia. Ecce quomō ſecū ducit punitōꝫ. erſona autē liberalis letat̉ ⁊ gaudet qn̄ videt vxorem filios ⁊ familiam bn̄ comedentes di. Comedamus. quia deꝰ ꝓuidebit nobis. nos ſeruauimus p̄cepta ſua. ⁊ ita comedūt ⁊ cenant ordinate. ⁊ cum leticia cōfidentes de deo dicēdo. Dn̄eego laborabo in officio meo bene ⁊ legalit̓. de reſiduo vos ꝓuidebitis nobis. Ideo dauid ī psͣ.Exurgat deus dicit. Iuſti .i. liberales epulent̉⁊ exultent in cōſpectu dei. ⁊ delectent̉ in leticiaItem peccatū luxurie magnā penam ſecuꝫ ducit. qm̄ philocaptus de aliqua domicella viduamoniali vel maritata vadit de die ⁊ de nocte cūarmis. ⁊ cū magnis ꝑicul̓. non poteſt comederenec dormire. ſed facit ſicut ſtultus Et ſi ſic ꝯſeqͥtur intentū ſuum ſtatim dicit. nō ſum cōtentusSed cū alia haberē maiorē delectatōꝫ. vl̓ ſeruabo aliū modū vt magis delectet̉. qꝛ dicit ph̓usꝙ ꝯcupīa carnal̓ infinita eſt. ⁊ nō hꝫ terminū. ſꝫqͣꝫto plus vſitat̉ tāto plus creſcit. Et vultis cognoſcere iſtū dolorē. qꝛ eſt de luxurioſo ſicut d̓

febricitante ſitibūdo. cui dat̉ potꝰ cū pluma ⁊cͣSic etiā de febre luxurie. qꝛ hītat in oſſibus etneruis ⁊ venis. Perſona aūt caſta ſi ſit in mr̄imonio ꝯtentatur de ſocia ſua. ſiue ſit iuuenisvel antiqͣ. alba vl̓ bruna. Dicit vir. ſuffic̄ michiml̓er mea. ⁊ vxor caſta eſt contenta de viro ſuoAlij autē qui nō ſunt de mr̄imonio ita paruꝫ loquunt̉ de illa materia nec curāt. ac ſi nihil eſſet.⁊ viuunt leti ⁊ qͥeti. Iō dauid in psͣ. Voce meaRennuit ꝯſolari aīma mea .ſ. in bonis carnalibus. gͦ ⁊cͣ. In qͥbus aūt delectat̉ oſtendit dicēsMemor fui dei ⁊ delectatꝰ ſum. psͣ. lxxvj Idēde peccato inuidie. Quid eſt inuidia niſi dolor⁊ triſticia de bono alterius. qꝛ qn̄ videt ꝙ aliusplus honorat̉ vel ditat̉ vel eſt in officio reginein amore pͥncipis triſtat̉ ſumme ⁊ frangit̉ ꝑ corPerſona aūt charitatiua hꝫ tantā cordis dulcedinem ꝙ qn̄ videt aliuꝫ in honore ⁊cͣ. letat̉ di.Dn̄e ꝯẜuetis eum in bonis. ſꝫ dn̄e recordeminide me. qꝛ ego ſum creatura vr̄a ſicut ille. Et exiſta charitate dn̄s ſibi ꝓuidebit abundant̉. Iōdicit apl̓s. Fructus ſpūs eſt caritas. gaudium.pax. patīa. longanimitas. bonitas. benignitas.māſuetudo. fides. modeſtia. ꝯtinētia. caſtitas.Ad Gal̓. v. Gula etiā ſecum trahit dolorē corporis. qꝛ guloſi ſunt cōit̓ potatores. ⁊ hn̄t oculos rubeos ⁊ tremēt. Qn̄ aūt vinū ē bn̄ lymphatum mēbra ip̄m refutāt ⁊ remanet in ſtomacho⁊ digerit̉. Sunt etiā guloſi pōdagrici ⁊c̄. Itemguloſus ſꝑ fameſcit an̄ comeſtionem ⁊ etiā duꝫcomedit. qꝛ videt̉ ſibi ꝙ nihil ſufficiat ei. Poſtcomeſtionē etiā fameſcit. qꝛ hꝫ ſaccū .i. ventremmagne capacitatis. Perſona ꝟo tꝑata ⁊ abſtinens comedit illud quo indiget ⁊ ſapit ſibi ⁊ nōvltra. Somnus ſanitatis in hoīe parco dormiet vſqꝫ mane. ⁊ aīma illius cū ip̄o delectabitur.Eccī .xxxj. Ira etiā ſecū portat dolorē qn̄ iracūdus triſtat̉ de aliqͣ iniuria. ⁊ eſt cū deſiderio vīdicte ſꝑ eſt cū dolore cordis. cogitās circa vidictas dicēdo. tu facies ſic ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ receꝑit vindictā timet aīcos illiꝰ ⁊cͣ. ſi capit̉ ſuſpēdit̉. ſi fugit ꝑdit bona ſua. Perſona aūt pacifica dicit.vos mihi iniuriā feciſtꝭ ore. ego poſſem me vindicare de vob̓. ẜ nō volo. qꝛ deꝰ nō vult ꝙ ī domo ſua aliqͥs recipiat vindictā. Iō ego ꝑco vobis vt deus parcat mihi pctā mea Iō dicit xp̄sIn patia vr̄a poſſidebitis aīas vr̄as. Luc̄. xxj.Itē de pctō accidie. Accidioſus aūt in oībꝰ attediat̉ in nullo inuenit ſaporē. ſicut ferrū rubiginat̉ qn̄ nō eſt in vſu. ita accidioſus. Dic ꝯtraml̓eres dicētes. ego portaui tātū. mō ꝑ virginēmariā ego nolo facere coquinā. habeat ācillas.Solutō ⁊ vos miſera qͥd facietis ſi eritis ocioſa etiā eritis luxurioſa. Hō naſcit̉ ad laborē. etauis ad volatū Iob. v. Ptꝫ regl̓a ꝙ bōa vita ⁊mala iā ī hac vita portāt ſecū aliqͣlē retributiōꝫ.De hͦ auto. Nōne ſi bn̄ egerꝭ recipieſ. ſin aūt maUu 5