Dominica. xiii. poſt trinitatis

ſacrificium miſſe in qua ſunt multe dualitates.Prima dualitas eſt panis ⁊ vini. Secunda dei⁊ homīs in chriſto. Tertia qꝛ miſſa eſt ſacrificium ⁊ ſacramentū. Quarta quia miſſa eſt oblatio et oratio. Quinta qꝛ miſſa offert̉ pro viuis ⁊defunctis. Sed auiſetur hic de miſſis ſctī amatoris.¶ De eadem domīca. Sermo ſcd̓us.Go cum redieroreddam tibi. Lu. x. Ab iſto themateego recipio motiuū p̄dicādi de retributione quam deus facit bonis ꝑſonis ex hoīsque fecerūt. ⁊ malis ex malis operibus. Materia erit bōa ⁊ vtilis. quia qn̄ homo ſcit retributionem citius inclinat̉ ad faciendum bona. Etquādo ſcit punitōnem refrenat̉ a malis. Salutetur ꝟgo Maria. Hoc v̓bum eſt domī noſtriieſu xp̄i cuilibet ꝑſone humane dicētis Ego cūrediero reddam tibi. ¶ Pro declaratōe huiusꝟbi ⁊ materie p̄dicande ſciendū ꝙ in ſacra ſcriptura tam in veteri teſtamēto qͣꝫ in nouo leguntur duo aduentus xp̄i generales ad iſtū mūdūPrimus eſt de miẜicordia copioſa. Secunduseſt de iuſticia rigoroſa. Primus fuit quādo venit in hunc mundū natus de Maria virgīe verus deus ⁊ verus homo. ⁊ oſtendit ſe gētibuscum magna humilitate. ⁊ venit ad dandum redemptōnem ⁊ gratiā. ad vitandum peccata etoperandū meritorie. quia licet anteqͣꝫ xp̄s veniret alique ꝑſone ſed pauce vitaſſent peccata. etfeciſſent bona oꝑa. vt iudei in terra ꝓmiſſionisquia tunc ſolum ibi cognoſcebat̉ deus. DauidNotus in iudea deus in iſrael magnum nomeneius. Psͣ. lxxv. Igeo venit ad dandum redemptionem generalem omībus. quia non ſolū illiqui ignorabāt deum ibāt in infernum. ſed etiaꝫboni. Ideo ad omnes liberandū ⁊ ꝓuidendumꝑ ſancta ſacramenta ne damnarent̉ venit xp̄sNam cum eſſemus ꝑuuli ſub elementis mundhuius errauimus ẜuientes. At vbi venit plenitudo temꝑis miſit deus filium ſuū factuꝫ ex muliere factum ſub lege. vt eos qui ſub lege erāt redimeret. Ad Gal̓. iiij. Ideo dicit ip̄emet. Egoveni vt vitam habeant ⁊ abundantiꝰ habeant.Ioh̓. x. Nota abundantius. ſupple qͣꝫ in veteriieſtamento. ¶ Scd̓s aduentus erit de iuſticiarigoroſa. ⁊ iſte erit in fine mūdi. quādo ẜm rigorem iuſticie dabit vnicuiqꝫ quod meret̉. qͥa bonis dabit gl̓am eternam. ⁊ malis penam eternāEt de hoc aduētu dicit ip̄e in themate. Ego cūrediero reddam tibi. q. d. Iam non dabo tibi retributōnem ẜm bona que facis. nec punitōnemde malis. ſed cum rediero in ſecūdo aduētu reedam tibi. Amore veſtri queſiui quot retributōnes facit de bonis ⁊ de malis que facimus. ⁊ iuueni ꝙ tres.

¶ Prima dat̉ in hac vita temꝑali.¶ Scd̓a in morte corꝑali.¶ Tertia in iudicio ganerali.Et de tertia loquit̉ thema pͥncipaliter. ¶ Dicopͥmo ꝙ deus in hac vita iam dat retributōnemde bonis ⁊ malis que facimus. quia illis qui tenent bonam vitam deus dat retributōnem. qͥaexperimentalit̓ videt̉ ꝙ bona vita ⁊ ſancta ſecum portat delectatōnes ⁊ dulcedines cordis.quietem ⁊ leticiā mentis. Ecce qualit̓ deus datbonis iam in hac vita retributōnem aliquam. ſꝫnon plenam nec ꝑfectam. quia illa dabit in gl̓a.Per oppoſitum mala vita iam ſecum portat inhac vita punitōnem aliqualē. quia licet mali etpeccatores ad extra rideant ⁊ letent̉ ⁊ tripudient. tamen ad intra amari ſunt ⁊ triſtes in aīmaquia ꝟmis conſcientie ſemper murmurat ⁊ remordet. Sicut em̄ ſanitas corporis ſecū portatleticiam ⁊ conſolatōnem. ita ſanitas aīe. Quando autem quatuor qualitates corporis .ſ. caliditas ⁊ frigiditas. humiditas ⁊ ſiccitas ſunt ī debita conuenientia ⁊ proportione. homo eſt ſanus ⁊ letus. Per oppoſitum quando in qualitatibus et complexionibus eſt inordinatio. tūcſequunt̉ infirmitates. dolores. febres. ⁊ hō eſttriſtis nec delectat̉ de aliquo ꝓpter corporꝭ infirmitatem. Ita de anima eſt in qua ſunt quatuor qualitates ⁊ complexiones .ſ. quatuor ꝟtutes morales .ſ. prudentia que ordinat animāne diaboli temptatōnibus. corporis inclinatōibus. mundi occaſionibus conſentiat. ⁊ animapeccet cōtra deum. Alia ꝟtus eſt iuſticia. q̄ ordinat circa ꝓximum. ne ip̄m quouis mō ledat.ſed reddere facit vnicuiqꝫ quod ſuum eſt. iſta ēiuſticia. Bern̄. Iuſticia eſt virtus cuiqꝫ qd̓ ſuūeſt tribuens. Item tertia eſt temperātia que ordinat in diuitijs. honoribus ⁊ ꝓſperitatibus.ne homo faciat exceſſum. Item quarta virtuseſt fortitudo hominē ꝑficiens ne in aduerſitatibus deſiſtat a bonis operibus. quādo iſte qualitates ſiue ꝟtutes ſunt bene ordinate ⁊ ꝓportionate. anima eſt ſana ⁊ leta. Item cōſequēterquādo intellectus eſt clarus ꝑ fidem. ⁊ volūtaſardens ꝑ deuotōꝫ. memoria recordat̉ de beneficijs acceptis. ⁊ ſenſualitas eſt ſubiecta ratōnirecte ⁊ voluntati. tunc aīa eſt ſana ⁊ leta. Nihildulcius qͣꝫ reſpicere in mandatis dei .ſ. ea ẜuando. Eccī. xxiij. Per oppoſitū infirmitas aīe importat triſticiam qn̄ p̄dicte ꝟtutes ⁊ cōplexiōeſanime ſunt inordinate. tūc em̄ non cuſtodit ſe adiaboli temptatōibus. īmo conſentit ſibi. nec acarnis inclinatōibus. īmo ſequit̉ eas. nec a mūdi occaſionibus. īmo placent. Quando intellęctus non eſt clarus in fide. ſed dubitat in fide.voluntas eſt inordinata ꝑ malas voluntates.odia ⁊ rancores. Memoria nō recordat̉ de diuinis beneficijs. ſed de iniurijs. Senſualitas ē