Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

fectōnis apoſtolice quādo p̄latus epūs vel predicator appetit bonam famam vt ſua p̄dicato faciat fructum. qꝛ ſi reputatur ribaldus eiꝰ doctrina nullum fructū faciet. ſed ſicut miles qͥ habetmilitare querit bona arma ⁊ inſtrumēta. Ita īſtrumenta p̄dicatōis ſunt bona fama. ſancta vita. bona ꝯſcientia. Ideo Gregꝰ. Sancti p̄dicatores laudari appetunt vt reuerentiꝰ audiātur.reuerent̉ deſiderant. vt maiorem fructū faciāt.Tal̓ vana gloria eſt ancilla. qꝛ cuius vita deſpicitur. reſtat vt eius p̄dicatio ꝯtemnat̉. Iō xp̄sMat. v. Sic luceat lux veſtra coram homībꝰ.vt videant oꝑa veſtra bona. ⁊ gl̓ificent patrenveſtrum qͥ in cel̓ eſt. Sed ſicut candela extinguitur modico vento. ita ꝑſone parue ſpūalitatismodico vento inanis gl̓e. Sed ſic̄ magnꝰ ignisnon extinguit̉ vento. īmo magis accendit̉. Itaꝑſona multum ſpūalis. Ideo dicit xp̄s. Sic luceat lux veſtra ⁊cͣ. Secundū quod hꝫ vera humilitas ⁊ ꝑfecta eſt ꝙ bona oꝑa fiant in laudeꝫdei. Ideo xp̄us inſtigabat illos inuiſibiliter vtpublicarent miraculū in laudem dei ⁊ honorē. Dominica. xiij. Sermo pͥmus.Ic fac et viuesHabet̉ ꝟbum iſtud originalit̓. Luc̄.x. ⁊ recitatum eſt ſtatim in euangeliohodierno. Sermo noſter erit de ſancto euangelio. Si placet deo habebimus ml̓tas bonas doctrinas ꝓ noſtra inſtructōe. defectuū correctōe⁊ animarū ꝯſolatōne. Salutet̉ ꝟgo maria. Inſancto euangelio hodierno xp̄s oſtendit nobistria multum neceſſaria ad ſaluatōeꝫ noſtram .ſ. Primū cognitio de ꝟitate diuinali. Scd̓m dilectio charitate integrali. Tertium oꝑatio de pietate fraternali.Sine his tribus nullus poteſt ſaluari. ⁊ de qͦlibet iſtorū dicit thema. Hoc fac ⁊ viues eternaliter in ꝑadiſo. Dico pͥmo qd̓ xp̄us oſtendit ꝙhabeamus in hac vita cognitōnem de veritatediuinali. vt cognoſcamus deū ſine errore ⁊ falſa opinione. quia al̓s homo qn̄ vadit in alio mūdo non cognoſcit̉ a deo. Amen dico vob̓ neſciovos .ſ. noticia approbatōnis. Mat. xxv. Et dicent. O domīe ego ſum religioſus. ego clericꝰ.vel laicus de tali ciuitate. Amen dico vobis neſcio vos ⁊cͣ. Et concordat apl̓s di. Omnis quiignorat ignorabit̉ .j. ad Chorꝭ. iiij. Quia gͦ iſtacognitio de veritate eſt ita neceſſaria nobis adſciendū in hoc mūdo. Ideo xp̄us eam nob̓ oſtēdit in pͥncipio euangelij dicens. Beati oculi qͥvident que vos videtis. Mattheus addit. Etbeate aures que audiūt que vos auditis Mat.xiij. Dico vobis ꝙ multi ꝓphete ⁊ reges Mattheus addit ⁊ iuſti voluerunt videre q̄ vos videtis ⁊ audire que vos auditis ⁊ nō audieruntimo cum illo deſiderio deceſſerunt. Nō credatꝭ

ꝙ loqueret̉ ſolum de viſiōe corꝑali. quia iudeietiam videbāt p̄ſentiam xp̄i corꝑalem. tam̄ nōerant beati ſꝫ re ꝓbati. Sed apoſtoli ⁊ diſcipulixp̄i erāt beati qui extra videbāt p̄ſentiā chriſticorꝑalem. ⁊ intus ocul̓ anime videbāt xp̄i diuinitatem. ⁊ iſta viſio faciebat eos beatoſ. Itē deauditu. qꝛ etiam iudei audiebant ꝟba eius corporalit̓. ſed nō obedientialit̓ vt apoſtoli. Dicoem̄ vobis ꝙ multi ꝓphete vt moyſes. Eſaias.Hieremias ⁊ multi reges vt dauid ⁊cͣ. Quia exquo deus pater miſit filiū ſuum incarnandū. beati patres ita ardent̓ deſiderabāt eum videre ⁊audire ꝙ moriebant̉ deſiderio di. O quale tꝑserit illud qn̄ deus incarnatus ibit ꝑ terrā. ⁊ predicabit illa ſecreta celeſtia. Dicebat Thobiasde ſe. Beatus ero ſi fuerint reliquie ſemīs meiad videndum claritatē hierl̓m. Thob̓. xiij. Alijẜm quod tangit Amb̓. dicebant qn̄ veniet. qn̄naſcetur. quādo apparebit. putaſne videbo. putaſne durabo. putaſne hic me inueniet illa natiuitas. O ſi oculi mei videbūt qd̓ credo in ſcpͥturis dei. Sed apoſtoli videbāt eū. ſtabāt cum eocomedebāt. bibebāt cum eo ⁊ ambulabāt cū eoIdeo dicebat eis. Beati oculi qͥ vident ⁊cͣ. quividebant eū non ſolū ocul̓ coroporis ſed aīme.ſcꝫ credendo. obediēdo. ⁊ audiebant eū non ſolum auribꝰ corꝑalibꝰ ſed aīe. Si bn̄ attendiſtisxp̄s ponit duos modos cognitōis de ꝟitate diuinali. Primo .ſ. videndo. Scd̓o .ſ. audiendo.qꝛ aliter non pōt haberi. Iō ad cognoſcendumdeum ſumme ſunt neceſſarij viſus ⁊ auditꝰ. exviſu em̄ ſine audientia naturali ratiōe poſſumꝰſcire illa q̄ ꝑtinent ad vnitatē dei. hoc etiā ph̓ioſtenderunt clare dicentes ꝙ eſt vnus deꝰ. vnꝰpͥnceps. vna pͥma cauſa. vnus pͥmus motor. hͦetiam qͥlibet intellectu vigens pōt videre ⁊ ſcire. qꝛ ſicut ille qui intrat palaciuꝫ optime ordinatum ⁊ gub̓natum qͣꝫtūcūqꝫ ſit rudis ſtatiꝫ cognoſcit ſine hoc qd̓ dicat̉ ſibi ꝙ magnus dn̄s etpotens eſt qͥ illud palaciū fecit ordinauit. gub̓nat ⁊ regit. Ita de palacio huius mūdi ⁊ eiꝰ ordinatōe ⁊ gubernatōe potes cogitare ⁊ videreꝙ magnus dn̄s ⁊ potēs eſt qͥ ip̄m fecit. qꝛ nihilfit a ſeip̄o. ⁊ ille eſt deus. Iſto mō antiqͥ qui nōdum habebāt libros mgros nec p̄dicatores cognoſcebāt deū videndo mundū ⁊cͣ. Iſtā deductionem facit apl̓s dicens. Inuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea que facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉ ſempiterna qͦꝫ eius ꝟtus ⁊ diuītas. ita vtſint inexcuſabiles. Ad Rom̄. j. Inuiſibilia deiſunt attributa diuina .ſ. eternitas. omnipotentia. ſapīa. excellentia. ⁊ hmōi q̄ ꝑtinēt ad vnitatem eſſentie. Item ex viſu ſcit̉ ⁊ cognoſcit̉ ꝙ qͥlibet dn̄s ſapiens ⁊ potēs bonꝰ ⁊ iuſtꝰ dat retributionem ſuis ẜuitoribus bonos remunerādo⁊ malos puniēdo. Hoc igit̉ intellectu naturalipoſſumus cognoſcere ꝙ ꝑſona q̄ viuit ⁊ ſeruatUu 3