poſt trinitatis¶ Dominica. xli.

pͥuat hoīem a fide que nō pōt hr̄i niſi ꝑ audituꝫFides eſt ex auditu. Ad Ro. ix. Et qꝛ mutꝰ nōpoterat creatorē ſuū laudare. iō de ſurdis ⁊ mutis dicit dauid. Aures hn̄t ⁊ nō audiēt neqꝫ em̄eſt ſpūs .ſ. laudis in ore ip̄oꝝ. psͣ. cxxxiiij. Sexta final̓ vtilitas cum d̓r. Et dep̄cabant̉ eū vt impone̓t illi manū .ſ. oꝑatiōis ſalutarꝭ. qͣſi em̄ qͥnqꝫdigiti ſunt. euangelica p̄dicatio. ꝟtuoſa cōuerſario. doloroſa paſſio. gl̓oſa reſurrectio. ⁊ miraculoſa aſcenſio. Dauid. Fiat manus tua vt ſaluet me. psͣ. cxviij. ¶ Dico tertio ꝙ euangeliū hodiernum oſtendit de xp̄o aliud opus ꝟtuoſumqd̓ eſt diuinal̓ miſeratio qua motus fuit ad curandū ſurdum ⁊ mutū cum d̓r ¶ Et apprehēdēseum de turba ſeorſum. vſqꝫ loquebat̉ recte. Septem cerimonias ẜuauit xp̄s curādo illuꝫ infirmum q̄ ſunt neceſſarie in curatōe cuiuſlibꝫ infirmi ex peccato mortali. ¶ Prima ibi. Et apprehēdens eū. Ecce cordis ꝯtritio ꝑ quam hō lib̓at̉a diaboli captōe. ⁊ apprehendit̉ a xp̄o ⁊ ligaturcathena gr̄e. Iſta captio eſt bn̄dicta Apl̓s. Sequor ſi quō comp̄hendā ⁊ in qͦ comp̄hēſus ſuꝫa xp̄o ieſu. Ad Phil̓. iij. Scd̓a ibi. de turba ſeorſum. Ecce praue ſocietatis dimiſſio q̄ innuit̉in hͦ. qꝛ xp̄s nō voluit eum curare inter gētes. ſꝫextra. Poeta. Que nocitura tenes qͣꝫuis ſint cara relinque ¶ Tertio miſit digitos ſuos in auriculas eiꝰ. Ecce de obediēdo p̄ceptis propoſitioRō qꝛ ſicut ſunt digiti decē in manibꝰ. ſic ſuntdeceꝫ p̄cepta ad meritorie oꝑādū. ad q̄ oīa oꝑameritoria pn̄t reduci. Oīa q̄ locutus eſt dn̄s faciemus ⁊ erimꝰ obediētes. Exo. xxiiij. ¶ Quarta ibi expuens tetigit linguā eius. Ecce oris cōfeſſio neceſſaria. qꝛ ſicut expuens purificat ſtomachū. ita confitēs purificat aīam ab oībꝰ maculis culpe. Si ꝯfiteamur peccata nr̄a fidelis etiuſtus ē deꝰ vt remittat nob̓ peccata nr̄a ⁊ emūdet nos ab oī iniquitate. j. Ioh̓ .j. Sed qͣre xp̄spͥmo expuit ⁊ poſt tetigit lingua eius? Reſpondeo ꝙ hͦ fecit ac ſi diceret xp̄s. Si ego fuiſſeꝫ cōfeſſus ⁊ tu etiā deberes ꝯfiteri. Noͣ h̓ ꝙ xp̄s bisfuit ꝯfeſſus in vita iſta. nō de pctīs ſuis. qꝛ nullum peccatū habuit vnqͣꝫ. ſed ꝯfitebat̉ ppl̓i pctāac ſi eſſent peccata ſua ꝓpͥa. ī psͣ. Saluū me facdeus. vbi dauid loq̄bat̉ in ꝑſona xp̄i di. Deustu ſcis inſipientiā meā. ⁊ delicta mea a te n̄ ſuntabſcōdita. Noͣ ꝙ peccata ꝓpͥa ppl̓i dicit ſua. a tenon ſunt abſcondita. Glo. dat hanc ſimilitudineꝫ ac ſi manꝰ vl̓ pes fecerit alicui offenſaꝫ. ⁊ caput ſiue os peteret veniā q̄ non fecerūt offenſaꝫſed hͦ dicit ꝓpt̓ ꝯiunctōꝫ mēbrorū ⁊ capitis Itaetiā ⁊ nos ſumus mēbra ⁊ xp̄s caput. Ad Ro.xij. Mēbra fecerūt offenſas ⁊ pctā. ⁊ xp̄s pctāmēbroꝝ dicit eſſe ſua. ¶ Scd̓o fuit ꝯfeſſus ī morte in lecto crucis qn̄ dixit. hely hely .i. deꝰ meusſequit̉. Lōge a ſalute mea ꝟba delictorū. Quiagͦ pͥmo ip̄e fuit cōfeſſus. iō ⁊ tu ꝯfitere pctā tua.

Quinta ibi. ſuſpiciēs in celū. Ecce attēta or̄o.quam poſt ꝯfeſſionē hō debet reciꝑe. iuxͣ illud.Fili peccaſti ne adijcias iterū. ſed de pͥſtinis dep̄care vt tibi dimittant̉. Eccī. xxj. Sexta ibi. ingemuit. Ecce penitential̓ oneris ſuſceptio. Sic̄aīal ex onere ingemiſcit. ita corpus ex onere penitentie. Iō dicit dauid in ꝑſona penitētis. Afflictus ſum ⁊ humi. ſum ni. ru. a ge. ⁊cͣ. psͣ. xxx.vij. ¶ Septima ibi. effeta qd̓ eſt ad aꝑire. Ecce īiuriarū remiſſio. ꝑ cordis aꝑtōꝫ. ⁊ debitoruꝫ reſtitutio. ꝑ ſiniſtre apertōeꝫ. El̓ynarum qͦꝫ largitio ꝑ dextre aꝑtōeꝫ. Etiam os eſt aperiēdū adeuchariſtie cōmunionē. Et ſic curat̉ hō a ſpūali infirmitate. Et ideo ſequit̉. Et ſtatī aꝑte ſuntaures eius. ⁊ ſolutū eſt vinculū lingue eiꝰ et loquebat̉ recte ¶ Dico tertio ꝙ oſtendit ſanctumeuangeliū de xp̄o ꝟtualem hūiliatōꝫ cum dicitPrecepit eis ne cui dicerēt. vſqꝫ. ⁊ mutosˡ loqͥ.Queſtio ē hic. qꝛ dicit textꝰ p̄cepit eis ne cui dicerēt. ⁊ poſt dicit. quanto aūt eis magis p̄cipiebat tanto magis plus p̄dicabāt. Eſt q̄ſtio ſi illipeccabāt vel nō? Et vid̓r ꝙ peccabāt. quia faciebant ꝯͣ mandata xp̄i. Huic q̄ſtioni rn̄det ſanctꝰTho. ꝙ non peccabāt qꝛ nō faciebāt ꝯͣ xp̄i mādatum. qn̄ em̄ xp̄us p̄cepit eis ne cui dicerēt. hͦdixit tali geſtū ⁊ mō ꝙ innuebat ꝙ nolebat vanam gl̓am. ⁊ ex alia ꝑte inflāmabat corda illorūvt miracula publicarent ad dei laudem ⁊ honorem. In hͦ on̄dit̉ ꝑfecta humilitas. q̄ habꝫ duoPrimo fugere vanā gl̓am. ⁊ honore dei q̄rerede bonis oꝑibus. Mat. vj. Attendite ne iuſticiam vr̄am faciatis coram hoībꝰ vt videamini.alioqͥn mercedem nō habebitꝭ apud pr̄em vr̄mqͥ in cel̓ eſt. Noͣ ꝙ vana gl̓a ſiue gl̓a mūdi poteſteſſe in bonis oꝑbus triplicit̓. Prīo velut dn̄a.Scd̓o velut ſocia. Tertio velut ancilla. Prīomō eſt peccatū mortale. ſcd̓o mō eſt veniale. tertio eſt meritum. Primo mō velut dn̄a eſt vanagl̓a. qn̄ quicqͥd ꝑſona facit. hͦ facit ꝓpt̓ vanamgl̓am mūdi. vt videat̉. laudet̉. reputet̉ ⁊cͣ. tuncoꝑa illa ſunt vt pulchra poma. ſed intus eſt vermis inanis gl̓e. ⁊ tunc eſt peccatū mortale. ꝓpt̓hͦ dicit attendite ⁊cͣ. ¶Scd̓o eſt velut ſocia quādo hō incipit opus bonum ſancta ⁊ bōa intentione vt ẜmonem vl̓ aliud. ſed poſt venit vanagl̓a cogitando. O mō dicet̉ ꝙ tu es bonus velaptus ⁊cͣ. tunc eſt vt ſocia. qꝛ aſſociata eſt operibono. tunc nō eſt peccatū mortale ſed veniale.No de. b. Bernhardo qͥ in tꝑe ſuo erat de maioribus mūdi p̄dicatoribus. ⁊ cū ſeml̓ p̄dicaretſancta ⁊ bona intentōe ꝓ honore dei ⁊ ſaluatōeanimarū. ⁊ declarando illa magͣ ſecreta ſcpͥtureꝯuerterat ml̓tos. venit ad eum vana gl̓a cogitauit dimittere ẜmonem. ſed nō fecit. Sed reſpōdit vane gl̓e di. nec ꝓ te incepi nec ꝓ te deſiſtaꝫ.¶ Tertio velut ancilla. ⁊ tunc nō ſolū nō eſt peccatum mortale nec veniale. ſꝫ meritoria. qꝛ eſt ꝑ