SermoII

erit de ſancto euangelio p̄ſentis domīce. qd̓ cōtinet multa ſecreta ſacre ſcripture ſpeculatiua ⁊moralia. ⁊ habebimus ml̓tas bonas doctrinasſpeculatiuas ⁊ moreles. Salutet̉ ꝟgo MariaSanctū euangeliū hodiernū declarat nob̓ triaoꝑa ꝟtuoſa ⁊ miraculoſa de xp̄oPrimum eſt humanal̓ incarnatio.Scd̓m diuinal̓ miſeratio.¶ Tertium ꝟtualis humiliatio.¶ Primū allegorice ſeu ſiguralit̓. Secundū tropologice ſeu moral̓r. Tertiū hiſtorice ſeu lr̄alit̓De tertio ⁊ finali loquit̉ thema. Precepit eisne cui dicerent. Et hoc fecit ex ꝟtuali humilitate. Dico pͥmo ꝙ euangeliū hodiernū oſtēdit nobis de xp̄o pͥmum opus ꝟtuoſum qd̓ eſt humanalis incarnatio in vtero v̓ginis ꝓ noſtra ſaluatione. Hoc oſtendit̉ in pͥncipio euāgelij quādod̓r. Exiens ieſus de finibus tyri venit ꝑ ſidonēad mare galilee. que eſt inter medios fines decapoleos. ⁊ adducunt ei ſurdum ⁊ mutuꝫ. ⁊ dep̄cabant̉ eum vt imponat illi manū. Di. aliqͥs⁊ quomō oſtendit̉ hic hūana incarnatio? Dicoꝙ bn̄ ſꝫ ſubtiliter. In incarnatiōe em̄ filij dei fuerunt ſex myſteria .ſ. terminꝰ a quo. via ꝑ quamvenit. terminꝰ ad quem. modus eius viuēdi. neceſſitas noſtra. finalis vtilitas. Iſta ſex punctaſiue myſteria ſubtiliter oſtendunt̉ in principioeuangelio ¶ Primo terminꝰ a quo oſtendit̉ cuꝫd̓r. Exiens de finibus tyri .i. plaſmatōis ẜm interp̄tatōꝫ hebraicā vel creatōis. Nota pͥmumelementū quaſi fundamentū creatōis eſt terraDauid. Initio tu dn̄e fundaſti terrā. psͣ. cj. Secundū aſcendendo eſt aqua. Tertiū aer. Quartum ignis. deinde celū qd̓ a ph̓is dicit̉ qͥnta eſſētia. ⁊ ſunt decem celi. Primū eſt lune. ſecundūaſcendendo eſt mercurij. tertiū veneris. quartūſol̓. quintū martis. ſextum iouis. ſeptimū ſatuini. octauū celū ſtellatū .i. firmamentū in quo ſūtſite omnes ſtelle cōmunes. nonū pͥmum mobl̓eẜm ph̓os quod a theologis dicit̉ criſtallinū. dehͦ celo dicit̉. aque que ſuꝑ celos ſunt. decimumcelū dicit̉ empirreū in quo ſunt angeli ⁊ beati.vbi ſunt nouem ordines. angelorū. archangelorum ⁊cͣ. Suꝑ oēs aūt eſt cathedra dei. De iſtisfinibus exiuit xp̄us veniens ad humanā incarnatōꝫ in vterū ꝟ̓ginis. nō de celo lune nec mercurij ⁊cͣ. de finibus tyri .ſ. creatōis de finibꝰ angelorū. De hͦ ꝓphetauerūt dauid ⁊ ſalomō filiꝰeius. Dauid dicit. A ſummo celo egreſſio eius.⁊cͣ. psͣ. xviij. Dicat̉ ꝯͣ iudeos qͥ hͦ exponūt de ſole. Item ſalomō dixit. Procul ⁊ de vltimis finibus p̄cium eiꝰ .ſ. n r̄e redemptōis. Prouer. vl.Scd̓o videamꝰ finē ꝑ quā venit. qꝛ dicit euāgelium ꝙ venit ꝑ ſidonē .i. tacentē. vel ẜm interp̄tatōꝫ hebrayca taciturnitateꝫ. Ecce ꝟgo mariaq̄ fuit tacens. Bern̄. Uirgo regia ip̄a eſt via ꝑquam ſaluator venit ad nos. Taciturna fuit. qꝛ

licet libent̓ audiret v̓ba bona ſancta. raro tn̄ loq̄bat̉. Ideo habebat paruū os. vt patꝫ in veronica quam depinxit. b. Lucas. Iō Lu. xij. Maria aūt ꝯẜuabat omīa v̓ba hec ꝯferens in cord̓ſuo. Bonū ſignū eſt in muliere taciturnitas. etmalum ſignuꝫ eſt loqͣcitas. Tertio terminꝰ adquē venit oſtendit̉ cum d̓r ad mare galilee .i. rota volubil̓ ẜm interp̄tatōeꝫ hebraycā. Ecce viap̄ſens amara. qꝛ ẜm Boe. ml̓tis amaritudinibꝰeſt reſperſa. que rotat̉ ⁊ voluit̉ ꝑ qͣtuor āni tꝑaẜm curſum ſol̓. de qͣ pōt intelligi illud Ezech̓. xEcce apparuit rota vna .ſ. pn̄s vita. Xp̄s nō venit ad regnādum in hͦ mūdo. īmo dixit coraꝫ pilato. Regnū meū non eſt de hͦ mūdo. nec venitminiſtrari ſꝫ mīſtrare. Matthei. xx. Ad illumterminū ad quē .ſ. p̄ſentē vitā venit xp̄us ad ſuſtinendū amaritudīes. Auto. ⁊ ſunt ꝟba chriſtihomīs ad deū pr̄em. Dn̄e ſi ſic viuit̉ .ſ. in hͦ mūdo ẜm tuam ordinatōꝫ. ⁊ talibus .ſ. iudeis vitioſis vita ſpūs mei corripies me .ſ. ī paſſiōe. Eſa.liij. Propter ſcelus populi mei ꝑcuſſi euꝫ ⁊cͣ. etviuificab̓ me .ſ. in reſurrectōe gl̓oſa. Ecce in pace amaritudo mea amariſſima. No xp̄us ſuſtinuit tres amaritudines in hac vita. Prima fuitamara. Scd̓a fuit amarior Tertia fuit amariſſima. Prīa fuit abſtinentiaꝝ. ieiuuiorū. vigiliaꝝ⁊ laborū. qꝛ cū non eſſet niſi. xxx. annoꝝ extimabat̉. l. ānorū. vt ptꝫ Ioh̓. viij. ¶ Scd̓a fuit amarior .ſ. ꝑſecutio dura iudeorū. qͥ omīa dicta ⁊ facta xp̄i calūniabant̉. ⁊ in malū interp̄tabantur.⁊ ſua miracula demonibꝰ attribuebāt. iſta amaritudo tangebat cor eius ex eorū damnatōne.Tertia fuit amariſſima .ſ. eius captio. ligatio.flagellatio. mors ⁊ paſſio ⁊cͣ. Quarto videndūeſt de ſuo mō viuendi cū d̓r. Int̓ medios finesdecapoleos. a deca qd̓ eſt decē. ⁊ pol̓ ciuitas .ſ.ꝓuincia decem ciuitatū. ⁊ ſignificat p̄cepta decalogi q̄ ſunt qͣſi decem ciuitates fideles in pacis abūdantia ⁊ ſecuritate ꝯſiſtētes. Euge ẜuebone ⁊ fidelis. qꝛ in modico fuiſti fidel̓. eris ptātē hn̄s ſupra decē ciuitateſ. Lu. xix. Inter iſtoſmedios vixit xp̄s. qꝛ in me dio ꝯſiſtit ꝟtꝰ. Nolite putare qm̄ veni ſolue̓ legem aut. ꝓph̓as. nōveni ſoluere ſꝫ adimplere. Mat. v. Di. aliqͥs eteſt argumentū iudeorū. exqͦ xp̄s ẜuauit legemqͣre nos nō ẜuamꝰ: Iſtud argumētū ꝓcedit exignorantia. īmo dico ꝙ exqͦ xp̄us ẜuauit legemnos nō debemꝰ ẜuare. qꝛ ſicut voluit ſuſpēdi inligno crucis ne aliqͥs ſibi credēs ⁊ obediēs ſuſpendat̉ in furca inferni. Ita voluit ẜuare legēmoyſi ⁊ eā complere ⁊ eidē finē dare ne nos eaꝫẜuaremꝰ. Iō apl̓s. Finis em̄ legis xp̄us eſt adiuſticiā oī credenti. Ad Ro. x. ¶ Quīto vidēdaeſt neceſſitas q̄ erat ex ꝑte nr̄a q̄ oſtendit̉ cuꝫ d̓ꝫEt adducūt ei ſurdū ⁊ mutū. Nam ẜm Bedā.Hō audiēdo v̓ba antiqͥ ẜpentis ſurdus eſt ⁊ cęcus ⁊ mutꝰ ad laudandū deū. Surditas autemUu 2