poſt trinitatisDominica. xii.

nr̄o deo qͥ vult omēs homīes ſaluos fieri. ⁊ adagnitōꝫ ꝟitatis venire. Unꝰ eſt eī mediator dei⁊ hoīm. hō xp̄s ieſus qͥ dedit ſemetip̄m ꝓ omībus. j. Thimo. ij. Nunc mouet̉ q̄ſtio qꝛ ſi iā ſcitdeus ꝙ eris damnatus. qͣre gͦ creauit te? Dicoꝙ creauit te vt ſaluus eſſes ⁊ erꝭ ſi teneas bonaꝫvitam ⁊ ꝯtinuas bonam vitā vſqꝫ in fineꝫ ſaluaberis. Un̄ debetis ſcire ꝙ ẜuat in nob̓ deꝰ modum quē ẜuat qͥ in domo ſua hꝫ aliquē malumhoīem ⁊ ꝓditorem. Et ideo ponamus ꝙ aliqͥsrex dat alicui militi in domo ſua exn̄ti malo ⁊ ꝓditori villas ⁊ caſtra. qͥ miles qͣꝫto rex ſibi pluradat tanto ip̄e miles ꝑſeuerat magis in ꝓditōnequid facit ip̄e rex de illo nonne deſtruet euꝫ? ꝓfecto. Ita deus facit qͣꝫuis ſumus mali facit nobis multa bona. vt malicia noſtra auferet̉. fecitnos ad imaginem ſuaꝫ ⁊ lauit nos in baptiſmo.vt eſſemus boni ⁊ mūdi ⁊cͣ. Final̓r ſi in malis ꝑſeuerauimus deſtruet nos. de iſta tn̄ malicia vide ad longū in ẜmone de p̄deſtinatōe. ⁊ hͦ ſufficit de ſcd̓a ꝑte ¶ Tertio videamus oꝑa redemptiōis humane nature. ⁊ hoc duobꝰ modis declarabo. Prīa ꝑs erit ſpeculatiua reſpiciēdo diuinitatem eternalē. Scd̓a erit ſpeculatiua ſil̓ etmoral̓. Quo ad pͥmā ꝑtem dicunt ph̓i ⁊ ml̓ti alijquare ih̓us cum poſſet facere remiſſionem generalem ſe incarnauit ⁊ voluit ſuſtinere labores ⁊paſſionem: maxime cum dicat ph̓s ꝙ fruſtra fitꝑ plura quod pōt fieri ꝑ pauciora. Reſpondeoꝙ iſtud argumentū venit ꝑ ignorantiā vl̓ per īaduertentiā. Pro quo ſcienduꝫ ꝙ dr̄a eſt interdeum ⁊ hoīem. v̓tutes quas nos habemꝰ nonſunt eſſentia noſtra. ſil̓r nec bonitas iuſticia iniudice iuſto. īmo ſunt accidentia ⁊ ſunt qualitates aduenticie. qꝛ qͥ mō eſt iuſtus forte erit pꝰ eainiuſtus. ⁊ iniuſtus ꝯuertit̉ qn̄qꝫ ⁊ fit iuſtꝰ. Itēmiſcd̓ia magna ꝟtus eſt maxīe in diuitibꝰ qͥ taꝫde bonis tꝑalibus qͣꝫ ſpūalibus dant indigentibus. magna em̄ ꝟtus eſt. ſed eſt qͣlitas aduenticia in homībꝰ. qꝛ vna ꝑſona miẜicors pōt efficicrudel̓. tn̄ in deo totum eſt ꝯtrariū. iuſticia em̄ īdeo eſt ſua eſſentia ſua diuinitas. miſcd̓ia dei ēſua eſſentia ⁊ nō qͣlitas aduenticia. Un̄ dico ſic̄deus non pōt dimittere ſuā eſſentiā. ita nec pōtdimittere ſuam miſcd̓iam nec iuſticiā. ita dicitapl̓s. Deus fidel̓ ꝑmanet ⁊ ſeip̄m negare n̄ pōtij. Thi. ij. Iudex in mūdo iſto qn̄qꝫ facit tantāiuſticiā ꝙ nihil erit de miſcd̓ia. Sed in deo ſiml̓eſt ⁊ ꝯcurrit iuſticia ⁊ miſcd̓ia. ꝓ quo dauid inpsͣ. c. Miſcd̓iam ⁊ iuſticiā cantabo tibi domīeAuſcultate ⁊ attendite ſi deus dixiſſet homībuſremitto vob̓ omīa peccata vr̄a ⁊ ſimus aīci. deinceps cuſtodiatis vos. hͦ eſſet maxīa miſcd̓ia.tn̄ vbi eſſet iuſticia. ⁊ ſi dixiſſet peccaſtis ꝯͣ me.ego volo ꝙ oēs ſit dānati. magnꝰ rigor iuſticiehͦ eſſꝫ. tn̄ vbi eſſet miſcd̓ia. vnde conueniēs fuitꝙ in redemptōne nr̄a ẜuaret miſcd̓iaꝫ ⁊ iuſticiā

Rigor iuſticie magna fuit dare ſanguinē ſuump̄cioſum ꝓ oībus. miſcd̓ia fuit ꝙ ip̄e qͥ non tenebatur nec erat obligatus voluit ſoluere p̄ciumꝓ oībus. qͣre rō quam dicunt infideles fruſtraſit ꝑ plura ⁊cͣ. nullius eſt efficacie ſiue valoris.ſꝫ ꝓuenit ex magna ignorantia. qm̄ oīa bn̄ fecit.⁊ poſſumus dicere v̓bū thematis. Admirabāt̉dicētes bn̄ omīa fecit. ⁊ hoc eſt qd̓ dictū fuit exꝑte dei ꝯſiderando ſuam diuinitatē. tn̄ ſi ꝯſideremus ex ꝑte noſtra dico ꝙ mala ⁊ peccata in qͦbus nos eramus ip̄e voluit facere redemptōeꝫPrimo ꝓpter peccatū ade ⁊ eue. ip̄i fuerunt relegati de ꝑadiſo terreſtri in mundū iſtū. ſꝫ filiusdei voluit deſcendere ⁊ incarnare ſe in vētre ꝟginis gl̓oſe vt ꝑ ſuum deſcenſum nos aſcēderemus. Et ecce quō fuit ꝯueniens opus iſtud proredemptiōe noſtra. Item malū iſtius mūdi incepit in muliere ſpōſata. ⁊ iō voluit deus ꝙ bonum veniret ꝑ ml̓erem v̓ginem deſponſata virginem .ſ. mariā. Item ada ⁊ hoīes ſi remāſiſſētin ꝑadiſo terreſtri nullū malū neqꝫ dolorem habuiſſent. Sed poſt aliqd̓ tꝑs fuiſſent ſuſcepti ettranſlati ad celū. Vnde deus dixiſſet ſancto michaeli. fac aſcendere illos in celū. ⁊ ꝓpt̓ hͦ voluit dei filius ſuſtinere dolorem ⁊ paſſiōes in iſtomundo. vt credentes ⁊ obediētes ſibi nullū dolorem ſuſtinerēt in ꝑadiſo. Item ꝑ peccatū venit ignorantia in aīa. qm̄ ẜm ꝙ dicit ph̓s. Aīa ētāqͣꝫ tabula raſa in qua ⁊cͣ. tn̄ qua in pͥncipio ſuecreatōis nihil erat depictum ꝓpter hͦ voluit criſtus p̄dicare in mūdo iſto ⁊ dare legem euangelicam. vt nos haberemus ſcīam. Itē Adam qn̄peccauit fuit ligatus ꝑ luciferū ⁊ ſeductus. ⁊ ꝓpter hͦ dei filius voluit ligare luciferū. Item qꝛꝓpter peccatum hoīes flagellabant̉ in infernoiō voluit dei filius flagellari. vt ſibi credētes etobedientes a talibus flagell̓ liberarent̉. Itemqꝛ ꝑ peccatum erat damnatus ad corruptōem.ꝓpter ꝯͣrietatem qͣtuor elementorū voluit filiꝰdei iudicari corā quatuor iudicibus. vt ſibi credentes ⁊ obedientes liberarent̉ a corruptiōe etmortalitate. Item filius dei voluit coronari. vtſibi credentes ⁊ obediētes reciperēt eternā glorie coronam. Item ꝑ lignū hoc eſt fructuꝫ lignihomīes fuerūt ꝯdemnati ad patibulum inferniIō xp̄us dei filius dixit patri. pat̓ volo in patibulo crucis leuari. vt credentes ⁊ obediētes defurca inferni liberent̉ finaliter omēs. Sic ſua ſapientia deus ordinauit ꝙ nihil fuit ſuperfluuꝫ.qͣre bene omnia fecit. Ideo d̓r. ij. Machab̓. ij.Benefaciat vobis deus. Quare nos cogitātesiſta magna oꝑa poſſumus dicere thema Admirabant̉ omnes ⁊cͣ.¶ Domīca .xij. Sermo ſcd̓us.Recepit eis necui dicerent. Marci. vij. Sermo