Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SSermo

debita qͣꝫuis ſit ml̓tum magnus. Dicūt em̄ ph̓iꝙ minima ſtellarū eſt maior tota terra. Ecce qͦmodo celū eſt magnum. Iam illud menſurauitdeus ſua ſapīa. Item terra magna eſt ſed ⁊ illāmenſurauit ſua ſapīa. Idem de aqua ⁊ alijs oībus. Item diſpoſuit deus oīa in numero. Iteꝫdeus numerauit omnes ſtellas celi. Iā ſcit deꝰquot dies ⁊ quot noctes eſſe in mundo debentItem iam ſcit deus ⁊ ab eterno ſciuit quot grana arene debebant eſſe in mari. Item quot frondes in arboribus final̓r omnia nūerauit. Itē qͦtreges ⁊ quot imꝑatores debebant eſſe in mūdo⁊ quot debebant ire ad paradiſum. et quot viri ⁊ mulieres debebant eſſe in mundo. ⁊ quotdebebant ire ad paradiſum. et quot ad infernum. Nunc venit queſtio. vos dicitis ꝙ deusnumerauit quot hoīes ⁊ ml̓eres irent ad celum⁊ iam ſunt nomīa eorū in celo ſcripta. iuxta illd̓Gaudete ⁊ exultate. qꝛ nomina vr̄a ſcripta ſūtin cel̓. Lu. x. Non oportet igit̉ facere bonuꝫ. qꝛſcia dei nō poteſt deficere. Pone ⁊ adduc h̓ materiam p̄deſtinatiōis quam inuenies in ẜmonede p̄deſtinatōe ad plenum. Tn̄ breuit̓ dicendūeſt ꝙ ſicut deus ſcit ⁊ ab eterno ſciuit qͦt hoīesdeberēt ſaluari. ita etiam ſcit ⁊ ſciuit qͥbus medijs ⁊ ꝑ q̄ media. Non gͦ debemus omitte̓ opera bona ſed diligent̓ ea implere. vt certaꝫ nr̄amfaciamꝰ vocatōꝫ. ⁊ vt ſalutem ꝯſequi valeamꝰDe hͦ vide ſan. Tho. j. ꝑte. q. xxiij. de p̄deſtinatione dei. ⁊ etiam pͥmo ſcpͥto de eadem materiaScd̓o videamus de oꝑibus gub̓natōnis generalis quō deus gub̓nat omnia. Si vnus ſeneſcallus gub̓nat bn̄ ſeneſcalliam ſuā cū diſcretōe⁊ iuſticia dicit hō. iſte ſeneſcallus ē ſapiēs. qm̄patriā ſuam bn̄ gub̓nat. ita eſt de deo. Nā poſſumus faciliter videre quō gub̓nat elementa. .ſicut vnum tripudiū. Iam ſcitis ꝙ in choreis vnꝰtenet manum alterius. ⁊ ille qͥ vadit pͥmus tenꝫſeu portat vnam manū ſolutā. ita eſt de elementis. Nam quodlibet elementū duas hꝫ qualitates. Primo ignis eſt calidus ⁊ ſiccus. Item aereſt calidus ⁊ humidus. aqͣ frigida et hūida. It̓inqͣꝫtum frigida ſe tenet cū terra ⁊cͣ. ⁊ ſi nos vellemus facere tripudium rotundū terra inquantum ſicca ſe tenebit cū igne inqͣꝫtum ignis etiameſt ſiccus. Ecce gͦ quō deus gub̓nat omīa cummagna ſapīa. Item hodie vigebat bonum tꝑs⁊ cras non. Itē hodie mare erit impetuoſuꝫ ꝓpter venti fortunam. ⁊ forſan cras erit ſuaue ettranquillū. Item arbores in eſtate ꝓducūt flores ⁊ fructus. in hieme ꝟo nō. ⁊ ſic de alijs. degub̓nat omnia cum ſua ſapīa. Ideo dauid īqͥtin psͣ. Ꝙ magna ſunt oꝑa tua dn̄e. oīa in ſapīafeciſti. Poſſet aliqͥs facere vnū argumentum.Frater vos dicitis ꝙ deus eſt gub̓nator generalis qͥ omnia ſua ſapīa gub̓nat. videt̉ ꝙ nō. qꝛqͥlibꝫ bonus gub̓nator euitat mala de pat̓a ſua

⁊ tn̄ nos videmus deus ꝑmittit ml̓ta mala. gͦ videtur ꝙ non ſit bonus gub̓nator? Rn̄deo et dico ꝙ deus mala q̄ ſuſtinet ⁊ ꝑmittit in mūdo nōeuitat. qꝛ non congruit ſue ſapīe illa vitare. al̓s/deſtrueret res liberas. Nam ip̄e dedit liberumarbitriū creaturis hūanis. ⁊ non ꝯuenit ſue ſapiētie ꝓhibere liberū arbitriū. ſed bn̄ dat conſilia bona. Et Dyo. dicit. nō eſt diuine ſapīe creaturas deſtruere ſed ꝯẜuare. Ecce auto. Deꝰ abinitio ꝯſtituit hoīem ⁊ reliqͥt eū in manu cōſilij.Glo. interli. in ptāte liberi arbitrij. ⁊ adiecit illip̄cepta ⁊ mādata. ſequit̉. Qd̓ placuerit ei dabitur illi. Eccī. xv. Dr̄a eſt inter p̄cepta ⁊ manda Sta. qm̄ p̄cepta ſunt fortiora qͣꝫ mādata. qꝛ mandata ſunt affirmatiua veluti dicere. ſabbata ſanctifices. Item honora pr̄em tuū. Exo. xx. Sedp̄cepta ſunt negatiua. ſicut non adorabis deosalienos. Itē. nō aſſumes no. dei tui in. Itē. nōfurtum facies. Iſta ſunt p̄cepta ⁊ nullo mō licꝫfacere ꝯͣ ea. Dicunt doctores ꝙ mandata obligant ſꝑ. ſed non in omī caſu ſeu nō ad ſꝑ. ſic̄ honora patrem tuū. qm̄ ſi pater ſe facit infidelem.tunc filij non tenent̉ ip̄m honorare. non gͦ obligant mandata in omni caſu. Sed ꝯͣ p̄cepta nullo mō eſt faciendū. Nota tn̄ ꝙ doctores diſtinguunt p̄cepta. ⁊ dicunt ꝙ q̄dam ſunt affirmatiua. q̄dam negatiua. Negatiua obligant ſemꝑ ⁊ad ſꝑ. qꝛ pͥma p̄cepta hn̄t ſpēale nomē. qꝛ dicuntur mādata. Ideo pōt hͦ nomen p̄ceptum ponitm̄ ꝓ negatiuis ẜm regulā topicā. ⁊ id̓o dic̄ Adiecit illi p̄cepta ⁊ mandata. ſequit̉ in autoritateAppoſuit tibi deus aquam ⁊ ignem. ad qd̓ volūeris porrige manum tuā. aquam .i. gr̄am. igneꝫid eſt pctm̄. Ad quam volueris porrige manuꝫtuaꝫ. ſequit̉ ante vita ⁊ mors quod placuerit eidabit̉ illi. Nota qd̓ placuerit ⁊cͣ. Si qͥs vult ſaluatōꝫ habebit. ſi damnatōꝫ ideꝫ. tn̄ ſunt pluresmendaces circa hͦ. qm̄ oēs hoīes volunt (vt dicunt) ire ad ꝑadiſum. ⁊ nullo mō ſe p̄parant. qꝛcum debent ſeqͥ iter ꝑadiſi .ſ. humilitatem. liberalitatem. caſtitatē. patīam. charitatē. abſtinentiam ⁊ diligentiā. Iſta em̄ ꝑducunt hoīem adſalutem. tn̄ ſequunt̉ iter quod ꝑducit ad infernum .ſ. ꝑ ſuꝑbiā. auariciā. luxuriā. Et ſi aliqͥs q̄rit. vultis vos ire ad ꝑadiſum: diceret tam bn̄qͣꝫ vos. tamē falſum dicūt. qꝛ iter inferni tenent⁊ nō ꝑadiſi. Item ſi dicat̉ vſurario vl̓ raptori.quo vultis vos ire? dicunt ꝙ ad ꝑadiſum ⁊ falſum dicunt. qm̄ ſequunt̉ iter inferni .ſ. vſurā etrapinam. que ducunt hoīem ad infernum. Itētam omēs xp̄iani mali qͣꝫ iudei ſiue ſaraceni oēſdicunt ꝙ volunt ire ad ꝑadiſum. ſed falſum dicunt. qꝛ iter inferni ſequunt̉. ⁊ ſic de alijs. Ecceqͣre dicit ſcriptura. Ante hoīem vita ⁊ mors bonum ⁊ malum. Nam dn̄s vellet ꝙ oēs ſaluarēt̉Et id̓o ſi nos ſequamur iter ꝑadiſi ſaluabimurqꝛ hͦ iter bonum ⁊ acceptuꝫ eſt coram ſaluatore