On̄icaº. xii.poſt Trinitatis

Omirabatur dicentes. qꝛ omnia bene fecit. Habet̉ꝟbum iſtud originaliter Mar. vij.& Et recitat̉ in euangelio hodierno. In iſto ẜmone vt deus det ꝟtutem ⁊ efficaciam verbis ſanctis vt dicant̉ in honorem ⁊ gl̓am dei pͥncipaliter ⁊ cōmunit̓ ad inſtructōnem noſtram ſalutetur ꝟgo glorioſa. Admirabant̉ dicentes. loco ⁊capl̓o qͥbus. sͣ. Pro declaratiōe huius ꝟbi propoſiti ⁊ introductōne materie ſciatis ꝙ ille magnus ⁊ excelſus rex Dauid in ſpū ꝓphetie videndo oꝑa magna que debebat facere dominꝰdicit in psͣ. cxxxviij. Confitebor tibi quoniā terribiliter magnificatus es mirabilia tua ⁊cͣ. In obus verbis dat intelligere ꝙ ieſus xp̄us veniēsin hūc mundū debebat facere mirabilia operamaiora qͣꝫ fecerunt alij ꝓphete. Bene legimusde ꝓphetis .ſ. de moyſe ⁊ ioſue ⁊ ſamuele ⁊ heliſeo atqꝫ eſaia ꝙ fecerunt multa miracula. ſedquomō: dico ꝙ ꝑ oratōnes dn̄m deum dep̄cando ⁊ non poſſe ꝓpͥo. quare ꝓprie loquendo ip̄inon faciebant miracula ſed deus. nam deꝰ habet illam bonitatem ꝙ ꝑ oratōes ſanctarū ꝑſōarum que deuote ẜuiunt ei ⁊ eius voluntate ſeruāt facit miracula. Vnde dixit cecꝰ vt habeturIoh̓. ix. Scimus qꝛ deus peccatores non exaubit. ſed ſi quis dei cultor eſt ⁊ eius voluntatemfacit hūc exaudit. ¶ Nota ergo ꝙ deus exauditiuſtos ⁊ non peccatores. ⁊ ideo qꝛ ꝓphete ⁊ patriarche erant ſancti ⁊ ẜuiebant deo ⁊ eius voluntatē faciebant qn̄ ip̄i rogabāt deū ip̄e exaudiebat eos. Quare dico ꝙ nullus ſanctus vnqͣꝫfecit miracula ꝑ ſuam ptātem ſed ſolus deꝰ. cuiꝓprium eſt facere miracula ꝓpͥa ptāte ⁊ autoritate. Sed dn̄s noſter ieſus xp̄s ſicut deus omīpotens faciebat ꝓprie miracula nō ꝑ oratōneꝫqꝛ ip̄e erat vnus deus cū patre ⁊ ſpūſancto. qn̄em̄ dicebat̉ ſibi. vnus eſt ſurdus. cui dicebat effeta ⁊ ſubito aures illius aperiebant̉. Idem dealijs infirmitatibus. ſolo em̄ ꝟbo curabat infirmitates. Ecce gͦ dr̄a inter xp̄m ⁊ alios ꝓphetasſanctos. qꝛ illi faciebant miracula ꝑ ſuas oratōnes. dn̄s aūt noſter ieſus xp̄s ꝑ ſuum imꝑium.Ideo dauid in psͣ. xlviij. Ip̄e dixit ⁊ facta ſuntip̄e man. ⁊ crea. ſunt. Scias ꝙ in toto pſalterionon reꝑit̉ id quod p̄dictum eſt niſi in duobꝰ locis .ſ. in psͣ. xxxij. ⁊ in psͣ. p̄dicto. Sed que ē ratio; dico ꝙ ad denotādū duo oꝑa mirabilia deivnum factū in creatōne. aliud in reformatione.Primū gͦ factum eſt in creatōe cum dixit. Fiatfirmamentū ⁊ factum eſt. Verbo dn̄i celi firmati ſunt. ⁊ ſpū oris eius omīs ꝟtus eorū. Poſteaſciēs dauid ꝙ in recreatōe mundi ideꝫ debebatꝑ ſuum imperiū facere mirabilia oꝑa. Iō iterūdicit. Landate dn̄m de celis. laudate eum in ex

cta ſunt. ip̄e man. ⁊ crea. ſunt. Laudate euꝫ ſol⁊ luna ⁊cͣ. pſal̓. cxlviij. Sol. i. poteſtas eccleſiaſtica. ⁊ luna .i. poteſtas ſecularis. ⁊ ſicut ſol abaliquo alio non habet claritatē. ſed luna hꝫ claritatem a ſole. ita ⁊ poteſtas ſecularis hꝫ autoritatem ab eccl̓a. Ecce quare dicit ſol ⁊ luna. Sequit̉. Laudate eum celi celorū .i. ꝟtutes ſacͣmētorum eccl̓e. ſequit̉. Et aque que ſuꝑ celos ſuntlaudēt nom̄ dn̄i. Ecce quō fec; ip̄e dixit ⁊ fa .ſ.ip̄e manda. ⁊ creata ſunt. Ecce quō dauid eratmiratus de miraculis xp̄i. Et iſta ratōne iudeividentes miracula xp̄i ẜm thema ꝓpoſitum admirabant̉ dicentes. Iam ſum in materia d̓ quavolo p̄dicare ꝙ dn̄s noſter ieſus xp̄us bene fecit oīa. declarabo nūc ꝑ tres modos operū xp̄i.¶ Primum opus eſt creatio mundialis.¶ Secundū opus eſt gubernatio general̓.¶ Tertiū opus eſt redemptio humanal̓.Et de iſtis tribus poſſumus dicere thema ꝓpoſitum. Admirabant̉ ⁊c̄. Primo videamꝰ quomodo ſunt bn̄ficia. ⁊ declarabo iſtud per illuddictū. Qual̓ vnuſquiſqꝫ eſt talia dicit ⁊ operat̉Si homo eſt bonus ⁊ ꝟba ⁊ facta erunt bōa. ꝑcontrariū. ſi homo eſt malus. v̓ba ⁊ facta eruntmala. Item xp̄us dicit. Ex abundantia cordisos loquit̉. Luce. .vj. Bonus auteꝫ de bono theſauro cordis ſui ꝓfert bona. Matth̓. xij. ItemIob. .xx. Gaudium hipocrite ad inſtar puncti.Si ſit aliqͥs religioſus vel alius qͥ fingit ſe eē bonum ⁊ non eſt ꝑ modicū tempꝰ poterit deciperegētes. ſed ypocriſis vel malicia ſua cito diſcooperiet̉. Sed ſi ꝑſona vadit bona intentōe ſemꝑcreſcit ⁊ multiplicat̉ eius fama. ergo ſi bonꝰ hode bona veritate facit bona oꝑa. a fortiori deuſcum ſit ſummū bonū nō poterit facere niſi bōaoꝑa Si gͦ homo qͥ eſt bonus accidental̓r fac̄ bona oꝑa. multo melius igit̉ ille qͥ eſt bonꝰ eſſentialiter ⁊ immenſe. ⁊ hꝫ infinitā bonitatem ⁊ facit opera bona. Et ideo poſſumus dicere. Omnia bene fecit. Unde ſciatis ꝙ in ill̓ ſex diebusqͥbus creauit mundū qͦlibet die fecit bonū. Primo die vidit deus ꝙ eſſet bonum. ⁊ ſic de alijsdiebus. Et concludit. Uidit deus cūcta que fecerat ⁊ erant valde bona. Et hic notant doctores magnum ſecretū ſuꝑ iſtam epilogatiōꝫ. id ēꝯgregatōnem ꝟborū Erant valde bōa. Et declarant ſic. ſicut in vna cythara ſunt plures corde. ⁊ q̄libet corda ꝑ ſe ſeꝑata facit bonum ſonūcōcordia autē ſonitus ſonantiū cordarū eſt valde bonus. Sic ⁊ deuſ in cithara .i. in mūdo iſtomulta miracula fecit. ⁊ talit̓ ordinauit ꝙ nō poteſt eſſe melior ordinatio. Et tn̄ licet quelibꝫ resde ſe eſſet valde bona. tn̄ conſonantia oīm eratvalde bona. Si ſol non haberet tantā claritateꝫnon cōſonaret cum alijs rebus. Ideo dicit̉ Sapien .xj. Omnia in menſura ⁊ numero ⁊ pondere diſpoſuiſti Sol em̄ factus eſt in menſura ſibi