Sermo

Ecce oratōꝫ quā faciebat iſte phariſeus iactando ſe de ſua vita. Sed videamꝰ oratōꝫ quam faciebat publicanꝰ. Nam ip̄e nondū exn̄s in templo cogitauit intra ſe ꝙ nō erat dignꝰ ſe ponerean̄ altare .i. ꝓpe. ⁊ dixit. vach. ego ſum magnuſpctōr. cōmiſi tanta peccata. ⁊ quō ponerem mean̄ altare non placeat deo. Sed poſuit ſe lōge īfine eccl̓e. ⁊ ꝓſtrauit ſe ſuꝑ terrā. nec erat auſusoculos ad celū leuare. Uach dicebat ip̄e infernus eſt mihi ꝑatus ⁊ flebat. ⁊ ſic incepit facereor̄oeꝫ ſuam di. Deꝰ ꝓpitius eſto mihi peccatoriThema. ⁊ ꝑcutiebat pectus ſuū. Tūc dic̄ xp̄usQuis iſtorū duorū fuit exauditꝰ an̄ deū vl̓ phariſeus vel publicanus? Rn̄dit xp̄us. Amē dicovob̓. deſcendit h̓ iuſtificatus ⁊cͣ. Noͣ iuſtificatꝰid ē ſanctꝰ ⁊ iuſtus. ⁊ miſer phariſeꝰ qͥ tm̄ iactabat ſe de bonis oꝑbus reuerſus eſt cū ſuis peccatis. Iō ſequit̉ id qd̓ ꝯcludit xp̄s. Quia oīs qͥſe exaltat hūiliabit̉. ⁊ ſic ptꝫ pͥmum. Quantumad ſecundū in hͦ euangelio reperio qͣtuor cōcluſiones. Prima eſt p̄ſumptio diabolical̓. in pͥncipio euangelij. Scd̓a eſt oꝑatio vtual̓. Tertia ēpetitio ratōnalis. cum d̓r. Deꝰ ꝓpi. ⁊cͣ. Quarta eſt exaltatio celeſtial̓. cum d̓r. Oīs qͥ ſe ex. ⁊cͣ.Ꝙtum ad pͥmum notandū ꝙ or̄o iſtiꝰ phariſeinō fuit exaudita eo ꝙ habebat tres magnos defectus. Primꝰ qꝛ ſtabat ſine honore ⁊ reuerētiaScd̓s qꝛ iactabat ſe in dei p̄ſentia. Tertiꝰ quiahabebat fratrem ſuū in ꝯtemptū ⁊cͣ. Iō oratioeius nō fuit exaudita. Prīo iſte phariſeꝰ miſerhabebat magnam p̄ſumptōꝫ. qꝛ ſtabat ſine honore ⁊ reuerētia. Nam bōe gentes ſciatꝭ ꝙ noshabemus doctrinā ab apl̓o ꝙ qͥlibet orans prohonore dei dꝫ flectere genua. Iō dicit Om̄e genu flectat̉ celeſtium terreſtriū ⁊ infernoruꝫ. AdPhil̓. ij. Noͣ omne vniu̓ſal̓r. qꝛ angeli ⁊ ſācti hͦidem faciūt in cel̓. ita ⁊ nos debemꝰ facere ī terris. qꝛ ſi omēs angeli hͦ faciunt. ml̓tomagis nosmiſeri. Item ⁊ infernorū. qꝛ etiaꝫ diaboli ⁊ omnes damnati faciunt ſibi reuerentiam: tam̄ nonamore ſed timore. Ergo ſi totus md̓s facit deo īcelo reuerentiā ⁊ in inferno. qͣꝫtomagis nos quimagis debemꝰ ſibi reuerentiā referre. Hoc etiāhabemꝰ Mat. ij. de tribus regibꝰ qͥ euꝫ adorauerūt in ſtabulo. de qͥbus d̓r ꝙ ꝓcidentes adorauerūt eū. Iſte aūt phariſeus faciebat ſine reuerentia. iō ſua or̄o non fuit exaudita. ¶ Notamoral̓r habemus h̓ doctrinam ꝙ nō debemusfacere ſicut iſte miſer phariſeꝰ. ſed qn̄ introimꝰad eccl̓am cū honore ⁊ reuerentia debemꝰ adorare deum. Autoritas. Or̄o humiliantis ſe nubes penetrat. Eccī. xxxv. qꝛ alit̓ deus nō exaudiet oratōꝫ nr̄am. ¶ Scd̓s defectus qꝛ iactabatſe in pn̄tia dei cū dixit. Gr̄as tibi ago. qꝛ nō ⁊cͣHeu qual̓ defectus. ⁊ qͥd oportebat ſe tm̄ iactare in pn̄tia dei? O reſpiciatis qͦt ſunt qͥ hn̄t iſtuꝫdefectum qn̄ volunt aliqͥd boni facere. oportet

ꝙ totus md̓s ſciat. ſicut faciūt galline qn̄ ouaredn̄t. Ideo dicit xp̄s. Amen dico vob̓ receperūtmercedem ſuā. Mat. vj. qꝛ volunt hr̄e honorēſuum coram md̓o. iō nullum meritū hn̄t coramdeo. Ergo ſi vultis hr̄e meritū coram deo. faciatis ſecrete bona oꝑa veſtra. qꝛ licet md̓s nō videat. tn̄ deus bn̄ videt a quo debetis reciperemercedem. Autoritas. Tu aūt cū oraueris ītrain cubiculum tuū ⁊ clauſo oſtio ora pr̄eꝫ tuū. etſequit̉. ⁊ pater tuus qͥ videt in abſcondito reddat tibi. Mat. vj. Iſte aūt phariſeus iactabatſe in publico coram oībus hoībus. iō ſua oratōnon fuit exaudita. Ecce ſcd̓s defectꝰ. ¶ Tertiꝰdefectus. qꝛ habebat fratrem ſuū in ꝯtemptuꝫ.cū dixit. Non ſum ſicut ceteri hoīm. velut etiaꝫh̓ publicanus. Ecce ꝯtemptꝰ. qꝛ iuſtificabat ſeip̄m. ⁊ condēnabat alios. Uach qͦt ſunt in mūdo in hͦ defectu qͥ neſciūt loqͥ de alio niſi malum⁊ ſꝑ iudicāt malum. vt ſi videāt aliquē loquentem cū aliqͣ cito male iudicant. vel ſi ſit vnꝰ faciens bona oꝑa. vt pnīam. ieiunia ⁊ el̓ynam ⁊cͣ.oēs iudicabūt malū. ⁊ aliqn̄ laudabūt malos. ⁊ꝯdempnēt bonos. Contrariū docet apl̓s dicēsNolite an̄ tꝑs iudicare qͦuſqꝫ veniat dn̄s qͥ ⁊ illuminabit abſcondita tenebraꝝ. ⁊ manifeſtabit̉ꝯſilia cordiū .j. Chorꝭ. iiij. Ecce pͥma ꝯcluſio cūdicit. Duo hoīes aſcenderunt ⁊cͣ. Hic habetisbonā doctrinā moral̓r ꝙ in die dn̄ica debetꝭ iread eccl̓am ⁊cͣ. Scd̓a ꝯcluſio eſt oꝑatio ꝟtualiscū dicit Ieiuno bis in ſabbato. Ip̄e autē iactabat ſe de ſuis bonis oꝑbꝰ. Noͣ iam dicatis amici mei qͣre deus poſuit nos in mūdo iſto. creditꝭꝙ ſolum ad ſtandū lete. bn̄ comedere ⁊ bibe̓ ⁊cͣnō ꝓfecto. ſꝫ ad faciendū bōa oꝑa ⁊cͣ. Uidete ꝙnihil portabimꝰ in morte nobiſcū niſi bona oꝑaIō apl̓s. Dū tꝑus habemꝰ oꝑemur bonum adoēs. Ad Gal̓. vj. Tertia cōcluſio eſt petitio rational̓. cum dicit. Deus ꝓpitiꝰ eſto mi. pec. ⁊cͣ.Quarta ꝯcluſio eſt exaltatio celeſtial̓ cum dicitQuia oīs qͥ ſe exaltat humi. ⁊cͣ. Et notandū ꝙeſt regula general̓ in ſacra ſcpͥtura ꝙ qͥ magꝭ humiliat ſe in hͦ mundo magis exaltabitur in alioAutoritaſ. Humiliamī ſub potēti manu dei. vtvos exaltet in tꝑe viſitatōis .j. Pe. v. Nota inẜmōe dn̄ice tertie poſt trinitatem qͥ incipit ſic.Habemꝰ de xp̄o ꝙ hūiliauit ſe in hͦ md̓o ⁊ factꝰeſt obediēs vſqꝫ ad mortē. ⁊ ꝓpter hͦ deus exaltauit illū ⁊ donauit illi nomē qd̓ eſt ſuꝑ om̄e nomen. Ad phil̓. ij. Iō humiliamī ⁊cͣ. Itē d̓e beata ꝟgine. Quia reſpexit humilitatē ancille ſueEcce em̄ ex hͦ ⁊cͣ. Et ꝓpter iſtā regulā generalēdeus exaltauit iſtū publicanū qͥ ſe hūiliauit intantū ꝙ non audebat leuare ocl̓os. ſed per cutiebat pectus. iō deſcendit iuſtificatus. O quantaexaltatio. Ideo humiliamini vt poſſitis in celoexaltari. Qd̓ nobis concedat ⁊cͣ.Domīca duodecima Sermo pͥmus.