¶ Dn̄icaº. xi. poſt Trinitatis
aliqn̄ ad gladios. Idem de vno caſtro villa ſeuregno. nō ſufficit niſi vni dn̄o ſeu regi. ſꝫ caſtruꝫſeu regnū ꝑadiſi oībus ſufficit. ⁊ qͥlibet pōt illd̓petere ſine alteriꝰ iniuria. Iſta eſt rō qͣre hodiein mundo int̓ hoīes carnales non eſt pax. qꝛ qͥlibet vult officia. regimen. iura ⁊cͣ. Et inde ſequūtur inuicem diffamatōes ⁊ cōmunitatū deſtructiones. De hͦ dicit Iaco. Un̄ bella ⁊ lites ī vobis nonne ex ꝯcupiſcentijs vr̄is que militāt inmembris vr̄is. ꝯcupiſcitis ⁊ nō habetis. occiditis ⁊ zelatis. ⁊ non poteritis adipiſci. Iaco. iiij.Remedium ꝯͣ hoc eſt illud qd̓ dat Ioh̓. Nolite diligere mundū neqꝫ ea q̄ in mūdo ſunt j. Ichan. ij. ¶ Sextus gradus eſt in rebus ſpūalibꝰattediari. Ex quo em̄ creatura ſiue homo iā tantum deſcendit. finaliter venit ad hͦ ꝙ iaꝫ abhorret ⁊ abominat̉ bona diuina. Ratio eſt ſicut hōdiu febricitans omīa comeſtibilia abhorret. necſapiunt ſibi. Ita diu antiquatus ⁊ in peccatisinuolutus abhorret ea que dei ſunt. Quia ſi d̓rvadamus admiſſaꝫ. rn̄det. quid mihi de veſtramiſſa citius vellem prandere. Si dicat̉ ſibi. vadamus cōfiteri. rn̄det. vr̄a ꝯfeſſio nichil aliud ēniſi ꝙ clerici volunt ſcire vr̄a peccata. Ideꝫ deieiunijs. ieiunent imagines q̄ non habēt ſtomachos. ⁊ caput durū ⁊ lapideū ⁊cͣ. Secus qn̄ exnegligentia dimittunt̉. qꝛ aliud eſt dimittē bōadei ꝑ negligentiam. ⁊ aliud qn̄ dimittunt̉ ꝑ cōtemptum ⁊ vilipenſionē. ¶ Nota de illo iuuenevalentie qui deſpexit ieluniū ab ep̄o iniunctuꝫex qͣdam peſtilentia qui ſubito expirauit. Id̓odicit ſcriptura. Impius cum in ꝓfundum venerit peccatorū contemnit. ſed ſequit̉ eum ignominia .ſ. in morte ⁊ obprobriū .ſ. in iuditio Prouerbioꝝ. xviij. Nota ſequit̉ ignominia. qꝛ tales cōmunit̓ non poſſunt cōfiteri. ⁊ inteſtati decedunt ⁊ impenitētes. Nota de illo homīe alzaziro ſubito mortuo. Eſa. xxxiij. Ue qui ſpernisnonne ⁊ ſperneris .ſ. qꝛ nō habebis occaſioneꝫconfitendi. teſtandi. nec dolendi. ſeu penitendide peccatis. ¶ Septimus eſt de fide catholicadubitare. Poſtqͣꝫ ꝑſona nullum ſaporem ſentitin his que dei ſunt. īmo abhorret. dubitat in fide dicendo. Quid ſit homo de alio mundo Ratio huius eſt. quia ſancta fides catholica eſt altiſſima ⁊ ſpūalis. ⁊ qui cecidit in ꝓfundum peccatorū. Habet ad eam diſpoſitōꝫ ꝯͣriam. qꝛ eſt īfirmus ⁊ carnalis. Iō dicit. ⁊ qͥd ſcit hō ſi eſt verum de inferno. de purgatorio ⁊cͣ. Forte clericihͦ inuenerunt. O quot iam ſunt in mūdo de talibus. qꝛ mala ꝯſcīa ⁊ reprobata non pōt diu ſtare cū bona credentia ⁊ ſocietate. Autoritas Bonam ꝯſcīam qͥdam a ſe repellentes circa fidemnaufragauerunt j. ad Thimo .j. Nauis fidei q̄fideles ducit ad portam vite eterne. naufragat̉ꝑ malam vitā in talibus. Iō do vob̓ remediuꝫ⁊ mirabile ꝯſiliū vt ſciatis Credo in deum. in qͦ
ꝯtinent̉ articuli fidei. addiſcatis Credo. ſi neſcitis. Dicat̉ ſemel. Si vos dicitis Credo qͦlibetdie mane ⁊ ſero ſequunt̉ due cōditōes. Primaꝙ tꝑe autixp̄i eritis fortes ⁊ firmi in fide catholica. Secunda qꝛ tanta eſt ꝟtus fidei deuote cōfeſſe ꝙ portabit vos ad bonum finem qͣꝫtū in ſeeſt niſi obicem ponatis. Pro pͥmo dicat̉ ſimilitudo de candela in laterna que extinguit̉ ſi nonpoſſit candela reſpirare ꝑ foramen. Fides catholica eſt in corde vt cādela in laterna. Dauid.Qm̄ tu illuminas lucernam meā dn̄e ⁊cͣ. Ideodauid deuote ꝯfitebat̉ fideꝫ dicēdo. Credidi .ſ.in corde ꝓpter qd̓ locutus ſum. licꝫ fidem confitendo ⁊ quō. Ego aūt humiliatus ſuꝫ nimis .i.valde. Pro ſcd̓o ꝙ ꝟtute .ſ. fidei hō veniat adbonum finem ⁊ ad confeſſionem. Autoritas. Siꝯfeſſus fueris ore tuo dn̄m ieſum xp̄m ⁊ in corde tuo credideris ſaluus eris. Ad Roma. x.¶ Dn̄ica .xj. poſt Trinitatis. Sermo. v.Eus propiciuseſto mihi peccatori Lu. xviij. Prima pars erit hiſtorialis ⁊ ſcd̓a moralis. Quantū ad pͥmum notāduꝫꝙ xp̄us in euangelio oſtendit nob̓ moduꝫ quōdebemus nos gub̓nare. Un̄ ſciendū ꝙ dū xp̄sp̄dicaret in terra iſrl̓ erant qͥdam iudei qͥ credebant ſe eſſe bonos ſanctos ⁊ iuſtos. ⁊ ſpernebātceteros. Et ideo volens xp̄s eis oſtendere ꝙ n̄erant boni dixit eis iſtam ꝑabolam. q. d. nō cōfidatis in veſtris operibus. nec dicatis. O egoſum bonus iuſtus. ego ieiuno ⁊ facio elemoſynas. ⁊ plura alia bona. vnde dixit xp̄s. Nō cōfidatis in iſtis. ⁊ tūc dixit eis ſicut narrat̉ ī euāgelio. Duo hoīes aſcenderūt in templū vt orarent ⁊cͣ. Publicanus vocat̉ publicꝰ pctōr. phariſeus d̓r a phares qd̓ eſt diuiſio. qꝛ illi erant diuiſi ⁊ in habitu ⁊ in vita vt heremite. et portabant mandata dei in fronte. ⁊ ſpinas in tibijs. ⁊multa alia faciebant. ideo dicebant̉ phariſei .i.diuiſi. ita ꝙ dicit euangeliū ꝙ iſti duo aſcenderunt in templum vt orarēt. phariſeus autē quierat in habitu ſanctitatis. ⁊ tn̄ ab intra erat malus poſuit ſe ante altare ſtans pedes. ⁊ non genibus flexis ⁊ capite cooꝑto. nec faciebat aliqd̓ſignū deuotōis. ſꝫ ſtās ⁊ bn̄dicēs apd̓ ſe. ⁊ n̄ apd̓deum incepit facere oratōꝫ ſuā di. O deꝰ qͣſi cōtempnendo alios gr̄as ago tibi Prīo quia egoſum pctōr. ego ſum deuotus nō facio malū. nōſum ſicut ceteri hoīm. raptores. adulteri. īiuſti.Nec etiam ſum ſicut hic publicanus qui eſt ibi.O dn̄e deus de omnibus iſtis gratias ago tibiSecūdo deus facio bonam iuſticiā in meipſo.Quia ieiuno bis in ſabbato. id eſt in hebdomada. ⁊ decimas do omniū que poſſideo. ¶ Notaomnium vniuerſaliter. quia de omnibus meisdo amore dei. Ideo deus gratias ago tibi ⁊cͣ.