Sermo

IIII

⁊ ſt veniant̉ ſtatim expellant̉. Hoc remediumdat ſcpͥtura di. Oī cuſtodia ẜua cor tuuꝫ. qꝛ exip̄o vita ꝓcedit. Ita ſi bn̄ cuſtodiat̉. al̓s mors⁊c̄. Prouer. iiij. ¶ Scd̓s gͣdus eſt ſtulte ⁊ maleloqui. Iſtud ſequit̉ ad pͥmū. qꝛ os loquit̉ ſcd̓mcordis diſpoſitōꝫ. Rō qꝛ os nihil aliud ē qͣꝫ cordis fumariū. ⁊ ẜm ignem interiorꝭ affectōis exit extra fumus ꝟboꝝ exteriꝰ. ꝟbi gr̄a. Suꝑbusſꝑ vult loqui de honoribꝰ pompis ⁊ ornamētisSignū eſt ꝙ ignis ſuꝑbie eſt interiꝰ in coquinaIdē de auaris in quo eſt ignis bonorū tꝑaliuꝫIō ſꝑ loquit̉ de ferijs ⁊ foris ⁊cͣ. Sꝫ luxurioſſꝑ loquit̉ de ml̓eribus diſputās de eaꝝ pulchritudine. ſed inuidus ſꝑ loquit̉ male de ill̓ qͥbus īuidet. Si dicat̉ ſibi. tal̓ eſt bonus hō ⁊cͣ. rn̄detnon cognoſcitis eū vt ego. ip̄e eſt tal̓ et talis ⁊cͣ.Si guloſus ſꝑ loquit̉ de cibis. vinis. de coquinis ⁊cͣ. Si iracūdus de p̄lijs ⁊ vindictꝭ. Si accidioſus de reqͥe. de lectis ⁊cͣ. Ecce quō poſt mala cogitare ſequit̉ male loqͥ ⁊ ſtulte. Autoritasde hͦ clara de iudeis male loquentibꝰ ꝯͣ deum ⁊apl̓os ad qͦs xp̄s dicit. Progenies viperarumquō poteritis bona loqͥ cū ſitis mali. ex abūdātia em̄ cordis os loquit̉. Ronus homo d̓ bonotheſauro cordis ꝓfert bona. malus aūt de malo theſauro cordis ſui ꝓfert mala. Matth̓. xij.Remediū ꝯͣ ſtultā ⁊ malā locutiōeꝫ eſt illud qd̓dat apl̓s di. Sermo vr̄ in gͣtia ſale ſit conditusvt ſciatis quo oporteat vos vnicuiqꝫ reſpōde̓Ad Col̓. iiij. Noͣ quō cibus ſale aſꝑgit̉ Primodiuertendo ad ſal in diſco an̄qͣꝫ ponat̉ in ore Cibus em̄ non venit ad os niſi miſceat̉. Ita fiendum eſt de ꝟbis. Cogitetis ꝙ ſit cor deſurſumin quo ſunt oēs eſce. Ideo anqͣꝫ ꝟbū veniat ados ad loquendū diuerte ad ſalariū diſcretōnisdicendo. hͦ v̓bum qd̓ ego volo loqͥ erit vtile vl̓ſcandaloſum. Ecce qͣre dicit. Sermo vr̄ ſemꝑ īgr̄a ſale ſit ꝯditus. Qn̄ vbum eſt ita examīatuꝫml̓tū placet deo. ⁊ hoībus eſt gͣtioſum. al̓s autēeſt inutile ⁊ iniurioſum. Iō dicit thema. Amendico vob̓ deſcen ¶ Tertius gͣdus eſt negligent̓oꝑari. ⁊ iſte gͣdus ſequit̉ ad duos pͥmos gͣdusRō. qꝛ diligentia nihil aliud eſt qͣꝫ ignis ſpūſſācti interius ꝯſiſtēs. de quo xp̄s Lu. xij. Igneꝫveni mittere in terrā .ſ. ardentꝭ diligētie ⁊ deuotiōis. Et qͣꝫdiu iſte ignis cōſiſtit in corꝑe omniamēbra corꝑis feruent ad oꝑandū diligent̓. Sꝫqn̄ iſte ignis extinguit̉. remanet ꝑſona frigida⁊ cōgelata ad negligent̓ oꝑandum bona operaIam nō ſurgit ita mane ad matutīas. nec orat.nec celebrat nec oꝑa ſpūalia ſibi placent. Autoritas de hoc. Mittit criſtallū ſuum .ſ. deus permiſſiue. ⁊ diabolus oꝑatiue. Criſtallū auteꝫ nihil aliud eſt qͣꝫ aqua cōgelata nimia frigiditateNota ſicut buccellas. Quia ꝑſona congelatanon ſtatim dimittit oꝑa omīa. ſed paulatim adbuccellas. Ante faciē eius qͥs ſuſtinebit. Nota

miraculū de vitiſpatrū de quodā deuoto heremita. cui angelus quolibet die portabat paneꝫ.ſed poſtqͣꝫ ip̄e fuit negligens in dei ẜuitio. etiaꝫangelus negligent̓ ẜuiuit ſibi. Iſta eſt ratio qͣre hodie in monaſterijs ⁊ collegijs viuunt cumlabore nec habent vnde viuāt. qꝛ male faciuntofficia dei ⁊ negligent̓. Antiqui abundabant etedificabāt. ⁊ nos vix ſufficimus ad vitā. Remedium cōtra negligent̓ oꝑari eſt illud quod datſcriptura ſacra dicens. Sit timor domini vobiſcum. ⁊ cuꝫ diligētia cuncta facite. ij. Paral̓. xixTimere autē oportet illam maledictōnem. naꝫMaledictus qͥ facit opus dei negligenter velfraudulent̓. Hiere. xlviij. ¶ Quartus gradꝰ eſtcarnalit̓ conuerſari. ⁊ ſequit̉ ad alia p̄dicta Ratio eſt. qꝛ homo in hoc mūdo non poteſt viuereſine aliqͥbus cōſolatōnibus. al̓s efficit̉ fantaſticus ⁊ qui non eſt diligens in oꝑibus ſpūalibꝰ.non habet cōſolatōnes ſpūales angelorū. Id̓odat ſe conſolatōnibus beſtiarū .ſ. gule. luxurie.Et ille delectatōnes ſunt delectatōnes porcoꝝ⁊ aſinorū. De talibus dicit ſcriptura: Dixerūtimpij cogitantes apud ſe nō recte. Exiguum etcum tedio eſt tempus vite noſtre. ⁊ nō eſt refrigerium in fine homīs. ⁊ non eſt agnitus qͥ ſit reuerſus ab inferis. quia ex nihilo nati ſumus. etpoſt hͦ erimus tanqͣꝫ nō fuerimuſ ⁊cͣ. Infra Coronemus nos roſis anteqͣꝫ marceſcāt. nullū pratum ſit quod non ꝑtranſeat luxuria nr̄a Nemonoſtrum exors ſit luxurie noſtre. vbiqꝫ relīquamus ſigna leticie noſtre. qm̄ hͨ eſt ꝑs noſtra etſors noſtra. Sapi. ij. Sed ꝑſone ſpūales q̄ diligenter ẜuiūt deo ſentiūt conſolatōnes angelorum. non curant de delectatōnibus beſtiarumīmo ſi deus daret eis licentiā vt licite vterēturillis delectatōnibus beſtiarū nō curarēt. īmo dicerent. O dn̄e non detis michi delectatōnes qͣrvos noluiſtis. ſed detis mihi cōſolatōnes angelorum ⁊cͣ. Ideo dauid. Rennuit cōſolari aīmamea .ſ. in conſolatōnibus. Memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſuꝫ ⁊ exercitatus. psͣ. lxxvj. Ergo ptꝫ ratio quare hodie ꝑſone huius mūdi dant ſe delicijs carnalibus. quia nō ſentiūt aliqͥd de delicijſſpūalibus ¶ Quintus gradus cōſequens ad p̄dictos eſt ꝓxīo iniuriari. Ratio ē iſta qꝛ eſt dr̄ainter bona ſpūalia ⁊ bona temꝑalia. qꝛ bona tēporolia ſtricta ſunt. nec multis ſufficiūt. bōa ꝟoſpūalia latiſſima ſunt ⁊ magna ⁊ omībꝰ ſufficiūtUerbi gr̄a. Si vna mulier ſit philocapta de criſto ⁊ etiam alia: nō diſplicet ſibi. īmo magis eaꝫdiliget. Sed ſi de viro vniꝰ alia ſit philocapta.ſi hͦ ſciat vxor ſtatim eſt ibi diuiſio ⁊ iniuria. qͥavnus homo nō ſufficit niſi vni vxori. Idē ſi ml̓ti homīes ſint philocapti de beata ꝟgine nullꝰeſt zelotipus de alio ſed illi magis ſe diligēt nulli faciunt iniuriam. qꝛ virgo omnibus ſufficit.ſed ſi de aliqua muliere ſint philocapti veniunt