Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

poſt trinitatisDominicaº. xi.

Cum tn̄ coactus deberet ad dicta officia ſuſcipienda accedere dicēdo. O miſer neſcio rege̓ necme nec mea. quō potero regere tot ⁊ tātos? Sꝫſi papa vel rex vel cōmūitas exaltat te recipiasetiam cū timore. q. d. deo. Dn̄e vos iuuabitꝭ meSed qn̄ tu ingeris te vt rogas ꝓ aīco tuo inſufficienti ⁊ laboras ꝓ eo quē tu ſcis ꝙ non ſufficitad regendum domū ſuā ⁊cͣ. Deus hūiliabit te.Ptꝫ ratio quare hodie tot regna. cōitates ville⁊ caſtra deſtructa ſunt ⁊ ſubuerſa. quia quilibꝫvult regimen ⁊cͣ. Et qn̄ bona cōitatis veniūt inpoſſe taliū. ve de iſtis. Et ſic deſtruūt̉ ciuitatesDicat̉ practica de iſta exultatōe ⁊ humiliatōneDe q̄ſtione ſeu diſputatōe vel contentōe q̄ fuitinter apl̓os Mat. xviij. dicētes xp̄o. Quis putas maior eſt in regno celorū. Mar. ix. d̓r ꝙ diſputabāt qͥs eorū maior eſſet. Lu. xxij. dicit̉ Facta eſt contentio inter eos qͥs eorū videret̉ eſſemaior. Concordat̉ ſic. Cū aūt xp̄us circa tꝑuspaſſionis ſue veniret hierl̓m diſcipuli ſui ſequebant̉ eum retro. ⁊ inter ſe ꝯtendere inceperuntqͥs eorū eſſet maior in regno celorū. Et ſic īceperunt diſputare .ſ. aſſignando ratōes Nōne egoero maior dixit beatus Petrꝰ pͥmo in regͦ celoꝝqꝛ xp̄s iam me fecit vicariū ſuū ⁊ p̄latum vr̄mdi. Tu vocaberis cephas. Andreas dixit. Petre ⁊ qͥs fuit pͥmo diſcipulus xp̄i nunqͥd ego: etego duxi te ad xp̄m. Ecce ꝯtentio. qꝛ nō concordabāt in diſputatōe. qꝛ aſſignabāt rōes. Ioh̓srn̄dit. vos eſtis carnales ⁊ habuiſtis vxores etfilios. ego qͥ ſum ꝟgo ero maior. Iacobus eiusfrater rn̄dit di. Ioh̓es nunqͥd ego ſum maior teEt nunqͥd mr̄ nr̄a petijt dexteram ꝓ me ⁊cͣ. Iacobus ſymon ⁊ thadeus filij marie cleophe queſcd̓o fuit genita poſt ꝟginem mariā dixerunt ꝙip̄i erant xp̄o ꝓpinquiores. iō ⁊cͣ. Mattheusrn̄dit. O vos qͥd dimiſiſtis ꝓ xp̄o vnū rethe vile ⁊ nauiculam ⁊cͣ. ſed ego qͥ tm̄ dimiſi ero maior. Et Philippus dixit. ⁊ nunqͥd ego ſum pͥmquem xp̄s ore ſuo vocauit. Ioh̓. x. Ueni ⁊ ſeq̄re me. ideo ⁊cͣ. Bartholomeus de quo d̓r ꝙ eſtde genere regali dixit. Uos filij piſcatorū eſtis.ſed ego ſuꝫ nobil̓. iō debeo eſſe maior. Thomasdicit. ego qͥ ſum abyſſus ſcīe ero maior. vos eſtignorātes qͥd ſcitis vos. nōne ſapientes debentp̄cedere ⁊ pͥmi eſſe? Iudas dixit nōne ego ſummaior. Uideamus de quo ꝯfidit plus xp̄s quēfecit ꝓcuratorem nōne me? nō poteſtis comede̓niſi ꝑ manus meas. iō ego ero maior Et ſic ibātꝯtendendo ⁊ diſputando. O quō debebat dice̓xp̄us. O ſtulti ⁊c̄. Dicit Marcus ꝙ veneruntad dn̄m ⁊ xp̄s ſedit in ſcamno ⁊ vocauit eos dicens. De quo tractabatis in via? Ip̄i auteꝫ exverecūdia nō audebāt dicere .ſ. licꝫ ip̄e ſciret nādicit Mat. ꝙ acceſſerūt ad eum dicentes. Deiſta materia tractabamꝰ. Quiſputas maior eſtin regno celorū. O dixit xp̄s. bona materia eſt

iſta ⁊ ſubtil̓. ⁊ qͥd determinaſtis. ⁊ ip̄i verecun.dabant̉. Tūc dixit xp̄s. Petre ꝓ tua maioritate allegaſti qꝛ p̄latus es. Eſt ne iſta rō bōa nunqͥd p̄lati ſunt in maiori ꝑiculo qͣꝫ alij. ⁊ multi prelati damnant̉. qꝛ male ſe hn̄t. Tu andrea allegaſti ꝙ fuiſti pͥmus ⁊cͣ. Et nunqͥd audiſti me dicētem in qͦdam ẜmone. ꝙ erūt pͥmi nouiſſimi ⁊ nouiſſimi pͥmi. Mat. xxij. Tu Ioh̓es allegaſti ꝟginitatem. ⁊ nunqͥd adam ⁊ eua ꝟgines expulſi fuerunt de ꝑadiſo terreſtri? Tu Iacobe allegaſti pͥmogeniturā. ⁊ nunqͥd cayn pͥmogenitusade fuit reprobatus ⁊ ꝯdemnatꝰ. Ideꝫ de eſaupͥmogenito yſaac Et vos iacobe ſymō ⁊ thadeeallegaſtis ꝙ eſtis filij ſecūde geniture. ⁊ neſcitiſqꝛ caro ⁊ ſanguis regnū dei nō poſſidebunt. itade alijs. Et tūc apoſtoli dixerūt xp̄o. Ergo domine determinetis q̄ſtionem nob̓. dicit Mat.ꝙ xp̄us reſpexit vnum puerū ⁊ vocauit euꝫ quierat ſex vel ſeptem annorū. ⁊ dicit̉ ꝙ fuit beatꝰMarcial̓. quem ſtatuit in medio apl̓oꝝ ⁊ puererat totus timidus. Iam videtis qn̄ vnꝰ puervocat̉ a magno dn̄o qͣꝫtum timet ⁊ humiliat ſe.Et dixit xp̄s. Quicūqꝫ humiliauerit ſe ſic̄ ꝑuulus iſte h̓ maior eſt in regno celorū. Mat. xviijMō ſpeculando Noͣ magnā xp̄i miſcd̓iam qꝛmaioritatē ⁊ p̄eminentiā regni celorū ꝯſtituit īhͦ qd̓ qͥlibet pōt hr̄e ſi vult .ſ. humilitatē. quaꝫ qͥlibet pōt hr̄e. etiam magni domī p̄lati. qꝛ qͣꝫtomagis onus portant tanto dn̄t eſſe humilioresSicut arbor qͣꝫto plus pomis onerat̉ tāto plus⁊ ꝓfundius inclinat̉. Inſuꝑ iumentū qͣꝫto maius onus portat. tanto magis ad terrā inclinat̉Sic ſani ⁊ infirmi diuites ⁊ pauꝑes qͣꝫto humiliores fiunt tanto plus aſcendūt in regno. Si autem xp̄s conſtituiſſet maioritat ē regni celorū indominio tꝑali. qͥd feciſſent ſubiecti? ſi in p̄latōeqͥd de ſimplicibus. Si in ꝟginitate ſcīa diuitijsꝑegrinatōibꝰ. qͥd eſſet de alijs? ſed ꝯſtituit ī humilitate. Iō dicit ſcpͥtura .j. Pe. v. Humiliamīigit̉ ſub potenti manu dei. qͥ totū mundū comp̄hendit. ⁊ qn̄ aliqͥs vult ſe exaltare deus humiliat ip̄m. et qn̄ aliqͥs ſe humiliat deus manu ſuarecipiēs eum exaltat ip̄m. Ergo oīs qͥ ſe exaltathumiliabit̉. ⁊ qͥ ſę humiliat exaltabit̉.Sermo de mortuis ſcd̓us. de eodem euangelio domīce. xj.On ſum ſicut ceteri hoīm. Luc̄. xviij. Sermo nr̄ eritde ꝯditōibus ⁊ ꝓpͥetatibus aīmarūin purgatorio exiſtentiū. Credo ꝙ erit materiavtil̓ ad auiſandū. qꝛ niſi ſit ſtultus qn̄ ſcit penaſdꝫ corrigere ⁊ emendare vitā ſuā ⁊ ꝑare ſe. Salutet̉ ꝟgo maria. Pro breui declaratōe hꝰ verbi ẜm intellectū quē volo ꝑtractare ⁊ introductōne materie p̄dicande ſciendū ꝙ exꝑiētia docet ad oculū ꝙ in hͦ md̓o ẜm qd̓ ſunt diu̓ſa regͣ.