LLL LSermo

erant em̄ pl̓es qͣꝫ folia arborū vel capilli capitꝭ.tamen creauit eas infirmas graui infirmitate .ſ.peccabilitatis. qꝛ poterant peccare ſicut patuitꝑ effectum. qꝛ illa infirmitate venerunt ad mortem eternam. vt lucifer ⁊ alij qͥ fuerunt pluresqͣꝫ homīes ſunt in mundo. O grauis infirmitaque portat patientem ad mortem eternaꝫ. Sedalij vt Michael Gabriel Raphael ſteterūt fortes. Et illis deus de ſe dedit ꝟtutem .ſ. ꝯfirmādo eos in gratia ⁊ gloria. ⁊ modo ſunt impeccabiles ⁊ curati ab illa infirmitate. Ecce virtꝰ deiquomō ſanauit eos. Autoritas. Per ſapiētiaꝫſanati ſunt quicunqꝫ placuerint tibi dn̄e a pͥncipio. Sap̄. ix. Non intelligit̉ de homībus. quianon erant a pͥncipio. ſed de angelis qͥ placuerūtdeo non peccando. Et virtus de illo exibat. etſanabat eos. ¶ Secūdo de creaturis ratōnalibꝰſcꝫ homībus. qui non dicunt̉ ꝓprie intellectuales. Ratio qꝛ ꝑ diſcurſum oportet nos venire īcognitōnem veritatis .ſ. ratiocinādo ſyllogiſando. diſputādo. ⁊ ꝑ effectus cognoſcimꝰ cauſas.⁊ econuerſo. Angeli ꝟo ſubito ⁊ ſine diſcurſu vident effectum ⁊ cauſam. finem ⁊ pͥncipium. concluſionem ⁊ p̄miſſas. ¶ Dico etiam ꝙ creatureratiōales fuer̄t creature infirme. ſicut angeli .ſ.peccabiles. licet em̄ deus in gratia creauit adā⁊ euam ⁊ in optimo ſtatu. tn̄ peccauerūt. ⁊ ex illa infirmitate venit mors aīme ⁊ corꝑis ꝯſequēter. anima em̄ creat̉ in vtero matris peccabilisNon eſt homo iuſtus interra qͥ facit bonum etnon peccet. Eccī. vij. Sed ꝟtus dei ſanat aīas.quādo exeunt corꝑa innocentes vel penitētes.deus ſanat ponens eis emplaſtrū gl̓e. ⁊ curant̉intantū ꝙ non poſſunt peccare. Creditis ꝙ illide ꝑadiſo poſſunt peccare. ꝓfecto non Sūt em̄impeccabiles ſicut deus ⁊ angeli beati. De angelorū beatorū impeccabilitate vide ſan. Tho.j. ꝑte. q. lxij. arti. viij. ⁊. ij. ſcripto. di. vij. q. j. arti. j. Iſtam ſanitatem petebat Hieremi. dicens.Sana me domīe ⁊ ſanabor. ſaluum me fac ⁊ ſaluus ero. qm̄ laus mea tues. Hiere. xvij. Nō legitur tunc infirmus fuiſſe corꝑaliter ſed loquit̉de ſanitate anime. quod patet cum dicit Saluūme fac ⁊cͣ. Ergo ꝟtus de illo exibat. ⁊ ſanabatomnes. ¶ Tertio de creaturis corꝑalibus. Naꝫcelum ſol ⁊ luna ⁊ ſtelle ⁊ aer ⁊ aqua ⁊ t̓ra ⁊ oīaelementa creata fuerūt cum infirmitate. nō peccabilitatꝭ. qꝛ nō habēt ratōeꝫ ideo non peccare.Nam ſi leo vel lupus interficiūt hominem nonpeccant. Sed in infirmitate corruptibilitatꝭ. nōex compoſitōne contrariorū qͣꝫtum ad corporaceleſtia ⁊ elementa. qꝛ non ſunt compoſita ex cōtrarijs. tamen poſſunt annihilari ⁊ corrumpi. ⁊de facto elementa corrumpunt̉. ⁊ corpora celeſtia fuerūt immutata. quia anteqͣꝫ hoīes peccarent ſol ſeptemplicit̓ erat clarior. luna ꝟo tuncerat ita clara ſicut ſol nunc eſt. Sed ex pctō ade

ſol ꝑdidit ſeptem ꝑtes claritatis. ⁊ luna ⁊ ſtelle⁊ celum ⁊ elementa ſeptem ꝑtes ꝟtutis. Elemēta ꝟo in iudicio purgabunt̉. ⁊ ſtabūt pura. Corpora qͦꝫ hominū licet ſint corruptibilia. tamē iniudicio reſurgent gl̓oſa cum animabus. ⁊ erunttunc incorruptibilia impaſſibilia clara ⁊ agilia.Iſta eſt doctrina certa in ſancta theologia. Autoritas. Erit lux lune ſicut lux ſolis. ⁊ lux ſoliserit ſeptemplicit̓ ſicut lux ſeptem dierū in die inqua alligauerit dominꝰ vulnus populi ſui ⁊ ꝑcuſſuram plage eius ſanauerit. Eſa. xxx. Notaerit ſeptemplicit̓ ſicut lux ſeptem dierū .ſ. primehebdomade mūdi anteqͣꝫ hō peccaret in die .ſ.iudicij in qua ſanabitur vulnus mortalitatis etcorruptibilitatis ⁊ peccabilitatis. patꝫ gͦ ꝙ omnes creature create fuerūt infirme. Sed virtusde illo exibat ⁊ ſanabat omēs. ptꝫ thema Mōdeclarādū eſt thema moralit̓. Cū em̄ d̓r virtusde illo exibat non ſolum vna. ſed multe ꝟtutesexibant de xp̄o. ſingulariter quatuor. de qͥbusnūc volo p̄dicare que ſunt morales. ⁊ int̓ aliaspͥncipales que dicunt̉ cardinales. qꝛ ſicut porta ⁊ oſtium voluit̉ in cardine. ita alie virtutes ⁊vita hominis voluit̉ in his quatuor que a chriſto exierunt. Autoritas. Labores huius .ſ. xp̄imagnas habēt ꝟtutes. Sobrietatem em̄. id eſttemꝑantiam. ⁊ ſapientiā. id eſt prudentiā docꝫ⁊ iuſticiam ⁊ ꝟtutem .ſ. fortitudinis. qͥbus vtilius nihil eſt homībus in vita. Sap̄. viij. Quatuor ſunt ꝟtutes cardinales .ſ.¶ Temꝑantia corporal̓.Prudentia intellectual̓.Iuſticia vniuerſal̓.Fortitudo ſpūalis.¶ Ex his ꝟtutibus dauid vocabat xp̄m dn̄mꝟtutum dicens. Dn̄s ꝟtutum. non dicit. dominus ꝟtutis. de illo exibat ꝟtus ⁊ ſanabat oēs.Dico pͥmo ꝙ a xp̄o exit ꝟtus corꝑalis temꝑantie exemplarit̓ ip̄am ẜuando ⁊ doctrinal̓r ip̄aꝫp̄dicando. Uirtus em̄ temꝑantie eſt ꝙ in cibo ⁊in potu ſumus ita temꝑati ⁊ ordinati ꝙ corpusnoſtrū non grauetur infirmitate. nec aīa ebrietate. nec vita peccādi ꝓnitate ex exceſſiuo cibo⁊ potu. Sed reciꝑe debemus neceſſitateꝫ ꝓ ſuſtentatōne vite humane. ⁊ nō debemus nimisonerare ſtomachū. Iſtam temꝑantiam habentbeſtie. Si habetis aſinū vel equū ſi comedit etbibit ſatꝭ factū eſt nō biberet amplius etiā ſi papa vel rex inuitaret. Sed vos non ſic ⁊cͣ. O miſeri quid dicetis xp̄o. qꝛ beſtie ſine ratōe viuentes ẜuant temꝑantiam. ⁊ hoīes nō. Statī poſtqͣꝫ homo comedit ⁊ bibit ad ſufficientiā dꝫ poniad os cathena temꝑantie. Sed hodie hoīes minus ſunt temꝑati qͣꝫ beſtie ¶ In ſignū cuius temperantie deus nō fecit aīmal tam magnū corpore vt hō quod haberet tam paruuꝫ os. Ex iſtaratōe dicebat xp̄s. Attendite vob̓ ne grauent̉