Sermo

ILI

ꝑcutiat eos Exo. xix. Et tn̄ ī illo altari nō offerebant̉ niſi aīalia. Et modo offert̉ ille agnꝰ. filiusiſtiꝰ ouis ꝟginis marie qͥ ꝟbis ꝓlatis ſacerdotꝭvenit ibi. Et rex nō venit ſolꝰ Id̓o ſūt ibi in altari angeli ſancti. xp̄m aſſociātes cātantes. panisangelicꝰ ſit panis hoīuꝫ ⁊cͣ. Cum quāto ergo timore debet eſſe ſacerdos coraꝫ iudice ⁊ angelisſanctꝭ. Modo cogitate quid dicūt angeli: qn̄ ſacerdos ē bonꝰ. ſanctꝰ. ⁊ caſtus. Dicūt. O benedicte ⁊cͣ. Si forte ſacerdos ſit malꝰ cōcubinariꝰmendax luſor ⁊cͣ. dicunt angeli xp̄o O dominevultis ꝙ interficiamus iſtum ribaldū ꝓditoreꝫ⁊cͣ. Et xp̄s nō adhuc. Nolo enī morteꝫ peccatoris. ſed vt cōuertat̉ ⁊ viuat. Ezech̓. xviij. Noͣgrauiter peccāt mulieres cum ſacerdotibꝰ luxuriando. quia maius peccatum eſſet ꝓijcere in luto ſepulcrū xp̄i qͣꝫ ſepulcra ſanctoꝝ. Ita mulierplus peccat luxuriādo cum ſacerdote ſepulcrochriſti qͣꝫ cū alijs hominibꝰ. Id̓o ſacerdotes vtboni ſcutiferi. debent habere faciem. id ē. cōſciētiam mūdaꝫ. ⁊ manus mundas. ſcꝫ a ludo a mēdacio. ⁊ totum corpus a luxuria. Id̓o dicit ſcriptura de eis. Hi ſcꝫ ſacerdotes ꝓbentur pͥmumvt ſic miniſtrent nullū crimen habētes. Qui enībene miniſtrauerint gradū bonum ſibi acqͥrent⁊ multam fiduciam in fide que eſt in xp̄o ieſu. j.Timotꝭ. iij. Nota ꝓbentur ſcꝫ ſi dolent d̓ peccatis ſi ꝓponunt non redire ⁊cͣ. Quinti ſūt fiſtulatores muſicoꝝ ſcꝫ miniſtri. Ita etiaꝫ magnusrex xp̄s habet miniſtros ī pallacio ſuo qͥ faciūtſibi ſonū gratiſſimū. illi ſunt penitentes. Tenoreſt ꝑcuſſio peccatoris. id eſt. gemitus ⁊ ſuſpiriaſupple quādo dicit. domine miſericordia. ⁊ chriſtus ⁊ angeli de feneſtris celi auſcultāt. Autoritas. Que habitas in ortis ſcꝫ eccleſijs. q̄ debentfructificare in bonis oꝑbꝰ. amici auſcultāt. facme audire vocem tuaꝫ. Can̄. viij. Itē ſonet voxtua in auribus meis. vox enim tua dulcis et facies tua decora. Can̄. ij. Et loquit̉ hic chriſtꝰ ꝑſone penitēti. vt philocaptꝰ philocapte ſue. Itvidetis qͥ plorat ex contritione peccatoꝝ qualēfaciē facit. illam dicit xp̄s pulchram eſſe corameo. Id̓o penitēti dicit. Oſtende mihi faciē tuaꝫ⁊cͣ. Iſtis dicit chriſtus Qui mihi miniſtrat. meſequatur. ⁊ vbi ego ſum illic ⁊ miniſter meꝰ erit.Ioh̓. xij. ¶Sexti ſunt elemoſynarij fragmentorū: qui dant pauperibꝰ qd̓ ſuꝑeſt de menſa regIſti ſunt diuites miſericordes. domus enī diuitis eſt vt cōphinus in quo reponūtur fruſta panis. qꝛ panis integer eſt in celo in menſa dominiEt ſicut elemoſynarius regis eſſet infidelis retinendo ſibi ea que debet pauperibus miniſtrarepoteſt tamē ſibi retinere neceſſitatē Ita diuitesinfideles ſūt retinēdo ſibi ea q̄ debēt pauperibꝰdiſpēſare. tamē neceſſitatē poſſunt ſibi retinere.⁊ non ſuꝑfluitatē. Id̓o detis vel mutuetis pauperibꝰ ſine vſura. ¶ Si dicat aliqͥs ego nō facio

vſurā ſed iudeus cui pecuniā mutuaui. ⁊ lucrūinde cuꝫ eo ꝑticipo. Solutio. Iſta eſt excuſatioPylati ⁊cͣ. Id̓o cū pylato ⁊ iudeis ibitis ī infernū. De numero iſtoꝝ miniſtroꝝ erat MarthaLuc̄. x. Martha aūt ſatagebat circa frequensminiſteriū ⁊cͣ. ¶ Septimi ſūt cubicularij lectorūquoꝝ officiū eſt tenere camerā mūdā a puluerea luto a lapidibus. ⁊ alijs. ⁊ parare lectuꝫ. talesloquunt̉ cum rege ⁊cͣ. tales ſunt ꝑſone ꝯtemplatiue. que totaliter intendūt ad p̄parādū cubiculum ꝯſciētie deo vt ſit ſine luto luxurie. ſine puluere auaricie. oīa deſpiciētes. qui ſunt ſine lapidibꝰ duris iracūdie. iniurias remittētes. ornantlectū deuotionibꝰ orationibꝰ. ⁊ ꝯtemplationibꝰCamera maior fuit ꝟgo maria que dicit. In habitatione ſancta corā ip̄o miniſtraui. ⁊ ſic ī ſyonid eſt contemplatione firmata ſum. Ecc̄i. xxiiij.Qui incipit aliqd̓ iſtorū officiorū firmiter debetperſeuerare. al̓s accidit vt pile q̄ totiens tranſitde manu ad manū. ꝙ cadit in luto vel puteo aliquo. ita de illis qui non firmant ſe. ſed modo cadūt in luto luxurie. ⁊ tādē in pateo inferni. Id̓oquilibet noſtrum debet cōſiderare qd̓ officiumhabet. ⁊ non debe eſſe inconſtans. ſed continuando debet in eodem ꝑſeuerare Qui perſeuerauerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit. Matth̓. x.Deo gratias.¶ Sermo tertius de eadem dn̄ica.Ides ieſus ciuitatem fleuit ſuꝑ illam. Habetur verbum iſtud textualiter Luc̄. xix. ⁊ recitatiue in euangelio currētis dominice. Pro declaratione huius ꝟbi ⁊ introductiōe materie p̄dicande. Sciendū ꝙ īter multas ⁊ magnas differentias. q̄ ſūt inter ꝑſonas ſapiētes et ſtultaseſt vna differētia. quaꝫ ponit ſacra ſcriptura di.Cor ſapientū vbi triſticia. ⁊ cor ſtultoꝝ vbi leticia. Ecc̄s. vij. Letant̉ ⁊ gaudēt ſtulti d̓ diuitijshonoribus dignitatibꝰ ⁊ p̄lationibꝰ. Iſta in corde ſapientis dant triſticiā. qꝛ ſapiens cogitat inſe. O miſer de tātis habeo reddere rōnem deo.vt ergo melius intelligat̉ illud. dicatur parabola de duobus ſentētiatis ad furcam. de quibuscuꝫ fieret executio ⁊ ducerentur ad furcā vnusipſorū flens petebat veniam ab omnibꝰ dicensOretis ꝓ me. Alter auteꝫ dum ducebat̉ ad furcam ridens dicebat. O qꝫ bene eſt mihi. quō ſūaſſociatus. vado equitando ⁊cͣ. Quis iſtorū reputabatur ſapiēs ⁊ quis ſtultus ⁊cͣ. Ideꝫ eſt denobis. omnes quotqͦt ſumus in hoc mundo ſumus peccatores et criminoſi. niſi innocentes intm̄ ꝙ dicit dauid Dn̄s d̓ celo ꝓſpexit ſuꝑ filioshominum vt videat ſi eſt intelligens aut requirens deum. Omnes declinauerūt ſcꝫ a feruoredeuotiōis. ſimul inutiles facti ſunt. non ē qͥ faciat bonū. ſupple purū. quia zizaniā inuoluimus.