Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

nos cauere. Prima eſt temptatio diuinalis Secūda eſt temptatio diabolicalis. Tertia eſt temptatio humanalis. Id̓o dicit thema. temptatiovos non ⁊cͣ. ſcꝫ diuinalis nec diabolical̓ niſi humanalis. Dico pͥmo ꝙ pͥma temptatio eſt diuinalis quādo deus temptat aliquē non tamē credatis ꝙ tēptatio diuina ſit inclinando ad peccate. qꝛ deus non eſt cauſa peccati. nec inclinat adpeccatum De hoc vide ſanctū Tho. j. ꝑte. ij. q.lxxix. arti. j. Imo dic̄ ſcpͥtura. Nō cum temptat̉dicat quoniā a deo temptatur. deus enī intēptator maloruꝫ eſt. ip̄e autē neminē temptat. ſupplead peccandū. Iac̄. j. Querit̉ ergo q̄ eſt tēptatiodiuina. ⁊ ad qͥd? Dico ꝙ diuina temptatio ē adꝓbationē creature non dei. quia deus om̄ia nouit. ſed ip̄ius creature. de hoc vide ſctm̄ Tho.j. ꝑte. q. cxiiij. arti. ij. et ſi in tēptatione temptatꝰteneat fortiter det gloriā deo. Si defecerit conetur ad hoc ꝙ peniteat ⁊ ꝙ ceteris ſit in exemplūIſta temptatio ſit a deo dupliciter. Primo ꝑ ꝓſperitatem Secūdo ꝑ aduerſitatē. Dico primoꝙ aliquotiēs deus temptat de honore. ſanitate⁊ ſic d̓ alijs. non inclinādo ad peccatū. ſed vt tuſcias ⁊ cognoſcas te ⁊ alijs ſit exemplū quaſi dicat deus. videamus qͥd faciat iſte. Ad intelligēdū hoc dicat̉ quomodo dn̄i quando nouiter recipiunt vnū ſeruitorē ꝓbant eum dimittēdo florenos ſcienter in aliquo loco vel aliquid ſimile.non ꝙ dn̄s velit ſeruū recipere florenos ſed vtꝓbet eum ⁊cͣ. ⁊ ſi abſcondit florenū fur eſt. ⁊ expellit ip̄m de domo ſua. Si reuelat reputat̉ bonus ⁊ fidelis. Idē de dn̄a ꝓbante ancillaꝫ in pecunijs vel iocalibꝰ ſeu eſcis vl̓ vino ſi ſit fidelis⁊cͣ. Iſto modo deꝰ temptat nos. O quot latrones ⁊ fures ſūt in domo dei. deus tēptat eos. ⁊ip̄i non ſe auiſant Verbi gr̄a. quādo eſt magnafama de aliquo diuino ſortilegio ſeu incāratoreꝙ facit magnas curationes. quas ſanitates deꝰoꝑat̉ vt temptet vos et experiatur quid faciatꝭquādo dicit̉ vobis. vultis ſanari de tali infirmitate vel inuenire rem ꝑditam vadatis ad talem⁊cͣ. Et modo qͥd facitis: trāſitis ad diuinos ſortilegos ꝯtra dei volūtatē ⁊cͣ. Idē de fulguribꝰ⁊cͣ. Dicit̉ vobis faciatis ſic dicatis talia nomīaqꝛ ꝓbatum eſt ꝙ non erit malū tēpus ⁊cͣ. tēpta.tio eſt. O quot ſunt latrones furādo deo honorem diuinū: ⁊ diabolo offerūt eum. Dicat̉ etiaꝫꝯtra mulieres q̄ tot faciūt truffas Cōtra iſtas tales ecce textꝰ ſacre ſcripture. Si ſurrexerit ī medio tui ꝓphetes ant qͥ ſomniū vidiſſe ſe dicat etp̄dixerit ſignū atqꝫ portentū ⁊ euenerit qd̓ locutus eſt ⁊ dixerit tibi eamꝰ ⁊ ſequamur deos alienos quos ignoras ⁊ ſeruiamus eis. nō audiesverba ꝓphete illius aut ſomniatoris. qꝛ tēptatvos dominꝰ deus veſter. vt palam fiat vtrū diligatis euꝫ an non in toto corde ⁊ in tota animaveſtra. Deut̓. xiij. Dimittatꝭ ergo talia ⁊ recur-

ratis ad nomē ih̓s. Dicat̉ de virtute eius ⁊ modo dicendi ſuꝑ infirmitatē vel plagā. Secūdotemptat deus ꝑ aduerſitateꝫ quādo ꝑſona vultfacere aliqd̓ bonū opus. deus ꝓcurat aliquā aduerſitateꝫ vt ꝓbetur quid faciet. ſemꝑ intelligedo vt dixi. qꝛ deꝰ nihil ignorat. Pro intellectuhuius dicatur ꝙ ſemel qͥdam miles habens inimicos: recepit nouiter vnū ſcutiferū in ſuo ẜuitio quem volens ꝓbare tractauit cum duobusamicis ſcutifero ignotis ꝙ in via inuaderēt militem ⁊ ſcutiferū Cunqꝫ illi duo inuaſiſſent militem: vt erat ordinatū clamātes interficiat̉. tuncſcutifer deſerens dominū ſuū fugit. propter qd̓dominꝰ expulit eum d̓ domo ⁊cͣ. Iſto mō deustemptat nos. quādo aliquis religioſus clericusvel ſecularꝭ recedit a mala vita quā tenebat ⁊ incipit bonā vitam ſeruādo ſuam religionē faciēdo penitentiā ⁊cͣ. talis ſe tunc ſociat cum militeſcꝫ cum chriſto. Sed dicit deꝰ. videamꝰ ꝓbeturiſte. parat vnū duos vel tres aduerſarios vt ꝓbet̉. qͥ ſunt dolor. infirmitas. qꝛ ſtatim quādo īcipit quis ẜuire deo veniūt dolores in capite vl̓ſtomacho ⁊cͣ. Non debemus fugere. qꝛ temptatio eſt ad ꝓbandū. Idem de infirmitatibꝰ. Idēde linguis gentiū dicentiū Ille ē hypoerita vthabeat miſſas ſancti amatoris. Mane ī ꝓpoſito quia temptatiōes ſūt. nō dicatis O miſer an̄eram quietꝰ ab iſtis nō poſſum ſuſtinere ⁊c̄ Itēidem de tēptatione de fide catholica. non dicat̉O miſer ego non ꝯſueui habere iſta ⁊cͣ. Reſiſtite fortiter. quia tēptationes ſunt. Ecce quomodo tēptat deus ꝑ aduerſitatē. Ad hoc dicat̉ exempluꝫ de abraam Gen̄. xxij. Temptauit deusabraaꝫ ⁊cͣ. Dicat̉ hiſtoria breuit̓ quomodo illatēptatio fuit abrae in laudē dei ⁊ augmentū meriti. Item fuit in exemplū obedientie nobis perlocū a maiori. Si abraā in re tam magna ⁊ difficili fuit deo obediēs quāto magis nos quibusnon p̄cepit interficere filios ⁊cͣ. ſed p̄cepta cōnaturalia ⁊cͣ. Id̓o dixit deus abrae. Quia tu feciſti rem hanc ⁊ nō peperciſti filio tuo vnigenitoꝓpt̓ me benedicā tibi ⁊ multiplicabo ſeme tuuꝫ⁊ in ſemine tuo ſcꝫ xp̄o benedicent̉ omēs gētest̓re Gen̄. xxij. Ecce quomodo deus tēptat nosꝓſperitate ⁊ aduerſitate. Id̓o nec ꝓpter ꝓſperitatem habendā nec ꝓpter aduerſitate fugiēdāfaciamus cōtra deum. ſed ẜuemꝰ eius p̄cepta.Fili accedēs ad ſeruitutē dei ſta in iuſticia. id ē.penitētia. ⁊ timore. id ē. deuotione. ⁊ p̄para animā tuam ad temptationeꝫ. Ecc̄i. ij. Dico ſcd̓oꝙ ſcd̓a tēptatio ē diabolica iſta fit ex malicia ſic̄diuina eſt ex miſcd̓ia quādo diaboli cogitāt gloriam quā ꝑdiderunt: ⁊ vidēt ꝙ nos reſpectu eorum ſumus formice ⁊ ꝙ acqͥrere debemus illaꝫgloriā: dicunt malicioſi. impediamus eos ⁊ temptemus. Ecce malicia. Id̓o dixit beatꝰ petruscuidam qui fecerat quoddaꝫ magnū peccatum