Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica nona poſt trinitatis

aures obſtructas. Finaliter angelus recipit animā ⁊ demones fugiunt: ⁊ angelus portat aīamſecum in celū. Factū eſt vt moreret̉ mendicus ⁊portaret̉ ab angelis in ſinū abrae Luc̄. xvj. Nōne videt̉ ergo vobis ſi angelus eſt bonus amicꝑmanens a pͥncipio vite vſqꝫ ad finē. de hoc autoritas. Ecce ego mitto angelū qui p̄cedat te .ſ.in natiuitate. ⁊ cuſtodiat te in via. Ecce ſcd̓m etintroducat te in locū quem paraui. Ecce tertiū.Exo. xxiij. Angelus debet fieri amicus ex parte noſtra ꝑ orationē. Nam debemꝰ dicere ſibi qͦlibet die mane ⁊ ſero vnā breuem orationē ſcilꝫAngele qͥ meus es cuſtos pietate ſuꝑna Me tibi cōmiſſum ẜua defende guberna. Dico tertio ꝙ quilibet debet facere ſibi amicū ih̓m xp̄mtotuꝫ pium. Bonus amicus ē homo virtuoſusmelior ē angelꝰ glorioſus. Sꝫ optimus ih̓s chriſtus pijſſimus ⁊ pietate plenꝰ. Tū ratiōe ſue bonitatis. Tū ratione durabilitatis. Tū rōne vtilitatis. ideo dicit ſcriptura de eo. Amicꝰ fidelisſcꝫ chriſtꝰ medicamentū vite. ⁊ īmortalitatis. etqͥ metuūt dominū inuenient illum ⁊cͣ. Ecc̄i. vj.Nota medicamentū vite. quia nec ꝓximus virtuoſus. nec angelus glorioſus poſſunt dare medicinā remiſſionē peccatoꝝ. niſi deus. Quis p̄tpeccata dimittere niſi ſolꝰ deus. Marc̄. ij. Iſtāmedicinā dat chriſtꝰ in hoc mūdo. In alio mundo dat medicinā īmortalitatis in gloria eterna:iſte amicus lucrat̉ ꝑ timorē cum ſequitur. Quimetuūt dominū inueniūt illum. Qui timet deūeque habebit amiciciaꝫ bonam ſcꝫ dei. Ecc̄i. vj.Dupliciter pōt timeri deus. Primo ſeruiliterſcꝫ inchoando penitentiā timore pene Nā penitentia incipit a timore pene. ⁊ ꝓcedit amorē gratie ⁊ glorie. Exemplū de acu ⁊ filo in ſuente Nāacus penetrat pūgendo ⁊ filum ꝯiungit et colligit ſubſequendo. Ita ꝯtritio eſt acus penetrāscor. filum ꝯiungens cum deo ē ꝓpoſitū bene viuendi. ⁊ ſic xp̄s fit amicꝰ noſter. Qui diligit cordis mundiciā ſcꝫ ex cōtritione. ꝓpter gr̄am labiorū .ſ. in cōfeſſione habebit amicū regē. Prou̓.xxij. ecce quare dic̄. qui ti. ⁊cͣ. Secūdo debet timeri filialiter ſeruando ſua p̄cepta. ⁊ talibus dicit ipſe. Vos amici mei eſtis ſi feceritis que egop̄cipio vobis dicit dominꝰ Ioh̓. xv. Et ſic tenebimus cōſiliū chriſti. ego vobis dico. facite vobis amicos. Dn̄ica. ix. poſt feſtū trinitatis. ſermo qͣrtus.Ui ſe exiſtimatſtare videat ne cadat. j. Corꝭ. x. In p̄ſenti volo p̄dicare vnam materiā magni auiſamenti vite noſtre ẜm ꝙ thema dat mihi motiuū ſcꝫ quot modis ⁊ qͥbus ꝑſone cadūtin peccatis. Id̓o volens vos auiſare vt caueatꝭdecreui de iſta materia nūc p̄dicare. ſalutet̉ virgo maria. reſumat̉ thema. Scriptura ſancta q̄ ē

os quo loqͥtur nobis deꝰ declarat nobis altitudines vt excellentias quas habet ꝑſona deuotaẜuiens deo dicēs. Ecce ītelliget ẜuus meꝰ ⁊ exaltabitur ⁊ eleuabit̉ ⁊ ſublimis erit valde Eſa.lij. Ponunt̉ in dicta autoritate qͣttuor altitudines ſeu excellētie ẜui dei. ſed vt meliꝰ ītelligatꝭ.Sciendū ꝙ in hoc mūdo ꝑſone habent altitudinem ⁊ excellentiā aliqͣ iſtaꝝ qͣttuor rōnuꝫ ſcꝫ vl̓ſcientiā. vel ꝑ nobilitatem generis. vel ꝑ diuitias. vel ꝑ potentiā. Iſtis quattuor modis etiamhabet altitudinē ⁊ excellētiā ꝑſona deuota queſeruit deo. Primo ꝑſone habent altitudinem ꝑſcientiā. qꝛ quādo ꝑſona eſt ſubtilis Iſto modoꝑſona deuota que ſeruit deo habet ercellentiā.quia lꝫ neſciat legere tn̄ ex bona vita quaꝫ tenethabet magnā ſcientiā. quia habet a deo magnāclaritatē ītellectus. quia ſine magiſtro ſcit quidcredendū ⁊ ſperandū. Talibus dicit̉. vnctionēquā accepiſtis ab eo maneat in vobis ⁊ non neceſſe habetis vt aliquis doceat vos ſed ſicut vnctio docet vos de oībꝰ .j. canonica. Ioh̓. ij. Perhoc dicit vnctionē denotat claritatē intellectusQuia ſicut marinarij. id ē. naute qͥ in fundo maris volunt clare videre emittunt de ore globumde oleo ⁊ tūc vident clare. Ita deuote ꝑſone recipiunt vnctionē claritatis a deo. Si ergo ꝑſona ē alta ꝑ ſcientiā ⁊ ſeruit deo ⁊cͣ. Ecce qͣre dic̄ecce intelliget ẜuus meus. Scd̓o ſūt ꝑſone alte ⁊ excellētes ꝑ nobilitatē ⁊cͣ. qꝛ ſunt filij regisEx hoc maiore altitudineꝫ habet quelibet ꝑſona deuota. qꝛ in omni gradu parentele xp̄s ꝑſone deuote iungit̉ dempto vno. eſt frater ꝑ graꝫ⁊ ꝯſanguineꝰ nepos ⁊ mater. ẜꝫ non pater. qꝛ deus pater nulli cōmunicauit vt ſit pat̓ xp̄i. d̓ iſtaparētela autoritas. Quicūqꝫ fecerit volūtatempatris mei qͥ in celis ē. ipſe meꝰ frater ⁊ ſoror eſtmater. ⁊ nō dicit pater. Mat. xij. Id̓o dicit Ecce ẜuus meus exaltabit̉ .ſ. ꝑ nobilitatē diuinalēTertio eleuabit̉ ꝑ diuitias. Id̓o dicit̉ diuiti.in altis habitat. Sed diuitie huiꝰ mūdi nihil valent reſpectu diuitiaꝝ ſeruoꝝ dei. qꝛ diuitie mūdi ſolum durant h̓ ⁊ deperdi pn̄t ⁊ moleſtāt Sꝫdiuitie ẜuorum dei vt ꝟtutes ⁊ merita ⁊ hic etin alia vita ſemꝑ durant ⁊ ꝑpetue ſūt Gloria etdiuitie in domo eius .ſ. in ꝯſcientia ⁊ iuſticia eiꝰmanet in ſeculū ſeculi. Id̓o dicit Ecce ẜuus meus eleuabit̉ ſcꝫ ꝑ diuitias ſpūales. Quarto exaltant̉ ꝑ potentiā vt reges p̄lati ⁊ dn̄i tēporalesIſta rōne ꝑſona deuota exaltat̉ intm̄ ꝙ quaſi ēomnipotens rōne ſue voluntatis deliberate. qꝛnihil vult niſi qd̓ deus vult. ⁊ iſto modo loq̄bat̉apl̓s dicens: Omnia poſſum in eo qui me ꝯfortat. ad Phil̓. iiij. Id̓o dicit. Ecce ẜuus meꝰ ſublimis erit valde Fiat ergo ratio. ſi ꝑſona q̄ ſtat ībona vita eſt ita alta ⁊ excellens vt ꝓbatum eſtvalde debet ſe auiſare ne cadat ꝑ peccatū. quiaquāto gradus eſt altior. tāto calus ē ꝑiculoſior