L LSermo

nō ē niſi ignis qͥ accendit̉ in ꝑſona peior igne beati anthonij. qꝛ cōburit corpus ⁊ animā. Igniseſt ſcꝫ luxuria vſqꝫ ad ꝯſumptionē deuorans. etomnia eradicās germina Iob. xxxj. Id̓o ī luxurioſo quādo vult facere illū actū ſtatim flāme illius ignis luxurie apparēt in facie. Quarto ſi qͥsin optimis cibis apponit venenuꝫ. ⁊ comedit talis nō diligit ſe. imo odit ſe. ſic ſil̓iter faciūt guloſi qui ī cibis quos deus ordinauit ad ſuſtinēduꝫcorpus apponūt venenū ītꝑantie qͥd occidit corpus ⁊ aīam. qꝛ guloſi perdūt pulchritudinē corporalē. fortitudinē. viſum. ſanitatē. et vitā. Itēin anima ꝑdunt intellectum. frangūt ieiunia eccleſie iam ebrij veniūt ad miſſam. Id̓o dicit ſcriptura. In multis eſcis erit infirmitas. ꝓpt̓ crapulam multi obierūt qͥ abſtinens eſt adijciet vitam. Ecc̄i .xxxvij. Quinto ſi videtis aliquē gladio ſe ꝑcutientē iuxta cor non dicetis ꝙ diligatſe. Sic iracūdus gladio odij rācoris ⁊ enſe inuidie occidit ſe. Qui nō diligit manet in morte oīsqui odit fratrē ſuum homicida .ſ. ſuijp̄ius eſt. j.Ioh̓. iij. patet ergo clare ꝙ nulla ꝑſona vicioſaet peccatrix diligit ſe. imo odit ſe. autoritas dauid. Qui diligit iniqͥtatē odit aīaꝫ ſuam. inqͥt inpsͣ. x. Qui autē faciūt peccatū ⁊ iniquitateꝫ hoſtes ſunt anime ſue. Tob̓. xij. Fiat ergo rō. Siꝑſona vitioſa nō diligit ſe: quo poterit diligereꝓximū ſuū. maxime qꝛ dicit ſcriptura. Qui ſibinequā eſt cui alij bonꝰ erit. Ecc̄i. xiiij. Quia dicit ph̓s. amicabilia q̄ ſūt ad alteꝝ. veniūt ex amicabilibꝰ q̄ ſūt ad ſeip̄m. Si gͦ peccator nō diligitſe quō diliget te. Si ergo vis hr̄e bonā amicitiāoportet ꝙ amicꝰ ſit ꝑſona ꝟtuoſa al̓s meliꝰ eſſetnon hr̄e amicitiā. Id̓o reſpice bn̄ cū quo habesamicitiā ⁊ cōicationeꝫ. qꝛ cōicatio amicitie cauſat moꝝ ſil̓itudinē. Exemplū de pomis. qꝛ vnocorrupto corrumpunt̉ oīa alia. ⁊ oīa alia nō poterunt ſanare corruptum. Ita ē in vna ſocietatevna mala ꝑſona corrupta corrumpit om̄es alias: ⁊ om̄es non poterūt ſanare corruptaꝫ. Quicū ſapientibꝰ gradit̉ ſapiens erit. Amicꝰ ſtultorū ſil̓is efficiet̉ Prou̓. xiij. Id̓o pͥmū amicū quēdebemꝰ nobis facere ē ꝓximꝰ virtuoſus. d̓ quodicit ſcriptura. Amicꝰ fidelis ꝓtectio fortis quiīuenit illū. inuenit theſauꝝ. Ecc̄i. vj. Nota amicus fidelis ⁊cͣ. duo mala habemꝰ in hoc mundoſcꝫ abundantiā tribulationū. Scd̓o defectꝰ conſolationuꝫ. Sꝫ bonus ⁊ fidelis amicus. pͥmo eſtꝓtectio fortis contra tribulationes ⁊ aduerſitates ⁊ ſcd̓o cōſolatur. ideo dicit. Qui inuenit illūinuenit theſaurū. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ quilibet debetfacere ſibi amicum angelū glorioſum. Magnūquid eſt ꝙ poſſumus habere amicū angeluꝫ glorioſum. dicit̉ angelꝰ amicus eo ꝙ habet ꝯditiones fidelis amici ⁊ boni. Amicus fidelis firmꝰ ēin dilectione non ſtatim ꝓ nihilo recedit ab amico. Id̓o dicit ſcriptura. Amicus ſi ꝑmāſit fixus

erit tibi quaſi coequalis ⁊ in domeſticis tuis fiducialiter aget. Ecc̄i. vj. Nota amicꝰ ſi ꝑmanſerit fixus. qꝛ eſt amicus tꝑalis ⁊ cōmenſalis. Dequibꝰ Ecc̄i. Tales nō ꝑmanent in tēpore tribulationis. vt patet in beato petro qui anteqͣꝫ eſſetꝑfectus cum eſſet in mēſa cum xp̄o dicebat. dn̄eparatus ſum ⁊cͣ. Sꝫ in aduerſitate negauit euꝫ.Ita de multis alijs. Id̓o dicit amicꝰ ſcꝫ ꝑmāſerit ⁊cͣ. Iſtā ꝯditioneꝫ habet angelꝰ qͥ nō deſeritamicū ſuū a pͥncipio vita vſqꝫ ad fineꝫ. Noͣ quōqn̄ mulier debet ꝑere deus vocat angelū dicēsſibi. Ecce vides illā mulierem mō debet parerecōmitto tibi ꝓlem. Angelus reputat hoc ad magnā gr̄am ⁊ regratiat̉ deo ⁊ deſcendit ⁊ citiꝰ creatura venit in manꝰ angeli q̄ ſunt cuſtodia ⁊ diligentia qͣꝫ in manibꝰ obſtetricis. vos nō cogitatis hanc maximā angeli amiciciā. Si rex velletcōmittere oues ſuas alicui militi vel comiti: ſtatim indignarent̉ nec facerēt. tn̄ angeli quoꝝ minor maior eſt papa vel imꝑatore libēter veniūt⁊ recipiūt in cuſtodia oues dei. Id̓o dic̄ Hieroꝰſuper illo ꝟbo. Dico vobis ꝙ angeli dei in celisſemꝑ vident faciē patris mei. Mat. xviij. Dic̄ibi Hieroꝰ. Magna eſt dignitas aīaꝝ vt vnaqueqꝫ ab ortu natiuitatis ſue habet angelū ſibidelegatū. Itē nō deſerit ꝑ totā vitā. qꝛ tot ſuntdemones ꝙ non ꝑmitterent homineꝫ facere aliquod bonū nec p̄dicare. imo qn̄ dormimꝰ ſuffocarent nos niſi qꝛ bonus angelus cuſtodit nos.Nos dormimꝰ ⁊ ip̄e vigilat. Ecce qualis amicꝰnullus rex vel papa ita bn̄ cuſtodit̉ a ſuis cubicularijs. Id̓o de eo dicit dauid. Ecce nō dormitabit neqꝫ dor. ⁊cͣ. Et ſi aliqn̄ aſcendit in celū nōtn̄ ex hoc dimittit cuſtodiaꝫ. imo ſi videt diabolum inuadentē amicū ſuuꝫ ſibi cōmiſſum ſtatimoccurrit ad adiuuandū Iteꝫ qn̄ facis aliqd̓ peccatum lꝫ dicat. O iſte ribaldus. tn̄ nō deſerit tequia ſtatim diabolꝰ te duceret ad infernuꝫ. ſedtantus eſt amor angeli ꝙ nō dimittet te nec permittat ꝙ diabolꝰ faciat ꝯtra te. Id̓o dauid Angelis ſuis mādauit de te ⁊cͣ. In oībꝰ vijs tuis .ſ.ꝑ terram mare de die ⁊ de nocte dormiēdo ⁊ vigilando. Iteꝫ nec in finē deſerit. qn̄ ꝑſona laborat in extremis veniūt demones ⁊ ſi ꝑſona ſit īpenitēs demones deridēt bonū angelū dicēdo⁊ quid vis tu hic. qꝛ iſte noſter eſt. qꝛ fecit hoc ⁊hoc ⁊cͣ. Et angelꝰ. adduc pōt deus ſibi dare cōtritionē. ⁊ demones. qualis ꝯtritio hoīs qui tenuit talē vitā ⁊c̄. Et angelꝰ eleuatꝭ oculis ī celuꝫdicit. dn̄e habeatis me excuſatuꝫ. ⁊ aīa ſicut impenitēs recipit̉ a demonibꝰ. et angelꝰ aſcendit īcelū. Si vero ſit aīa ꝑſone penitentis tūc angelus bonꝰ deridet demones di. Canes qͥd vultishic? O dicunt adhuc poſſet peccare. Et angelꝰ.non peccabit. Nam deus qui ꝯſeruauit eū vſqꝫmodo etiam cōſeruabit eum ⁊c̄. Uos non auditis iſtas diſputatiōes. quia ex peccatis habemꝰ