Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IISermo

reddidiſti cōpotū de ꝑſona tua. modo redde rationē de officio tuo ⁊ regimine. tu enī feciſti talēiniuſticiā ⁊cͣ. Itē nomē meū blaſphemabat̉. ⁊ n̄corrigebas Itē ſuſtinebas peccata notoria cuiꝰoccaſiōe vide qͦt ſūt dānati. Iteꝫ vt cū pecunijscōmunitatis faceres negocia tua ꝓcurabas tibiꝓpria bona. Itē poſuiſti in regimine ciuitatꝭ talem amicū tuū inſufficientē ⁊cͣ. Fortiꝰ ē iſtud cōpotū qͣꝫ ꝑſonale. qꝛ lꝫ bonā vita tenuerit in ſe. ſꝫin officio non bn̄ ſe habuit cōdēnabit̉. Id̓o dic̄ſcriptura. Iudiciū duriſſimū in his qͥ p̄ſunt fieexiguo enī ꝯcedit̉ miſcd̓ia. potentes enī potētertormenta patient̉. Sap̄. vj. violēter ⁊ tracti deberēt venire ad officiū ⁊cͣ. clamādo appello appello ⁊cͣ. Sꝫ mō qͥlibet vult ſe ingerere. Idē d̓ platis eccleſiaſticis. qꝛ lꝫ intrauerit p̄latꝰ ꝑ portā ⁊tenuerit vitā ſanctiſſimaꝫ in ꝑſona ſua. ſi tn̄ fuerit negligēs de cōmiſſis ſibi animabꝰ ex hͦ cōdēnabitur in extremo iudicis dei. Nam dicet̉ ſibia xp̄o in ꝑſona tua tenuiſti bonā vitā. ſed in officio fuiſti negligēs. ſuſtinuiſti talē clericū cōcubinariū Itē n̄ correxiſti vſurarios Si rn̄deat. domine timebā inſultū ⁊cͣ. Reſpōdebit xp̄s. Id̓oqꝛ magis timuiſti eos qͣꝫ me. ibis cū eis ad infernum. modo videtis quātū periculū eſt reciperep̄lationes. Dicat̉ hic exemplū de illo qui diulaborauit vt fieret ep̄s. ⁊ parentes ſui qͣſi omnēſubſtantiā expenderūt ꝓ eo. ⁊ finaliter in die cōſecrationis fiebant ei multe q̄ſtiones. poſt hoc q̄rebatur ab eo vis epiſcopari. Reſpōdit. ⁊ quidoportet dicere. ſi tantū laboraui ꝓ hoc. Sꝫ quādo fuit ſibi dictum. vis reddere rationē chriſtoin die iudicij ꝓ animabus tibi cōmittēdis. Reſpondebat: nolo. ⁊ cum diceret nolo. fuit ſibi dictum dicatis volo. Reſpondit. omnino nolo. ⁊ceſſit prelature. dicens: credebam ꝙ eſſe epiſcopūnihil aliud eſſet niſi comedere gallinas Id̓ode p̄latis dicit apl̓us Obedite p̄poſitis veſtris⁊ ſubiacete eis. Ip̄i enī peruigilant quaſi rationem ꝓ animabꝰ veſtris reddituri vt cū gaudiohoc faciant nō gemētes Heb̓. vltꝭ. Patet reſpōſio ad ſcd̓am q̄ſtionem. Tertio videamꝰ formā⁊ practicā que ibi tenebitur. Iſtam practicā iudex met dixit in quadā parabola dicēs. Homoqͥdam ꝓficiſcens vocauit ſeruos ⁊cͣ. Dicat̉ parabola. Noͣ vni dedit qͥnqꝫ partes de pecunijsſuis. alij duas alij vnaꝫ. qͥ quinqꝫ accepit lucratus eſt alia qͥnqꝫ negociando. Item qͥ duas accepit. ſed qui vnam abſcondit ⁊c̄. timens dominūIſte homo ē chriſtꝰ ⁊ peregere ꝓfectus eſt ī dieaſcenſionis vltra mare huius mundi: qui maredicitur ꝓpter vndas ⁊ pericula. ⁊ iuit ad viſitādum ſanctuaria ī terra ſancta. de qͣ dauid. Porcio mea domine in terra viuentiū. Nos xp̄ianiſumus eiꝰ famuli ⁊ ſeruitores ⁊ vni cōmittit qͥnqꝫ partes bonoꝝ ſcilicet corpus animā diuitiaseloquentiā ⁊ ſcientiā. omnia bona nobis cōmiſ-

ſa cōſiſtunt in his quinqꝫ. Alteri cōmittit ſoluꝫduo ſcilicet corpꝰ ⁊ animā. Alteri cōmittit vnaꝫſcilicet animā. vt captiuis ⁊ infirmis. qꝛ lꝫ habeant corpus eſſentialiter. tamen non habet libeꝝad operandū. ſed animaꝫ habent liberam. quianon captiuari. Seneca. Errant qͥ ſeruitutē putant in totū hominē deſcēdere corpora obnoxiaſunt ſeruituti. pars melior ſcilicet anima. liberaeſt. Si vos habetis captiuos vel captiuas. corpora ſūt captiua non anime. imo velitis nolitispoſſunt baptiſari. Per baptiſmuꝫ enī anima fitlibera: ſed nō corpus. poſt multuꝫ vero tēporisſcilicet in morte venit dominꝰ oſtendēs ſe perſonaliter aliquibꝰ de ſpeciali gratiā alij p̄ſentialit̓ſibi p̄ſentantur. Et qui qͥnqꝫ talenta accepit. dicit: Domīe qͥnqꝫ talēta tradidiſti mihi. ecce aliaqͥnqꝫ ſuꝑlucratus ſum. d̓ corpore lucratus ſumpenitentiam ⁊cͣ. ieiunādo quadrageſimā et aliaieiunia eccleſie. Itē in qualibet hebdomoda ſemel bis. iſte eſt fructus corporis. d̓ anima lucratus ſum deuotionē. iſte eſt fruetus anime. de diuitijs elemoſynas. quia iſte eſt fructus diuitiarū vel mutuare ſine vſuris. Dauid. Iocundushomo qͥ miſeretur ⁊ cōmodat diſponit ẜmonesſuos in iudicio. ineternū non cōmouebitur. Deeloquētia lucratus ſum oratiōes doctrinas velp̄dicationes. De ſcientia fructus contemplationis opeꝝ veſtrorū ſcꝫ creatiōis redēptionis ⁊cͣ.Tūc dicet ei xp̄s. Euge ſerue bone ⁊ fidelis. qꝛin pauca fuiſti fidelis. ſupra multa te conſtituaꝫintra ī gaudiū domini tui ⁊cͣ. Matth̓. xxv. Ecce practicā que in illo iudicio ſeruabitur. Venitqui duo acceperat dicens. domine duo talentatradidiſti mihi ⁊cͣ. et de corpore penitentiā ⁊ deanima deuotionē. ſimiliter dicet ſibi. Euge ẜuebone quia fuiſti ⁊cͣ. Uenit qͥ vnum accepit ⁊ excuſat ſe ⁊cͣ. Sed non valet excuſatio. quia licetſint captiui vel infirmi. de anima poſſunt lucrari per amorē ad deuꝫ. ſed abſcondit ſub terra ꝑnegligentiam. Id̓o auiſo. quia multi ſunt vocati pauci vero electi ⁊cͣ. qꝛ in paradiſo nō intrantnec auari. nec ſuꝑbi. nec inuidioſi. nec luxurioſi⁊ ſic de alijs. Sꝫ qͥ ſeruāt mandata eccl̓ie ſcꝫ humiles miſeri cordes caſti charitatiui. abſtinētespatientes ⁊ diligentes. De eadem dn̄ica. ſermo tertius.Go vobis dicofactie vobis amicos ⁊cͣ. Habet̉ verbum iſtud originaliter. Luc̄. xvj. ca.et recitatiue in euangelio currētis dn̄ice. verū ēꝯſiliū ⁊ doctrina ſaluatoris nr̄i ih̓u xp̄i dicētis.Ego dico ⁊cͣ. ad meliꝰ intelligendū conſilium ⁊doctrinam xp̄i oportet declarare vobis vnā q̄ſtione quam fecit beatus Thomas in ſcd̓a ſcd̓ede religioſis di. Que ē melior vita? ſolitaria velſocialis īter gentes. Huic q̄ſtioni rn̄det ꝑ duas