Dn̄ica nona poſt trinitatis

idem de peccato auaricie luxurie ⁊cͣ. oportet cōfiteri peccata ſpecifice. in genere non ſufficit. ſedvideatis ne accidat vobis ſicut illi italico qui axv. ānis ⁊ citra non fuit ꝯfeſſus. ⁊ in paſca vt cōmunicaret voluit cōfiteri ⁊ rogabat vnū fratrēqui ibat ad p̄dicandū ꝙ audiret. quia nō haberet niſi tria paruiſſima peccata ſcꝫ auariciā luxiriam ⁊cͣ. ⁊ non Credo in deū. Nota dicat̉ ꝙ cōfeſſiones generales ī ſcriptis. lꝫ ſint bone ad memorandum peccata. non tamē ad cōfitenduꝫ. qꝛnon tangūt punctū peccati niſi generaliter. peccaui in luxuria. ꝑ viſum. tactū ⁊cͣ. ſed prudēs cōfeſſor debet dicere. qui tacti ſunt videamus ⁊cͣ.Si ergo ad iudiciū xp̄i vultis ſecure venire. cōfiteamini. reddatis cōpotuꝫ magiſtris rationalibus. qꝛ confiteri non eſt niſi redditio ratiōis. Etquādo ꝯfeſſor videt in peccatore ꝯtritionem etbonum ꝓpoſitum debet ip̄m abſoluere. al̓s nō⁊ lꝫ ꝑ abſolutionē non detur caracter. datur tr̄qͥdam ornatus vt dicunt doctores. intm̄ ꝙ quādo xp̄s dicit anime in iudicio Redde rōneꝫ ⁊cͣ.Reſpōdet anima. Domine iā reddidi magiſtroveſtro rōnali qui recepit cōpotum. Ecce inſtrumentū in fronte vbi apparet ornatus qui daturin ſacramēto confeſſionis. et xp̄s eſt cōtentꝰ. acſi rex peteret rōnem a ſuo diſpēſatore. ⁊ reſpondet diſpenſator. iam reddidi rationeꝫ magiſtroveſtro rationali. Ecce hic habeo quitantiā. tūcrex eſſet cōtentus. ita xp̄s de anima. Sꝫ vt melius intelligatis iſtaꝫ materiā. Sciendū qͣꝫ anteqͣꝫdeꝰ faceret magiſtros rationales ante incarnationem ip̄emet audiebat rōnem cuiuſlibet. ⁊ eratita rigidꝰ ꝙ neminem abſoluebat nec recipiebatad gloriaꝫ. ſed poſtqͣꝫ factus eſt hō dedit hominibꝰ poteſtatē diuinā. fecit homines magiſtrosrationales quos fecit poſt reſurrectionē. lꝫ anteꝓmiſiſſet facere dicens. Amen dico vobis quecunqꝫ ligaueritis ſuper terram erunt ligata ⁊ incelis. Et quecūqꝫ ſolueritis ſuꝑ terraꝫ erunt ſoluta ⁊ in celis. Matth̓. xviij. Licet ante beatopetro ſolo vicario ſuo cōmiſiſſet hanc poteſtatēvt patet Matth̓. xvj. Quodcūqꝫ ligaueritꝭ ſuper terrā erit ligatū ⁊ ī celis. ⁊ quodcūqꝫ ſolueritis ſuꝑ terrā erit ſolutum ⁊ in celis. Tamē ad vtandū erroreꝫ ne diceretur ꝙ ſolus papa habetpoteſtatē ligandi ⁊cͣ. poſt reſurrectionem dediteandem poteſtatē omnibus ſacerdotibus. Confeſſor enī in cōfeſſione ligat ⁊ ſoluit. Soluūt enīquādo enī abſoluūt peccatorē ligatum vinculispeccatoꝝ. Ligant quando peccatori iniunguntpenitentiā. ⁊ auiſent ſe confeſſores ⁊ videant nedent penitentiā peccatori cōtra eius voluntatē⁊ non placentē. Reſtituere aliena bona oportetpeccatorem. quia non eſt in poteſtate cōfeſſorisdiſpenſare cum poſſidente aliena bona ꝙ illa retineat. Iteꝫ peccatorē oportet parcere inimicisſi iuſtificari velit. Sꝫ alie penitētie ſunt arbitra

rie ⁊ ſunt quaſi cathene auree q̄ ligāt peccatorēin celo ⁊ in terra Tamē poſt reſurrectionē dediteis executionē dicenſ: Quorū remiſeritis peccata remittuntur eis. ⁊ quoruꝫ retinueritis retētaſunt. Ioh̓. xx. Ante chriſti incarnationē tranſiuerūt vltra quinqꝫ milia anni ⁊ nullus intrauitparadiſū. quia deus qui ſolus audiebat ratiōeꝫneminē permittebat intrare. nec etiam modo p̄taliquis intrare niſi reddat rationē magiſtris rationalibus. Patet nūc reſpōſio ad primaꝫ queſtionem. ¶ Secūdo videndū eſt ī illo iudicio qͥsloquatur ꝓ peccatore. quia ſi ſit aliquis ruſticꝰet ignorans neſciens loqui. lꝫ habeat bonuꝫ iusip̄m perderet ex defectu loquele niſi poſſet loqͥper aduocatuꝫ ꝓcuratorem multiloquū. Dicoꝙ in illo iudicio qͣꝫtūcunqꝫ rudis habet loqui ꝓſe et non ꝑ ꝓcuratores. Quomodo ſcitur hͦ frater Reſpōſio ex dei reuelatione in ſacra ſcriptura. Omnes ſtabimꝰ an̄ tribunal. id ē. cathradrāiudicialē xp̄i ⁊ ſequitur vnuſquiſqꝫ noſtrū ꝑ ſerationē reddet deo Roma. xiiij. Statim quādoanima exit de corpore xp̄s oſtēdit ſe anime. ⁊ diabolus accuſans ſtat ad vnā ꝑtem. ⁊ angelꝰ adaliam. ⁊ reus in medio ſcꝫ aīa que habet reſpondere ⁊ loqui. O qͣꝫ durū eēt ruſtico ſi ſibi diceretur. vadatis ad audientiaꝫ regis ⁊ ibi excuſetisvos maxime ſi ꝑs aduerſa ſit eloquens talis intra ſe dicit. O miſer qͥd dicā quādo videbo regiam maieſtateꝫ ſtabo totus ſtupefactus. ita erit īillo iudicio. ¶ Dabitur h̓ exemplum de illo iuuene diſſoluto ⁊ male vite. cui videbatur ī ſomnisꝙ erat ad iudiciuꝫ ductus ⁊cͣ. qn̄ xp̄s ſibi dixit.redde rōnem. ſubito excitatꝰ ⁊ territꝰ fuit. ⁊ effectus totus canus ⁊cͣ. mutauit vitaꝫ ⁊ de ceterovixit ſancte Quando dicebatur ſibi. qͣre facitistantam penitentiā Reſpōdit. ſi vidiſſetis q̄ egovidi: ſimileꝫ vel fortaſſis maiorem faceretis ⁊cͣ.Cogitate ergo de iſto iudicio ad qd̓ quilibet habet venire ⁊ rationē reddere Non credatis ꝙ fiat verbo vocali iſte cōpotus. qꝛ nunqͣꝫ eēt factūSed conſcientia que eſt liber vbi omnia bona ⁊mala ſcribunt̉. in quo nullꝰ pōt legere niſi ſolusdeus ⁊ tu in tua: ⁊ ego in mea Tūc aperiet̉ nonſolū deo qͥ iam ſciebat omnia ſꝫ angelis et ſanctꝭomnibus. dato etiam ꝙ hō neſciat loqui ꝯſcientia oſtendit totū bonū vel malū in iudicio ꝑticulari ⁊ generali. De hoc vide ſanctū Thomā qͣrto ſcripto diſtinctiōe quadrageſima tertia. quōomnia opera videbunt̉ ab oībus in extremo iudicio Autoritas. Oſtēdunt opꝰ legis ſcꝫ ẜm ꝙꝓ vel ꝯtra legē fecerūt. ſcriptū in cordibus ſuisteſtimoniū reddēte illis ꝯſciētia ip̄oꝝ. Roma.ij. Aliqui loquunt̉ ibi nō ſolū ꝓ ſe ſed pro alijs.ſicut ſunt dn̄i tꝑales Qui pͥmo reddūt rationeꝫſiue cōpotū ꝑſonalē. Scd̓o officialem de perſona qͣꝫtum ad vitaꝫ ⁊ bona que fecit. poſito ꝙ deſua vita. reddat bonuꝫ compotū. dicet ſibi xp̄s