Dn̄ica octaua poſt trinitatis

⁊ neceſſarij Ecc̄i. xxxviij. Honora medicū ꝓpt̓neceſſitatem. id ē. vtilitatē. Iſta eadem rationep̄cepit deus vt filij honorēt parentes ꝓpter vtilitatem quā ab eis habuerūt ⁊ etiā ſpectāt. Honora patrem tuum ⁊ matrē tuam. qd̓ mandatuꝫeſt pͥmū in ꝓmiſſione vt bene ſit tibi ⁊ ſis lōgeuꝰſuper terraꝫ. Eph̓. vj. ¶ Quarto ꝓpter ſanctitatem. qꝛ lꝫ ꝑſona non ſit potēs nec ſciens. nec vtilis. tamē ꝓpter ſanctitatē honorat̉. Iſta ratiōedeus p̄cepit honorare ꝓximos. qꝛ quilibet debet p̄ſumere de ꝓximo ꝙ eſt bonꝰ ⁊ ſanctꝰ Id̓ovult ꝙ honoremꝰ nos honore inuicē p̄ueniētesRoma. xij. Nota ꝙ p̄uenientes. qꝛ quilibet debet p̄uenire. Id̓o. j. Pet̓. ij. Om̄es honorate. ⁊apl̓us dicit modū. ſcꝫ inuicē p̄ueniētes Roma.xij. Nota p̄uenientes. qꝛ quilibet debet p̄uenire honorādo aliū. qꝛ ille qͥ incipit honorare aliūlucret̉ meritū Iſtis qͣttuor rationibꝰ honorant̉ꝑſone. nec ſunt alie cauſe. et ſi ſint ruducunt̉ adiſtas qͣttuor cauſas His etiam qͣttuor rationibꝰdebetur deo honor pͥncipalis. ¶ Propter potentiam. qꝛ ſi ex potentia reges ⁊ imꝑatores honorantur multomagis deꝰ. quid ſūt reges ⁊ imperatores niſi officiales dei. totam potentiā habēta deo. ⁊ qͥd eſt papa. vl̓ quid ſunt p̄lati niſi vicarij pape xp̄i. Nō eſt poteſtas niſi a deo. q̄ a decſunt ordinata ſūt. itaqꝫ qͥ reſiſtit poteſtati dei ordinationi reſiſtit. Roma. xiij. Si gͦ ex potentiaaliqͥs honorat̉. multomagis deꝰ debet honorari. qͥ eſt fons totius potentie a quo oīs poteſtaseſt diriuata. Iſte honor pͥncipalis fit deo ī oration humili ī qͣ hō debet flectere duo genua. do1 Ye minis tꝑalibus ſcꝫ regibꝰ ⁊cͣ. ſolum vnū genu ēflectendū ſcꝫ ſiniſtrū. qꝛ ſolum habent dominiūſupra corpus. Id̓o Mat. x. Nolite timere eosqui occidunt corpꝰ. animā aūt non poſſunt occidere. ſed potius timete eū qui pōt animaꝫ ⁊ corpus ꝑdere in gehennaꝫ. p̄latis debet flectere genu dextrū. qꝛ habēt potentiā ⁊ p̄lationē ſuꝑ animā. ſed deo qͥ habet dominiū ſuꝑ corpꝰ ⁊ aīam.duo genua debēt flecti. Id̓o qn̄ adoratis corpꝰxp̄i vel oratis flectitis duo genua. In memetipſo iuraui. egrediet̉ de ore meo iuſticie verbuꝫ etnō reuertet̉. qꝛ mihi curuabit̉ omne genu. Eſa.xlv. ſcꝫ dextrū ⁊ ſiniſtrū Roma. xiiij. Uiuo egodic̄ dn̄s. qꝛ mihi flectet̉ omne genu. et oīs līguaꝯfitebitur deo. Nota ꝯfitebitur oīs lingua. ſedquō cum non habeas niſi vnā linguā ītelligituhoc. dico ꝙ imo habemꝰ duas linguas. corꝑisſcꝫ ⁊ anime. lingua corporis homo loquit̉ de inoratione. lingua aīe loquit̉ deo in cōtemplatiōeqꝛ ꝯtemplat̉ corde qd̓ dicit ore. lingua anime ēſil̓is lingue angeloꝝ qͥ ꝯtemplādo loquūtur Deiſta duplici lingua dicit apl̓us. Linguis hoīuꝫloquar ⁊ angelorū. j. Corꝭ. xiij. Honor principalis ſit deo duobꝰ genibus ⁊ duabus linguis. qꝛal̓s ſi lingua corporis loqͥt̉ deo: ⁊ lingua aīe co-

qͥnario ⁊cͣ. nihil vel parū valet oratio. ptꝫ etiaꝫh̓ defectꝰ illoꝝ qͥ qn̄ pulſat̉ cāpana ꝓ corꝑe xp̄ivel Aue maria. nō curant nec flectūt genua necorāt. qꝛ oēs debēt flectere genua et orare duabꝰlinguis ⁊cͣ. ex iſta autoritate viuo ego dic̄ dn̄smihi curuabit̉ omne genu ⁊cͣ. Scd̓o debemusdeo honorē pͥncipaleꝫ ꝓpter ſcientiā. qꝛ aliquisꝓpter ſcientiaꝫ eſt honorādus. vt ꝓbaui. multoplus deus qui eſt fons ſcientie infinite. Nā ſciētia noſtra reſpectu ſcientie dei ſtulticia eſt. Sciēentia huiꝰ mundi ſtulticia eſt apud deū. vt dicitapl̓s. Etiam noctua credit ſe hr̄e bonos oculosſꝫ nos reputamus eam cecā Ita qui ſe exiſtimataliquid ſcire. nōdū cognouit quō oporteat eumſcire j. Corꝭ. viij. Ideo dicit apl̓s de ph̓is qͥ credebant ſe ſcire. dicentes ſe eſſe ſapiētes ſtulti facti ſunt. Roma. j. Ideo ſocrates optimꝰ ph̓oꝝinterrogatus de ſcientia ſua. Rn̄dit. vnum ſcioꝙ nihil ſcio. ſed deus qͥ eſt claritas eterna ⁊ ſciētia infinita. eſt omnia ſciens ⁊ ꝓſpiciens. Quiaom̄ia nuda ⁊ aperta ſunt oculis eius. Heb̓. iiij.quia corda ⁊ cogitationes ⁊ verba etiaꝫ ſecretaꝓlata ⁊ omnia p̄ſentia ⁊ futura omnia ſcit ⁊ nuda ⁊ aꝑta ſunt oculis eius. Si ergo ꝓpter ſcientiam debetur honor alicui homini multomagisdeo exquo omnia ſunt nuda. Nota ꝙ in corporis xp̄i adoratiōe homo denudare debet caputſuū. etiam religioſus vel clericus quando ī choro dicit antiphonā vel reſponſoriū ⁊ ſimilia debet caput ſuū denudare qͣꝫtūcunqꝫ vigeat frigꝰ.Mulieres maritate ſeu vidue ſemꝑ in oratiōecaput debent habere velatuꝫ. ſecus de ꝟginibꝰiſta ē doctrina pauli. j. Corꝭ. xj. Om̄is vir orāsaūt ꝓphetās velato capite deturpat caput ſuūſcꝫ chriſtū Omnis autē mulier orans vel ꝓphetans non velato capite deturpat caput ſuuꝫ. patet h̓ culpa ⁊ negligentia et irreuerentia illorū qͥin oratione ſeu corporis xp̄i adoratione non denudant caput ſuum. ſed ſi habēt loqui pape velregi ſeu magiſtro ſciunt diſcoperire caput ⁊cͣ.¶ Tertio honorat̉ aliquis ꝓpter vtilitatē. quiaexquo recipit beneficia ab aliqua niſi ſit ingratꝰhonorat bn̄factorē: a quo habuit vel ſpectat habere vtilitatē vel ꝓficuū. Iſta ratiōe iuriſte honorant̉. Modo videamus quā vtilitatē habemus a deo. declaret̉ hoc ꝑ regulam ph̓i dicetisRerū naturaliū recipiētiū peregrinas formas:id eſt. extraneas. quedā recipiunt ꝑmanenter q̄dam ſolū in p̄ſentia agētis. ꝟbi gratia. de aquaque de natura ſua eſt frigida. que recipit calorēque eſt ſibi forma extranea. tamen retinet illudꝑ magnū tēpus Idem de candela cui lumen eſtforma peregrina. tamen recipit ꝑmamenter. ſedaer neſcit retinere formā peregrinā niſi in p̄ſentia agentis. quia qͣꝫdiu corpus luminoſum eſt ſibi p̄ſens illuminat̉. qd̓ ſi abeſt ſtatim ꝑdit lumēIdeꝫ de ſpeculo qd̓ neſcit retinere imaginē niſi