¶ Dn̄ica octaua poſt trinitatis

puteo ꝓfundo. qn̄ de gr̄a dei ⁊ bona vita caditin puteo ꝓfūdo ſuꝑbie ſicce. ſine deuotiōis humilitate. Suꝑbus enī credit aſcēdere ⁊ deſcendit cum lucifero. Sꝫ argentariꝰ met deſcenditne ꝑdatur. quādo dat homini cōpunctiōes cordis. ⁊ cogitat intra ſe dicens: De quo ſuꝑbis. d̓fortitudine. cras eam perdas. Idem de pulchritudine. de dignitate. officio. d̓ bonis oꝑibus. ettunc extrahit̉ homo de puteo. qn̄ humiliat̉ tūcvas auri redit in menſa gratie dei. de qͣ cecidit.Id̓o Ioel̓. ij. Cōuertimini ad me. dicit dominSSecūdo cadit in puluere auaricie. qn̄ fac̄ vſuram. furta ⁊cͣ. Dauid. Nō ſic impij. ſcꝫ vt iuſti.non ſic. ſed tanqͣꝫ puluis quē ꝓijcit ventus a facie terre. Sed deus tanqͣꝫ bonus argētariꝰ ip̄meleuat ⁊ mūdat. qn̄ dat ſibi cor ad faciendam reſtitutionē. Tertio cadit in luto vel ſtercore luxurie. quādo dimiſſa vxore vel ecōuerſo peccatIdeꝫ de illis qͥ non ſūt in matrimonio. Sꝫ bonargentariꝰ lauat quando luxurioſus plorat ſuapeccata. Lauant̉ enī peccata aqua lachrymarū⁊ ſanguine diſciplinaꝝ. Hic ſcꝫ luxurioſus eſt qͥvenit ſupple ad deū. ꝑ aquā ⁊ ſāguinē .j. Ioh̓. vQuarto cadit ſuꝑ lapides duros ex peccato īuidie. tunc cōiunctio dura q̄ eſt charitas frangitur. Sed deus bonꝰ argentariꝰ reꝑat ꝯiunctionem quādo ſibi dat cor dulce ⁊ beniuolū ad diligendū om̄es. Id̓o apl̓s. Suꝑ oīa charitatē habete. quod eſt vinculum ꝑfectionis. ad Col̓. iij.Ecce ſolidatura ⁊ ꝯiunctio. ¶ Quīto cadit in aqͣcurrenti expeccato gule. aqua exit a fonte ⁊ currit ad mare. Sic peccatuꝫ gule eſt fons luxurie.qꝛ guloſus ſtatim currit ad luxuriā. ¶ Sexto cadit in igne ꝑ peccatuꝫ ire. quod non ē niſi ignis.Dicit iracūdus ꝑ corpꝰ xp̄i ⁊cͣ. ego vindicabo⁊cͣ. Sed iſte ignis extinguit̉ aqua remiſſiōis. etpatiētie remittēdo vt deus vobis remittat peccata. Septimo fit rubiginoſuꝫ ex peccato accidie. qꝛ ſicut domus in quo nō inhabitat̉ ꝑ ſe deſtruitur. Ita ꝑſona que ꝑdit tempus. Sꝫ deusbonus argentariꝰ reꝑat. Ecce quare deus vultꝯuerſionē penitētialem. Autoritas. Nūqͥd voluntatis mee mors ē impij dicit dn̄s. ⁊ nō vt cōuertat̉ a vitijs ſuis ⁊ viuat. Ezech̓. xviij. ¶ Nota vt ꝯuertatur. ſicut tenet dum eſt ī peccato faciem ad peccata. ꝙ conuertat dorſum ad peccata. ⁊ faciē ad deuꝫ. Et iſta eſt volūtas dei bonaApl̓s. hoc bonum ⁊ acceptū eſt coraꝫ ſaluatorenoſtro deo. qͥ omnes homīes vult ſaluos fieri.⁊ ad cognitionē veritatis ꝑuenire. j. Timotꝭ. ij.Nota qͥ vult om̄es ſaluos fieri. Sꝫ diceres. qͣre non ſit Rn̄ſio. quia tu non vis exire ⁊ recedere de peccatis. Et lꝫ deꝰ velit omnes ſaluos fieritn̄ non cogit liberū arbitriū Id̓o infideles ⁊ mali xp̄iani indurati in peccatis nolūt ſaluari. ⁊ adcognitionē veritatꝭ venire. hoc tangit infidelesqꝛ ſi debent ſaluari pͥmo habēt venire ad cogni-

tionē veritatis Ecce qͣre dicit thema. Qui facitvoluntatē ⁊cͣ. ¶ Scd̓o dico ꝙ vult deus a nobisdurationē ꝟtualem. cum dicit̉. volūtas dei beneplacens. Poſtqͣꝫ homo eſt cōuerſus ad deuꝫdebet ꝑſeuerare ⁊ durare ꝟtualiter. Anteqͣꝫ homo eligat bonum modum viuendi. debet bn̄ cōgitare reſpicere ⁊ videre qualis modus bene viuendi erit ſibi melior ⁊ vtilior. vt poſſet ſaluareanimā ſuā. Si ad hoc non ſufficit intellectꝰ proprius. petere cōſilium a ꝑſonis diſcretis ⁊ ſapientibus. ⁊ poſtqͣꝫ elegerit ſtatuꝫ. mori in illo ſtatu electo debet ⁊ durare. Sꝫ pleriqꝫ cōuerſi. deincōſtantia et ſtatus mutatione temptat̉. vt ptꝫpͥmo de religioſis Dicūt carthuſienſes. quid facio. ego modo ſolum ꝓficio mihijpſi? Nunquideſſet melius p̄dicare ⁊cͣꝫ Ecce temptatio diabolica. Debent dicere. verū eſt. bonuꝫ eſt p̄dicareſed ego elegi iſtum modum. Id̓o in iſta religione volo mori. Item dicunt mendicātes. quia ordo non dat mihi veſtimentū ſed ſolū victū ⁊ debilit̓. ideo oportet me habere familiaritates ⁊cͣ.Nunqͥd eſſet mihi melius vt eſſem carthuſienẜ⁊ ſic cor non quieſcit. Ideo nunqͣꝫ tales habentdeuotionē Item dicunt clerici. tu habes teneremulierē. vt ſeruiat tibi ⁊cͣ. et occaſio eſt peccādiId̓o ſi eſſes religioſus non oporteret ⁊cͣ. Itē tēprat laicos de ciuitatibꝰ vt vadant extra vt poſſent bene viuere. Illos qͥ ſunt extra vt veniantad ciuitatē ⁊cͣ. et ſic diabolus tēptat intantuꝫ ꝙpauci ſūt qͥ poſſunt viuere quieti ⁊ pacifici Id̓oreformare ſe debet homo ⁊ durare virtualiter.qꝛ ita vult deus. Autoritas Legitur Ioh̓. vltꝭ.ꝙ beatus petrus interrogauit xp̄m de ioh̓e euāgeliſta dicēs: Damīe hic autē quid Reſponditxp̄s. Sic eum volo manere donec veniā. Ioh̓.vltꝭ. Figurabat̉ hoc qd̓ dixit. ſcꝫ duratio ꝟtualis. qꝛ Ioh̓. interp̄tatur gratia vel in quo ē gratia. Uult deꝰ ꝙ illi qͥ ſunt in gratia durent ⁊ ꝑſeuerent: Sic eū volo manere. dn̄e et ꝑ qͣꝫtum tēporis ꝑ annū vel ꝑ annos. Rn̄dit. donec veniāſcꝫ in morte. Ecce duratio ꝟtualis ¶ Nota h̓ exemplū de beato benedicto: ad quem venit qͥdaꝫcanonicus regularis. audita eius fama ⁊ ſue religionis. petens vt ip̄m reciꝑet in ſuo ordine. qꝛordo ſuus erat nimis laxus ⁊cͣ. Rn̄dit beatꝰ benedictus dicens. Religio beati Auguſtini ē itabona vt mea. ideo nō mutetis vos. Canonicusvero indignatꝰ cogitans forte ꝙ beatus benedictus haberet ꝓ gratia ꝙ ip̄e vellet ſuam religionem intrare. Rn̄dens. quare ergo in tuis libristu laudas ꝑfectionem vite ſi non vis me recipere. Et benedictꝰ. Ego laudo ꝑfectionem vite. ſꝫnon laudo mutationē ſtatus. Id̓o apl̓us. Unuſquiſqꝫ maneat in vocatione ī qua vocatus ē. itavult deus. Id̓o dixit dauid poſtqͣꝫ fuit ꝯuerſusad deum Domine in volūtate tua p̄ſfitiſti decori meo. ſcꝫ ſtatui vel vite ſpirituali virtutem vel