Dn̄ica octaua poſt trinitatis

omnis qͥ ⁊cͣ. qꝛ oportet dicere tertium domine.¶ Quintū ſecretū qd̓ includitur eſt ſaluatio humanalis. ad quā requirūt̉ tria. ꝓpter que oportet ter dicere dn̄e. ¶ Primū qd̓ requirit̉ eſt verafides ⁊ firma. in nullo articulorū fidei dubitaredebemꝰ. fundamentuꝫ edificij debet eſſe fortiſſimum. Nam ſi de domo cadat regula vel aliqͣ camera leuiter pōt reꝑari. ſed qn̄ cadit fundamentū totū edificiū diruit̉. Sic fundamentū omniūꝟtutū ⁊ opeꝝ nr̄oꝝ eſt fides. Si creatura caditꝑ peccatū ſuꝑbie diruit̉ camera hūilitatꝭ. Si ꝑauariciā diruit̉ camera pietatis. ſi ꝑ luxuriā camera clara diruit̉ caſtitatis. tales camere reꝑari pn̄t. ſed ſi fundamentū fidei cadat totū edificium diruit̉. Id̓o apl̓s j. Corꝭ. iij. Fundamentuꝫaliud nemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſituꝫ eſt. etqꝛ nullus pōt ponere niſi dn̄s. qꝛ ad dn̄m ꝑtinetdiſponere domuꝫ. Ex iſto fidei fundamēto xp̄sd̓r dn̄s pͥmo. ¶Scd̓m opꝰ qd̓ reqͥrit̉ eſt baptiſmꝰpoſt credentiā. qꝛ al̓s nihil valeret fides ī corde⁊ in baptiſmo homo recepit xp̄m in dn̄m. et fac̄homo homagiū abrenūcians ſathane. ꝓpter hͦxp̄s d̓r ſcd̓o dn̄s. ¶ Tertiū qd̓ reqͥrit̉ eſt obediētia ad ſua p̄cepta. Nam nullꝰ rex eēt ꝯtentus deſuis vaſallis ſi dicerēt ſibi. Nos credimꝰ vos eēregem nr̄m ⁊ facimꝰ homagiū. ſed nihil p̄cipiatis nobis. qꝛ nihil faceremꝰ ꝓ vobis. requiriturergo obediētia ad eiꝰ p̄cepta Id̓o Iac̄. ij. Quidꝓdeſt fratres mei ſi fidē dicat qͥs ſe habere. opera aūt non habeat. nunqͥd poterit fides ſaluareeū? Hic extirpat̉ error dicentiū ⁊ vtinā nō ſit adhuc in mundo de illis hereticis dicentibꝰ. qͥ crediderit ⁊ baptiſatꝰ fuerit ſaluꝰ erit. Marc̄. vlt̓.qͥ dicūt. Non dicit xp̄s aliqͥd de oꝑibus. ſꝫ ignorantia ducit ad infernū. qꝛ imo xp̄s loquitur deoꝑbus qn̄ dicit qͥ baptiſatꝰ fuerit ⁊cͣ. Nam hicxp̄s non loquit̉ de fide mortua. qꝛ nullū ſaluat.ſꝫ de viua fide. ergo loquit̉ d̓ operibus. qꝛ fides.viua nō eſt ſine operibꝰ. hec enī multa bona habet annexa. al̓s non ē viua. Autoritas. Sic̄ enīcorpus ſine ſpū mortuū ē. ita fides ſine operibꝰmortua ē. Iac̄. ij. Cōtra iſtos dicit thema. Nonoīs qͥ dicit mihi dn̄e dn̄e intrabit in regnū celoꝝꝓpter hoc dicebat xp̄s aliquibꝰ qͥ videbant̉ fuiſſe baptiſati ⁊ nolebant obedire. quid vocatisme dn̄e dn̄e bis. ⁊ non facitis que dico. Luc̄. vjSextū ſecretū eſt de ꝯuerſiōe cordiali que triarequirit. ſcꝫ cordis ꝯtritionē. oris ꝯfeſſionem. ⁊oꝑis ſatiſfactionē. ¶ Primū eſt cōtritio. qꝛ ſicutfuiſti delectatus peccādo. ſic doleas et triſterisꝯterendo. ⁊ ſi tātus ſit dolor quāta fuit delectatio remittit̉ peccatū a culpa ⁊ pena. Si ꝟo ꝯtritio ſit minor. remittit̉ peccatū qͣꝫtum ad culpamſꝫ reſtat de pena. Si ꝟo ꝯtritio excedit delectationem nō ſolū remittit̉ culpa ⁊ pena peccati. ſedacquirit̉ merituꝫ. ſicut in beata magdalena in qͣꝯtritio fuit maior qͣꝫ peccatū. Id̓o dicit ſcpͥtura

Recogitabo tibi oēs annos meos. Eſa. xxxviijScd̓m qd̓ requirit̉ eſt ꝯfeſſio oportunitate habita. qꝛ ſi aliqͥs cōmiſiſſet om̄ia peccata mūdi ⁊moreret̉ ſubito. ſola ꝯtritio ſaluat illū ſi hꝫ ꝓpoſitū ꝯfitēdi ⁊ ꝯfeſſionem feciſſet ſi potuiſſet. Sꝫnos qͥ habemꝰ copiam ꝯfeſſoꝝ confiteri debemꝰqꝛ ſicut ille qͥ tenet in vulnere ferrum ſagitte nōcurat̉. nec ſibi valent medicine ſeu vnguēta. ſicnec peccatori tenenti peccatū abſcondituꝫ. nonꝓſunt ſibi medicine eccl̓iaſtice. oportet ergo cōfiteri peccatū. Auctoritas. Qui abſcōdit ſceleraſua vel peccata ſua nō dirigetur. Prou̓ .xxviij.Peccata deo abſcondi non pn̄t. gͦ loquit̉. Salomon de ꝯfeſſione ad hoīes Hic haberē argumētum ꝯtra iudeos de ꝯfeſſione. ¶ Tertiū qd̓ reqͥritur eſt ſatiſfactio ſiue reſtitutio Iſtud tertiumdn̄e requirit̉ Extirpat̉ h̓ error dicētiū. qͥd oportet me ſatiſfacere deo ꝓ peccatis faciendo penitentiā ⁊cͣ. Nunqͥd xp̄s ꝓ me eſt mortuus ⁊cͣ. verū eſt ꝙ paſſio xp̄i liberauit te d̓ inferno. ⁊ apperuit tibi ianuā paradiſi. ſꝫ oportet ꝙ tu vadas illuc ꝑ bona oꝑa. Sicut de captiuo ꝓ quo iam ēſolutū p̄cium. tn̄ adhuc oportet eū ire ⁊ exire captiuitatē ambulando. Idem de reſtitutione adꝓximū. Multi nō poſſunt dicere iſtud tertiuꝫdn̄e. Dicat̉ hoc miraculū qd̓ accidit lombardiede illo magno tyrāno ad quē venit ille ſanctushomo qͥ fuerat raptus ad infernū. ⁊ viderat palaciū qd̓ ibi fabricabat̉. qͥ vocauit magiſtros etdoctores querēs ab eis ſi ſentētia dānatiōis data ꝯtra aliquē adhuc viuentē poterat reuocari.ad quē reſponderūt magiſtri et doctores ꝙ bn̄.qꝛ impoſſibile eſt deū dicere alicui diffinitiue ſuam dānationē. qꝛ eſſet cauſa dānationis deſperationis. ſed cōminatiue. Fundamētum habuerūt ab illa autoritate Ezechiel̓. xxxiij. Si dixero impio. Et tyrānuſ: Modo videamꝰ quid debeo facere. fuit ſibi reſponſū ꝙ tria. ſcꝫ ꝯteri. cōfiteri. ⁊ ſatiſfacere deo ⁊ ꝓximo ⁊cͣ. Dicebat iſtetyrānus dn̄e dn̄e bis. ſed non poterat dicere tertium domine ſcꝫ ſatiſfaciēdo Satiſfactio fit deoqꝛ ſi homo peccauit habēdo delectationes in cibo ſuꝑfluo. ſatiſfaciat in abſtinentia ⁊ ieiunio. ſiper os male loquēdo ſatiſfaciat orādo ⁊cͣ. ¶ Septimū ſecretū ē de cōuerſatione mundanali veꝓximali quō eſt ꝯuerſandū in hoc mundo. Adhoc reqͥrunt̉ tria. Primo ꝙ recedat de mala ſocietate. Scd̓o ꝙ iungat ſe deo. Tertio ꝙ ꝑſeueret in bona vita. ¶ Primo qͥlibet debet recederede mala ſocietate. qͥlibet ſcit ſuas malas inclinationes ⁊ familiaritates. ⁊ ea q̄ ſunt nociua vitāda ſunt ⁊ expellenda. ⁊ ad hoc reqͥritur dn̄atio.Ecce pͥmū dn̄e. ¶ Scd̓o iungat ſe deo. audiēdomiſſas. ẜmones. ꝯfitendo ſepe ⁊ cōicando. in qͣlibet cōmunione datur ſingularis gr̄a digne cōmunicātibus. Tertio reqͥrit̉ ꝑſeuerantia vſqꝫin finē. ecce cōuerſatio virtuoſa que in his tribꝰ