Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

LLA

exercituū. plena ē oīs terra gl̓ia eiꝰ. nō dicit dn̄idij. Eſa. vj. ¶Scd̓ꝫ ſecretū qd̓ iſta v̓ba non oīs.includūt ē. bn̄dicte incarnatiōis filij dei. cuiꝰ veritas in hͦ ꝯſiſtit vt credamꝰ in ip̄o tres ſubſtātias. lꝫ non ſit niſi vna ꝑſona. Nō credatꝭ ꝙ xp̄sinqͣꝫtū deꝰ ſit vna ꝑſona. ⁊ inqͣꝫtū hō ſit alia. qꝛdeitas ⁊ hūanitas xp̄i nō faciūt niſi vnā ꝑſonā⁊ ſūt ī ea tres ſubſtātie. Prima ſubſtātia ē corpus ſil̓e nob̓ de gene̓ dauid ex ꝑte mr̄is. ⁊ ad eūꝑtinebat regnū dauid d̓ iure. ⁊ qꝛ qͥlibet rex eſtdn̄s. Id̓o ecce in xp̄o pͥmū dn̄e ex ꝑte corporis.Autoritas. Ecce dies veniūt dic̄ dn̄s. ⁊ ſuſcitabo dauid germē iuſtū. ⁊ regnabit rex ⁊ ſapienserit ⁊cͣ. Hiere. xxiij. Scd̓a ſubſtātia q̄ ē in xp̄oē aīa rōnalis. qꝛ nō ſolū recepit corpꝰ ſꝫ aīaꝫ rationalē. ⁊ ẜm aīaꝫ debet dici dn̄s. Rō naturalis.Nā dicit ph̓s. ꝙ hoīes intellectu ⁊ ſapīa vigentes. naturaliter ſūt alioꝝ dn̄i ⁊ rectores. Cum gͦaīa xp̄i viguerit intellectu ⁊ ſapīa. id̓o ⁊cͣ. ¶Tercia ſubſtātia ē diuinitas eternalis exquo ē dn̄seternꝰ vniuerſoꝝ. Autoritas. Tu feciſti celuꝫ etterrā ⁊ qͥcqͥd celi ambitu ꝯtinet̉. dn̄s oīuꝫ tu esHeſter. xiij. Extirpat̉ hic error dicentiū ꝙ xp̄shꝫ corpꝰ ⁊ aīaꝫ. qͥ dicūt dn̄e ꝓ corpore. ⁊ dn̄e ꝓaīa. ſed negāt diuinitatē in xp̄o. Id̓o dic̄ themaNō oīs qͥ dicit mihi ⁊cͣ. ſꝫ oportet addere tertiuꝫdn̄e ꝓ diuinitate. Tertiū ſecretū eſt de inſtructione intellectuali. cuiꝰ veritas ꝯſiſtit in tribusgradibꝰ. Nā deꝰ in hoīs creatiōe inſtruxit eiꝰ intellectū. qꝛ naturaliter ī eiꝰ intellectu ſūt imp̄ſſaſeu ſignata. x. p̄cepta dei. vt naturalit̓ ſciat qͥdſit fiēdū. qͥd credēdū ⁊cͣ. Id̓o dauid in psͣ Multi dicūt qͥs on̄dit nob̓ bona ſcꝫ oꝑanda. credenda. ⁊ ſperāda. rn̄dit ip̄emet. Signatum ē ſupernos lumē vultꝰ tui dn̄e. Noͣ ſignatū ē. qꝛ ſicut ſigillū imp̄ſſum in cera dimittit ſignuꝫ ſue imaginis. Ita deꝰ in aīa dimiſit ſignū ſancte trinitatꝭſcꝫ intellectū. memoriā. ⁊ volūtatē. ⁊ hͦ dicit psͣ.cuꝫ ait. ſupra nos. nō dic̄ infra nos. ſenſualitaseſt infra nos. ſꝫ aīa eſt ſupra nos. de hoc vide ⁊cͣScd̓o tꝑe moyſi dedit legē ſcriptā. qꝛ non omnes ſciebat legē in libro rōnis Ideo dedit in ſcriptis vt legeret̉ ocl̓is ⁊ audiret̉ auribꝰ. decē precepta moralia audiuit oīs populꝰ ab ore dei. etdedit illa ſcpͥta ī tabulis lapideis tāqͣꝫ perpetuaSed alia p̄cepta cerimonialia terribilia. ſecretedeꝰ reuelauit moyſi ⁊ ſcripſit in papiro. ſeu ꝑgameno. qꝛ modicū durauerūt ſcꝫ vſqꝫ xp̄m ſoluꝫEx iſta datiōe ſcd̓e legis d̓r etiā ſcd̓m dn̄e. Autoritas. Ego dn̄s cuſtodite leges meas atqꝫ iudicia q̄ faciens hō viuet in eis ego dn̄s. Leuit̓.xviij. Tertio dedit legē gr̄e. ſic dicta. quia maior gra quā deꝰ pōt face̓ creature ē eū eleuandocū angelis ad gl̓iaꝫ. Iudeꝰ ꝓmiſit terrena ⁊ nihil celeſte. ſꝫ lex euāgelica nihil ꝓmittit terrenūſꝫ bona celeſtia ꝓmittit. Ex iſta datione tertie legis d̓r tertiū dn̄e. Id̓o dauid qͥ fuit in ſcd̓a lege

⁊ eā ẜuauit petēs tertiaꝫ legē dicebat. Legē pone mihi dn̄e ⁊cͣ. Si volumꝰ intrare celum. oportet credere ꝙ xp̄s vt pͥnceps ⁊ dn̄s dedit non ſolum primaꝫ ⁊ ſcd̓am legē ſcꝫ nature ⁊ ſcpͥture. ſꝫetiā gr̄e. ꝓpter qd̓ dicit thema. Non oīs qͥ dicitmihi dn̄e dn̄e ⁊c̄. Hic extirpat̉ error iudeorū dicentium. ꝙ deus debuit dare legeꝫ ſcꝫ nature ⁊ſcripture ⁊ nō gratie. Id̓o contra eos dicit thema Non oīs qui ⁊cͣ. Quartū ſecretū ē de redēptione humanali q̄ in tribꝰ oꝑibus conſiſtit ⁊ ꝓquolibet xp̄o d̓r dn̄e dn̄e. Primū opꝰ eſt remiſſio peccatoꝝ. q̄ ſit qn̄ hō in cōfeſſione abſoluit̉ aꝯfeſſore Iſta abſolutio hꝫ ꝟtutē a xp̄i paſſione⁊ ſanguinis effuſione. Autoritas Sanguis enīxp̄i emūdauit ꝯſcientiā nr̄am ab oꝑibꝰ mortuisad ſeruiendū deo viuenti. ad Heb̓. ix. Qn̄ peccator abſoluit̉ a ꝯfeſſore debet cogitare ꝙ de qͦlibet vulnere xp̄i effundit̉ ſanguis ſuꝑ euꝫ. ꝟtute cuiꝰ ſibi peccata remittunt̉. Et qͥs p̄t peccataremittere niſi ſolus deꝰ. Marc̄. ij. Scd̓m opꝰeſt ſaluatio aīaꝝ. qꝛ aīabꝰ purificatis ⁊ mūdatisa peccatis dat̉ a xp̄o celeſtis gl̓ia. Luc̄. ix. Filiꝰhomīs non venit aīas perdere ſꝫ ſaluare. qͥs pōtdare regnū niſi dn̄s ſit eius. Ecce ſcd̓m domineTertiū opus ꝑfectum nr̄e redēptiōis eſt reſurrectio corpoꝝ. ibi enī redēptio humana cōplet̉.qꝛ modo ſolū aīe habēt gl̓iam. ſꝫ poſt iudiciū corpus cū aīa habebit. Dicat̉ ratio qͣre pͥmo daturgl̓ia aīabꝰ. qꝛ aīa pͥus oꝑat̉ meritoria cogitandodeliberādo. ordinando. ⁊ corpꝰ adhuc nihil fac̄Sꝫ in executiōe qn̄ opꝰ meritoriū fit. corpus etaīa faciūt opus. ⁊ qꝛ aīa pͥus oꝑata eſt hꝫ primogl̓iam. ⁊ poſt in iudicio corpus. Ideo dixit xp̄sHis aūt fieri incipientibꝰ leuate capita vr̄a. qm̄appropinquabit redēptio Luc̄. xxj. Si dicatur.Nūquid iſta redemptio fuit facta in xp̄i paſſione. Solutio. imo qͣꝫtum ad remiſſioneꝫ peccatorū ⁊ animaꝝ ſaluationē. ſed nō qͣꝫtū ad corporūglorificationē. Id̓o dicit apl̓s. Omnes nos manifeſtari oportet ante tribunal chriſti. vt recipiat vnuſquiſqꝫ ꝓpria corporis ꝓut geſſit ſiue bonum ſiue malū. ij. Corꝭ. v. Idem de peccatꝭ primo anima peccat cogitādo. ordinādo. deliberādo. quomodo recipiet vindictaꝫ de inimico. velquomodo poterit ditari etiā cuꝫ vſura. Idē deluxuria. ſed poſt in executione operis corpꝰ concurrit. Ideo vult deus ꝙ anima pͥus habeat penam ⁊ poſtea corpꝰ. ſicut patet de anima IudeCayphe. Pylati. ⁊ aliorū quorū corpora nō habent adhuc penam. Non credatis ꝙ quādo reſurgemus corpus habeat gl̓iam aliaꝫ ab animaimo gl̓ia anime redundabit et cōmunicabit corpori gloriam. ſicut lumen candele redundat ī laternā ⁊ facit ip̄am claram ſuo lumine. Idē d̓ pena corpoꝝ dānatorum. qꝛ pena anime redundabit in corpꝰ ⁊cͣ. Ex his tribus operibus xp̄i nonſolū bis dicit̉ dn̄e. ſed ter. Id̓o dicit thema. Nō