SermoII

mihi domine dn̄e ⁊cͣ. vſqꝫ ad regnū celoꝝ Hic ēmagnū ſecretū in hoc ꝙ dicit dn̄e dn̄e. ⁊ nō ter.vel ſolū ſemel. Sed ne ſim ꝓlixꝰ non dicā hodieſed cras? Sꝫ in hoc ꝙ dicit. qͥ facit voluntatempatris in ei qͥ in celis eſt. ip̄e intrabit in regnū celorū. Dico ꝙ maxima gratia eſt ꝙ deꝰ dicit nob̓captiuis ſuis. Qui facit volūtate patris ⁊cͣ. cuꝫtamē ex debito ſine aliqua ꝓmiſſione teneamurſibi ſeruire. ac ſi dn̄s diceret captiuo ſuo. ſeruias mihi bene. ⁊ ego dabo tibi hereditatē. nūqͥdſuffeciſſet dicere. faciā te liberū? Sed ex magnagratia dominꝰ ꝓmittit hereditatē. Ita deus nobis captiuis ſuis. Ideo. j. Ioh̓. v. Hec eſt charitas dei vt mandata eius cuſtodiamus ⁊ mādata eius grauia non ſunt Idem qͥlibet debet dicere in ſuo ſtatu religioſus ⁊ clericus ⁊cͣ. Dn̄e qͥdvultis de me qui ſum religioſus ego faciam ⁊cͣ.⁊ ſic de alijs Amen.¶ Sermo ſcd̓s de eadē dn̄ica octaua.Ttendite a falſiſꝓphetis. Matth̓. vij. De iſta materia p̄dicaui heri intellectū litteralemModo autē p̄dicabo materiā moralē. et totusẜmo erit moralis. Salutet̉ ꝟgo maria ⁊cͣ. Prointroductione ⁊ totali ꝓſecutione huiꝰ ꝟbi recipio fundamētū a quadam autoritate Hieremieꝓphete in qua oſtendunt̉ tres differentie falſorum ꝓphetaꝝ. Ecce ego ad ꝓph̓as dicit dn̄s .ſ.noſter ih̓s xp̄s ſaluator mundi. qui furant̉ verba mea vnuſquiſqꝫ a proximo ſuo. Ecce ego adꝓphetas dicit dominꝰ qui aſſumunt linguas etaiūt dicit dominꝰ Ecce ego ad ꝓphetas ſomniantes mendaciū qui narrauerūt ea ⁊ ſeduxerūtpopulū meum in mendacio ſuo. ⁊ in miraculisſuis cū ego non miſiſſem eos nec mandaſſem eisHiere. xxiij. Pro intellectu huius autoritatisſcienduꝫ ẜm glo. ⁊ doctores poſtillantes. quando ſancti ⁊ veri prophete vt Eſaias ⁊ Hieremias ⁊ alij habebāt a deo aliquā reuelationem dealiquibus magnis factis futuris ꝓſperitatis vl̓aduerſitatis ponebāt illam in ſcriptis vt ſuo tēpore eam reuelarent populo Et aliqui falſi prophete obſeruātes furabant̉ eis illas ſcripturaset ip̄i vt reputarent̉ ꝓphete publicabant anteqͣꝫ veri prophete. Et contra iſtos dicit deus Ecce ego ad ꝓphetas qui furantur ꝟba mea. Sccūda differētia falſorum ꝓphetarū fuit qui nonfurabant̉ vt primi. ſed quicquid ſomniabāt vl̓illudebant̉ a demonibꝰ dicebant eſſe reuelatio/nes diuinas ⁊ ip̄i decepti decipiebant populuꝫEt de iſtis dicit deus. Ecce ego ad ꝓphetas dicit dominꝰ ſomniantes ⁊cͣ. ¶ Tertia differentiafalſorum ꝓphetarum eſt qui non furabant̉ necſomniabāt. ſed ex ſua ſuperbia ẜm ſuas imaginationes loquebant̉ ad voluntatem ſuā: ⁊ decipiebāt populū. Et d̓ iſtis dicit deꝰ. Ecce ego ad

ꝓphetas qui aſſumunt linguas ſuas ⁊ aiunt dicit dominꝰ. Ex iſtis tribus differētijs falſorumprophetarum. notaui ego tres differentias falſorum ꝓphetarum qui hodie decipiunt totummundū. Primus ꝓpheta eſt qui ingenio vel intellectu eſt p̄ſumptuoſus. Secūdus eſt qui ꝓximo eſt iniurioſus. Tertius eſt diabolus totꝰ mēdoſus. Iſti tres hodie totum mundū decipiūt.Dico pͥmo ⁊cͣ. iſte ꝓpheta malus multos dā.nat ⁊ cadit in pͥma differentia illorū qui furabātur verba dei ⁊ ſibi appropriabant. Ita faciūt p̄ſumptuoſi qui verba dei ſubmittūt ⁊ ſubiciuntſuis rationibꝰ argumentis ⁊ intellectui nō curātes quid dicit deus vel ſi eſt cōtra deum ⁊ determinationē eccl̓ie. de quibus dicit Hieronymusad Paul̓. ca. vj. Nec ſcire dignātur quid ꝓphete quid apoſtoli ſenſerūt. ſed ad ſenſum ſuuꝫ incōgrua aptant teſtimonia quaſi grande ſit ⁊ nōvicioſiſſimū dicēdi genus deprauare ſentētias⁊ ad voluntatē ſuam ſacram ſcripturaꝫ traherereputanteꝫ. Iſte falſus ꝓpheta multos dānat.vnde hoc eſt in mūdo ꝙ multi credunt ꝙ vſuranon ſit peccatū. ⁊ lꝫ non dicant ore ꝓpter timorem. quia eccl̓ia cōdemnat vſuraꝫ. tamē voluntvſuris intereſſe. ⁊ ītellectus taliū facit iſtam rationem. quare ſi vna ꝑſona vl̓ cōmunitas tenet̉pecunias meas ⁊ cū illis lucrat̉ non recipiā egoaliquid ⁊cͣ. nec cogitat ſi eſt ꝯtra deum vel eccleſie determinationē. Nam talis ratio cōtinet errores. pͥmus quādo dicūt pecunias eſſe ſuas falſum dicunt. qꝛ dominꝰ non tenet̉ cōpotum reddere alteri. ſꝫ qͥlibet habet reddere cōpotuꝫ deoqͥ eſt dominꝰ omniū. Dn̄i eſt terra ⁊cͣ. Qualeminiuriā faceret regi ſi theſaurarius vel diſpenſator dice̓t de pecunijs regis. vt de meis pecunijsego faciā ⁊c̄. Om̄es diuites ſunt theſaurarij vl̓diſpēſatores dei. quia ſicut rex cōſtituit ſuos diſpēſatores. ita deus in qualibet villa vel ciuitate ſuos diſpēſatores ſcilicꝫ diuites vt diſpēſentPrimo in ſuis neceſſitatibꝰ et domus ſue ⁊ nonin vanitatibus. Secūdo in domeſticis dans qͥtationē ſcꝫ pauperibꝰ amicis regis xp̄i. Regulaquam dn̄s dedit ſuis diſpenſatoribꝰ ē iſta Nonfeneraberis fratri tuo ad vſurā pecuniā nec fruges nec quālibet aliam rem. Deutꝭ. xxiij. Nō facias ergo ꝯtra dei volūtatē. Si dicat̉ gͦ nihil lucrabor ⁊cͣ. Imo recipietis vſurā a deo qui multiplicabit oīa bona veſtra ⁊cͣ. Qui dicit. Centuplum recipietis ſcꝫ in hac vita. Et vitam eternāpoſſidebitis. Matth̓. xix. Sꝫ cōfiditis de vnoiudeo ſi obligatur vobis cū inſtrumento. ⁊ nonꝯfiditis d̓ deo qui ꝓmittit etiam cū inſtrumētocentuplū ⁊cͣ. ¶ Secūda ratio quaꝫ faciūt. qꝛ clerici qui dicunt hoc vitādū. faciūt idem ⁊cͣ. ⁊ creditis ꝙ clerici et prelati non damnent̉. imo ⁊cͣ.Id̓o ſubmitte intellectum tuum verbis diuinis⁊ determinationibꝰ eccl̓ie. Item vnde in mūdo