Dn̄ica octaua poſt trinitatis

baptiſmū remanet fomes igniculꝰ cōcupiſcibilitas que idē ſunt. et talis igniculus in nullo homine in hac vita fuit vnqͣꝫ extinctus niſi in chriſto ⁊ ꝟgine maria. nō in iohāne baptiſta ſeu euāgeliſta. nec in alijs ⁊cͣ. Iſta pruna flāmat quando homo temptatur de luxuria. ⁊ in ſignū huiꝰgena rubeſcit ⁊ ſicut ad flatuꝫ follis accenditurſic aſpectu mulieris homo inflāmatur nōnunqͣꝫmirū eſt quomodo ꝑſona nō ſtatim corrūpiturꝑ peccatuꝫ. ergo neceſſariū eſt ꝙ gratia dei ꝑſonam ꝯſeruet Id̓o dicit ſapiens Ecc̄i. lj. Liberaſti me a preſſura flamme que circūdedit me ⁊ inmedio ignis non ſum eſtuatus. Tertio vēti impellentes ſunt temptatiōes diaboli ⁊ magne etfortes q̄ diruūt turres ⁊ caſtra. quales erat adā⁊ eua in ſtatu innocentie. ⁊ tamen vento tēptationis diaboli dirute ſūt. Qualis turris fuit ſāꝑſon ⁊ modica temptatione diruta eſt. Qualesturres fuerunt dauid ⁊ ſalomon ⁊ tamen ventotemptationis dirute ſunt. O vos miſeri qͥd faciet vitrum fragile ad tm̄ impetum venti temptationum De quo dicit ſcpͥtura. ecce dominꝰ trāſiens ⁊ grādis ſpiritus: ſumit̉ hic ꝓvento. ⁊ fortis ſubuertens mon es ⁊ cōterens petras antedn̄m. iij. Regꝭ. ix. ¶ Quarto ꝓiciunt̉ lapides.ꝟbi gratia. religioſus qui vult viuere ẜm regulam ⁊ cōſtitutiones qͣs vouit eſt vt amphora incolūna poſita. ſtatim alij. qui nihil ſeruāt ſicutvadunt ad infernum volūt ꝙ omnes vadāt cuꝫeis: ⁊ ꝓiciunt lapides ſcilicet deriſiones. O dicit vnꝰ talis ypocrita ſingularis hoc facit vt habeat miſſas ſancti amatoris. O qͣꝫ pulchrum ⁊cͣlapidetur. Sed de religioſo qui eſt totus ribaldus ruffianus nullus dic̄ ſibi aliquid nec curātde eo. Imo vos cōmēdatis tales dicēdo cognoſcitis taleꝫ fratrem. O gratiſſimus homo eſt. inuitauit me ad cellā ſuā ornatā ⁊cͣ. dedit mihi vinum album ⁊cͣ. Idem de clerico qͥ vult ſtare ſuper columnā bone vite. ⁊ ſurgit de nocte ad matutinas dicit miſſam ſuaꝫ ⁊ officiū deuote vitatlocutiones mulierū ⁊ occaſiones peccatoruꝫ talis deridetur. Idē de laicis dicendū eſt. Si aliquis miles vel ciuis vel alius nō vult iurare niſi ꝑ aduerbia. non curat de vanitatibꝰ aliorumvadit ad eccl̓iam ⁊cͣ. ſtatim per alios deridetur.etiaꝫ ſi non habet vxorem nō inueniet. vel volētem eū recipere Itē de aliqua muliere ſi vult dimittere vanitates ſtatim alie deridēt eam etiamſorores carnales. O domīa begina vult deuorare ſāctos ⁊cͣ. Imo aliqui viri deridēt vxoresquando vident eas orantes cū tamen deberentgaudere. quia mulieres melius cuſtodiūtur deuotione qͣꝫ timore. ⁊ per oppoſitum alique vxores derident viros deuotos. Id̓o dic̄ apoſtolꝰ.Omnes qͥ pie volunt viuere in chriſto ih̓u perſecutionē patientur. ij. Timotꝭ. iij. Sed nimis ēdebilis qui ꝓpter talia dimittit bonam vitā vel

non audet eam inciꝑe. iſti male pugnabunt tempore antichriſti. Id̓o apoſtolꝰ quādo fuit ī gratia. cui dicebantur multe iniurie Unus dicebatvere non eſt apl̓us. quia non fuit cum chriſto inſocietate. Aliꝰ dicebat vere malus homo eſt ⁊cͣ.dixit. Gratia dei in me vacua non fuit. ſed abūdantius illis omnibꝰ laboraui .j. Corꝭ. xv. ¶ Dico tertio ꝙ gr̄a dei facit hominem venire ad gloriam eternaꝫ. exquo per gratiā dei homo exiuitpeccatum morale. ⁊ ſe in bona vita conſeruauitModo videamus quādo anima exit corpus ꝑquam potentiā poteſt venire ad gl̓iam paradifi⁊ ad vitam eternam. Ad hoc dicat̉ ſimilitudo q̄habetur Luc̄. xvij. Si quis de ꝓprijs pecunijsemit vnum captiuum qui ſeruit diligenter dn̄oſuo conſeruat bona ꝯn̄i et lucrat̉. Cum dominꝰfacit teſtamētū ⁊ dimittit hereditatē filio ſuo dimittit captiuū liberū. Si captiuus vellet diceredomino. O domine: ⁊ nunquid ego ſeruiui vobis bene. Id̓o dimittatis etiaꝫ mihi partē hereditatis cum filio veſtro. Reſpondet dominꝰ. ſimihi ſeruiuiſti bene. qd̓ feciſti debuiſti ⁊cͣ Quaergo ratiōe tu petis partem hereditatis. ſi talisdominꝰ dimittit partē captiuo dicte hereditatꝭhoc erit ex magna liberalitate et gratia ip̄iꝰ domini. quia de iure nō tenetur ſibi. ita eſt de nob̓Omnes ſumus captiui ⁊ ſerui dei ſanguine xp̄ip̄cioſiſſimo empti. Et ſi bene ſeruimus deo facimus qd̓ tenemur. al̓s ſcit ipſe bn̄ punire quādoanima erit de corpore. ⁊ anima licet ſit ſancta etbona: venit ad iudiciū dei ad quā dicit deus pater qͥd vis? Domine ꝙ detis mihi ꝑtē hereditatis filij veſtri ih̓u chriſti. quia ego ſeruiui vobisdiligenter feci. hͦ ⁊ etiaꝫ ſi martyriū ſuſtinuiſſetdicit deus. feciſti qd̓ debuiſti. qꝛ ſeruꝰ ⁊ captiuꝰeras meꝰ al̓s ſi non bene ſeruiuiſſes dānaſſem teTunc anima. domīe hoc nō peto rigore iuſticieqꝛ non mereor. ſed per gr̄am veſtram ⁊ liberalitatem: ⁊ quia hereditas filij veſtri omnibꝰ ſufficit. Heredes quidem dei coheredes autem xp̄iad Roma. viij. Tū dicit deus. hoc eſt aliud. ⁊ ītroducit eam in hereditatem. De hoc Luc̄. xvijNunquid gratiam habet ſeruo illi. quia fecit q̄ei imperauerat. puto ꝙ nō. Sic ⁊ vos cū omniabene feceritis dicite: quia ſerui inutiles ſumus.qꝛ qd̓ debuimꝰ facere fecimus. vide ibi pulchrāparabolam. Serui inutiles ſumus. Id̓o humiliemur cogitātes ꝙ captiui ſumus empti a xp̄o⁊ gl̓iam ſuaꝫ habebimꝰ ꝑ gr̄am ⁊ nulla alia rōne¶ Dn̄ica octaua ẜmo pͥmus.Ttendite a falſis ꝓphetis. Iſtud verbuꝫ habet̉originaliter Matth̓. vij. ⁊ recitatiue in euāgelio p̄ſentis dominiceNoſterẜmo erit de p̄ſenti dominica ſcꝫ de ſancto euangelio in quo tāgunt̉ bone doctrine ſpe-