Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

homo d̓ quo eſt factus. qͣꝫtum ad corpus de terra vt d̓r Gen̄. ij. Formauit deus hominē d̓ limolimo terre. Id̓o ad terraꝫ habet reuerti. Gen̄. iijReuertaris in terraꝫ d̓ qua ſumptus es. qꝛ puluis es ⁊ in puluerem reuerteris Ꝙtuꝫ vero adaīam in qua ſtat gratia dei vel peccatū: non poſſumus dicere ꝙ ſit creata d̓ aliquo elemēto. necde materia celi. ſed d̓ nihilo. Ergo naturalit̓ adnihilū redit ſcꝫ ad deficiendū errandū ſeu peccādum ꝑ ſe nec indiget magiſtro. ſꝫ poſtqͣꝫ errauitſeu peccauit per ſe redire non poteſt. qꝛ nō eſt d̓natura ſua ſeu cōditione. Sed ſi fuiſſet creatad̓gratia ꝑ ſe rediret ad gr̄am Si de materia celi ꝑſe rediret ad celum. Sꝫ quia creata eſt d̓ nihiloꝑ ſe redit ad nihilū. autoritas. Perditio tua exte iſrahel tm̄ modo ex me auxiliū tuū. Oſee. xiijiſrael. id ē. homo videns deū. iſ. id ē. homo. ra.id ē. videns. el. id ē. deꝰ. Iſte ē xp̄ianus qͥ ꝑ fidēvidet deuꝫ. qꝛ iudeus cecus eſt. quia nec oculodextro anime videt xp̄i diuinitateꝫ nec ſiniſtroxp̄i humanitatē. Eſt hic queſtio ad clarificāduꝫaliquos in hoc dubitantes. Quid ē pͥmum ī aīaremiſſio peccatoꝝ an gr̄a dei? Si dicatis ꝙ gratia p̄cedat remiſſionē peccatorū. ergo ſimul ſtatgratia cū peccatis. Si dicat̉ ꝙ remiſſio peccatorū p̄cedat aduentū gr̄e. ergo ſine gratia iam eſtremiſſio peccatoꝝ. ⁊ ſic gratia non erit cauſa remiſſionis peccatoꝝ. Rndetur ꝑ diſtinctionem.Nam eſſe pͥus vel poſterius pōt capi duplicitervel ẜm ordineꝫ tēporis et durationis. vel ẜm ordinē cauſalitatis ⁊ diſpoſitiōis. Prīo mō ſimulſunt ⁊ in eodē inſtanti gratie infuſio ⁊ peccatorū remiſſio. Sed ẜm ordinē cauſalitatis infuſiogratie p̄cedit remiſſionē peccatoꝝ. Scd̓ꝫ ꝟo ordinem diſpoſitionis remiſſio peccatoꝝ p̄cedit īfuſionē gratie. detur exempluꝫ ad oculum. ſi tumittas in camerā tenebroſam cereum accenſumquid erit pͥus illuminatio camere vel cerei accēſi īmiſſio. Si loquamur de ordine durationis ettēporis. ſimul ſunt illumīatio camere ⁊ tenebrarum expulſio ẜm ordinē durationis. Sꝫ ẜm ordinem cauſalitatis illuminatio p̄cedit tenebrarum expulſionē. quia lux eſt cauſa qua fugāturtenebre. Patꝫ ergo quare dicit perditio tua ⁊cͣ.De hoc vide ſanctū Tho. j. ij. q. cxiij. vbi agit d̓impij iuſtificatione in qua dicit ꝙ in inſtanti fitimpij iuſtificatio. in qua qͣttuor cōcurrūt ſcꝫ motus. li. ar. in deū. motus. li. ar. ī peccatū. infuſiogr̄e. ⁊ culpe remiſſio. Ibi etiā oſtendit qͣliter int̓iſta etiā eſt ordo nature qͣꝫuis ſimul fiant in eodēinſtāti. Dicat̉ pulchra ſimilitudo ad intelligēdum iſtam materiā. Si hic eſſet magnꝰ puteꝰ etꝓfundus: quilibet veſtrū poteſt ſe ī illo ꝓicereſed inde nō poteſt exire ſine adiutorio alicuiꝰ cūcorda vel cum ſcala ⁊cͣ. In abyſſuꝫ ⁊ puteū peccati qͥlibet ꝑ ſuum liberū arbitriū poteſt ſe ꝓicere. ſed ad exeundū inde oportet ꝙ deus ſubmit

tat ſcalā gr̄e ſue quā mittit quādo ꝑſona que iacet in abyſſo peccati clamat domine adiuua me.⁊ dicit. miſer quid erit de me ego ſum ⁊cͣ. Tuncdeus mittit ſcalam ſue gratie. xij. habens gradꝰPrimꝰ eſt peccatoꝝ cognitio. Scd̓s cordis ꝯtritio. Tertius ꝓpoſitum nō redire. Quartꝰ recedere a mala ſocietate. Quintꝰ oris cōfeſſio. Sextus corporis afflictio. Septimꝰ ſpūalis oratioOctauus elemoſynaꝝ largitio. Nonus ablatorum reſtitutio. Decimꝰ iniuriarū remiſſio. Undecimꝰ fame reparatio. Duodecimꝰ euchariſtiecōmunio. Ecce ſcala. qui vult exire d̓ puteo ꝓfundo peccatoꝝ ea vtatur. Ex iſta ratione apoſtolus qui ceciderat in puteum infidelitatis dequo exiuit per gr̄aꝫ dei dicebat Perſecutus ſūeccl̓iam dei. O in quo puteo iacebat. gratia aūtdei ſum illud qd̓ ſum. j. Corꝭ. xv. Dico ſecūdoꝙ ꝑ gr̄am dei ꝯſeruat ſe homo in vita ſpūali. qꝛlꝫ per gr̄am dei homo exierit peccatū et redieritad bonam vitam: tamē non poſſet homo ſe ī bona vita cōſeruare niſi ꝑ gratiam dei Et eſt ratioquia tāta eſt fragilitas ⁊ tot ſunt carnis inclinationes. mundi occaſiones. diaboli tēptationesꝙ mirū eſt ꝙ aliquis poſſet tenere bonam vitaꝫintm̄ ꝙ dauid in gratia dei et bona vita exiſtēsdicebat. Quis cōſurget mihi adu̓ſus malignātes. ſcꝫ carnis. id ē. malas ignitas inclinatiōes.aut quis ſtabit mecū aduerſus oꝑantes iniqͥtatem. ſcꝫ occaſiones mundi. ⁊ tēptationes diaboli: niſi qꝛ dominꝰ adiuuit paulominꝰ. id eſt. poſtmodū habitaſſet in inferno aīa mea. in psͣ. xciij.Periculū illius qͥ tenet bonā vitam pōt ꝓbariꝑ ſimilitudinē amphore vitree in alta columnapoſite. poſito tali caſu ꝙ ſit amphora plena prunis ignitis. ſcd̓o vt magno impetu vēti impellatur. tertio ꝙ ab om̄ibꝰ in eam lapides ꝓiciātur.talis amphora eſſet in magno periculo. imo eētmirū ſi nō caderet ⁊ cōtereret̉ ꝯſiderata ſua fragilitate ⁊ ꝯſiderata cōmotione eius ꝑ ventuꝫ etlapides. Ita in ꝓpoſito cogitate ꝙ ꝑſona que ēin gr̄a dei ⁊ bona vita eſt vt amphora in alta columna poſita. ſed eſt de vitro. Imo vitro debilior. Quā ſic ꝓbat Augꝰ. qꝛ amphora vl̓ cantarꝰſi reponetur in armario vel aliquo tuto loco cōſeruabitur qͥnqͣginta vel cētū vel mille ānis. Cuſtodiamus nos: nō poſſumꝰ diu ꝯſeruari. Hocptꝫ de regibus ⁊ p̄latis qui optime cuſtodiūt ſeet habent ſuos medicos tamē ita cito moriūturſicut ceteri. Sumꝰ ſicut aqua defluens. ij. Regꝭriij. Omnes morimur ⁊ quaſi aqua dilabimur īterram que nō reuertitur ꝓpter continuū fluxūad mortē. Scd̓o ſunt in homīe inclinatiōes ip̄iꝰcarnis. Ecce prune ignite. Naꝫ ẜm doctores inclinationes dicunt̉ fomes igniculus concupiſcibilitas peccatū originale. que ante baptiſmumſunt culpa ⁊ pena. Sed baptiſmus lauat culpāvel peccatum. ſed relinqͥt penam. qꝛ adhuc poſt