Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

beatus Iacobꝰ de ſe ⁊ de illis qͥ freno tēperātieregūt equū corporis ⁊ ait. Eqͥs frena in ora mittimus ad ꝯſentiendū nobis ⁊ omne corpꝰ illoꝝcircūferimꝰ. Iac̄. iij. Iteꝫ etiā ſūt neceſſaria calcaria in pede dextro ⁊ ſiniſtro que ſūt amor paradiſi ⁊ timor inferni. Iſtis duobꝰ calcaribꝰ gubernatur corpus ſcꝫ amore ſaluationis et timore dānationis. Si aūt equus corporis ſit pigerbonis faciendis ꝑcutiatur calcari dextro ꝑ talēcōſiderationē. Labora modo qꝛ ex iſto modicolabore acquires requiem ꝑpetuam. vel cuꝫ ſiniſtro dicendo modo ribalde. qꝛ niſi modo laboretis. ī inferno continue laborabitis ſine reqͥe Niſi modo ieiunetis in inferno ieiunabitis ſine fructu. Idē de cilicio diſciplinis ⁊ alijs afflictionibus corporis. De iſtis calcaribꝰ autoritas Quitimetis dominū. Ecce d̓ pede ſiniſtro. diligite illum. Ecce d̓ dextro Ecc̄i. ij. Et illuminabit corda vr̄a ſcilicet ad bn̄ operandum. Tales vadūtad paradiſum equitādo honorabiliter vitandoomnes occaſiones. ⁊ oportunitates illiꝰ peccatitales vadunt equitādo cum xp̄o ⁊ virgine maria ⁊ beatꝭ apoſtolis paulo ⁊ iohāne ⁊cͣ. De iſtꝭdicit xp̄s Iohāni euāgeliſte. Habes pauca nomina in ſardis qui nō inqͥnauerunt veſtimentaſua ⁊ ambulant mecuꝫ ī albis. quoniā digni ſūtApoc̄. iij. Nota habes pauca nomina. id eſt. ꝑſonas dignas nomīe in ſardis que ẜm interpretationem hebraicaꝫ. interp̄tatur pͥncipatus pulchritudo. Tres ſūt gradus caſtitatis ſcilicꝫ caſtitas ꝯiugalis. caſtitas vidualis. ⁊ caſtitas virginalis. tertius gradus tenet pͥncipatum. Caſtitas ꝯiugalis eſt quādo vir ⁊ vxor ẜuant fidelitatem ſibi ⁊ modos ⁊cͣ. Scd̓s gradus melior eſtvidualis illorū qui ex matrimonio vl̓ al̓s perdiderunt virginitateꝫ. ſed de cetero cuſtodieruntſe. cauent ab oportunitatibus. non vagantur inaperto. quia dicitur ꝙ femina ⁊ gallina cito perduntur vagādo. vt Dina filia Iacob que cumegreſſa fuiſſet vt videret mulieres illiꝰ regionisquam cū vidiſſet ſichen filius emorrei princepsterre illiꝰ adamauit eam ⁊ rapuit ⁊ dormiuit cūilla. vi opprimens ꝟ̓ginem. Et ꝯglutinata ē anima ⁊cͣ. vt habetur Gen̄. xxxiiij. Tertius gradꝰeſt melior ſcilicet caſtitas virginalis. venerabilis Beda. Bona eſt caſtitas coniugalis. meliorcontinētia vidualis. ſed optima virginalis. Ecce quare dicit. Habes pauca nomina in ſardis.id eſt. in pͥncipatus pulchritudine. quia ſolū pueros ⁊ puellas innocentes qͥbus etas aufert poſſe ⁊cͣ. quia ſtatim quādo ſunt qͥndecim vel citraannorū ꝑquirunt lupanaria ⁊cͣ. ſolū ergo pueriꝑuuli vadunt equitādo honorabiliter ad paradiſum ⁊ poſſunt dicere. Nos ī nouitate vite ambulemus. dominꝰ ih̓s nō habuit exercitiū equitum. Secūdꝰ modus ē aliquoꝝ qͥ vadunt ꝑ pedes humiliter: ſicut ſunt illi qui neſciunt guber-

nare equū corporis freno tꝑantie et calcaribusamoris ⁊ timoris. ⁊ ꝑdiderunt ꝟginitateꝫ illosoꝑtet ire ꝑ pedes. Iſti ſūt ꝯtinentes emendati.Si dicat̉. nunqͥd p̄nt redire ad equos. Dico ꝙnō. milites vel ſcutiferi ſi cadunt d̓ equo poſſūtiteꝝ aſcēdere. ⁊ rex vel dn̄s poteſt eis dare aliūequū. Sed qͥ ꝑdit ꝟ̓ginitatē nō pōt iteꝝ recuperare. imo dico fortius ꝙ deꝰ nō poſſet. Ego nonauderē hoc dicere niſi haberē doctorē autēticūhoc dicentē ſcꝫ hieronymū. Audenter loquar:qꝛ cū oīa poſſit deus nō pōt tn̄ de corrupta facere incorruptā Quia dicūt doctores ꝙ īcluderet̉ꝯtradictionē. Quid ē eſſe virginē nō ſcꝫ guſtaſſe ⁊cͣ. Si ergo guſtaſti nō poſſes nō guſtaſſe. ẜꝫ ſifacis penitētiā ſaluaberꝭ. ẜ nō coronaberis. nechabebis coronā virginitatis. de hoc vide ſāctūTho. pͥma ꝑte. q. xxv. arti. iiij. Om̄es vadimꝰpedes. qꝛ malā p̄munt hic. Id̓o cū labore ſuſpirādo ⁊ gemēdo ſudando aſcendimꝰ ꝑ pedes admontē. Sudores aīe ſunt lachryme cōtritionisdicēdo. O miſer ſi ſaluabor. Secꝰ de illis qͥ vadunt equitādo. qꝛ lete ⁊ cātando ambulāt Sedhabemꝰ tres ꝯſolations quas deus dat peditibus ſicut ſit in his qͥ vadūt pedes ꝑegrinando.ſcꝫ de vmbra. Scd̓m de tabernis. Tertiū de bona ſocietate loquendo bonos ẜmones. ⁊ ſic trāſeunt viam. Ita de nobis debemꝰ habere ꝯſolationem ad vmbrā arboris crucis xp̄i ⁊ vite eiuslaborioſe. ⁊ ibi quieſcatis memorādo ꝙ legiturde xp̄o qͥ aliquotiens fatigatus ex itinere ſuperfontē ſedens qͥeuit vt habetur Ioh̓. iiij. Ipſe qͥportat ⁊ fuiſſet totum mundū voluit ſuſtinere ⁊oſtendere illos labores vt nobis daret exemplūItem cogitando labores paſſionis ī cruce. quādo dixit ſitio. ⁊ nō dederūt ſibi aquaꝫ nec bonūvinū: ſed acetuꝫ. de iſta ꝯſolatiōe dicit ſcriptura. Sub vmbra illlus quē deſiderabā ſedi ⁊ fructus eius dulcis gutturi meo. Can̄. ij. Secūduꝫremediū ꝯfortatiuū ſiue cōſolatio eſt ꝙ ſunt taberne de vno miliari in aliud Ita etiam chriſtꝰparauit nobis tabernā ſcꝫ eccleſiam vt comedamus ⁊ bibamꝰ cōicādo. in illa hoſtia cōſecrata ēcibus ⁊ potꝰ corporis ⁊ ſanguinis domini. Id̓oin huius figura dixit angelus helie itinerāti pedibus ſurge comede. grandis enī tibi reſtat viaQui cū ſurrexiſſet comedit ⁊ bibit ⁊ ambulauitin fortitudine cibi illiꝰ vſqꝫ ad montē dei Oreb.iij. Regꝭ. xix. Figura fuit. angelus ſacerdos eſtqui debet tenere vitam angelicā caſtam ⁊ honeſtam qͥ dat nobis cibum ⁊ potū in cōmunione ⁊ſic anima ꝯfortat̉ vt poſſet ire vſqꝫ ad mōtē dei Tertium ꝯfortatiuū eſt de bona ſocietate: vnꝰportat alium loquēdo Ita in via paradiſi habere debemus ſocietateꝫ cum bonis audire bonaverba ẜmones. miſſas ⁊ ſic lete trāſibimus viaꝫFactum eſt mihi verbum tuū in gaudiū ⁊ in leticiā cordis mei. Hieremie. xv. Un̄ dicit apl̓us