Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica ſexta poſt trinitatis

verbi gr̄a Peccator pōt ex libero arbitrio eligere ſiue deſiderare ꝙ ſit ita deuotꝰ vt talis vel ꝙoret vel ꝙ ꝯfiteat̉. ⁊ ſic d̓ alijs. Sꝫ qͣꝫtū ad executionē p̄dictoꝝ ligatꝰ ē ⁊ infirmus. nec poteſt talia delectabiliter exercere. De oībꝰ iſtis autoritas. Cor hoīs diſponit viā ſuaꝫ. Ecce deſideriabona. ſꝫ dn̄i eſt dirigere greſſus eiꝰ qͣꝫtuꝫ ad executionē. Prou̓. xvj. Ite alia autoritas Hiere. xScio dn̄e qꝛ nō eſt hoīs via eiꝰ. id eſt. executio.nec viri eſt vt ambulet ⁊ dirigat greſſus ſuos. ſꝫſicut hō captus in carcere ⁊ ligatꝰ pōt deſiderare dicēs: O ſi eſſem liber audirem miſſam. ẜmones oratiōes ⁊cͣ. Deſiderare pōt ſꝫ cathene ip̄mretinēt ne talia deſideria veniāt ad executioneꝫIta ē de illis qui ſunt in peccato mortali deſiderant. ſꝫ exequi non pn̄t ⁊cͣ. Si querat̉ quō hō cadit in iſta ſeruitute ſeu captiuitate Solutio. hocoſtēdit beatꝰ petrꝰ di. A quo enī qͥs ſuperatꝰ eſthuiꝰ ⁊ ſeruus eſt. ij. Pet̓. ij. Sicut qn̄ duo milites in cāpo clauſo intrant duellū. oportet ꝙ aliqͥs princeps vel dn̄s teneat campū ſecurū ne abaliqͣ ꝑte fiat violentia ⁊ amici duellantiuꝫ expectant: ⁊ qn̄ vnus eſt victus dicēs: Ego me reddo. amici illiꝰ triſtes fugiūt ⁊ amici victoris letātur in cāticis ⁊ tubis. ⁊ victus efficit̉ captiuꝰ victoris. Ideo dicit apl̓s. A qͦ enī qͥs ſuꝑatus eſt.ſcꝫ in duello. huiꝰ ẜuus ē Idē de nobis debetiscogitare. ꝙ iſte mūdus ſit vnꝰ campus paratusad duellādū de qͦ nō poſſumꝰ niſi ꝑ mortē exire.Id̓o Iob. vij. Militia eſt vita hoīs ſuꝑ terraꝫ⁊ ſicut dies mercenarij dies eiꝰ. Mercenariꝰ ſibn̄ oꝑatur meret̉ mercedē. al̓s non. Idē de nob̓ſi bn̄ ⁊ ardēter militamꝰ meremur coronā. Nonenim coronabit̉ niſi qͥ legitime certauerit. ij. adTimotꝭ. ij. aliter puniemur in inferno Rex quitenet cāpū ſecurū eſt deus habitās in curia eternitatis. nullꝰ diabolꝰ pōt facere vim cuicūqꝫ noſtrū. dū fit iſtud duellū parentes nr̄i ſcꝫ patriarche ꝓphete. apl̓i martyres ⁊cͣ. ⁊ amici noſtri ſcꝫangeli archangeli ſtant aſpiciētes. qͥlibet eoruꝫreſpicit ꝑ ſuā feneſtrā .i. ſcīaꝫ niſi tres ꝑſone diuine q̄ ꝑ eandē feneſtrā .i. vnā ſcientiā vidēt Exalia ꝑte ſtāt demones expectātes duellū. ⁊ diabolus debellādo pͥmo ꝑcutit cuꝫ gladio qn̄ temptat d̓ auaricia di. Si faceres hoc ⁊cͣ. poſſes lucrari tm̄ ⁊cͣ. ſed hō reſiſtit ſibi dicēdo modicumlucrat̉ qͥ perdit aīaꝫ ⁊cͣ. Scd̓o ꝑcutit cū enſe vanitatis dicēs: Nūqͥd portaſti tu tm̄ viro tuo dotis. ſicut illa illo. et illa iam fuit bis induta a viro ſuo ⁊cͣ. reſiſtit̉ dicēdo. ego ſū bn̄ induta. egonolo eſſe nec debeo eſſe vana ⁊ curioſa. Nā beatiſſima virgo maria ſimpliciter ibat induta ⁊cͣ.Itē qn̄ tēptat de vexillis cortinis. ſcutiferis ⁊cͣreſi ſtit̉ dicēdo. totū hoc ē vanitas. Item ꝑcutitcū deca ſubito ſcꝫ qn̄ tēptat de luxuria dicendoſi poſſes loqui cū tali muliere ⁊cͣ. reſiſtit̉ dicēdoOmſer ꝓ tam breui ſolatio tantā penā oporte-

ret me ſemꝑ pati in inferno ⁊cͣ. Iſto mō reſiſtit̉diabolo ꝑ hūilitatē ꝯͣ ſuꝑbiam. ꝑ liberalitatēᶻauariciā. ꝑ caſtitatē ꝯͣ luxuriaꝫ. Tūc diabolꝰ eſtvictus. Et ꝑ parētes et amicos nr̄os fit magnaleticia ī celo. Autoritas. Gaudiuꝫ ē angelis deiſuꝑ vno peccatore penitentiam agēte. Luc̄. xv.Tuc demones victi triſtes recedunt. Hoc petebat dauid dicēs: Fac mecū ſignū ſcꝫ victorie inbonū vt videāt qͥ oderūt me ⁊ ꝯfundant̉. qm̄ tuadiuuiſti me. ⁊ ꝯſolatꝰ es me. Tūc diabolus victus eſt captiuus illiꝰ. qꝛ tantū timet eum ꝙ decetero nō venit ad eū tēptādo Sꝫ ſi homo fortevincit̉ a diabolo qn̄ tēptatur ſibi cōſentiendo.hō eſt victus ⁊ ſtatim parētes ⁊ amici nr̄i faciūtmagnū planctū triſticie. Autoritas. Ecce vidētes clamabūt foris angeli pacis amare flebunt.Eſa. xxxiij. Angeli pacis. nō loquit̉ d̓ malis angelis. qꝛ dicunt̉ angeli guerre Noͣ amare flebūtEt nūqͥd in paradiſo pōt eſſe fletus vel triſticia?Dicunt hic gloſe ⁊ doctores ꝙ in celo nō eſt triſticia dolor vel fletus. ſꝫ ꝙ illa deteſtatio d̓r fletꝰO ſi a nob̓ poſſet videri qn̄ aīa victi tenet̉ ligata a demonibꝰ. ſꝫ caro impedit ne hͦ videat̉. tūcdemones faciūt magnū feſtū. Autoritas. Si p̄ſtes aīe tue ꝯcupiſcentias eiꝰ faciet te in gaudiūinimicis tuis. Ecc̄i. xviij. Patet pͥma ꝯcluſio ꝙſtatus peccati ē captiuitas ſeu ſeruitꝰ veraciter.Autdritas. Peccaimꝰ in ꝯſpectu tuo: ⁊ idcircotradidiſti nos in manꝰ inimicoꝝ noſtroꝝ. Iuſtꝰes dn̄e ⁊ nūc nō eis ſufficit ꝙ duriſſima nos opprimūt ſeruitute. Heſter. xiiij. Ecce hic ꝯcluſioformaliter ī iſta autoritate Dico ſcd̓o ꝙ iſta captiuitas ē multū periculoſa generaliter tam diuitibꝰ qͣꝫ pauperibꝰ. tam hominibꝰ qͣꝫ mulieribꝰiuuenibus ⁊ ſenibus. clericis et religioſis. hocpōt declarari ꝑ quandā ſimilitudinē datā a ſancto barlam dicens: Ꝙ erat qͥdam hō ambulansꝑ altiſſimā mōtaneam ꝑ viā ſtrictiſſimā. ⁊ impegit ⁊ cecidit. ⁊ tn̄ deꝰ fecit ſibi gr̄am ꝙ arripuitvnū ramū ⁊ ibi tenuit ſe. ⁊ reſpiciens altuꝫ nonpoterat aſcēdere ꝑ ſe ſine adiutorio. Reſpiciēsdeorſum erat ꝓfunditas vſqꝫ ad abyſſum. Dūſic ſtaret venit vna rata alba rodēs arboreꝫ ſiueradicē rami nec poterat illaꝫ replere. deinde pꝰillā venit alia rata nigra illo dicēte. O miſer ⁊cͣcogitate ī quāta miſeria et periculo erat ille pauper homo. In tali ꝑiculo eſt qͥlibet exiſtens inpeccato mortali. Perſona enī exiſtēs in gr̄a deiambulat per montaneam altiſſimaꝫ ⁊ per viamſtrictam penitentie. quia arta eſt via que ducitad vitam. Matth̓. vij. Qui tenet bonam vitaꝫreſtringit a ſe nimio cibo potu ⁊cͣ. vnde ſcribitur. Delectaberis ſuper domino ⁊ ſuſtollam teſuper altitudinem terre. Eſa. lviij. Et talis delectatio eſt ſignum ꝙ eſt in gratia dei. quādo delectabit̉ facit oꝑa dei ſeu oꝑa penitētialia. orationes ⁊ ꝯtēplatiōes ⁊ poſſūt dicere tl̓es cū apl̓o