Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoIIII

Nr̄a ꝯuerſatio in celis eſt. ad Philip̄. iij. Si dicat̉. quō p̄t fieri. Cātat eccl̓ia. Qm̄ in hac ꝑegrinatione ſolo corꝑe ꝯſtitutꝰ cogitatiōe ⁊ auiditate in illa eterna patria ꝯuerſatꝰ ē. Ecce quō ambulat̉ alte ⁊ ꝑ ſtrictā viā ſcꝫ penitētie Sꝫ impingit hō aliquotiēs qn̄ ſcꝫ ꝑſona deuota recrearivult cū aliqua creatura in qͣ ponit ſuuꝫ amoremquē ad deū debet habere. Quot deuoti religioſi ⁊ clerici ⁊ heremite ambulāt in altū ⁊cͣ. ſed impingunt in aliqͣ familiarite. Incipiūt a credo indeū. ⁊ poſt modicū veniūt ad carnis temptationem ⁊cͣ. Idē dicat̉ de multis mulieribꝰ monialibus viduis ⁊ maritatꝭ q̄ bona intentiōe et ſāctarecipiūt aliquā bonā familiaritatē alicuiꝰ deuoti religioſi ſeu clerici. q̄ aliquotiēs malo fine terminatur Ideo cū nulla creatura reciꝑe debetisnimiā familiaritatē nec loqui niſi in ꝯfeſſione p̄ciſe nec viſitare debetis frequenter. al̓s poterimus dicere. O fortis ſcilicet deuotus impegitin fortem ⁊ ambo pariter ꝯciderūt. Hiere. xlvId̓o dicit apl̓s. .j. Corꝭ. x. Qui ſe exiſtimat ſtare.videat ne cadat. tēptatio vos nō apprehēdat: niſi humana ⁊cͣ. Ideo Hieronymus ad ruſticummonachum ait: Mulierem quam bene conuerſantem nouerꝭ mente dilige. nō corꝑali frequentatione. poſtqͣꝫ ꝟo ꝑſona cecidit apprehendit ramū flexibilem ſcꝫ vite corꝑalis. qꝛ ꝑdita ꝑ pctm̄vita ſpūali nō reſtat niſi vita corꝑalis. Id̓o cantat eccl̓ia. Media vita ī morte ⁊cͣ. Nota mediavita. Uita completa ē ſpūalis ⁊ corporalis. ſedvita ſpūali ꝑdita ſolū remanet corꝑalis vita debilis ⁊ flexibilis. Que eſt vita nr̄a vapor ad modicū parēs Iac̄. iiij. Et due mures alba ſcꝫ dies⁊ nigra ſcꝫ nox ꝯtinue rodūt vitā veſtrā lꝫ debilis ſit. Deorſū reſpicit̉ infernꝰ. videt̉ ergo nob̓paruū periculū in quo peccator ꝯſiſtit. Sed ſi illud cogitaremꝰ nollemꝰ comedere nec bibere: ſꝫclamaremꝰ adiuua adiuua quouſqꝫ eſſemꝰ extrapeccatū. Patet ergo ꝯcluſio ꝙ talis captiuitaspeccati ē multū periculoſa generaliter. Iſtā cōcluſionē intelligēs dauid poſt peccatū dixit Circūdederūt me dolores mortis ⁊ ꝑicula inferni īuenerūt me. psͣ. xvij. Noͣ circūdederūt. n̄ dic̄ cooperuerūt Ratio. qꝛ nll̓o mō. nec ab an̄ ꝑ bonaoꝑa facta. nec retro ꝑ bona oꝑa fienda. nec a dextris ꝑ amicos. nec a ſiniſtris ꝑ inimicos a dictꝭpericulis liberari p̄t. Sꝫ bn̄ ꝑ ſurſū a deo qd̓ fitqn̄ hō ꝯfitet̉ pctm̄ ſuū deo qͥ ei mittit cordam deſurſū. trahēs eū ꝑ abſolutionē. ptꝫ ꝯcluſio ſcd̓a¶Dico tertio ꝙ talis peccati captiuitas ſeu ẜuitus debet a nob̓ vitari aꝑte. ⁊ de iſta captiuitate debemꝰ nos redimere celeriter. Amore vr̄i q̄ſiui modū exeūdi talē captiuitatē peccati in biblia. Et inueni ꝑ figurā filioꝝ iſrl̓ exeūtiuꝫ de captiuitate egypti. qͥ fecerūt qͥnqꝫ q̄ fuerūt figuraquō nos debemus exire de captiuitate peccatiqͥnqꝫ faciēdo. Id̓o dic̄ apl̓us Roma. xv. Que-

cunqꝫ ſcripta ſunt ad noſtram doctrinaꝫ ſcriptaſunt. Primo in exitu filioꝝ iſrael de egypto dixit dn̄s moyſi. Iſta nocte populꝰ exibit. ſed recipiatis agnum ⁊ coquatur in verū ⁊ comedat̉cuꝫ ſucco de lactucis agreſtibꝰ ⁊cͣ. Scd̓o precepit quēlibet exire d̓ domo ſua. dicēs: foris foris Tertio venerunt ad mare rubrū vt tranſirēt ⁊dixerūt. O domine ⁊ quomodo tranſibimꝰ ſinenauibus. et dixit: Ego diuidā mare ⁊ trāſibitis¶Quarto venerunt ad deſertū aſperum ⁊ ſiccū. Quinto ꝓuidit eis de māna ⁊cͣ. Si volumusexire ſeruituteꝫ peccati. iſto modo oportet nosfacere. Primū qd̓ fiendū eſt coquat̉ agnꝰ. Ecce cōtritio ꝑ quaꝫ agnus. id ē. ſpūs coqͥt̉ in ignedoloris ⁊ ꝯtritionis ⁊ comedat̉ cū ſucco amarolachrymaꝝ. d̓ hoc ait autoritas. Sacrificiū deoſpūs ꝯtribu. cor ꝯtritū ⁊cͣ. psͣ. l. ¶Scd̓o ab egypto extra domū. Ecce receſſus a mala ſocietateMulti in ẜmonibꝰ recipiūt bonū ꝓpoſitū ſꝫ qn̄habēt in domo malā ſocietatē ꝑdita deuotionepeccāt ꝓpter occaſionē. Ideo foris recedere debetis a mala ſocietate. Id̓o dicit xp̄s. Si manꝰtua vl̓ pes tuꝰ ſcandaliſat te. abſcinde eū ⁊ ꝓiceabs te. Matth̓. xviij. Id̓o foris exire debetꝭ. ettunc poteritis dicere. In exitu iſrael de egyptodomus iacob de ppl̓o barbaro. Facta eſt iudeaſāctificatio eiꝰ. psͣ. cxiij. Tertio trāſierūt marerubrū. Ecce ꝯfeſſio q̄ pōt dici mare amaꝝ. quiaqͣſi homo diffamat ſe ⁊cͣ. Dicit̉ rubrū. qꝛ ꝟtutēhabet a ſanguine paſſiōis xp̄i. Iſtud mare aperit̉ peccatori cū ꝟga ſcꝫ cruce fit a ꝯfeſſore in abſolutiōe Quarto oportet venire ad deſertumſcꝫ penitētie caſtigādo filiū ſcꝫ corpꝰ. ſeu filiā. ideſt. carnē. ne a demonibꝰ in inferno caſtiget̉. d̓rſiccū ꝑ ieiunia ⁊cͣ. et ſolitariū ꝑ oratiōem. Ideodauid in ꝑſona penitētis dic̄. In terra deſerta īuia ⁊ inaqͣſa. psͣ. lxij Quīto dat̉ māna .ſ. cōmunio corporis xp̄i. poſtqͣꝫ homo fecit qͣttuor p̄dicta. ideo dixit moyſes. Iſte eſt panis quem dedit vobis dominꝰ ad veſcendum. Exo. xvj. Dicitur panis manna. qꝛ figurabat ſacramentumaltaris. Id̓o dicit chriſtꝰ. Nō moyſes dedit vobis panem de celo. ſꝫ pater meus dat vobis panem d̓ celo verum. Panis enī verus eſt qͥ de celo deſcendit ⁊ dat mundo vitam. Ioh̓. vj. Eccequō poteris exire ẜuitutē peccati. Id̓o dic̄ apoſtolus. Cū ſerui eſſetis peccati liberi. id ē. ſeꝑatia iuſticia fuiſtis iuſticie vſqꝫ ad finē vero vitaꝫeternam. ptꝫ tertia ꝯcluſio.Dn̄ica. vj. ẜmo. iiij. de epl̓a de ꝟtutis exercitioOs in nouitatevite ambulemꝰ. ad Roma. vj. Materiā quā nunc volo p̄dicare erit quō⁊ in qͥbus ꝟtutibꝰ debemus nos exercitare. Sideo placet erit materia ꝓ reformatiōe vite ⁊ cōſolatione animaꝝ. Salutet̉ pͥus ꝟgo maria ⁊cͣ