¶ SermoII

cur in p̄dictis vbis dicit xp̄s clare ꝙ ſi aliqͥs offendit deū ⁊ ꝓximū. ꝙ pͥus recōcilieiꝰ ꝓximo qͣꝫdeo. hͦ ē valde mirabile. Naꝫ ſi aliqͥs offendit regem ⁊ ruſticū. ⁊ a ſapiente q̄reret: cui pͥus deberet recōciliari. diceret̉ ſibi ꝙ regi. xp̄s dic̄ oppoſitū. vade pͥus recōciliari fratri tuo. Rn̄deo adq̄ſtionē ꝙ hͦ eſt rōnabile. Naꝫ in qͣlibet materiadiſpoſitio p̄cedit formā pͥncipalē. vt ptꝫ ī lignocōburendo. oportet ꝙ pͥus ſiccet̉ ⁊ calefiat anqͣꝫignis introducat formā. Idē de aīa q̄ eſt formaſubſtantialis hoīs. ſi habet informare corpꝰ veldebeat. oportet ꝙ pͥmo mēbra vniāt̉. nō ꝓptermaiorē dignitate membroꝝ corꝑis. ſꝫ ꝓpter neceſſitatē diſpoſitionis p̄uie. Ita in aīa forma pͥncipalis ip̄iꝰ ē deuotio ſpūalis. diſpoſitio p̄cedēsiſtā formā ē recōciliatio ſeu ꝯcardia mēbroꝝ. ideſt. ꝓximorū. Id̓o oportet ſi forma deuotionisdebet in aīa introduci ꝙ p̄cedat diſpoſitio recōciliationis. hoc ſciens xp̄s. dixit: vade prius ⁊cͣNon hoc fit. vt deus velit dare maiorē honorēhomini qͣꝫ ſibi. Sꝫ denotādo ꝙ nemo pōt pacificari ſeu cū deo recōciliari: niſi pͥus fuerit reconciliatus ꝓximo. Et ſi oportunitatē nō habet ꝙſit intentio bona ⁊ ꝓpoſitum firmū faciēdi cumoportunitas fuerit al̓s non poteris ītrare paradiſū donec remiſeris. Dicat̉ exemplū d̓ illo fratre valen̄. qui mortuꝰ habuit redire qͥ redijt petens veniā ⁊ recōciliādo ſe cū viuo. vt poſſet intrare paradiſū. Patet ergo qͣre dic̄. vade prius⁊cͣ. Et ꝯcordat autoritas xp̄i dicentis. Reddite q̄ ſūt ceſaris ceſari. ⁊ q̄ ſūt dei deo Mat. xxij.vbi pͥmo ponit ceſarē qͣꝫ deuꝫ. non ex maiori dignitate. ſꝫ qꝛ pͥmo ꝓxīo pͥus fienda ē recōciliatioSicut dico hoc de vna perſona. ita dico de vnavilla ſeu cōitate. ⁊ pͥus debet diſponi ꝑ bonamordinationē cōtra peccata notoria. Dicant̉ illaq̄ currūt. ⁊ poſtea deus inhabitabit ꝑ gr̄am.¶ Dn̄ica ſexta ſermo ſcd̓s.Rater tuus habet aliqͥd aduerſū te. Habet̉ ꝟbuꝫiſtud textualiter. Matth̓. v. ca. etrecitatiue in euāgelio currētis dn̄ice. In p̄ſenti ẜmone cogitaui vobis dare cognitionē de aliquibꝰ magnis peccatis q̄ fiunt cōtradeū vt corrigant̉. Sed primo ſalutet̉ virgo maria. Pro breui declaratione huiꝰ ꝟbi ⁊ introductione materie. Sciendū ꝙ dn̄s ieſus xp̄s ſalutor ⁊ redemptor noſter ꝑ multas ⁊ diuerſas excellentias qͣs habet diuerſis nominibꝰ nominatur in ſacra ſcriptura. Si enī volumꝰ ip̄m conſiderare ẜm ſuā eternā diuinitatē in qͣ cum patre⁊ ſpirituſancto oēs creaturas creauit ex nihilo.Sic d̓r deus creator. ⁊ ita nominat̉ a ppl̓o chriſtiano. Creator oīuꝫ rerū deus qͥ me de limo terre formaſti. Si autē cōſideret̉ ẜm ſuā infinitammaieſtatē ⁊ dominationē: cui oēs creature mū-

di ſubijciunt̉. qꝛ ſicut om̄es de regno ſubijciūt̉regi. ita oēs creature mūdi ſubijciuntur xp̄o. etẜm hͦ nominat̉ rex ⁊ imꝑator. Dn̄e rex oīpotēsin dictiōe tua cuncta ſūt poſita et nō eſt qͥ poſſitreſiſtere volūtati tue. Heſter. xiij. Si ꝟo ẜm ſuam ꝓuidentiā qͣ ꝓuidet beſtijs terre. piſcibꝰ maris. auibꝰ celi. ⁊ angelis. ſic nominat̉ pater. qꝛ ſicut pater familias ꝓuidet ⁊cͣ. ita xp̄s. ⁊ nominatur ab eſaia. Tu enim pater noſter. abraā neſciuit nos. ⁊ iſrl̓ ignorauit nos. Eſa. lxiij. Si auteꝫꝯſideret̉ ẜm aliā excellentiā ⁊ ꝓprietatē .ſ. ſuaꝫinfinitā charitatē et amorē. qꝛ voluit ſuſpēdi incruce. ne ſibi credētes ⁊ obediētes ſuſpenderet̉in furca inferni. ẜm hoc d̓r redemptor. Tu dn̄epater noſter ⁊ redēptor noſter a ſeculo nomē tuum. Eſa. lxiij. Si aūt ꝯſideret̉ ẜm ſuā copioſaꝫlargitatē. qꝛ non ſolū ſibi credētes et obediētesiuſtificat eis peccata remittendo. imo etiā ⁊ ſanctificat. h̓ gr̄am ⁊ in futuro gl̓iam largiendo. ẜmhoc d̓r ab Eſa. ſaluator. Vere tu es deꝰ aſconditus deus iſrael ſaluator Eſa. xlv. Noͣ abſconditus. qꝛ vt aīa in corꝑe abſconditur. ita deitas inhūanitate xp̄i erat abſcōdita. Si ꝟo ẜm ſuā ꝓfundiſſimā humilitatē ꝯſideret̉. qꝛ voluit induere ſaccum noſtre carnis ad adiuuanduꝫ nos etſeruiendū nob̓. ẜm hoc nominat̉ frater noſter.Caro enim ⁊ frater noſter ē. Gen̄. xxxvij. Et ſicvocat̉ in themate a beato Mattheo. dirigensꝟbuꝫ ꝓ ppl̓o xp̄iano in cōmuni. vel alicui ꝑſonein ꝑticulari dicens: Frater tuus ſcꝫ ih̓s xp̄s habet aliqͥd aduerſuꝫ te ſcꝫ indignationē ex peccatis q̄ ꝯtra eum feciſti. Patet thema. Iuxta ītellectū quē volo ꝑtractare. modo lꝫ multa ⁊ grauia ſint peccata in ppl̓o xp̄iano ex qͥbus xp̄s frater noſter indignatur. tn̄ in p̄ſenti ſolum loquarde tribus peccatis ſcꝫ.¶ Primū eſt ſpūalis indeuotio.¶ Scd̓m intellectualis p̄ſumptio.¶ Tertiū carnalis corruptio.Ecce tria peccata ꝓpter q̄ dicit thema. Fratertuꝰ habet aliqͥd aduerſū te. ¶ Dico pͥmo ꝙ pͥmūpeccatū de quo nūc intendo loqui eſt ſpūalis indeuotio. Antiqͥtus aūt ppl̓us xp̄ianus habebatmagnā deuotionē ad deū. ſcd̓o ad eccl̓iam. tertio ad ꝓximuꝫ ex feruore charitatis. Antiquitꝰenī erant ita deuoti erga deū ꝙ qn̄ ſurgebāt demane poſtqͣꝫ erant induti. anteqͣꝫ ponerēt ſe ī negocijs orabāt cū magna deuotione ⁊ reuerētia.Uir in vno angulo ⁊ vxor in alio. ⁊ filij in alijs.Idem in ſero. Et modo qͣliter orant veſtiendovos ⁊ cingēdo nodando. neſciūt enī flectere genua. ſꝫ ſi habent loqui regi vel p̄lato cū magnareuerētia loquūt̉. ⁊ cū deo nihil reuerētie impēdunt. Itē quolibet die in aurora audiebāt vnāmiſſam deuote: ⁊ cū ſilētio. ⁊ deus erat cum eisin oībus negocijs. Modo nec in dn̄ica voluntaudire miſſam. nec timēt p̄cepta penalia eccl̓ie.Pp 4