I¶ Sermo

Ideꝫ de diuinis officijs dignitatibꝰ. ⁊ qꝛ multipetūt ſine ordine ⁊ ſine ꝯditione. ideo nō accipiunt. Petitis ⁊ non accipitis eo ꝙ male petatis.Iac̄. iiij. ¶ Tertio debet eſſe ordo in ꝑſona petēte vt purificet ſe. qꝛ ſi qͥs ꝓmiſit dare alteri optimū vinū albū requirit̉ ꝙ cū vaſe mundo recipiat. al̓s non daret. ideo Eſa. j. Leuamini ſcꝫ ꝑ cōtritionē ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactioneꝫ mundi eſtote.Que aūt a deo ſunt. ordinata ſunt. Roma. xiij.Sexto oratio debet fieri ꝑſeuarāter ꝯtinuandoMulti incipiūt. ⁊ qꝛ ſtatim nō obtinent qd̓ petunt nihil valet. Gregꝰ. Uirtꝰ boni oꝑis ꝑſeuerantia ē. Patet in naturalibus. qꝛ arbor paulatim augmentat̉. nec videt̉ eiꝰ augmentū quādoactu fit. etiā ſi ſemꝑ aſpiciat̉. Itē in artificialibꝰqꝛ domꝰ paulatim fit. Primo ponit̉ fundamentū. deinde fiunt parietes ⁊cͣ. Idē etiaꝫ in ſpūalibus. paulatim homo augmentat̉ corā deo ī gratia ꝟtutibus ⁊ meritis. Ideo neceſſaria ē ꝑſeuerantia. qꝛ qͣꝫdiu viuimꝰ ē nobis neceſſaria aquagratie dei de fonte excelſo. ¶ Nota hic miraculūde illo nobili milite normannico. qui qͣꝫdiu fuit īꝑegrinatiōe quolibet die de mane ⁊ ſero orauitquouſqꝫ venit ad caſtrū ſuū. In die enī qua debuit caſtrū intrare dimiſit orationē. ⁊ illa die caſtrum ſuū fuit cōbuſtū. Ideo xp̄s. Oꝑtet ſemꝑorare ⁊ nō deficere. Luc. xviij. Semꝑ. id ē. omidie mane ⁊ ſero. Ergo ſine ītermiſſine orate mane ⁊ ſero. j. Theſſal̓. v.¶ Dn̄ica ſexta poſt tri nitatis. ſermo pͥmus.Eniens orferesmunus tuū. Mat. v. Sermo eritde ſancto euāgelio iſtiꝰ dn̄ice. ⁊ habebimus multas bonas moralitates ⁊cͣ. Salutet̉ ꝟgo maria Et reſumit̉ thema. īſancto euāgelio hodierno. qd̓ totū eſt doctrina.⁊ ꝟbum xp̄i docet nos tria q̄ debemꝰ hr̄e valdeneceſſaria ad nr̄aꝫ ſaluationē.¶ Primū eſt intentio celeſtialis.¶Scd̓m eſt dilectio vniuerſalis.¶ Tertiū eſt deuotio ſpūalis.Et nūqͣꝫ ſine his tribus potuit aliqͥs intrare paradiſū. Et de tertia ⁊ vltima loquit̉ thema veniens ſcꝫ ad deuꝫ offeres munus tuū. ¶ Dico pͥmoꝙ xp̄s docet nos habere intētionē celeſtē. ſcꝫ ꝙin oībus oꝑbꝰ noſtris ſiue loquēdo ſiue operado intentio ſit celeſtis. ſcꝫ ad deū ꝙ nō fiāt rōneypocriſis vane gl̓ie ſeu bonoꝝ tꝑalium acqͥtionis Ratio. nā in oībus oꝑibus pͥncipalitas ſtatmoraliter in intentiōe agentis tam in bonis operibus qͣꝫ in malis. Intātū ꝙ intentio hoīs agentis dat actui ſpeciē naturā ⁊ nomen. Verbi gr̄ain bonis oꝑbus. vt ſi iudex volēs facere iuſticiam ī aliqua q̄ſtione. ⁊ ꝓpter hoc dat elemoſynāpauperi ⁊ notario ⁊ ſagioni. vt ſint ſibi fauorabiles in dicta iuſticis faciēda. Talis actꝰ elemo

ſyne magis dicendus eſt actꝰ iuſticie qͣꝫ miſcd̓ieIdeꝫ de malis oꝑbus ſeu peccatis. ꝟbi gratiade aliquo qͥ vult cōmittere luxuriā cū aliqua. ſꝫilla nō vult ꝯſentire niſi ꝓ pecunijs. rōne cuiusille cōmittit furtū vt poſſet dare mulieri. illd̓ furtum potius debet dici luxuria qͣꝫ furtū. Itē peroppoſituꝫ ſi aliqͥs peccat cum aliqua muliere. vtpoſtea in nocte poſſet eam dep̄dare. talis luxuria dicet̉ potius furtū qͣꝫ luxuria. De hoc videſanctū Thomam quotli. iij. ar. xix. Patet regula ꝙ in oībus pͥncipalitas ſtat moraliter ī intentione agētis hoc ſciens xp̄s voluit ordinare noſtram intentionē. Hoc oſtēdit in pͥma ꝑte euangelij di. Niſi abūdauerit iuſticia vr̄a pluſqͣꝫ ſcribarū ⁊ phariſeoꝝ nō intrabitis in regnū celoꝝ.Scribe ⁊ phariſei oīa oꝑa ſua faciūt vt videāt̉ab hoībus Mat. xxiij. Dicat̉ qͥd eſt phariſeꝰ ⁊ſcriba. Scriba dicebat̉ ſcꝫ a noticia ſcripturaꝝ.Iſti phariſei ⁊ ſcribe faciebāt multa bona oꝑa⁊ magnas elemoſynas. ieiunia orationes. ẜꝫ nōhabebāt intentionē celeſtē. forma deficiebat eisDicatur quō. qn̄ volebāt facere elemoſynas p̄co cum tuba ibat an̄ eos di. Si qͥs vult elemoſynā: veniat ad domuꝫ talis ⁊cͣ. ⁊ totaliter fundabant ſe in iſta vana gl̓ia. Autoritas. Cum faciselemoſynā noli an̄ te tubā canere. ſicut ypocritefaciūt in ſynagis ⁊ vicis vt honorificent̉ ab hominibꝰ. Ecce intētio. Amen dico vobis receperūt mercedē ſuam. Mat. vj. Id̓o dicit xp̄s Niſi iuſticia veſtra abūdet plꝰ in intētione ꝙ ſit celeſtis nō intrabitis in regnū celoꝝ. Si dicat̉ abaliqͦ ſimplici. quō in elemoſyna facienda habet̉intentio celeſtis. Rn̄deo ꝙ qͣttuor modis p̄t haberi ſcꝫ cogitando creationē. gubernationeꝫ. redēptionē. ⁊ glorificationē. Primꝰ modus fit qn̄vides pauperē. cogita ꝙ deus ita bn̄ creauit illum ſicut te. Illū pauperē vt ꝑ patiētiaꝫ acqͥratparadiſum. ⁊ te diuitem vt ꝑ miſcd̓iam ſaluerisScd̓o cogitādo gubernationē quō deus gubernat totū mundū qͥ ē pater oīuꝫ. ideo amore tantipatris dabo iſti elemoſynā. Tertio cogitādo redemptionē quō xp̄s aꝑuit burſaꝫ ſiue cōphinūſui corꝑis dans nobis in elemoſynā totū ſuumſanguinē. ꝑ caput manꝰ pedes ⁊ latus ⁊cͣ. Ideoamore ſui da elemoſynā. Quarto cogitādo glorificationē qn̄ pauꝑ pulſat ad ianuā tuā petenselemoſynā: tu debes cogitare ſic aīa mea venietad portaꝫ paradiſi pulſans. Matth̓. xxv. Dn̄edn̄e aperi nobis. ⁊ petens elemoſynā vt tūc deꝰmihi faciat elemoſynā. nunc faciā elemoſynamhuic pauperi. Aliquo iſtoꝝ modoꝝ in elemoſynis fiendis intētio debet ad deū ordinari. et tūcerit celeſtis. vn̄ dicit xp̄s. Niſi abūdauerit iuſticia ⁊cͣ. Itē illi ſcribe ⁊ phariſei abūdabāt ī orationibꝰ orantes cuꝫ magna reuerētia ⁊ genibusflexis. opus erat bonū ſed intētio erat mala. qꝛvt viderent̉ ab hoībus. Dicatur modus quemPh 3