¶ Dn̄ica quinta poſt trinitatis

qui poteſt dicere cum veritate nullum odiū habeo in corde meo ꝯͣ aliquē. ſꝫ om̄es diligo. ergooēs vnanimes eſtote ⁊cͣ. Dico ſcd̓o ꝙ ſcd̓a cōditio eſt. ꝙ debet fieri attēte cogitādo. ita ꝙ corcogitet qd̓ ꝓfert̉ ab ore ne ſolū os loquatur dicendo verba orationis ⁊ cor cogitet de negocijstꝑalibus. de coquina vel lupanari. Si dicatur.ego non intelligo latinū. ideo cogitētis in deuꝫvel in petitionē quā facitꝭ Ideo Augꝰ. pſalmis⁊ hymnis cū oratis deū hoc verſet̉ in corde qd̓ꝓfertur in ore. al̓s oratio vocalis ſine attentiōecogitationis ē ꝑui valoris. Ideo Iacobꝰ. Triſtat̉ aliquis veſtruꝫ oret equo animo ⁊ pſallet.Iac̄. v. Nota equo animo. ſclicꝫ vt cor concordet cū lingua. ⁊ habebit ꝯſolationē Ecce qͣliteroratiōes ſūt medicinalia. Sꝫ qn̄ cor nō cogitatea q̄ dicunt̉ ore ſit enceniū deo. de ouis vacuis⁊ ſanctis. Ideo deꝰ reputat ſe deluſum ⁊ ſanctiModicū valet talis oratio Id̓o apl̓s. Si oremlingua mea ſupple tm̄. mens mea ſine fructu eſt.Subdit. quid ergo. Orabo ſpū orabo ⁊ mente.pſallā ſpū pſallā ⁊ mente. j. Corꝭ. xiiij. Licet oēsdebeāt attēte cogitare ea q̄ dicūt. maxime tamēreligioſi qͥ quolibet die hn̄t ꝑſoluere deo horascanonicas. attendāt hi ne vane ſoluāt. Id̓o debent cauere ne dicant̉ in plateis ortis ⁊ feneſtrꝭ.Ideo dixit xp̄s ſacerdotibꝰ veteris legis. qͥ ſoluebant deo vacue. ppl̓us hic labijs me honorat.cor aūt eorū longe eſt a me ſine cauſa. id eſt. ſinevtilitate. ſine fructu meriti colūt me. Mat. xv.Tertio oratio dꝫ fieri humiliter ſupplicādo. qꝛoratio nō ē niſi q̄dā ſupplicatio q̄ p̄ſentat̉ deo qn̄infirmus orat petēs ſanitatē ſupplicat̉ deo. pauper orat petēs ꝓuiſionē. Idē qn̄ tribulatꝰ petitrequiē. peccator peccatoꝝ remiſſioneꝫ. Modonullꝰ eſt qͣꝫtūcunqꝫ rudis: qͥ qn̄ p̄ſentat pape vl̓regi ſupplicationeꝫ qͥn hūiliat̉ capite diſcoopento ⁊ genibꝰ flexis ſibi p̄ſentet. nec oportet ꝙ doceatur hoc facere. qꝛ ratio naturalis dictat fiendū. quāto magis ergo pape ieſu et regi xp̄o humilius debemꝰ ſupplicationē p̄ſentare. Hic aliqͥminus decenter agunt. qͥ qn̄ induūt ſe dicūt orationes cingentes ſe ⁊ nodos aptantes. ⁊ mulieres qn̄ ſe pingūt. Cogitate ergo qn̄ oratis cuꝫ qͦloquimini. qn̄ dicitis Pater nr̄. vel Aue maria⁊ hūiliate vos. qꝛ quāto hūilius orabitis. tantoplus oratio aſcendet. Sicut ille qͥ ſaltando vultaſcēdere. quāto plꝰ ſe depͥmit tanto plꝰ aſcendit⁊ ſaltat. Ita eſt de oratione. Autoritas. Oratiohumiliātis ſe nubes penetrabit. et donec appropinquet nō ꝯſolabit̉. ⁊ nō diſcedet donec altiſſimus reſpiciat. Ecc̄i. xxxv. Humiliuꝫ ⁊ māſuetoꝝ ſꝑ tibi placuit dep̄catio. Iudith. ix. Iō dauid. reſpexit inqͥt. in orationē humiliū ⁊ nō ſpreuit p̄ces eoꝝ. psͣ. cj. Qn̄ aūt ſit ſine hūilitate. deus claudit ſibi oculos. ¶ Quarto ſi oratio debeteſſe acceptabilis debet fieri cōfidenter ſperādo.

vult deꝰ ꝙ in oībꝰ neceſſitatibꝰ noſtris recurramus ad deū ⁊ ꝯfidamꝰ deo. al̓s indignat̉. quemadmodū indignaret̉ pater cōtra filios de eo nōꝯfidentes. vel ꝓcurator vel iudex. qn̄ hō nō cōfidit de eis Ita de deo patre noſtro. ꝓcuratore⁊ iudice qͥ vult ꝙ ꝯfidamus de eo di. Quecūqꝫorantes petitis credite qꝛ accipietis. et venientvobis Marc̄. xj. Nota q̄cunqꝫ ſcꝫ licita orātesqꝛ aliter nō accipiēt. ſicut puer febricitans ſi petit vinū nō dat̉ ſibi. ſed pius pater dat ſibi meliora ſcꝫ zucarū roſaꝝ ⁊cͣ. Et ſic̄ filius nullā ſolicitudinem habet de aliqua re. quia ſi dicatis vospuero. quid comedes hodie. dicet neſcio. patermeꝰ ⁊ mater mea curāt. Ideꝫ de veſtibꝰ ſotularibꝰ ⁊ alijs neceſſitatibus. Sufficit filio ꝙ ſit humilis ⁊ obediēs patri. Ita vult deꝰ de nobis ꝙin oībus neceſſitatibꝰ ꝯfidamus d̓ eo. ⁊ faciamꝰqd̓ tenemur facere. qꝛ non deficiet nobis. verbigr̄a. ſi dicat̉ laboratori. vos ſeminaſtiſ ⁊cͣ. habetis bladum. eſtis certus ꝙ habebitis. vos debetis dicere. ego feci qd̓ in me eſt de reſiduis confido in deo. Idē d̓ vino in vinea ⁊ de oleo. Nihilſoliciti ſitis. ſꝫ in omni oratiōe ⁊ obſecratione cūgratiaruꝫ actione petitiones veſtre innoteſcantapud deū. ad Philip. iiij. Nota nihil ſollicitiſitis. non dicit ꝙ dimittamꝰ labores ſꝫ ſollicitudines. Oēm ſollicitudinē veſtrā ꝓijciētes ī eū.qm̄ ip̄i eſt cura de vobis. .j. Pet̓. v. Sꝫ nos magis ꝯfidimus de vno iudeo qͣꝫ deo. ꝓbatur qꝛ ſiiudeus tenet̉ vobis. l. florenos annuales d̓ redditibus: de qͥbus habetꝭ bonū inſtrumētū. vosꝯfiditis ⁊cͣ. Sꝫ non cōfiditis de deo qui ꝓmiſitetiā cū inſtrumento publico vobis dare neceſſaria oīa. ſi facitis qd̓ debetis facere vt bonus filius. Notariꝰ fuit beatꝰ Mattheꝰ. Nolite ſolliciti eſſe dicētes. qͥd manducabimꝰ aut qͥd bibemꝰaut quo operiemur. hec enī oīa gentes ſupple infideles inquirūt. Scit enī pater veſter ꝙ his omnibus indigetꝭ. Matth̓. vj. ¶ Quinto oratio debet fieri ordinate petendo. in nr̄is petitionibusdebemus ſeruare tres ordines. Primo ꝙ petamus pͥmo illa q̄ ſūt nobis magis neceſſaria. vtiliora ⁊ pͥncipaliora. Ideo pͥmo debemus peteregl̓iam eternā. Scd̓o bonam vitā que eſt via adgl̓iam. Tertio bona tꝑalia Ideo xp̄s dicit. primū q̄rite regnū dei ⁊ iuſticia eius. et hec omniaadijcient̉ vobis. Mat. vj. Scd̓o ꝙ illa que ſūtde ſe bona. q̄ non poſſunt habere maluꝫ exitumpetamus audacter. Illa aūt q̄ ſunt dubia ⁊ poſſunt habere malū exitū aut finem petant̉ cū conditione. verbi gr̄a. humilitas indubitāter ē bonū. Id̓o audacter ſuꝑbus poteſt petere humilitatē. auarꝰ liberalitatē. Luxurioſus caſtitatempeccator peccatoꝝ remiſſionē ⁊cͣ. Alia ſunt dubia de qͥbus neſcit hō ſi habebūt bonū exitū velmalum. Id̓o ꝯditionaliter ſunt petēda. vt infirmus ſanitatem. q̄ pōt eſſe aīe vel bona vel mala