Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoVI

dies ſalutis. ij. Corꝭ. vj. Obedientes aūt nō accipiunt inuanū animā ſuā ſiue vitam ſuaꝫ Id̓ode quolibet obediente dicit̉. Nō accipit īuanoanimā ſuam. hic accipiet ⁊cͣ. Dico qͣrto ꝙ obtinent benedictionem gl̓ie tribulati ⁊ patiētesquādo in infirmitatibꝰ plagis. vulneribꝰ. doloribus. pauꝑtatibus. ⁊ ꝑſecutionibus non murmurant contra deuꝫ. Imo patiēter ſuſtinēt ſperantes ꝙ in alio mūdo erūt ſine infirmitate plaga dolore ⁊cͣ. de quolibet tali dic̄. nec iurauit indolo ꝓximo ſuo. Proximꝰ iſte eſt chriſtꝰ per exceltentiā. quia lꝫ inqͣꝫtum deus ſit creator. tamēinqͣꝫtum homo eſt ꝓximꝰ. vt ip̄emet declarauitLuc̄. x. Quis tibi videtur ꝓximꝰ fuiſſe ⁊cͣ. huicꝓximo facimus iuramentū in baptiſmo quādodicit̉ a ſacerdote. quid petis. ⁊ dicit̉ a patrinisfidem chriſti. ⁊ ſacerdos. ⁊ fides chriſti quid dabit tibi. Reſpōdet. vitam durabilē. Ergo abrenūcia ſathane. dicit abrenūcio. hoc eſt quaſi iuramentū. ⁊ ita vocat̉ a dauid dicēte in perſonaxp̄iani. Iuraui ⁊ ſtatui cuſtodire iudicia iuſticie tue. psͣ. cxviij. Iudicia iuſticie dei ſunt vt inhoc mūdo habeamꝰ labores miſerias tribulationes ⁊cͣ. vt ꝑ patientiā mereamur habere gl̓iaꝫId̓o ad Heb̓. x. Patiētia vobis neceſſaria ē. vtvoluntatē dei facientes reportetis repromiſſionem ⁊cͣ. Qui non iurauit in dolo ꝓximo ſuo. h̓accipiet benedictionē a dn̄o ⁊cͣ. De eadem dn̄ica. ſermo. vj.Mnei vnanimesin oratiōe eſtote. Uerbū iſtud habeturj. canonica Pet̓. cap̄. iij. ⁊ recitatiue in epiſtolacurrentis dn̄ice. Pro breui huius ꝟbi declaratione ⁊ materie inductiōe. Sciendū ꝙ inter oīaoꝑa que poſſumus in hoc mūdo facere. neceſſaria eſt deuota oratio ad deū. Ratio. qꝛ certū eſtꝙ om̄ia bona tam tēporalia qͣꝫ corꝑaliaqꝫ etiaꝫſpūalia habemus a deo: de bonis tēporalibuspatꝫ. vnde eſt ꝙ terra dat triticū ex ſemine: terra auteꝫ poteſt corrumꝑe ſemen. ſed non poteſtip̄m fructificare ⁊cͣ. O diceret aliqͥs. hoc eſt anatura a ꝯſtellationibꝰ. verū eſt inſtrumētaliter. ſꝫeſt a deo pͥncipaliter. ipſe enī eſt actor pͥncipalisIdem de vino in vineis. qꝛ nullus poteſt aquāin vinū ꝯuertere niſi deus. Nam ꝯuerſio aquein vinū fuit d̓ pͥmis xp̄i miraculis. Ioh̓. ij. Idēde pecunijs rapis ⁊cͣ. Om̄ia iſta habemꝰ a deoO dices tu. ego habeo in his laborare. quia al̓snihil haberē. ſolutio. verū eſt. quia inſtrumētūes. ſed deus habet tibi dare. qꝛ multi laborant qͥnihil lucrant̉. non credas ex tuis laboribus p̄dicta acquirere. Idem de bonis corꝑalibus dicēdum eſt q̄ etiam a deo habemꝰ. puta ſanitatem.pulchritudinē. fortitudinē. membroꝝ rectitudinem. ⁊ huiuſmodi. Ideꝫ de bonis ſpūalibus dicendū eſt. que a deo habemus cōtritionē ſcꝫ de

peccatis. bonū ꝓpoſitum ꝯfiteri. ⁊ facere penitentiā ne in inferno dānemur. Idē de remiſſiōeiniuriarū. de reſtitutione ablatorū. deus habetdare cor iſta faciēdi. Ideo dicit ſcriptura. om̄edatum optimū ſcꝫ bonoꝝ tēporaliuꝫ ⁊ corporalium. ⁊ omne donū ꝑfectum. Glo. bonorū ſpiritualiū. de ſurſum eſt deſcendēs a patre luminū⁊ angelorū. Iac̄. j. Si ergo vis rigare ortuꝫ tuūde alto fonte. oportet ponere canale ꝑ qd̓ aquaveniat ad ortū. Ita etiā ſi vultis ꝙ aqua gratiarū dei veniat ad veſtrū campū. ortuꝫ vineā domū corpus ⁊ aīam. de fonte alto ſpūs ſapientieꝟbuꝫ dei in excelſis. Ecc̄i. j. Ponatis canale .ſ.orationē deuotam mediāte iſta veniunt ad vosbona tēporalia. corꝑalia. ſpūalia. patet ergo ꝙinter alia bona opera que in hoc mūdo poſſunta nobis fieri eſt oratio deuota nobis neceſſaria.Autoritas dauid. Bn̄dictus deus que nō āmouet orationē meā ⁊ miſericordiā ſuam a me. psͣ.lxv. Glo. Augꝭ. Nūqͣꝫ ergo a te moueat̉. oratiotua. ⁊ nunqͣꝫ amouebit̉ a te miſericordia diuinaQuia ergo ē oratio nobis ita neceſſaria dic̄ thema. Om̄es vnanimes in oratiōe eſtote. Amoreveſtri ego q̄ſiui quas cōditiones debet habereoratio. ⁊ quot ſunt. ⁊ inueni ꝙ deuota oratio debet habere ſex ꝯditiones. Oratio debet fieri. Primo pacifice ꝯcordando.Scd̓o attente cogitando.xc Tertio humiliter ſupplicādo:Quarto ꝯfidenter ſperando. Quinto ordinate petendo. Sexto ꝑſeueranter cōtinuando.Qui iſtos ſex modos ẜuabit in oratiōe ſua abūdabit in om̄ibus bonis. Dico pͥmo ꝙ orario debet fieri pacifice ꝯcordando. Cū vis orare reſpicias ſi in corde habes venenū odij ⁊ male volūtatis ſi ſic non exaudieris. oportet enī ꝯcordarecum omnibꝰ pacifice. ⁊ tūc oratio aſcendit rectead deū Nota hic de collegijs ſeu cōmunitatibus diuiſis ꝙ modicū calorē habēt. ſed quādoſūt vnite ⁊ pacifice oratio eoꝝ multū placet deoId̓o cōgregamur in ſolēnitatibꝰ vel ꝓceſſiōibꝰvt ad inuice inflāmemur. ⁊ oratio aſcēdat ad deum. Id̓o dauid. Dirigat̉ oratio mea ſicut incēſum ī ꝯſpectu tuo. Eleuatio manuū meaꝝ ſacrificiū veſpertinū. psͣ. cxl. Nota ſacrificiū veſpertinū deus precepit in veteri lege offerri ſibi duoſacrificia. ſcꝫ duos agnos vnum de mane aliudde ſero. ſed differenter. qꝛ ſacrificiū de mane aſſociabitur cū multis alijs. ſacrificiū vero de ſeroſine alioꝝ ſocietate offerebatur. Sacrificiuꝫ matutinū figurabat ſacrificiū iudeorum qd̓ erat diuerſarū rerū. Sacrificiū autē veſpertinū figurabat xp̄m qui ſolus fuit ſacrificatus in cruce. eleuatis manibus parcēs omnibus. Ideo dicebatdauid. Dirigat̉ oratio mea ad te Patet ergo ꝙoratio debet fieri pacifice ꝯcordando. Bn̄dictꝰPp 2