Dn̄ica quinta poſt Trinitatis

tatē eorū. Ita de nobis quoruꝫ filij ſunt ſenſusfilie potētie aīme vl̓ cogitatōes. ẜuus corpꝰ. ancilla eſt caro. Magͣ delectatio eſt homī qn̄ oēsiſti obediūt dn̄o .ſ. intellectui. ⁊ dn̄e .ſ. ratōi Iōdixit ph̓us. Signum aūt generati habitꝰ eſt delectabiliter oꝑari. Verbi gr̄a. Si ꝓ honore deiplacet tibi ieiuniū ſignum eſt ꝙ ꝟtus abſtinentie eſt intra te. Si or̄o ſignum eſt ꝙ in te eſt virtus deuotōis. Si ſeꝑatio mulierū ſignū eſt ꝙ ꝟtus caſtitatis eſt intra te. Si ciliciū vel alia corporis afflictio ſignū eſt ꝙ in te eſt ꝟtus pnīe. etſic de alijs. Eris hortus irriguus. ⁊ qͣſi fons aqͣrum cuius nō deficient aq̄. ⁊ edificabūt̉ in te deẜta ſeculorū. Eſa. lviij. Fons gr̄e dei qͥ eſt in qͣlibet ꝑſona bona ⁊ ꝟtuoſa rigat ſenſus ⁊ oēs potētias. Oppoſitū eſt de peccatoribꝰ. qꝛ ſi ridentad extra. tn̄ ad intra aīa triſtat̉. ꝯſcīa remordetSed mō nō cognoſcūt ſꝫ cognoſcēt qn̄ erūt in inferno ⁊ cruciabunt̉. tunc em̄ eleuatis ocul̓ videbunt gl̓am bonorū nō ad delectatōꝫ ſed augmētatōꝫ pene. vt de famelico vidente menſam ꝑatam eſcis plenam. ⁊ nō pōt habere. cruciat̉ magis. Uidentes gl̓am .ſ. bonorū turbabūt̉ timore horribili. ⁊ mirabunt̉ in ſubitatiōe inſperateſalutis gementes p̄ anguſtia ſpūs ⁊cͣ. Sap̄. v.Ecce laborantes. Iō ſancta ſcriptura dat remedium di. Ne tardas te vie laborioſe. Eccī. xxxijGlo. peccatorū. qꝛ peccata cum magͦ labore fiūtſicut furta. Oꝑa aūt miſcd̓ie fiunt delectabilit̓.Idem de luxuria. adulteriū cum magͦ labore timore ⁊ ꝑiculo fit. Caſtus aūt delectabilit̓ viuit⁊ ſic de alijs. Iō dicit. Ne tardas te vie laborioſe. ne pones aīme tue ſcandalū. Eccī. xxxij. Iōapl̓s. In laboribus plurimis. ij. ad Chorin. xj.Dico ꝙ tertia mala conditio quam habꝫ vitapeccatorū eſt ꝙ eſt finalit̓ infructuoſa. Iō dicit̉nihil cepimus. qꝛ peccatores in alia vita nichilreportant p̄mij aut mercedis ex oꝑbꝰ q̄ fecerūtqꝛ qͣꝫdiu ꝑſona eſt in peccato mortali etiam ſi faceret omnia bona oꝑa mundi ieiunia. magnasor̄oes. largas elemoſynas ⁊cͣ. nihil ſibi ꝓficiūtꝓ alio mundo. Licet em̄ deꝰ ꝓ qͦlibꝫ bono oꝑedet ſolutōꝫ. tn̄ peccatores ſoluit in hͦ mundo dehis q̄ faciunt. dat eis diuitias. honores. dignitates. officia ⁊ bn̄ficia. pacem. ſanitatē. filios. lōgam vitā. amorē dn̄orum. ⁊ ꝙ eſt maius bonaoꝑa ex genere. qꝛ illis bonis oꝑbꝰ extrahūturde peccato nonnūqͣꝫ peccatores. Iō bona oꝑanon ſunt dimittenda qn̄ ſentis te eſſe in peccatomortali. qꝛ tunc ſunt magis neceſſaria. vt ill̓ mediantibus exeas peccatū. Sed ꝓ his oꝑbꝰ nihil dabit̉ tibi in alio mūdo. Rō vos ſcitis ꝙ ramus arboris nullā ꝟtutem hꝫ niſi a radice ⁊ nōfacit fructum niſi qͣꝫdiu eſt in arbore. Si ꝟo ſcīdatur ab arbore nō facit fructum. qꝛ remota cāremouet̉ effectus. Ita in ꝓpoſito radix ſiue trūcus arboris vbi eſt tota ꝟtus eſt xp̄us ſaluator

nr̄. Nos aūt ſumꝰ rami ſiue palmites. ⁊ qͣꝫdiumanemꝰ in radice ꝑ verā credentiam ⁊ ꝓmptāobedientiā ⁊ ꝑ gr̄am facimus fructū meritorū.qꝛ tunc qͥcqͥd facimus eſt meritoriū. Si autē ramus aliqͥs abſcindat̉ ſecuri diaboli q̄ eſt tēptatio ꝑ ꝯſenſum peccati mortal̓ a trunco .i. xp̄o factum eſt iam non pōt facere fructū meriti. Seddeus eſt adeo pius peccatori. ita ꝙ ſi facit aliqͣbōa oꝑa ſatiſfacit ſibi h̓. Ecce qͣre dico ꝙ peccatorū vita eſt finalit̓ infructuoſa. Autoritas clara. Sicut palmes non pōt facere fructū a ſemetip̄o niſi manſerit in vite. ſic nec vos niſi ī me māſeritis. Ego ſum vitis ⁊ vos palmites. qͥ manetin me ⁊ ego in eo hic fert fructum multū. qꝛ ſineme nihil poteſtis facere .ſ. meritorie. Ioh̓ .xv.Qual̓ dolor eſt peccatori qn̄ moriet̉ ⁊ nichil inuenit ibi. Sicut mercator diues qͥ omīa poſuit īnaui ⁊ perijt. ſolū remanet ꝑſona ſua qn̄ eſt vltra mare. ⁊ nihil habet qual̓ dolor ⁊ deſperatōIta de peccatore qͥ in hoc md̓o eſt diues. ⁊ oēsnauigamus ad aliū mundū qn̄ aīa eſt in portu īrip̄a ⁊ nihil inuenit de bonis. qͣlis deſperatio ēſibi. qn̄ dicit̉ ſibi a xp̄o. ⁊ vbi ſunt bona que dedi tibi? Reſpōdit. totū eſt ꝑditum. ⁊ qꝛ ibi nonpoſſunt aliqͥd lucrari remittuntur ad hoſpitalemiſerorū ad infernum. Sed qn̄ rami ſunt arbori xp̄o coniuncti ꝑ fidem ⁊ obediētiā ita ꝙ mallent citius mori qͣꝫ conſentire. tūc congregāt magnum theſaurū. quādo eſt ibi inuenit magnuꝫtheſaurū. de quo viuit eternalit̓. Iō dicit xp̄s.Oꝑamini non cibū qui perit. vt ſunt oꝑa mundana. ſed qͥ remanet in vitam eternā queꝫ filiushomīs dabit vob̓. Ioh̓. vj. Nota piſcatores qͣꝫuis in rethe ſuo ceperint cōchas ⁊ multa īutilia⁊ immūda. tn̄ qꝛ non receperūt finalem fructuꝫdolentes nihil cepimus. ſic de peccatoribꝰ. Iōdicit ſcriptura. Uacua eſt ſpes illorū .ſ. peccatorum. ⁊ labores eorū ſine fructu. ⁊ inutilia oꝑa illorum. Sapientie. iij.¶ De eadem dn̄ica. Sermo qͥntus de epl̓a.Enedictione hereditate poſſideatis. Habet̉ verbuꝫiſtud textualiter .j. canonica Pe. iij.Et recitatiue in epl̓a currentis dn̄ice. Hoc ꝟbūeſt vna breuis ⁊ deuota or̄o btī Petri quaꝫ facit ꝓ nob̓. ⁊ deſiderās nr̄am ſaluatōꝫ dicēs. Rogo deū vt bn̄dictōnem .ſ. celeſtē hereditate poſſideatis. Hoc vbum bn̄dictōꝫ indiget declaratione. Pro quo ſciendū ꝙ gl̓a celeſtis dicit̉ benedictio. Rō qn̄ deus facit aliqͥd non credatisvos ꝙ illud faciat laborando manibus nec ambulando pedibꝰ nec ſe mouēdo quemadmodūvos. Sed ſua oꝑatio eſt ſua locutio. ſuū dicereeſt ſuū facere. ꝟbi gr̄a. qn̄ fecit lumē nō laborauit. ſꝫ ſolū dixit. fiat lux ⁊ facta eſt lux. qꝛ ſuū dicere eſt ſuuꝫ facere. Idem de celo. de ſtellis ⁊cͣ.