LL¶ Sermo

Paulo. de mattheo. dauid ⁊ magdalena. qͥ fuerunt peccatores. qͥ tn̄ in peccato ml̓ta bona fecerunt. ⁊ deus non tradidit obliuioni. Sꝫ ſi paulus vel mattheus de ill̓ petiuiſſent p̄mium. reſpondiſſet xp̄s. Non darem tibi aliqͥd. quia iaꝫſatiſfeci tibi. De iſto exitu autoritaſ. Ibi .ſ. in tali exitu abſcondita eſt fortitudo eius .ſ. gratia.Ante faciem eius ibit mors .ſ. peccati mortalisPtꝫ pͥmum quare dicit thema. ⁊ pōt dice̓ peccator. Exi a me dn̄e ꝑ oꝑatōnem gr̄e habitual̓.hͦ eſt non oꝑoriam ꝑ gram. ſed exi a me hoc eſtfac me oꝑari ꝑ gr̄am habitualem. ¶ Dico ſecūdo ꝙ opus dei eſt in creatura ꝑ diligentiaꝫ virtualem. Dicat̉ quō non ſunt ml̓te ꝑſone in hocmundo q̄ hn̄t gr̄am habitualem. ſꝫ de illa operātur ita diligent̓ vt poſſent. ꝯtenti em̄ ſunt ſeruare p̄cepta dei. ⁊ eccl̓e ſolum. Verbi gr̄a. Si diceret̉ eis. quare non ieiunatis bis vel ter in ſeptimana? Reſpondent ad hoc non teneor. ſufficit mihi ẜuare ieiunia eccl̓e. Idem de miſſa audienda quolibet die. dicerēt non obligor niſi indomīca. Idem de oꝑibus penitētialibus dicūtſufficit mihi ſemel in anno. Patet ꝙ illa gr̄a habitualis non exit in tot bonis oꝑbus ſpūalibꝰſicut poſſet. Tales habent gr̄am habitualiter.exquo ẜuant p̄cepta eccl̓e ⁊ dei. ſed nichil addunt. De iſtis dicit xp̄s. Si quis diligit me ſermonem meū ẜuabit. ⁊ pater meus diliget eum.⁊ ad eū veniemus ⁊ manſionē apud eum faciemus. Ioh̓. xiiij. Id̓o petit thema. Exi a me domine .ſ. tu dn̄e qͥ es in me ꝑ gr̄aꝫ habitualit̓ Exia me .ſ. ꝑ diligentiam effectualeꝫ. quia peccatorſum ad minus venialit̓. qꝛ non ſum ita diligenſin oꝑibus ſpūalibus vt oporteret. De hͦ Autoritas. Dn̄s deus ſuꝑ eos videbit̉ .ſ. ꝓpter virtutem operum celeſtiū que ſunt deſuꝑ. ⁊ exibitvt fulgur iaculum .i. verbū eius. Fulgur facittria. Illuminat. inflammat. ⁊ timorem inducit.Ita gr̄a dei habitual̓ exiens ꝑ oꝑa ſpūalia īflāmat affectōꝫ .ſ. ad faciendum oꝑa ſpūalia cū feruore ſpūs. Illuminat intellectu ad cognoſcēdūTerret incutiendo terrorem penarum inferni.Iō dicit ſcriptura. Qd̓cūqꝫ pōt facere manꝰ .iꝟtus tua inſtant̓ oꝑare. qꝛ nec opus nec rō necſcia nec ſapīa erunt apud inferos quo tu properas. Ecc̄s. ix ¶ Nota in dicta autoritate quatuor oꝑa que multum placent deo. ſed exquo anima eſt in inferno nihil ſibi ꝓſunt. ¶ Primo opꝰſcꝫ ꝯſtruere capellas eccl̓as pōtes hoſpitalia ⁊hmōi. Sed ſi tu p̄cepiſti in teſtamēto tuo iſta fieri vadis ad infernū. iſta oꝑa nō poterunt te iuuare etiam ſi fiāt. Scd̓o rō .i. reſtitutio reſpicere domū taxiam ſeu burſam ⁊ in hac vita reſtituas. al̓s nihil valebit liberādo te ab inferno.Tertio ſcīa ⁊ hͦ in elemoſynis dādis reſpicit ꝙdent̉ in locis pijs ⁊ neceſſarijs. ¶ Quarto ſapīaſcꝫ ſapida ſcīa q̄ conſiſtit dicēdo vl̓ faciēdo dice̓

miſſas ⁊ oratōes qͥ in iſtis non ſentit ſaporeꝫ negligens eſt. nec valent multe miſſe ad liberādūvnam animā de inferno. Iō dicit Qd̓cūqꝫ pōtmanus tua ⁊cͣ. Ideo ille qui habet gr̄am habitualem petit in themate. Exi a me ⁊cͣ. ac ſi diceret. dn̄e tu in me es ꝑ gratiam habitualem. Iōexi in me ꝑ effectum diligētie in operibus ſpūalibus. ¶ Dico tertio ꝙ eſt exitus dei in creatura ꝑ vtilitatem ꝓximalem. Sunt em̄ aliqui in qͦbus deus habitat pͥmo ⁊ ſecūdo modo ſuperiꝰdictis. ſed non curant de ſaluatōe ꝓximi ſeu dealia vtilitate. de quibus dicit Hiero. ad Paulinum in prologo biblie. Sācta quippe ruſticitasſolum ſibi ꝓdeſt. quia nō curant. de alijs tamēdeus ordinauit vt quilibet curet de ꝓximo vtde ſe. Eccī. xvij. Deus mandauit vnicuiqꝫ deꝓximo ſuo. Ideo talis petit in themate dicensExi a me domine .ſ. ꝑ vtilitatem ꝓximalem. vtꝓximis meis poſſim ꝓficere. Autoritas. In tēpore exitus tui diſtribue hereditatē tuā. Eccī.xxxiij. Sed diuidere cum ꝓximis indigentibꝰ.nec timeas depauꝑari ꝓpter elemoſynas. īmomagis abundabitis. p̄dicatio em̄ eſt magna elemoſyna quādo fit ꝓ deo. ⁊ nūqͣꝫ p̄dicatori deficiet materia. Ita etiā eſt de diuitijs. quia deusdat abundant̓ illis qui libent̓ dant elemoſynasqꝛ deus non potes vinci a creatura ꝑ miſcd̓iaꝫ.Dicat̉ de oꝑibus miſcd̓ie erga pauꝑes. ⁊ talibus dicet xp̄us in iudicio generali. Uenite bn̄dicti patris mei ⁊c̄.Dn̄ica qͥnta Sermo ſecūdus ⁊ eſt ẜmſenſum allegoricū de animabus.Oncluſerunt pr̄ſcium multitudinem copioſam. Lu.v. ad litteram. Sed ego iuxta intellectum allegoricū vel ſpūalem volens nunc declarare hoc ꝟbum de animabus purgatorij pono tres cencluſiones. Prima ꝙ purgatoriū eſtſicut carcer. in quo claudunt̉ homines debitisobligati cum dicit̉. Concluſerūt. Secūda ꝙ adpurgatorium non vadunt niſi xp̄iani baptiſaticum dicitur. piſciū. Tertia ꝙ qͥ vadunt ad purgatorium non ſtabūt ſoli. ſed ſunt bene ſociati.cum dicit̉. multitudinem copioſam. Prima ergo concluſio eſt ꝙ purgatoriū eſt ſicut carcer inquo claudunt̉ homines debitis obligati. Sic̄ īcarcere ciuitatis claudunt̉ aliquotiēs aliqui exdebitis quouſqꝫ ſatiſfecerint vl̓ alij ꝓ eis. Ita ēde purgatorio qd̓ eſt in corde terre. de igne ⁊ deflāma pura. qͥ ſuꝑnatural̓r ꝟtute diuīa affligitaīas q̄ ꝓ debitꝭ ſoluēdis ibi claudūt̉. q̄ ſtabuntibi qͦuſqꝫ ſoluerint ip̄e vl̓ amici eoꝝ. Iō dic̄. Cōcluſerūt. ſupple angeli mīſtri. ⁊ executores diuine iuſticie. De iſta concluſione dicit Hiere. ī ꝑſona aīe exn̄tis in purgatorio. Cōcluſit vias meas lapidibꝰ quadris ⁊ ſemitas meas ſubuertit.