Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ecafaSTAAET BATTATi. ꝙ qͣ̄ ſca ſac cl̓m A .e. Sͣ . 4 Accaſſ Tcet̓. vxacl̓o de captura piſciū. Qui dixit chriſto. Exia me dn̄e ⁊cͣ. O beate Petre medico dicitis vtrecedat ab infirmo. cum deberetis ſibi potiꝰ dicere. mane mecū dn̄e medice ⁊cͣ. maxīe cū xp̄usdicat. Non eſt opus valentibus medicus ſꝫ male habētibus. Mat. ix. Cum gͦ medicus curāsanimas peccatoribus eſt neceſſariꝰ quomō petrus dixit v̓bū ꝓpoſitum Exi a me ⁊cͣ. De qͦ ꝟbo Petrus tn̄ laudat̉? Reſpōſio eſt iſta. qꝛ beatus petrus dixit hoc ꝟbum ꝓ magna reuerentia quā portabat xp̄o ⁊ exhibebat. Sicut diceret infirmus pauꝑ ⁊ ruſticus medico nobiliſſimo reuerentialit̓ Exi a me. qꝛ ego ſum pauꝑ ⁊cͣIſto modo loquebat̉ btūs Petrus ꝯſideransxp̄i maieſtatem ⁊ ſuā paruitatē ⁊ modicitatemSicut centurio qͥ dedit repulſaꝫ xp̄o ex reuerētia inextimabili di. Dn̄e non ſum dignus vt intres ſub tectū meū ⁊cͣ. Mat. viij. Patꝫ themaNota ꝙ inuenimus in ſacra ſcriptura tripliceꝫbonum ⁊ optabilem exitum dei ab homine. Primus exitus eſt.Per gratiam habitualem.Scd̓us ꝑ diligentiam ꝟtualem.Tertius ꝑ vtilitatem ꝓximalem.Dico pͥmo ꝙ eſt exitus dei in creaturā ꝑ gratiāhabitualem. Doctrina eſt cōis ꝙ deꝰ ſtat in qͣlibet creatura ꝑ potentiā eſſentiā ⁊ pn̄tiaꝫ. ſiue ſitbona creatura ſiue ſit mala. De iſta materia vide ſanctū Tho. .j. ꝑte. q. viij. arti. iij. Per potētiam d̓r ſtare ſicut rex d̓r eſſe in toto ſuo regͦ. ⁊ inqͣlibet eius ꝑte. qꝛ vbiqꝫ extendit̉ ſua potentia.Sic potentia dei extendit̉ vbiqꝫ ad oēm locumad infernū. purgatoriū. celū. terrā ⁊cͣ. ad generandū. corrūpendum. puniendū. p̄miandū ⁊cͣ.Autoritas. Dn̄e deus rex om̄ps in ditōe tua cicta ſunt poſita. ⁊ non eſt qͥ poſſit tue reſiſtere voluntati. ſi decreueris ſaluare iſrl̓. Tu feciſti celum ⁊ terrā. ⁊ quicqͥd celi ambitu ꝯtinet̉. dominus oīm es nec eſt qͥ reſiſtat maieſtati tue. Cuncta noſti ⁊ ſcis. qꝛ non ꝓ ſuꝑbia ⁊ ꝯtumelia ⁊ aliqua gl̓e cupiditate fecerim hoc. Heſter. xiij. Secundo deus eſt vbiqꝫ ꝑ p̄ſentiā. Rex licꝫ ꝑ potentiam ſit in toto ſuo regno. nō tn̄ vbiqꝫ ꝑ preſentiā. qꝛ non omīa videt nec ei ſunt oīa p̄ſentiaīmo oportet eū inueſtigare ꝑ cōmiſſarias lr̄as.ꝓceſſus ⁊ hmōi. Sed deus ſicut eſt vbiqꝫ ꝑ potentiam. ita eſt vbiqꝫ ꝑ p̄ſentiā. qꝛ omīa ſunt p̄ſentia ſue ſcīe ⁊ omnia ſcit. Omīa nuda ⁊ aperta ſunt ocul̓ eius. Ad Heb̓. iiij. Tertio deus eſtvbiqꝫ ꝑ eſſentiam. qꝛ celuꝫ ⁊ terra ⁊ quelibꝫ creatura exiſtēs eſt plena ſua deitate. quemadmodum videmus ꝙ in meridie aer eſt plenus clartate ſol̓. Ita q̄libet creatura eſt plena diuīa eſſētia. Nunqͥd nō celū ⁊ terra ego impleo ait dn̄sHiere. xxiij. Sicut em̄ aīa hoīs implet totū hominē ⁊ quālibet eius ꝑtem. ita diuina eſſentia īplet totū mundū ⁊ quālibet eius ꝑtem. Sed ſic̄

cſet eē. g¶Unica quinta poſt Trinitatis

aīa oſtendit in capite ſuo potētias ꝟtutes ⁊ perfectōes. Ita deus qͥ licꝫ ita bn̄ ſit in terra ſicut īcelo. tn̄ in celo on̄dit ſuaꝫ eſſentiā beatꝭ facie adfaciē. Si gͦ aliqͥs eſt peccator peccatū non tollitqͥn ſit dei creatura. ⁊ iō in eo eſt deꝰ ꝑ potentiaꝫeſſentiā ⁊ pn̄tiam. ẜꝫ nō eſt in eo ꝑ gr̄am habitualem. Eſt gͦ deus in creatura pͥmo mō eſſendi .ſ.ꝑ potentiā eſſentiā ⁊ pn̄tiam. ẜꝫ nō ꝑ gr̄am habitualem. ꝓpter hͦ dixit moyſes iudeis pctōribꝰ.nolite aſcendere. non em̄ eſt deus vobiſcum necorruatis coram inimicis vr̄is. Nūe. xiiij. Nonintelligebat ꝙ nō eſſet cum eis deus ꝑ potētiaꝫeſſentiam ⁊ p̄ſentiā. ſed intelligebat ꝙ non eratcū eis ꝑ gr̄am habitualem. Io ꝑ Salomonemdixit. Conge eſt deus ab impijs. Prouerb̓. xvPōt gͦ dicere peccator oratiōꝫ thematis. Exi ame dn̄e .ſ. ꝑ effectū gr̄e habitual̓. De iſto exitudicit dauid in psͣ. Exurgat deus deus nr̄ deusſaluos faciendi ⁊ dn̄i dn̄i exitus mortis. Notadeus nr̄ .ſ. ꝑ incarnatōnem. Gen̄. xxxvij. Caroem̄ ⁊ frater nr̄ eſt. Iō dicit̉ deus ſaluos faciet.qꝛ an̄ incarnatōeꝫ nullum hoīem ſaluum fecit.ſolum aūt ſaluos fecit angelos. Hoīes qͣꝫtūcunqꝫ ſanctos mittebat ad infernū .ſ. ad lymbū patruꝫ. Ioh̓es em̄ de quo xp̄s dixit. Inter natosmulierū ⁊cͣ. ad limbū deſcendit. Sed exquo eſtdeꝰ nr̄ ⁊ ꝑ incarnatōꝫ ſaluat hoīes. Scd̓o dicit̉dn̄i dn̄i. Rō qꝛ duplici iure xp̄s eſt dn̄s noſter.ſcꝫ creatione ⁊ redemptōe. Creatōe qꝛ ſicut aliqͥs de ſuo ꝓprio facit domum vel faciēs domūdicit̉ dn̄s. Ita deus de ſuo ꝓprio .ſ. potētia ſuacreauit omnia. ideo dn̄s eſt. Ecce pͥmū domini.Scd̓o eſt redēptor. qꝛ ſicut ille qͥ emit captiuosdicit̉ dn̄s eorū. ita xp̄s emit nos p̄cioſo ſanguine ſuo. Ecce ſcd̓m dn̄i. Tertio exitus mortis .i.peccati mortalis. qꝛ .ſ. deus exit ab homīe ꝑ effectum gratie habitualis hoc eſt oꝑatur meritorie. cum ꝑ deum iuſtificat̉ a morte culpe peccator ⁊ reſuſcitat̉. al̓s em̄ eſſet mortuus ⁊ non faciens fructum meritoriū. qꝛ ſine me .i. gr̄a dei nihil poteſtis facere .ſ. meritorie. Ioh̓. xv. Dubiuꝫ ſi diceret̉ ab aliquo. Ergo exquo ſū in peccato mortali dimittam opera bona. quia nō ſūtmihi meritoria. Reſpondeo ꝙ non. īmo tūc ſūtmagis neceſſaria. Ratio quia ꝑſona talis eſt ininfinitis ꝑiculis corꝑis anime ⁊ bonorū. qꝛ mirum eſt quomō diabolus non ſtatim deſtruit totum ⁊cͣ. Ideo bona non ſunt dimittenda. ſꝫ mutiplicanda. quia valent ad omnia alia preter adgloriam. Ꝙ ſic intelligitur quādo anima venitad portam ꝑadiſi vt recipiat ſalarium. chriſtuſdat ſibi premium de factis in gratia ſolum. Sianima vellet dicere domīe ⁊ de tali oꝑe quodego feci in peccato nihil dabitis michi? Rn̄detxp̄s. Nō recipio in compotū. qꝛ iam ſatiſfeci tibi ꝓ ill̓ in alio mūdo in qͦ dedi tibi vitā ⁊ cuſtodiui te a diabolo dedi tibi ꝯtritōꝫ ⁊cͣ. ꝟbi gr̄a d̓