Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſtinebant vſuras ⁊ fraudes. ſed xp̄s euertit ⁊ p̄cepit ꝙ ex mutuo nihil recipiat̉. Accēdit lucernam .ſ. ꝑ incarnatōnem ⁊ euertit domū .ſ. ꝑ predicatōnem. ⁊ querit diligent̓ in terra ꝑ mortemaut in inferno. ⁊ venit in domū in aſcenſione. etvocauit vicinos .i. ordines angelorū. archangelorū. pͥncipatuū. dn̄ationum. ꝟtutum thronoꝝpoteſtatuū cherubin atqꝫ ſeraphī. ⁊ dixit iſtisvicinis. Cōgratulamī mihi. qꝛ inueni dragmāquam ꝑdideram ⁊cͣ. Dn̄ica qͣrta Sermo pͥmus de euangelio.Stōte miſericordes ſicut pater veſter miſericors eſt.Lu. .vj. hoc p̄ſens euangeliū hodiernum eſt p̄dicatōnis ꝟbum ⁊ doctrina xp̄i inquo oſtendit ſingularit̓ ſex ꝟtutes nobis neceſſarias. Prima eſt miſericordia ꝓximalis. Secūda amicicia fraternalis. Tertia patientia ꝟtualis. Quarta confidentia ſuꝑnalis. Quinta ſapientia diuinal̓. Sexta ꝓuidentia naturalis.In his ſex ꝟtutibus vel doctrinis ſtat totū euāgeliuꝫ hodiernū. De pͥma aūt loquit̉ thema dicens. Eſtote miẜicordes ſicut pat̓ veſter miſericors eſt. q. d. recipiatis exemplū ⁊ doctrinama pr̄e veſtro celeſti. Quia boni filij debēt eſſe ſimiles bonis parentibꝰ in bonis oꝑbus. Idemdixit xp̄s iudeis. Si filij abrae eſtis oꝑa abraefacite. Ioh̓. viij. Dico pͥmo ꝙ dn̄s ieſus xp̄usin ſancto euangelio hodierno oſtendit vnā virtutem q̄ d̓r miẜicordia ꝓximal̓. de qͣ dicit themain pͥncipio euangelij. Eſtote miſericordes ſicutpa. ve. ii. eſt. Miſcd̓ia dei erga nos eſt ita magna ⁊ copioſa ꝙ qͥcqͥd fecit qͥcqͥd hꝫ. qͥcqͥd eſt incelo ⁊ in terra ⁊ in elementis oīa dat nobis liberaliter etiam ſeip̄m. Primo dat nobis terrā adhabitandū. qꝛ in aqua nō poſſemus viuere velin aere vt volucres. Dauid. Terrā aūt dedit filijs hominū. ⁊ non dedit illam vacuā. ſed plenāarboribus ⁊ plantis aīmalibus. fontibꝰ. torrentibus. montibus ⁊cͣ. Et totū dedit nobis. qꝛ ꝓſe nihil eorū indiget. Scd̓o dedit nobis aquaꝫad nauigandū. piſcandū. mundandū. Tertiodedit nob̓ aerem ad reſpirandū. qꝛ al̓s non poſſemus viuere Itē dedit nob̓ volucres ad ẜuitiuꝫ noſtrū. Iteꝫ dedit nob̓ nubes in refrigeriūſol̓ ⁊ pluuie. Quarto dedit nob̓ ignē ad calefaciendū ⁊ ad p̄parandū cibaria. ſolē ad illuminandū. calefaciendū ⁊ fructificandū. Idem deluna ⁊ planetis oēs influūt. Quinto dat nob̓celū empirreū. dicet em̄ in iudicio vniu̓ſali bonis. Venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete paratuꝫvob̓ regnū a ꝯſtitutōe md̓i. Mat. .xxv. Itē datnob̓ angelos in cuſtodiā. Item dat nob̓ ſemet-

ip̄m. Prio dedit aīam ſuā in redemptōꝫ nr̄aruꝫaīaꝝ. Dat nob̓ corpus in hoſtia ꝯſecrata ad cōmunicandū. Item dat nob̓ diuinitatē ī obiectūbeatificatōnis. Nōne videt̉ gͦ vobis ſi eſt magͣmiſcd̓ia eius erga nos? Nunqͥd diceret̉ multuꝫmiẜicors dn̄s rex vel papa qͥ omnia ſua daret.ita facit deus. Ideo apl̓s. Deus qͥ p̄ſtat. id eſt.dat vob̓ omīa ad fruendū .i. vtendum bn̄ agerediuites fieri in bonis oꝑbus. j. ad Thimo .vj.Cum gͦ deceat filios bonum pr̄em imitari. ꝓpt̓hͦ dicit xp̄us nobis qͥ in baptiſmo facti ſumus filij dei. Eſtote miẜicordes ſicut pa. ve. miſe. eſt.Si nō damus totū adminus faciamus partemindigentibus de bonis tam ſpūalibus qͣꝫ tꝑalibus. Verbi gratia ſi habetis magnā ſcientiamdetis ꝑtem ignorāti ſibi oſtendēdo qͣlit̓ ſe debꝫregere. Idē de deuotōe ad indeuotū. ⁊ de cōſilio ad dubitantē. ⁊ ſic de alijs. Idē de bonis tēporalibꝰ. ſi habetis panē. vinū. domū. pecunias. veſtes. diuidatis cū pauꝑibus xp̄i. ⁊ tūc eritis ſil̓es pr̄i vr̄o. Id̓o dicit ſcriptura. Eſtote benigni inuicem miẜicordes donantes inuicē ſibiſicut ⁊ deꝰ in xp̄o donauit vob̓. Eſtote imitatores dei ſic̄ filij dei cariſſimi. ⁊ ambulate ī dilectionę ſicut ⁊ ip̄e dilexit vos. Ad Ephe. iiij. et. v. Nota hic de vſurarijs qͥ nolunt dare nec mutuare niſi ad vſuram. Non ſunt filij dei. qꝛ nonaſſimilant̉ pr̄i ⁊cͣ. Secūdo oſtendit̉ in euangelio hodierno ſcd̓a ꝟtus que eſt amicicia frat̓nalis que in hoc conſiſtit ne vnus loquat̉ malede alio ip̄m diffamando. vel peccatuꝫ eiꝰ occultum publicando cum dicit̉. Nolite iudicare etnon iudicabimini ⁊cͣ. Iſta ꝟba non dicunt̉ iudicibus nec domīs. quia ip̄i debēt ⁊ tenent̉ iudicare ⁊ ꝯdemnare iuridice. Sed loquit̉ generaliter ne ad inuicem faciamus iudicia temerariaſcꝫ facta vel dicta aliorū in ſiniſtram partem interp̄tando. Verbi gratia. Si audis aliquid qd̓poſſit tam in bonum vel in malū interp̄tari. ſꝑeſt interp̄tandū in bonū. Item ſi videtis mulierem loquentē cum clerico pōt interp̄tari ī bonū⁊ malū. Iō in bonū eſt interp̄tandū. xj. q. iij. abſit. in glo. Sed ſunt q̄dam ita mala de ſe qd̓ nōpoſſunt in bonū interp̄tari. vt homicidiuꝫ. furtum. falſum iuramentū. iſta poſſumꝰ iudicare ⁊condemnare. qꝛ de peccatis notorijs poſſumusiudicare ⁊ ꝯdēnare. Un̄ dicit xp̄s. A fructibuseorū cognoſcetis eos. Mat. vij. Sꝫ cauete a iudicijs ſecretis ⁊ incertꝭ. qꝛ regalia dei pr̄is ē dehis iudicare ⁊ ꝯdēnare Nota in vitaſpatrumde fratre iudicante fornicantē ſecrete. cui angelus dixit volēs ip̄m corrige̓. qͥs peccat plus quifacit ꝯͣ caſtitatē vel ꝯͣ charitatē? Rn̄dit ꝙ ille qͥfacit ꝯͣ charitatem. ⁊ bn̄. Iō dixit ille. plus peccas tu qͣꝫ ille. Noͣ etiam de ſancto pr̄e deſpiciēte ⁊ iudicante comedentem in die ieiunij. Ideoapl̓us. Nolite an̄ tempus iudi care. quo ad vſqꝫ