Dominica ſecunda poſt trinitatis

peccatū cum cōſummatū fuerit ⁊cͣ. Hic poteſtꝭcognoſcere quomō ſunt multi mali confeſſi. qꝛnon confitent̉ de malis cogitatiōibus. Maxīemulieres que exquo non fecerūt opus non credunt ſe peccaſſe cogitādo loquēdo ⁊ deſiderādo ⁊ ꝯſentiendo in volūtate. tales in conſpectudei iam reputant̉ putane. Multe ꝑſone reputant̉ bone ⁊ honeſte in cōſpectu hoīm que apd̓deum ſunt male ⁊ inhoneſte. Dicunt multi homines. corpus meum nūqͣꝫ cognouit niſi vxorēmeam. Sed videamus ſi aīma veſtra nunqͣꝫ cogitauit deſiderauit vel concupiuit. ita pat̓ multotiens. Modo dicit xp̄us. Omīs qui videritmulierem ad concupiſcendum eā. iam mechateſt eam in corde. Matth̓. v. Et ꝑ oppoſitum devxore cōcupiſcente virū alium. Dico ꝙ iſtammortem ſpūalem debemus fugere ⁊ citiꝰ debemus ſuſtinere omne ꝑiculum etiam morteꝫ corꝑalem anteqͣꝫ peccare. De hͦ dabo vobis exemplum ⁊ modum fugiendi. Cum iudei eſſent captiui in babilonia. ibi erat q̄dam mulier nobiliſpulchra in corꝑe. pulchrior in anima. Optimaſocietas eſt pulchritudo corꝑis ⁊ anime. quiaſicut laterna de criſtallo eſſet pulchrior cum lumine qͣꝫ ſine lumine. ita ⁊cͣ. Aīma cuꝫ gratia deieſt ſicut lucerna accenſa in laterna corꝑis. Noͣbreuit̓ hiſtoriam de Suſanna. vt habet̉ Dan̄.xiij. qn̄ Suſanna dixit requirentibus eā de peccato. Si hoc egero mors. ſuple aīme michi eſt.ſi aūt non egero non effugiam manus vr̄as. ſedmelius eſt mihi incidere abſqꝫ oꝑe in manꝰ veſtras qͣꝫ peccare in cōſpectu domī. Daniel̓. xiijEt ne illi ſubito irruerēt in eā. exclamauit vocemagna ſuſanna. Dicat̉ contra ml̓eres q̄ noluntclamare dicendo. cōfundam eū ⁊ me. Alia dixit ⁊ quomō clamareꝫ cū fuiſſet obſcura nox. Ecce qualis excuſatio. Ideꝫ de religioſa grauidacū redargueret̉ a p̄lata ſua quare nō clamauit:Reſpondit ne frangerem ſilentiū. qꝛ erat poſtcompletoriū. Patet quō illa ſancta mulier Suſanna oſtendit modum fugiendi mortem ſpūalem. multo melius eſſet ſuſtinere mortem corꝑalem qͣꝫ peccare. Ideo dicit ſcriptura Quaſi a facie colubri fuge peccatū. dentes leonis denteseius interficientes aīas hominū. Eccī. xxj. Dētes peccati ſunt cogitatōnes male. deſideria. ethmōi. Dico ſecūdo ꝙ ex defectu dilectōis venit mors corꝑalis. Quia ſtatutum eſt homībꝰſemel mori. Ad Heb̓. ix. Ita mors ſecunda venit ex pͥma. qꝛ niſi fuiſſꝫ mors anime ex peccatonō fuiſſet mors corꝑis. īmo poſtqͣꝫ gētes diu vtxiſſent in ꝑadiſo terreſtri dixiſſꝫ deꝰ Michaelivt collocaret eos in ꝑadiſo celeſti ⁊ ſine morte ⁊ſine dolore fuiſſent in ꝑadiſo celeſti collocati.Sed ex morte aīme ſecuta eſt mors corꝑis. hocdixit deus ade quādo dedit ſibi licentiaꝫ come-

dendi de omnibus fructibus niſi de ligno ſcientie boni ⁊ mali. hoc fecit deus vt Adam cognoſceret dn̄m ſupra ſe. qꝛ al̓s cecidiſſet in maioripeccato non cognoſcendo ſupra ſe dominū. dixit ſibi deus. In quocūqꝫ die comederis ex eomorte morieris. Gen̄. ij. Nota morte .ſ. aīe morieris etiam morte corꝑis. Sed hic eſt argumentum quomō eſt verū ꝙ Adam illa die fu̓it mortuus cum tamē poſt vixit nongentꝭ triginta annis. vt patet Gen̄. v. Reſponſio ꝙ dictuꝫ eſt ꝓpter neceſſitatem moriendi. ⁊ cōtinuum decurſum ad mortem. dixit em̄ morte morieris. ⁊ nōdixit mortuus eris. quia aliud eſt mori. ⁊ aliudeſt eſſe mortuum. Sicut lapis cadēs de alto qn̄deſcendit dicit̉. lapis cadit. quādo iam eſt ī terra lapis cecidit. qꝛ aliud eſt lapidem cadere. aliud eſt lapidem cecidiſſe. Ita adam anteqͣꝫ peccaſſet erat in loco alto in iuſticia originali ⁊ poterat nō mori. Sed poſt peccatū incepit caderevt lapis ꝓpter neceſſitatem moriēdi. Nota adhoc ꝑabolam de illo ſancto Barlaam qͥ volensinducere vnum regē ad contemptū mūdi. dixitſibi ꝙ qͥdam viator ibat ꝑ quendam altiſſimuꝫmontem. ⁊ quia via erat ſtricta ad flatum vēticecidit ⁊ tenuit ſe ad quandam arborem ⁊ viditꝙ vna ratta alba incepit rodere radicem arboris. ⁊ illa ceſſante venit alia nigra ⁊ econuerſo.De tali ergo qui nō habet aliū modum euadendi dici poteſt ille morit̉. Ita de gene hūano qd̓exaltatum fuit multis donis in adaꝫ. ſed ad flatum venti temptatōnis cecidit ⁊ tenuit ſe ad arborem vite temꝑalis. Ratta alba eſt dies. q̄ devita noſtra rodit qualibet die duodecim horas⁊ ratta nigra nox que etiam rodit alias duodecim horas. Ex neceſſitate ergo habemus mori.debemus iam nos mortuos reputare. Iō apoſtolus. Corpus qͥdem mortuum eſt. ſuꝑ. ex neceſſitate moriendi. ſpūs ꝟo viuit ꝓpter iuſtificatōnem. Ad Roma. viij. Dico ꝙ iſtam mortēdebemus ꝓuidere. quia iſtam non poſſumꝰ fugere. qꝛ non poſſumus ad vitam innocētie redire. ſed ꝓ temꝑe ꝓuidere ⁊ ſe p̄parare. Nūquidſcis tu quam vitam tenes. Si bonam ⁊ ſanctaꝫꝑſeuera. Si malam. recede ab illa ⁊ cōfitere. recede a mala ſocietate. reſtitue ꝑ te inimicis ⁊ noli expectare diem mortis. quia neſcis ſi ſubitovel mutus morierꝭ. ⁊ tunc difficile eſt cōteri necpoteris reſtituere ꝓpter dolores mortis. Ideodicit ſcriptura. Non demoreris in errore īpioꝝante mortem cōfitere. A mortuo quaſi nihil ꝑitconfeſſio. confiteberis viuens viuus ⁊ ſanꝰ confiteberis ⁊ laudabis deū. ⁊ gloriaberis in miſęratōnibus eius. Eccī. xvij. Nota error impioꝝeſt aliquorū dicentiū quādo ero ſenex ego faciāpenitentiam. Aliorū qͥ dicunt non reſtituam invita mea. ſed dimittam in teſtamēto ⁊cͣ. Alioꝝ