Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

⁊ voce homīs. Septimū mirabile eſt ꝙ hoſtiadiuidit̉ ⁊ corpus nō lacerat̉. ſed manet in qualibet ꝑte integruꝫ. Exemplū in ſpeculo. in quoimago exiſtens ad diuiſionem ſpeculi non diuiditur. ſed in qualibet ꝑte reſeruat̉. Octauummirabile eſt cum ſit ita magnum quomō poſſetin tam parua hoſtia cōtineri. Exemplū de monte cū ſit ita magnus in parua pupilla oculi p̄ſentatur Nonū mirabile eſt. qꝛ ibi ſunt accidētiaſine ſubiecto ⁊cͣ. Ita exhortor vos omēs vt digne ſumatis illud venerabile ſacramentū. Dn̄ica pͥma poſt Trinitatis. Sermo pͥmus.Abēt moyſen etꝓphetas audiant illos. Habet̉ verbum iſtud textualit̓ Lu. xvj. Et officiatur in euāgelio hodierno. Sermo erit de ſancto euangelio. ⁊ habebimus multas bonas doctrinas ⁊ ſpeculatiōes intellectuales. ⁊ bonas īſtructōnes morales. Sed pͥus p̄ſentemus virgini Marie iocale quod ip̄a valde diligit .ſ. Auemaria ⁊cͣ. Sanctum euangeliū hodiernū declarat nobis quatuor multū neceſſaria ad ſciēdumꝓ noſtro auiſamento. ſcꝫ.Mundanalis conuerſatio.Diuinalis retributio.Infernalis diſpoſitioScripturalis confirmatio.Iſta autem quattuor ſunt valde neceſſaria adſciendū. Primo mundanalis cōuerſatio vt ipſam ſpernemus. Secūdo diuinalis retributiovt ip̄am ſperemus vel deſideremus. Tertio infernalis diſpoſitio vt ip̄am vitemus. Quartoſcripturalis cōfirmatio. vt ꝑ ip̄am nos reformemus. De quarto aūt vbi xp̄s confirmat ſcripturas ſanctas dicit thema. Habent moyſen ⁊ prophetas audiant illos ⁊c̄. Dico pͥmo ꝙ in ſancto euangelio declarat̉ nobis mundanalis con?na cōuerſatio: Dico ꝙ de ſeip̄is nimis carnaliporis querere. ⁊ nō curare de neceſſitatibꝰ ꝓxi ꝯmi. Ecce quomō oſtendit̉ in pͥncipio euangelij ꝯcum dicit̉. Homo qͥdam erat diues ⁊cͣ. vſqꝫ canes veniebant ⁊ lingebant vlcera eius. Ueſtiebatur ad carnem de byſſo. Biſſus enim eſt telamultū delicata. deſuꝑ aūt induebat̉ de purpura ⁊ de auro pulcherrīo. Comedebat quotidieſplendide de multiplici cibo nunqͣꝫ ieiunabat.de pauperibꝰ non curabat. Erat mendicus quidam nomīe lazarus ⁊cͣ. Ecce cōuerſatio mūdanalis cōtra quam dicit ſcriptura. Nemo quodſuum eſt querat. ſupple tantū. ſed alterius. pͥmaad Chorꝭ. x. Sed notāda ſunt hic duo ſecretade qͥbus pauci ſe auiſant. Quādo xp̄us loquit̉de diuite non nomīat ip̄m. ſed dicit. Hō qͥdamerat diues. quando aūt loquit̉ de pauꝑe nomi

nat ip̄m dicens. Erat qͥdam mendicus noīe lazarus. Quare hoc? certuꝫ eſt ꝙ diues habebatnomen. ⁊ xp̄us non nominādo eum dicit. Hō qͥdam. ac ſi nō ſciret nomen eius. quod tamē ſciebat bene. maxime quia vos videtis ꝙ diuitesſunt famoſi ⁊ valde nominati. Si em̄ queriturvbi morat̉ talis diues. omēs ſciūt eum. Secusde pauꝑibus homībus. diuites vero faciūt tm̄bene vel male qd̓ faciūt ſe cognoſcere ⁊ nomīare. Ideo dauid loquens de diuitibꝰ dicit. Tab̓nacula eorū in ꝓgenie ⁊ ꝓgenie. vocauerūt nomina ſua in terris ſed nō in celis. psͣ. xlviij. Cūergo diues iſte eſſet famoſus. quia xp̄us nō nominat eum ſicut ⁊ pauperē. Pro reſpōſiōe ſciēdum ꝙ qͣꝫdiu ꝑſona ꝑ bonam vitam eſt in gratia diuina nomen eius eſt ſcriptū in celo ⁊ in cathedra que ſibi correſpondet ẜm p̄ſentem iuſticiam. vt dicūt ſancti doctores. Autoritas chriſti dicentis illis qui erant in gratia. Gaudete ⁊exultate quia nomina veſtra ſcripta ſunt in cel̓.Luce. x. Scripta ſunt in celis. id eſt in cathedrꝭceleſtibus. Per opoſitū ꝑſona que peccat ⁊ tenet malam vitā viuit in peccatis vel ſuꝑbie pōpe. ⁊ ſic de alijs. radit̉ nomen eius de celo. nonde libro p̄deſtinatōnis diuine. quia in illo nullꝰſcribit̉ de nouo nec radit̉. ſed radit̉ de hoc ẜmp̄ſentem iuſticiā. Ideo quando moyſes orabatad dominuꝫ ꝓ peccato populi de vitulo aureodixit. Obſecro domīe peccauit ppl̓us iſte peccatum magnuꝫ. fecerūtqꝫ ſibi deos aureos dimitte eis hanc noxam. aut ſi non facis. dele me delibro quem ſcripſiſti. Exodi. xxxij. Cui reſpondit dominꝰ. Qui peccauerit mihi delebo eū delibro meo. ibidem. Item dauid de peccatoribꝰloquens dicebat. Deleant̉ de libro viuentium.⁊ cū iuſtis nō ſcribant̉. psͣ. lxviij. Et ſcribit̉ nomen eorū in inferno. O qualis confuſio ⁊ verecundia eſt eis. ac ſi papa haberet nomē alicuiuſuerſatio .ſ. vt ip̄am ſpernemus. Que eſt muda­ ſimplicis ſacerdotis in rotulo. vt ꝓmoueat ipſum ad epiſcopatū vel cardinalatū. ⁊ ꝓpt̓ pecter curare in vanitatibus veſtiū. ⁊ delicias cor­ 2º. catum ſuum papa deleret nomen ſuū ⁊ ſcriberetur inter ſimplices ſcholares. Uel ſi rex haberet nomen alicuius veſtrū ſcriptum vt faciat eūbaronem. comitē vel ducem. ⁊ ꝓpter culpā veſtram rex deleret nomen veſtrū. ⁊ ip̄m ſcriberetinter nomina raptorū. Maior confuſio ⁊ verecundia eſt incomꝑabiliter quādo delet̉ nomende libro dei. ⁊ ſcribit̉ in carceribus inferni. Autoritas Hiere. xvij. Domīe omnes qͥ te derelinquunt .ſ. peccando confundant̉ recedentes a tein terra ſcribantur .ſ. in illa. de qua Iob. x. d̓r.Terra miſerie ⁊ tenebrarum ⁊cͣ. Quia gͦ iſte diues de quo loquit̉ euāgeliū erat peccator ⁊ male vite. xp̄us non inuenit nomen ſuū in libro p̄deſtinatōnis. Ideo noluit xp̄s ip̄m ore ſuo nomīare. Ꝙ iſta ſit ratio ptꝫ ꝑ dauid in ꝑſona deidicentem de diuitibus. Non cōgregabo cōuenMm