Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIII

Sermo

Ita corpus xp̄i habet ſatiare ſpūaliter aīmas.⁊ hoc vobis ſic declaro. Nam res dicit̉ ſatiataquando ſic eſt plena ꝙ non plus tenere poteſt.Anima autē noſtra tante capacitatis eſt in deſiderio ꝙ nulla creatura poteſt eam ſatiare ⁊ implere niſi ſolus deus. ⁊ hoc ſatis apparet. Namſi homo haberet decē libras deſideraret habere centū. ⁊ tandem totum mundū. ſicut patꝫ deAlexandro rege. Sed deus ſolus eſt ille qͥ poteſt deſideriū noſtrum implere. quia in ſe continet omēs ꝑfectōnes exiſtentes ⁊ poſſibl̓es. Ethoc eſt quod dicit Auguſtinꝰ. Animā dei capacem ſolus deus adimplere poteſt. Et pſalmiſtadicit. Animā eſurientem ſatiauit bonis. Sed īhoc ſacramēto cōtinet̉ verus deus. quia in hoſtia cōſecrata continet̉ verus deus. qui creauitcelum ⁊ terrā. ⁊ ideo illud ſacramentuꝫ meritopoteſt animā ſatiare. Vnde Dauid in Psͣ. Exadipe frumēti ſatiat te Secundū in hoc ſacramento eſt ſua ꝟtus ⁊ poteſtaſ. quia viuus. Ubiſciendum ꝙ iſte panis ſpūalis dicit̉ viuꝰ. quiadat vitam digne ſumentibus. ⁊ conẜuat ipſosin vita. ⁊ non ſolum dat vitam ſpūalem que eſtin p̄ſenti ꝑ gratiam. ſed etiā dat vitam eternamque erit in futuro ꝑ gloriam. Unde dicit̉ in euāgelio. Qui manducat hunc panem viuet ī eternum. Iohan. vj. Et in hoc oſtendit̉ huiꝰ ſacramenti magna virtus ⁊ poteſtas. Nam maiꝰ qd̓poteſt eſſe in hoc mundo eſt vita. Sed triplex ēvita .ſ. corporalis. ſpūalis ⁊ eterna Prima eſtbōa. ſecūda melior. tertia optima. In hoc ergoꝙ iſte panis dat vitam p̄cipue ſpūalem ⁊ eternam eius magna virtus oſtenditur. Sed eſt aduertendum ꝙ iſte cibus non dat vitam nec conẜuat niſi ſit bona diſpoſitio ex parte recipiētis.Ad quam diſpoſitōnem habendam tria requiruntur in recipiente. Primum ꝙ recipiat eum cuꝫ magna puritate ⁊ innocentia. Secundū ꝙ recipiat eum cum magna charitate et beniuolentia. Tertium ꝙ recipiat eum cum magna firmitate ⁊ patientia.Unde ſciendū ꝙ non eſt cōueniens ꝙ res p̄cioſa ⁊ nobilis in loco immundo ponat̉. Iſte autēcibus ſpūalis eſt res p̄cioſa. quia eſt verꝰ deus⁊ eſt res mundiſſima. quia eſt ſpeculuꝫ ſine macula dei maieſtatis. Ideo vas ⁊ cor in quo debet recipi debet eſſe mundiſſimuꝫ. quia in maliuolam animā non intrabit ſapiētia. Sapien. j.In cuius ſignū anteqͣꝫ chriſtus in cena corpusſuum daret diſcipul̓ lauit pedes eorū. vt ſacerdos ante conſecratōnem lauat ſibi digitos. adoſtendendū ꝙ illi qui in hoc ſacramēto conficere vel reciꝑe volunt debent eſſe mūdi ab oī peccato. non ſolū mortali ſed etiā veniali. quantuꝫeſt poſſibile. quia licet peccata venialia nō ſint

nec efficiant̉ peccata mortalia. tamē homo cauere debet ſibi quātū poteſt. quia ſunt vie ad mortalia. quia cōſenſus ad venialia cito tranſit admortalia. Et ponit̉ exemplū. quia ſunt quedaꝫaīalia que habēt venas latas. ⁊ talia ſi venenātur cito moriunt̉. quia venenum ꝑ venas latascito tranſit ad cor. Sed alia ſunt que habent venas ſtrictas. ⁊ iſta nō ſic cito moriūt̉ ex venenoApplica ad ꝓpoſitum ⁊cͣ. De iſta aūt puritatehabemus figurā in Ioſeph. qͥ mortuo xp̄o accepit eius corpus ⁊ inuoluit in panno mundo. etpoſuit in monumēto nouo. ⁊ vnxit mirra ⁊ aloes. Ioſeph interp̄tat̉ ſaluator. ⁊ ſignificat quēlibet religioſum qͥ ordinē intrauit vt ſaluet animam ſuā. Iſte ergo ſi vult cōficere vel reciperecorpus xp̄i debet ip̄m ponere in monumēto nouo .ſ. corde puro. ⁊ inuoluere pannis mundis.id eſt cogitatōnibus ſanctis. ⁊ vngere cū mirra⁊ aloēs. id eſt reciꝑe cum cordis dolore ⁊ amaritudine. quod ſignificat̉ ꝑ mirram que eſt amara. ⁊ aloēs .i. cum cordis deuotōe. ⁊ ſe indignuꝫreputare ad tale ſacramentū ſumendū. qꝛ verenullus dignus eſt. Unde vere pōt dicere illud.qd̓ dixit Centurio. Dn̄e non ſum dignus vt intres ſub tectum meū. Matth̓. viij. Nec mirumqꝛ legit̉ de Iohanne baptiſta qͥ erat ī vtero ſāctificatus ⁊ in heremo diu cōuerſatus. ⁊ a xp̄ovocatus. ⁊ xp̄s venit ad eū. et ab eo baptiſatuseſt. ⁊ tn̄ dicit euangeliſta ꝙ Ioh̓es nō audebattangere ſanctū dei ꝟticem. ſed clamabat cū tremore. Sanctifica me ſaluator. Si gͦ Ioh̓es nonreputabat ſe dignum tangere ꝟticem xp̄i cū eſſet tal̓ ⁊ tantus. qͣꝫtomagis nos qͥ ſumus in comꝑatiōe ip̄ius magis peccatores. nos indignosreputare debemus. non tm̄ ad tangendū verticem. ſed ad recipiendū eū integre. Beatꝰ etiamMarcus amputauit ſibi pollicē ne ꝓmoueret̉ad ſacerdotiū. qꝛ ſe īdignū reputabat. Si gͦ aliqͦs ſentit aliquā immundiciā peccati in ſe debetauferre. ⁊ ſic accedere poterit. Autoritas. Aufer rubiginē de argento. ⁊ egrediet̉ vas puriſſimum. Prouer. xxv. Per argentū intelligit̉ aīamunda ⁊ clara. ꝑ rubiginem intelligit̉ peccatūAufer gͦ rubiginem de aīa. ⁊ ſic egredietur vaspuriſſimū .i. aptum ad corpus xp̄i recipienduꝫScd̓o requirit̉ ꝙ recipiat eum cū magna caritate ⁊ beniuolentia .i. cū magna dilectōne dei ⁊ꝓximi. al̓s non ꝯfert vitā nec ꝯfortat. ⁊ hoc ſicoſtēdēdo. Nam qͣꝫtūcūqꝫ panis material̓ ſumeretur nihilominꝰ vitā nō daret nec conẜuaret.niſi in corꝑe eſſet calor natural̓ digerēs. Ita eſtin ꝓpoſito. niſi charitas in corde ſit q̄ intelligit̉ꝑ ignem ⁊ calorē q̄ hꝫ calefacere aīam. Un̄ ſumme cauere debet ne cū ira vel odio vl̓ alio pctōmortali corpus xp̄i ſumat. qꝛ grauiſſime peccat⁊ magnā penam incurrit. qꝛ mortem corꝑalemnonnūqͣꝫ incurrit. ſicut multotiens legitur. Et