¶ In feſto corporis chriſti

philoſophie. Verūtamē ꝓ conſolatōe vr̄a oſtēdam vob̓ ſimilitudinem ad oculū de imagīe veſtra qͣꝫtūcūqꝫ ſitis magnꝰ que tota recipit̉ ī ſpeculo. ⁊ ſi eſſent centū mille ⁊ vltra ſpecula corāvob̓ in oībus eſſet imago vr̄a. ⁊ ſi frangatꝭ ſpeculum. tn̄ non frangit̉ imago. īmo in vnaqͣqꝫ ꝑticula eius manet integra. Et nunqͥd deus patpoterit tm̄ de imagine ſua que eſt xp̄s. Xp̄s eſtimago inuiſibil̓ dei. ij. Chorꝭ. iiij. et Collo. j. hoſtia eſt ſpeculū. Diceret aliqͥs nō eſt ſil̓e de imagine in ſpeculo que non eſt corꝑalis. ⁊ de xp̄o īhoſtia qͥ habet verū corpus? Dico ꝙ īmo. qꝛ ſb̓tilius eſt corpus gl̓oſum qͣꝫ imago q̄ modico pāno impedit̉ ne intret ſpeculum. corpus aūt gl̓oſum a nullo pōt impediri. ſubtilius eſt luce. voce ⁊cͣ. etiam imagine. Ideo dictis ꝟbis ſtatī totum corpus eſt in hoſtia tanqͣꝫ imago in ſpecl̓o.Ideo de hoſtia cōſecrata pōt dici. Candor eſtlucis eterne ⁊ ſpeculū ſine macula dei maieſtatꝭ⁊ imago bonitatis illius. Sap̄. vij. Nota cādoreſt lucis eterne qͣꝫtum ad diuinitatem q̄ eſt ibi.Pro quo ſciendū ꝙ vi ꝟborum ſolum eſt ibi .ſ.ſub ſpecie panis corpus xp̄i. ſed ex reali concomitantia eſt etiaꝫ ibi aīma. qꝛ corpus xp̄i eſt ibicorpus viuum qd̓ non eſt ſine anima nec ſine ſāguine. Si in triduo apoſtoli conſecraſſent ſoluꝫfuiſſet ibi corpus xp̄i mortuum quale tunc eratSed mō eſt viuum cū anima ſanguine ſil̓ ⁊ diuinitate. vi ꝟborum ſolū eſt ibi corpus. ſed concomitatiue eſt ibi anima cū excellentijs ⁊ diuinitas cū oībus ꝑfectōnibus. Sicut cū aliqͥs dominus inuitat aliquē magnuꝫ dn̄m vel p̄latumad prandiū. ⁊ ille ſecum duceret ſcutiferos ꝟtute ꝟbi inuitantis ſolum eſt ibi dn̄s ille vel p̄latus. Sed ex concomitātia vel aſſociatōne ſuntetiam ibi ſcutiferi. Ita ſacerdos conſecrādo viꝟborum nō conſecrat niſi corpus xp̄i p̄ciſe. ſecconſequunt̉ ip̄m aīma ſanguis ⁊ diuinitas. Iōcogita quid tu manducas qn̄ cōmunicas. quiade oībus rebus corꝑalibus ibi eſt melior .ſ. corpus xp̄i. de creaturis ſpūalibus excellentior eſtibi .ſ. anima xp̄i. ſuꝑ omnia autē que deus fecitvel faciet vel poteſt facere eſt diuinitas q̄ etiameſt ibi. Ideo dicit autoritas. Candor ē lucꝭ eterne .ſ. qͣꝫtum ad diuinitatem. Ideo hoſtia eſt rotunda ꝙ ſignificat eternitatem dei. ⁊ ſpeculumſine macula qͣꝫtum ad animā. Ideo hoſtia debꝫeē puriſſima ⁊ alba Et imago bonitatis dei qͣꝫtūad corpus ꝑ quod compleuit ſuam bonitate inoꝑe redemptōnis. ¶ Moralit̓ habemus h̓ doctrinaꝫ ꝙ ſi digne volumus cōmunicare habeamus tria .ſ. candorem lucis eterne ꝑ verā credētiam ſine errore ⁊ falſa opinione. Scd̓o ſpeculūſine macula ꝑ caſtitatē. Tertio ꝙ habeamꝰ imaginem bonitatis illius ꝑ firmam amīciciam. qꝛſicut xp̄us noluit reciꝑe vindictam de inimicisſuis. nec vos de veſtris amore ſui. Ideo xp̄us.

Beati pacifici qm̄ filij dei vocabunt̉. Mat. v. jNota pacifici ẜm ethy. .i. pacem faciētes. ⁊ maledictus eſt qͥ pacem impedit. de qͥbus pōt dicidamnati garrifici qm̄ filij diaboli vocabuntur.¶ Quartū ſecretū mirabile eſt ꝑceptio ſenſual̓qꝛ ſenſus corꝑales vident̉ decipi circa euchariſtiam. qꝛ aliud ſentit̉ qͣꝫ credat̉. qꝛ oculus nō videt xp̄m ſed albedinem. nec audit̉ xp̄s nec odoratur. Quare hocc xp̄s bene poſſet facere ꝙ ſic̄imago videt̉ in ſpeculo ꝙ ip̄e videret̉ in hoſtiaſicut a multis ſanctis fuit ibi viſus. Sed hͦ nonvult duplici ratōe. Prima neceſſitatis. Secunda vtilitatis. Neceſſitatis. qꝛ oportꝫ cōmunicare. qꝛ ſicut totū noſtrū malum venit nob̓ ex eſufructus. ita vult deus ꝙ totum bonū veniat nobis ex eſu fructus. de quo dicit̉ virgini Marie.Bn̄dictus fructus ventris tui. Et abomīabileeſſet carnem humanā viſibiliter comedere ⁊ ſāguinem bibere. Sed ſicut medicus cooꝑit pillulam oblata vel hoſtia. ne ꝑſonis delicatis ſitfaſtidioſa. Ita xp̄s medicus noſter cuius caroeſt pillula noſtre ſalutis qꝛ alit̓ non poſſemꝰ ſaluari niſi ꝑ cōmunionem cooꝑit ne videat̉ neqꝫſapor carnis ſentiat̉ ⁊cͣ. Ecce neceſſitas. De h̓ait ꝓpheta Eſa. Te adorabūt .ſ. in hoſtia cōſecrata. teqꝫ dep̄cabunt̉ tm̄ in te eſt deus. et noneſt deus abſte. vere tu es deus abſcōditus deꝰiſrael ſaluator. Eſa. xlv. Nota tm̄ in te deꝰ Iſtadictio excluſiua tm̄ excludit alia ſacramēta in qͥbus nō eſt deus niſi figuratiue. ſolū īiſto ſacramento realiter ⁊ ꝑſonal̓r. De hoc vide ſanctuꝫTho. iij. ꝑte. q. lxxv. ar. j. Nō dicit ſimilitudīarie ſed vere. Caro mea vere eſt cibus ⁊ ſanguismeus vere eſt potus. conſtruit̉ ſic. Cibꝰ ille vere eſt caro mea. ⁊ potus ille vere eſt ſāguis meꝰIoh̓ .vj. Secunda ratio eſt vtilitatis .ſ. nr̄i meriti. articulus de hoc ſacramento eſt valde magni meriti ꝓpter difficultatem ſenſuū qͥ iudicātoppoſitum de hoc quod credimꝰ. Si em̄ creditꝭꝙ hoſtia ſit alba nec grates habetis. qꝛ ad oculum videtis. Sed meritum eſt credere ꝙ ibi ſitxp̄us quem nō videtis. Gregorius. Fides nonhabet meritū vbi humana ratio ꝑhibet experimentum. Sed meritum eſt credere. qꝛ ip̄e dixitꝙ realiter. Ip̄e em̄ non poteſt mentiri nec decipere. Ideo facimus ſibi magnum honorem credendo ſimplicit̓ dicendo. Dn̄e licet intellectusmeus nō capiat hoc miſterium. tamen credo exquo vos dicitis. Ip̄e dicit. Beati qͥ nō viderūt⁊ crediderūt. Ioh̓. xx. Multi ſancti xp̄m viderunt in hoc ſacramēto. ¶ Quintū ſecretū mirabile eſt receptio vſual̓. qꝛ ꝑmittit ⁊ vult a nob̓non ſolū adorari ſed recipi ẜm vſum ⁊ cōſuetudinem eccl̓e. Sacerdotes quolibet die celebrando bn̄ parati ⁊cͣ. Perſone deuote qͦlibet menſeex bono conſilio. Alij aūt ſemel in anno .ſ. in paſca ex p̄cepto. aliter nūqͣꝫ recipiet̉ in celo. Dicūt