Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoII

myſteriū trinitatis ītelligere. Recepit aliū modū ſcꝫ recurrendo ad reuelationes xp̄i. qͥ ſcꝫ inclinauit celos ⁊ eleuauit hoīes. et ad auctoritates biblie. ⁊ ſic ordinauit ſuum librū dicēs cumapl̓o. O altitudo diuiciaꝝ ſapiētie et ſciētie deiqꝫ incōprehēſibilia ſūt iudicia eius ⁊ inueſtigabiles vie eiꝰ. ad Roma. xj. Nota. altitudo diuiciarū dicit̉ ſcientia quā habet hō de trinitatediuicie huiꝰ mūdi non ſunt ꝓprie diuicie. quiaper eūt. ſed ſciētia de ſecretis trinitatis ē altitudo diuiciaꝝ que facit animas diuites in hͦ mundo ꝑ fidē ⁊ in celo ꝑ gl̓iam. dans eis qͥcquid volunt. quicqͥd deſiderant. Sapiētie. id ē. ſapideſcientie. qꝛ magnū ſaporē inuenit auima deuota in cōtemplatione trinitatis ⁊ ſciētie. ⁊ hͦ qͣꝫtūad beatos qui iam vidēt clare ⁊ poſſunt dicereSicut audiuimꝰ ſic vidimus ⁊cͣ. qͣꝫ incōprehenſibilia ſunt ⁊cͣ. Iudiciū ꝓprie eſt ꝯſilij ꝯcluſio.Quomodo p̄ſidēs eligit auditis cōſiliatoribꝰ ⁊dicit. hoc debet fieri iſtud eſt cōſilium. Iudiciaergo trinitatis ſunt cōcluſiones vere. ſcꝫ ꝙ vnꝰdeus eſt tres ꝑſone. ꝙ pater generat filiuꝫ ſicutſol generat radiuꝫ. nec eſt neceſſaria vxor in taligeneratiōe. et ſicut a ſole et radio ꝓcedit calor.ita a patre ⁊ filio ꝓcedit ſpūſſanctus. talia iudicia incōprehēſibilia ſunt de ſe intellectui creatoet inueſtigabiles vie eius vel illiꝰ. Uie ſunt argumenta rōnes ⁊ ꝓbatioues. qꝛ ſicut ꝑ viā homo vadit ad terminū. ita ꝑ argumenta ⁊ rōneshomo venit ad cōcluſionē. Uult ergo dicere ꝙnon ſolū iudicia ſūt incōprehenſibilia. ſꝫ etiā nopoſſunt inueniri ſeu inueſtigari argumēta rationes ſeu ꝓbatiōes phiſice ſeu naturales ad demonſtrandū myſteriū trinitatis. Uerūtamē deus dedit ad ꝯſolationē fideliū nobis ſigna rep̄ſentantia ip̄ius trinitatis ſacratiſſime myſteriū⁊ de his loquit̉ thema. Nemo poteſt hec ſignafacere que tu facis ⁊cͣ. ⁊ ſunt tria ſigna ⁊cͣ. Primum ſignū dedit in aīa rationali. ⁊ hͦ ꝑ creationem. Scd̓ꝫ in corꝑe materiali. ⁊ hͦ ꝑ redemptionem. Tertiū in vita ſpūali. ⁊ hͦ ꝑ ſaluatiōeꝫ. Eqꝛ nullus poteſt facere iſta ſigna niſi ſolus deꝰ.ideo dicit thema Nemo poteſt hec ſigna facereq̄ tu facis. Dico pͥmo ꝙ deus dedit ſignum ſancte trinitatis in anima rationali ꝑ creationē. Etecce qͣliter in vno corpore nō eſt niſi vna animarationalis q̄ gubernat totum corpus ⁊ membraſcꝫ caput pedes manus ⁊ om̄ia. Sic in toto mūdo eſt niſi vnus deus qͥ gubernat ⁊ regit totummundū. ⁊ caput qd̓ eſt celū. ⁊ brachia ſcꝫ ſolem⁊ lunam ⁊ ſtellas quibus fiunt opera. ⁊ ventrēſcꝫ elementa. Iam videtis qͣꝫta eſt altitudo celiquod eſt caput ad pedes ſcꝫ terraꝫ. Et ſicut anima rationalis habet tria in ſe. ſcꝫ memoriaꝫ. ſcꝫqua recordamur de p̄teritis. et intelligentiaꝫ qͣintelligimus p̄ſentia. et voluntateꝫ qua deſideramus futura. vt ſanitatē. Nunquid tu infirmꝰ

deſideras ſanitatem. ⁊ tu pauper diuicias. et tamen memoria intelligentia ⁊ voluntas non ē niſi vna anima Ita in mūdo non eſt niſi vnꝰ deus⁊ ille deus non eſt niſi tres ꝑſone. pater filius ⁊ſpūſſanctꝰ Ecce qualiter deus dedit ſignū trinitatis ī anima rōnali ꝑ creationē ſicut rex qui dediuerſis metallis fecit monetā. ſed ſolum in moneta auri ponit imagineꝫ ſuam. in alijs aūt monetis ſoluꝫ ponit ibi ſignū. Ita deus a pͥncipiomūdi fecit multas creaturas quaſi monetas diuerſorū metallorū. Sed ſoluꝫ monete auree ſcꝫin homine impreſſit imaginē ſuam loquēdo decreaturis corꝑalibus. Moneta argenti clara ēſol luna ⁊ ſtelle. ſed illa habēt ſolum ſignū trinitatis ⁊ non imaginē. Moneta de luto ſunt elemēta. ſed non habent veſtigiū. ſolus homo eſtad imaginē dei loquendo de creaturis corꝑalibus. qꝛ ſicut aurū inter om̄ia metalla eſt nobiliſſimū. ita homo inter oēs creaturas corporalesexcellentior. ⁊ ſicut ille qui facit monetaꝫ imprimit imagineꝫ regis in floreno. Sic deus quādocreat animaꝫ in ea imaginē ſuam imprimit. hocoſtendit deꝰ a principio quando creauit omniadicens: Fiat lux. ⁊ nihil amplius dixit: Fiāt luminaria. Sed quādo voluit formare homineꝫ.non dixit. fiat homo. ſed quaſi teneret ꝯſiſtoriūpater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. dixit deus. Faciamus hominē ad imaginē et ſimilitudinē noſtrāvt preſit piſcibus maris ⁊ volatilibus celi et beſtijs. vniu̓ſeqꝫ terre omniqꝫ reptili. Gen̄. j. Patet quomodo iſtud ſignum datur ī anima a deoper creationē. De iſto ſigno dicebat dauid. Signatū eſt ſuꝑ nos lumen vultus tui domine. dediſti leticiā in corde meo. psͣ. iiij. Nota lumenvultus tui domine. id eſt. imago trinitatis. ſuꝑnos. id eſt. in anima que ē ſupra corpꝰ. Moraliter hic inſtruimur Si qͥlibet noſtrū habet imaginem dei in anima. qͣꝫ digne ⁊ reuerēter eſt ſeruanda imago xp̄i. ꝓditor et infidelis iudicaret̉qͥ imagineꝫ xp̄i vel ꝟginis marie ſcinderet enſevel cōbureret igne. vel ꝓijceret in latrina. Oēsvos diceretis. O traditor ribalde ⁊cͣ. Magisꝓprie ē imago dei anima rōnalis qͣꝫ alia imagoet aliquiſcindūt eā vt iracundi ⁊ vindicatiui occidendo hominē. ſi dicatur. O ip̄e interfecit patrem meum. Reſpōſio. ſi ip̄e eſt ꝓditor. ideo tuvis eſſe ꝓditor. ideo vindicta eſt deo dimittenda. qꝛ ip̄e faciet hic vel in alio mūdo. Id̓o dixitdeus. Quicunqꝫ effuderit humanū ſanguineꝫeffundet̉ ſanguis illius Et ſignat̉ ratio. ad imaginem quippe dei factus ē homo. Gen̄. ix. ¶Nōfundetur ſanguis illius. hoc intelligit̉ vel a iudice ꝑ iuſticia vel ab ip̄omet ꝑ penitentiā. Quienī occidit vel conſenſit in mortem ꝓximi homicida eſt. ſi p̄ter vel contra ordinem iuris ⁊cͣ. propria penitentia ē effundere de ſanguine ſuo cuꝫdiſciplinis. alij autē non ſcindunt imagineꝫ dei